leygardagur 12. juni 1999síða 18
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Stórt fra
tíðindablað
rå
mstig fyri føroys
mentan og gransking
— Tað er Danmark til heiðurs at gera avtalur við lond, sum enn eru, ella sum áður hava verið í rík-
inum, um avhending av fornlutum og skjølum eitt nú við Íslandi, Noregi og Grønlandi, segði
2
Signar å
bandi við avtaluna um Kirkjubøarst6larnar
Tað, sum er hent her í dag
dá gjørt é stort ar
i 3
KK
Vsk
k
k sk entamilá
) | góðan
g gott I nu
t enda eru Komin å
hesum tydningar-
ju skrivað undir hesa
Avtalan snýr seg
um mangt annað enn
Kirkjubøarst6larnar. Hon
merkir, at ein hópur av
sera virðismiklum før-
oyskum forngripum í Dan-
mark kunnu verða latnir
føroysku tjóðini til ognar
Føroysk og donsk
savnsfólk fara nú undir at
gjøgnumganga føroysku
gripirnar á danska tjóð-
savninum við tí í hyggju
at býta savnslutirnar við
fyriliu fyri bæði føroyska
mentanararvinum, felags
søguni og danskari savns
søgu. Eg ivist ikki i, at til
ber at koma å mål i sama
positiva samstarvsanda,
sum avtalan er gjørd i
Orsakað av einum mið-
vísum savningararbeiði í
virdismiklir
føroyskir forngripir i stór-
um tali savnaðir og fluttir
til varðveitslu í Danmark
Hetta hendi, meðan einki
fornminnissavn var í Før-
oyum, og tí ber til at siga,
at gripirnir á hendan hátt
mangan vórðu bjargaðir
Men gripirnir eru partur
10
19
øld vórðu
av føroyska mentanarar-
vinum. Tað er tí týdning-
armikið fyri okkum sum
tjóð, at gripirnir verða
varðveittir í Føroyum. Her
kunnu teir gerast ein nat-
úrligur partur av okkara
framsýningum á forn-
minnissavninum. Her
kunnu føroyskir gransk-
arar lættari sleppa framat
at greina og lysa teir i
einum størri sidsøguligum
høpi. Hetta er ein orsøk
til, at tad er okkara ment-
anarpolitikkur at fåa aftur
til Føroya sum mest av
teimum mentanargripum,
sum eru í varðveitslu
uttanlands.
Flestu lond í heiminum í
dag sýta fyri at lata aftur
mentanargripir, ið eru
keyptir ella fluttir burtur
úr øðrum landi. Altjóða-
samfelagið hevur arbeitt
nógv við hesum spurningi,
men lítið er komið burtur-
úr. Lond, sum í fortíðini
hava savnað virðismiklar
mentanargripir aftra seg
við at lata hesar gripir fara
aftur, har teir av réttum
hoyra heima.
Tað er tí Danmark til
heiðurs at gera avtalur við
lond, sum enn eru, ella
sum áður hava verið í
ríkinum, um avhending av
fornlutum og skjølum eitt
nú við Íslandi, Noregi og
Grønlandi.
Tad er okkara politikkur,
at føroyskir mentanargrip-
ir uttanlanda eiga so vitt
møguligt at verða fluttir
aftur til Føroya. Við stór-
ari vælvild frá svenska
ríkisdegnum og svensku
stjórnini tóku vit eitt týð-
andi stig við Kongsbókini
Vit hava nú í semju við
danska mentamálaráðið og
tjóðminnissavnið tikið
næsta stigið. Vónandi
gongur ikki alt ov long
tíð, til vit fara at taka
triðja stig móti eini avtalu
um føroysk skjól og hand-
rit í Danmark. Arbeit
verdur vid hesum måli, og
arbeiðið gongur væl.
Ætlan samgongunnar
miðjar ímóti í sátt og
semju við Danmark at
fremja stórar broytingar í
ríkisrættarligu viðurskift-
um Føroya. Hetta setur
stór krøv til okkara á-
byrgdarkenslu mótvegis
okkara mentanararvi.
Mentanararvurin hevur
stóran týdning fyri okkara
samleika sum tjóð.
Tað er tí ein hin fremsta
uppgávan hjá myndugleik-
unum í einum Føroyum
við fullveldi at røkja
mentanararvin væl og
virðiliga. Hetta fer at
kosta — men tað fer at
kosta uppaftur meira ikki
at átaka sær hesa ábyrgd.
Tá hevur tú einki at
flýggja uttan ta tómu
tægu, sum Heðin Brú so
væl lýsir týdningin av at
røkja mentanararvin.
At enda skal eg lands-
styrisins vegna bera fram
ynski um, at tað samstarv
millum fornminnissavnið
og tjóðminnissavnið, ið
Nr. 109 — 12. JUNI 1999
Teir norðurlendsku
mentamálaráðharrarnir
staddir í Múrinum í
Kirkjubø hóskveldið, tå
Páll Patursson, bóndi,
greiddi teimum frá
hesum søguliga
plássinum
Mynd: Jan Miller
ka
Brúnni, landsstýrismaður á samkomu fyri norðurlendsku mentamálaráðharrunum í sam-
her er byrjað fver at vign-
ast væl og verður til gleði
og gagns fyri báðar partar.
Eisini vóni eg, at henda
avtala, verður ein partur
av einum úrslitaríkum
komandi mentanarsam-
starvi millum báðar tjóð-
irnar.
At enda skal eg enn
einaferð takka ollum,
ráðharra eins og embætis-
fólki, sum hava medvirkað
til hesa sera góðu loysn og
ynskja alt tað besta fyri
báðar tjóðir í framtíðini.