mikudagur 30. juni 1999síða 11
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
NR. 121 - 30. JUNI 1999
tíðindablaðið
11
Foroysku kvinnurnar seta dám á
Gotland 99: Ingibjørg Poulsen vann bronsu í kúluvarpi, og mánadagin var Sunnuvá Bjarnastein eitt sekund frå at vinna
gull á
Ein fegin og stolt Sunneva Bjarnastein við silvurheið-
ursmerkinum, sum hon vann á 10000 metrateininum
EMiL L. JACOBSEN OG
AÁLVUR HARALDSEN
AV GOTLANDI
Sunnudagin vann Ingibjørg
Poulsen bronsu í kúluvarpi,
og mánadagin fekk Sunn-
uvá Bjarnastein silvur í
10.000 metra renningini.
Sostatt hava kvinnurnar í
frælsa ítróttinum fingið væl
burtur úr higartil á oyggja-
leikunum, og møguleiki er
fyri enn fleiri heiðursmerkj-
um, ikki minst hósdagin, tá
hálvt maraton er fyri bæði
menn og kvinnur. Har eru
góðar vónir til, at Sunnuvá
Bjarnastein og Rigmor N.
Joensen fara at fáa heiðurs-
merki fyri lið.
Í upp móti 30 hitastigum
og bakandi sól rann Sunn-
uvá Bjarnastein seg til silv-
urið eftir ein spennandi end-
aspurt við tvær aðrar. Hon
bleiv ov stutt til gullið, men
silvur er framúrskarandi, og
hon var eisini ovurfegin aft-
aná.
Sunnuvá var allatíðina
millum tær fremstu, uttan at
hon nakrantíð var fremst.
Hon helt seg aftanfyri eina
av Guernsey, ið æt Val Phil-
lips, og sum sostatt tók
størsta takið, tí tað er altíð
lættari at renna beint aftan
fyri onkran annan.
Guernsey-kvinnan dragn-
aði eisini heilt burtur úr
móti endanum, tá tað bleiv
ein kapping millum Sunn-
uvå, Uiloq Slettemark úr
Grønlandi og Penny Buck-
ingham av Guernsey. I end-
aspurtinum dragnaði Buck-
ingham, men Sunnuvá
megnaði ikki at taka grøn-
lendska rennaran, og sostatt
fóru bæði gullmerkini á
10.000 metrum til Grøn-
lands (Kim Godtfredsen
vann hjá monnunum).
Tíðin hjá Sunnuvá var 40
minuttir 28,77 sekund,
meðan Slettemark fór um
målstrikuna við tíðini
40.27,77, so her var bert eitt
sekund á muni!
Bronsuna vann Bucking-
ham við tíðini 40.31,62.
Nógvur hiti
og lág ferð
Rigmor Napoleonsdóttir Jo-
ensen rann ein stóran part
10.000 metra teininum. Men silvurmerkið er flott og sera væl uppiborið
av teininum fyri seg sjálva,
og tað er tyngri enn tá runn-
ið verður í bólki saman við
ðrum.
Rigmor endaði á sætta
plássi við tíðini 41.29,09, og
tað er eisini heilt gott.
Annars var tað sum nevnt
sera heitt, meðan 10.000
metrarnir hjá kvinnum
vórðu runnir, og dentur varð
lagdur á, at rennararnir
fingu nóg nógva vætu, með-
an tær runnu. Tað var eisini
neyðugt, tí tær munnu hava
sveittað fleiri litrar teir 40
minuttirnar, kappingin
vardi. Men av tí sama var
tempoið ikki serliga høgt,
og báðar tær føroysku
kvinnurnar fullførdu uttan
stórvegis trupulleikar. At
tað so bert bleiv eitt sekund
frá gullinum hjá Sunnuvá,
man vera til at liva við, tí
eitt silvurmerki er sera flott
at debutera við á oyggja-
leikum.
Tað er ikki bara sum at
siga tað at renna 10000
metrar, og so serliga ikki
tá veðrið er so nógv ødr-
vísi enn tað er heima.
Sunneva var útbrend
eftir langa túrin
Heldur fram við frælsa itrottinum í London
Gotland 99: Heini Hátún endaði á áttanda plássi í kúluvarpi
mánadagin. Hann fer nú til London, har hann ætlar at halda
fram við at íðka frælsan ítrótt. Hann slóg sítt egna met fimm
ferðir í kúluvarpi mánadagin!
EmiL L. JACOBSEN OG
ALVUR HARALDSEN
AV GOTLANDI
Heini Hátún er ein av teim-
um minni kendu føroysku
frælsu ítróttaríðkarunum á
Gotlandi. Hann hevur verið
við í 200 m renning og í
kúluvarpi, og í dag skal
hann luttaka í 100 m renn-
ingini.
Mánadagin var kúluvarp
á skránni, og her endaði
Heini á einum áttanda
plássi.
— Eg eri væl nøgdur. Eg
visti, at eg kundi kasta
longri enn 12 metrar, og hó-
ast eg havi havt trupulleikar
við tí tekniska, so haldi eg
ikki, at eg kann vera annað
enn nøgdur, segði Heini.
Og tað hevði hann eisini
alla orsøk til. Gamla al-
Heini Hátún eigur nú
føroyska metið í kúlu-
varpið. Hann betra tað
fimm ferðir mánadagin
FØROVATELE F Hovuðsstuðulin hjá OYGGJALEIKUNUM “99
menna metið hjá honum var
11,20 metrar, men tað botti
hann væl og virðiliga um á
Gutavallen í Visby mána-
dagin.
Besta varpið hjá honum
var 12,32 metrar, men hini
åvikavist
varpini = vóru
12,28, 11,66, 11,80, 12,30
og 12,10 metrar. Altso seks
kast á rað, sum vóru betri
enn nakað, hann hevur
kastað áður.
Hví gekk tað so væl júst
hesaferð?
— Nei, eg haldi,
bara tað, at >nú skuldi tað
vera«, og at eg var eyka
uppsettur, tí tað vóru oyggj-
aleikir, segði Heini.
— Eg havi eisini havt ein
skaða, sum hevur gjørt, at
eg ikki havi torað at folda
meg rættiliga út fyrr, segði
Heini, sum ikki hevði rokn-
að við at komið millum teir
bestu átta i finaluni. Tað
vóru sterkir kúluvarparar,
hann var uppi ímóti. Vinn-
arin av Alandi, Ove Lehto,
varpaði ikki minni enn
tað var
16,18 metrar í síni bestu
roynd, so har var munur á!
Fyrst FM, so London
Heini Hátún fer eftir oyggj-
aleikirnar heim til Føroya
at halda feriu og at luttaka í
FM, sum verður í næstum.
Síðani skal hann til enska
høvudsstadin London at
ganga í skúla, men hann
sleppur ikki frælsa ítróttin-
um av teirri orsøk.
— Har eru fleiri góð feløg
í London, og eg ætli mær
veruliga at gera nakað við
tað har niðri, sigur Heini
Hvat stórri denturin verð-
ur lagdur á, renning ella kúl-
uvarp, veit hann ikki rætti—
liga at siga.
— Tað veit eg ikki rætti-
liga. Tað má eg hugsa um.
Mær dámar væl at renna
kapp, og eg veit, at eg havi
potentiali til at gerast ein
enn betri rennari, men eg
kann eisini gerast nógv betri
í kúluvarpi. Eg kundi so av-
gjørt hugsað mær at hildið
fram við báðum.
www.ol.fo