leygardagur 8. mai 1999síða 16

SiØst; kusktftið var edarste ba. Í eð skr { rt 44 KN Ve S 4 Nr; Fólkafundur í Hvalba 1. maí 1 yskir | LE Dan T * > í K. I 5 ertsiuna 1 Ørovsku studentarnir Just sum førovingar. Nr. 86 — 8. MAI 19992 Bygdarstevna í Hvalba bar rødu og kirkjukórið Ljóm Í gó ur úr Vági sang. eins og annar t R KU I NC } rest H INNS 00 3 í g u 11 ). FICS : g » t 5 y ; } K S SN OTSOKI C ein beinleidis avleiding av nýggja hugburðinum og at Føroya fólk KENSÍUNMI, vóru »føroyingar«, orsøk til at hetta verdur nevnt er, ti tad eru menniskju, kveikt vid hesum neista. 10 skipaðu fyri tiltikna ólafundinum í 1888 í Havn, har hugtakið og snevnarin »føroying ar«, ið var staðfest 12 år frammanundan millum føroysk ungdómin i út- legd. varð staðfestur og gróðursettur í føroyska mold. Jólafundurin 1888 førdi til at Foroyingafelag varð stovnað 27. jan 1889 í Føroyum. Føroyinga- Få mål á skránni. Fyri tað fyrsta: At fáa foroya mál tónleikur var at hoyra og yrk isnar upp felagið heyði tvey høvuds- stuttleikaðu sær við at royna seg á ravmagnstarvinum sonevnd rodeo-ríðing Inni í Roynhøllini var skipað fyri ymiskum. Har fekst kaffi eg køkur og eisini var høvi at til dans. an Heindrikkur Pållson og Mads A. Winther. I í 7. juni 1894 verður sagt frá fólka fundinum á Sandi. sum er tann fyrsti av sínum slag Foroyimgatíðindi hugavert man tí verða fyri okkum oll at hoyra um hvat fyrigekk har, so her kemur ein stuttur sam andráttur Fundurin byrjaði við at Mads A. Winther bað fólki vera vælkomið og greiddi frá, at fólkamótið var til tess at birta hugin hjá føroyingum til fólkaligan framburð. Aftaná helt sandoyarprestur guðstæn- astu, sálmar vóru sungnir og prædika hildin. Síðani fingu fólk sær at eta. Tá hetta var liðugt, tók Jóhan Heindrikur Pállson úr Skopun orðið.og las upp rímu, yrkta ul fólkafundin. Síðani helt hann rødu, sum serliga snúi seg um móðurmálið, sum hann segði mátti koma til sín rætt. Aðrar róður vóru pe hildnar og føroyskar vísur sungnar imillum. Rasmus Effersøe tók síðan orðið, egnaðist um guðstænast- una og vónaði, at hon vildi elva til eitt nytt krist- helligheit, sum frá vana- og helsudagskristindómi. Hann endar røduna við at taka soleiðis til: >Nú sam Hvalbiardreingir úr Royn í skrúðgongu stytta sær stundir við tombola og líknandi. A kveldi leikti vestmannabólkurin Moonshots Hvalba c iligt liv, líka langt frá skin- una, ið dagin I Hvalba vøkur bygd og eisini nógv avbygdafólk høvdu ferðslan við útlondini verður stórri og stórri, ræður tað um, at føroying- ar halda saman. virða seg sjálvan og virða fedrarnar og teirra livimåta fram fyri útlendskan sið, sum kann fáa kropp og sál at vikna. Tað ræður um at æra fedr- arnar og fylgja teirra eftir- dømi, við at søkja allan gagnligan framburð. Ann- ars verða føroyingar áðr- enn langt um líður, kúgað- ir, so at eftirkomarnir ikki kunna æra okkum og liva væl og leingi í landinum«. Hann meinti eisini, at fólkafundir vildu føra til stórri sameining millum leitað sær til Hvalbiar á stevnu i góðve Orinum. Vit prenta rød- Maud Næs helt leygar- . maj á fólkafundinum i føroyingar, og hjålpa til at rudda út gamalt nit millum bygdir. Jóannes Patursson tók eisini orðið á hesum fundi og visti á, hvussu føroy- ingar í fornum tíðum væl stóðu javnstødis við onnur folkasløg í øllum brøgd- um, bæði á sjógvi og landi. Fyrsti fólkafundurin á Sandoynni í 1894 endaði við at formaðurin í føroy- ingafelagnum takkaði undangongumonnunum fyri at hava fingið fundin í lag, og stigtakararnir takk- aðu ollum. ið vóru komin. Blaðið Føringatidindi