leygardagur 12. juni 1999síða 28

28 Landsliðsvenjarin ásannaði eina ferð enn, at marginalirnir høvdu ikki verið við hansara monnum Allan Simonsen var eitt sindur seinur til tíðinda- fundin eftir dystin. Nýggi venjarin hjá Bosnia, Faruk Hadzibegic, sum framman- undan ollum stríðnum og sundurliðingini á Balkan var ein kendur landsliðs- spælari = á jugoslaviska landslidnum, var vónbrotin, og tå hann noyddist at bíða nakrar minuttir, áðrenn før- oyski var venjarin var klár- ur, gjørdi hann ikki vandari enn at hann rymdi Føroyski venjarin var ov- urfegin, men hann duldi samstundis ikki fyri, at tað iðraði hann ikki so lítið, at hansara menn ikki høvdu vunnið: — Eg havi sagt tað so ofta, og hóast vit aftur í dag fingu eitt gott úrslit, so er tað upp á sítt pláss at endurtaka, at marginalirnir vóru ikki á okkara síðu Metingin frammanundan var, at mót- stødan hesa ferð fór at vera eitt sindur minni, enn hon var móti Skotlandi. Tí hildu vit tað vera ráðiligt at hava tveir spælarar heilt frammi, og tað eydnaðist væl. Mót- stødumenninir vóru so góð- ir bóltspælarar, sum eg hevði roknað við, men teir vóru ikki so væl skipaðir og avgjørdir í verjupartinum, og tað hevði eg eisini rokn- + Hans Fróði Hansen taklar bosniska målskjåttan Elvir Bolic. teimum seinastu dystunum að við. Sum yrkisspælarar Í eina heila viku hevði All- an Simonsen hesa ferð spælararnar undir hond. Nidurstødan hjá venjaran- um er, at spælararnir í sam- bandi við venjing og dystir og eisini, tá tað hevur snúð seg um hvíld og sosiala sam- veru, hava sýnt atburð, sum sømir seg yrkisspælarum. - Vit hava ein kanon góð- an hóp, sum á allan hátt er væl samansj60a0ur, og aft- ur i dag hildu spælararnir seg í mest sum øllum til tað, sum vit frammanundan høvdu tosað um. Tiverri er tað framvegis soleiðis, at vit hava óneyðuga stóra virð- ing fyri métstødumonnun- um, og tað vísir seg í, at vit leggja eitt sindur trilvandi fyri, men tá spælararnir hava funnið út av, at mót- stødumenninir eru at tosa við, so seta okkara menn alt stórri dám á. Landsliðsvenjarin = vísir eisini á framgongdina, sum hevur verið, hvat avrikun- um í 2. hálvleiki viðvíkur. — Eg segði við spælarar- nar frammanundan dystin- um, at hesa ferð var eg sera spentur uppá, hvussu teir fóru at standa seg í 2. hálv- T tíðindablaðið NR. 107 - 10. JUNI 1999 Spenti alopsbogan og tað eydnaðist — Tað er náttúrligt, at heimavøllurin er í hevuðsstaðnum, men eg má siga, at eg havi verið sera fegin um tær tænastur og ta samstarv, sum vit hava fingið her á Svangaskarði, var ummælið, sum venjarin gav toftafólki leiki, tí hetta hevur áður verið stóri trupulleikin, ser- liga tá tað hevur verið stutt millum dystirnar. Og eg má siga, at teir veruliga vístu, at framgongdin hevur verið stór. Vit settu dám á, og vit kundu væl havt skorað sig- ursmálið. Men so skal eisini leggjast afturat, at síðstu løtuna snúði tað seg fyrst og fremst um athalda tætt, tí tá vóru okkara útlúgvaðir. Tað gekk leingi, áðrenn tú skifti út? — Eg eri altíð bangin fyri at broyta ov nógv, tí tað kann órógva skipanina av liðnum. Fram móti endan- um vóru allir útlúgvaðir, og , bí » * Føroyska landsliðið hevur nú fingið try stig burtur úr fýra kundi tískil verið skiftir út, men eg valdi so bara at skifta tveir. Avrikini Allan Simonsen heldur, at talan fyrst og fremst var um eitt lidavrik, men hann dylir ikki, at enn eina ferð stóð Todi Jónsson sera sterkur í myndini, og so vísir hann á, at John Petersen hesa ferð stóð seg so sera væl. — Ofta er tað soleiðis, at spælarar fara niður við nakkanum, tá teir hava mis- nýtt eitt brotsspark, men hjá John var tað mótsatt, og hetta vísir, at hann hevur stóra sinniliga styrki. Tað er ikki sum at siga tað at mis- nýta brotsspark, men John, sum hevði spælt væl, var uppaftur betri, eftir at hann hevði misbrúkt. Hvat heldur tú um málini, sum mótstóðumenninir fingu? - Í báðum fórum var tal- an um personlig mistøk. Ti- betur kemur tað ikki fyri so ofta longur, at vit gera tey, men hetta var ein áminning um, at tey vera sektaði bein- anvegin. Svangaskarð Nógv bendir á, at hetta var síðsta ferðin, at landsliðið hevði Svangaskarð sum fastan heimavøll. Hesar síðstu ferðirnar hevur heimavøllurin á Toftum verið ein sannur skansi fyri føroyska liðið, sum ikki hevur latið fleiri enn tvey mál fara igjøgnum i nøkrum dysti síðani Jugoslavia vann 8-1 6. oktober 1996. — Tað er nátúrligt, at heimavøllurin er í høvuds- staðnum, men eg má siga, at eg havi verið sera fegin um tær tænastur og ta samstarv, sum vit hava fingið her á Svangaskarði, var ummæl- ið, sum venjarin gav tofta- fólki. Marginalirnir Allan Simonsen hevur so ofta tosað um marginalir- nar, og at teir hava verið ímóti okkum, og tað er væl skiljandi, ti høvdu margin- alirnir havt verið við før- oyska liðnum hverja ferð, so hevði óhugsandi stødan, at Føroyar var á veg til EM endaspælið, ikki heilt óhugsandi: A heimavelli móti Kekk- ia var javnleikurin so at siga stolin frá førovingunum. Á útivolli móti Skotlandi vóru tveir bóltar á vellinum. tå annað málið varð skotið, í Bosnia var tað sera óhepp- ið, at bólturin rakti í hælin á Ola Johannesen og snýtti Jákup Mikkelsen, og soleið- IS sum úrslitini hava verið hesar síðstu mongu ferðir- nar, so kunnu vit ikki annað enn staðfesta, at tað var kleyvarskapur út um alt mark, at Føroyar skuldu tapa 5-0 i Estlandi. jh + 4 á Te