leygardagur 8. mai 1999síða 15

ÓG br onkrum spurningum. Nu er tad at siga, at áðrenn vit fóru heimani- frá, høvdu vit fingið ein langan lista yvir alt tað, sum vit skuldu hava við okkum sum ferðagóðs. Millum alt tað góða, sum gjørdu okkum byrð- ina tunga, vóru tolv heim- abakað rugbreyð. Tað vóru hesi tólv rug breyðini. eg hevði í huga. tá ið tollarin spurdi meg. fyri hvussu nógvar pengar eg heyði av tollskyldugum vørum. Eg hugsaði meg um eitt bil og segði so. at tað visti eg ikki reiðiliga Tå ótolnaðist gamli og segði avgjørdur Do you have for more than 50 dollars. yes or no?« Eg noyddist at bíta ivan í meg og segði spakmæltur »No« Og sloppið varð PUALI Og frøin er stór Kann hon vera annað? Serliga, tá ið oll leypa um hálsin á tær - abbasynir, dóttir og versonur, hvor um annan. Tað tykist, sum um ár eru gingin, síðan vit SOUST Seinast. Alt vidførid er komið fram í ollum góðum - eisini tey tólv breyðini. Tad varð fingið inn í bilin. Vit koyra so gjøgnum allan býin. Hann er ikki so ógvuliga stórur, her búgva eini góð fýra túsund fólk - tað tekur o.u. eitt korter at koyra til tann eystara end- an, og her skulu vit halda til tær komandi tríggjar vikurnar. Og hvor stendur uttan- fyri og tekur í móti okk- um? Jú, eingin annar enn Pualu - lítli vottur - heilsal okkum øllum vælkomn um. Júst lítil er kanska ikki tað rætta orðið. Men heilt útvaksin er hann ikki, Og blíður er hann og veit Nr. 86 — 8. MAI 1999 Erling og abbasynirnir Thor og Bjørn og undurin Pualu ikki hvørjum beini,hann skal standa å - hann hevur ju fýra - og hann vil verða kindur og kláaður og strokin og hann leggur seg víðopnan og vil hava meiri. Ju, hetta er Pualu, sletu- hundur av Alaska-sletu- hundaslag. Um bringuna er hann sum mansbulur, og frambeinini eru i tjúkt eins og tín egni armur Sterkur er hann sum ein bjørn, tað síggja vit á lagnum, tá ið hann fer dragsandi av stað við báð- um dreinginum við tí fúk- andi ferð við sletuni bundnari í einum enda 2 A |! | pas: føstum i einum selum, sum hann ella rættari hon - ti hon er tik - hevur um bringuna Tá ið vit hava verið ein dag ella báðar tveir, er hon eins blíð við okkum ný- komnu sum við hini hús fólkini. Sletuhundar goyggja ikki. Her siga tey, at teir gráta Vit búgva í einum býa parti, ella kanska heldur í eini bygd, sum liggur fyri seg sjálva eystan fyri sjálvan býin. Her eru rætt uliga nógvir hundar - eg haldi, at her eru fleiri enn aðrastaðni í býnum - og teir flestu standa í tjóðri Allir hava teir eitt hunda- hús ella ein kassa, sum teir kunnu fara inn í. Bert heilt fáir ganga leysir Serliga í skýmingini kunnu teir fara at láta Fyrst fer ein at láta, so tekur ein annar undir við honum. so ein annar. so Svarar ein aftur. Soleiðis kunnu teir halda á eina góða lotu, til teir so tagna aftur. tá ið teir hava hovrt. hvat ið hinir halda um Þá 10 Pualu hevur ligið uttanfyri í kuldanum meg inpartin av náttini. kann hon knapliga koma at nugsa t inni í húsinum og at onkur kanska kundi komið og kláað og strokið henni eina lotu. So fer hon at láta ella hvína spakuliga Hundurin Pualu Førovingar a »Strøgnum« í Keypmannahavn tó so hart, at tú vaknar av tí, um tú liggur beint inn anfyri. Tað. sum vit eru von við heimanifrá. er at vit hava bilin standandi í túninum Her hava tey bæði bil, hundasletu, bát og >ski- doo<. Hetta er tað, sum vit hava hoyrt um undir navn- inum kavaskutara Bara nóg mikið av kava er komið niður. so kanst tú koyra við hesum akfari num alla staðni uttan mun til, um vegur er ella ei Eina slíka skidoo kanst tú eisini spenna fyri hunda sletuna. — Tað er so mangt. sum ber til Nú vit eru við akforir so er eitt sum vit ikki t sæð heima hjá okkun og tað er sum I kalla »four wheele Hetta minnir nakað um eina motorsyklu - sum hevur fýra stór hjól við breiðum dekkun