leygardagur 8. mai 1999síða 18

Skipað var fyri fótbótbóltskapping VB småpiltar sigraðu » H k ; h ý + N g } k SN 1 kk s 34 1 C V y USL É Q S Sø s o e PR S x = KN KO i Í 1 Hvalba hevði sín: im. Tá hevði hann lítið 5 stíð i bonda ur seg I Suð Ne sun — tóku ramast til. keyptu g na Noast alt, 9 tíðindablaðið) } ( lø] x + fe ES sambandi vid bygdarstevnuna i Hvalba, og við Sosialin Men tey i stødd. og hann VÓTU SO nnanfyri ofta harð Spoyska burði a megnað ein standandi væl at varðveita Har haldi eg eisini, at Royn, sum ítróttarfelag. hevur verið Oført til at styrkja um samanhaldið í bygdini. Royn fevnir um nógv meira enn ítrótt. t.d jólatræið í Roynhøllini er eitt meistaratiltak fyri oll. 10 vilja savnast. Hetta er 5 bygdastevnan og fyri hvørt år verdur gjørt meira og meira burturur, so- dis, at stevnan mennist i innihaldi og dygd Hvalba, mín heimbygd. er nakað serligt. Her búgva oll. sum eru einum kærast og oll kenna vit hvønn annan og síggja. hvussu dýrabart hvort mannalív er. Vit gleðast við hvørjum eðrum. tå børn fóðast. og vit syrgja lei Il. tå fólk fara higani, og stórur er saknurin, tå hugnalig gestablíð heim. blíva til tóm hús. har ljós ð slóknar Eg fari nú ti síðst at vísa á, at tey, sum savnað- ust á fólkafundi um aldarskiftið, vóru á veg inn í eina nýggja old, meðan vit. sum savnast her í dag, eru á veg inn í eitt nýtt ártúsund. Líta vit 1000 ár aftur, so hendi ógvuliga stórar broytingar í Føroyum tá, bæði átrún- aðarliga og stýrisskipanar liga. Viðvíkjandi átrúnaði num, so skifti føroyingar tå religion og fóru frá heiðinskapi til kristindóm Yvirtrúgvin og trúgvin hava síðani fylgst hond í hond hjá við tíðini fer. í ollum forum eru tað fleir og fleiri førovingar sum úttala seg alment um. at teir ikki trúgva uppá ævin leikan Stýrisskipanarliga standa vit eisini fyri veld ugum broytingum. Ahuga vert er, at tað júst eru liðin 1000 år, síðan foroyingar tóru frå frælsum høvding adømi og inn undi rút lendskt kongsveldi. Spurn ingurin er, um vit, um vit at fara undan út endskum kongsveldi. og so nógv umrøtt í hesum døgum, enda í einum frælsum høvdingadømi aftur, har »allir vildu harr ar verða, ongin vildi sekk- in bera«. Í øllum førum eiga vit sum menniskju og samfelagsborgarir ikki at yvirsíggja veldugu øktu lønargjogvina millum lág og hålønt i Føroyum. Hugtakið frælsi. sum er øllum menniskjum so dyrabart, smakkar ikki av nógvum, sum vanliga fólkið ikki megnar at metta munnar Dýribiðidagur var í gjár. Bon okkara í dag má vera fyri øllum teimum líðandi í Kosovu og allastaðir har menniskju er, ið líða undir órættvísi og óndskapi. o trongja til hjálp. Meðan vesturlendsku fjølmiðlar- nir skíra Milosovic per sónliga fyri at hava skyld í ollum ruðuleikanum og ræduleikunum, ið fara fram í dag. heldur vestur o lendska verjusamgongan hátíðarhald á 50-ára stovn- ingardegnum, meðan á- lopsbumburnar bresta á Balkan og av misgåvum, raka vanliga bustadarøkir og flóttarfólk. Heimstødan er hættislig. Hóast 2000 ár við kristindómi. velja makthavararnir, ið oftast enn vísa seg at vera menn. heldur svorðið enn orðið Stríðið er enn á vigvøllum heldur enn gjøgnum dia- log. samtala og sverðið, nú teir spæla við tanka- num um 3. heimsbardaga, er skift ut vid teldufjar- styrdar altoydandi bumbir. Dapurt, men veruligt. Eg fari at enda røduna í bygdastevnuni i Hvalba I mal, sum er tann síðsta í 20. old, áðrenn ártúsund- skifti, við at siga, at hvalb- ingur eri eg, við ollum ti tað inniber, suðringur eri eg eisini, sum tey flestu sum eru savnaði her í dag Nr. 86 — 8. MAI 1999 A Kristina Augustinussen sang frálíkt í góðveðrinum í Hvalba og føroyingur, onki iva mál - men fyrst og fremst og mest, eri eg og øll sum eru savnað her í dag - menniskju, við lívsrætti til eitt menniskjaverdugt lív. Sama lívsrættin í verdig- heit eiga oll onnur menn- iskju á okkara jørð. Tað má verða adalmåild fram- yvir í orði og verki, bæði fyri einstaklingar, felags- skapir, samfeløg og altjóð- asamfelagið Helena Holm las upp yrkingar á fólkafundinum