týsdagur 11. januar 2005síða 17

honum og peika og teska. Hetta er óivað fyrstu ferð í fleiri ár, at fólk fáa møgu- leikan at síggja frálíka troubadurin framføra, og spenningurin er stórur. Høvuðspersónurin letur sum einki og setur seg friðarliga niður á ein av aftaru stólunum í salinum, og bíðar til, at konsert byrjar. ---------- So byrjar formligi parturin, sum verður sjónvarpssend- ur. Løgmaður lýsir tøgn í tríggjar minuttir, og tað hevur sjáldan verið so friðarligt millum so mong so leingi. Men tøgnin verð- ur móti endanum brotin, tá onkur ikki longur fær hildið sær og hostar harðliga og hart. So fer tónleikurin í gongd, og í hvørjum steðgi sæst Poul Jákup renna runt sum fluga í fløsku. Hann missir knappliga ein bunka av nótum, sum hann á øllum fýra má savna saman aftur. Nú gerst tað ov heitt fyri spelandi samskiparan, og hann fer úr klædning- sjakkanum. Tónleikurin gongur við fullari ferð, og eingin ivi er um, hvør stjørnan er. Eftir at dupultkvartettin í Ebe- nezer hevur brillierað, er Ernst Sondum Dalsgarð kongurin í Norðurlanda- húsinum, og sum ein rættur Don Juan við síðum hári forførir hann alt og øll. Umframt operarøddina hevur hann sjarmuna og útstrálingina, sum tryggjar honum stjørnustatus. Í einum steðgi kemur hann troyttur út í kafeteriuna í forhøllini. Hann sigur seg vera svangan og tystan, og í einum slúkar hann eina sodavatn við onkrum aftur- við. Hann tuskar backstage, og lítla løtu seinni er hann aftur á palli. Meðan Ólavur Jakobsen præsenterar næsta stykki, og klassiski tónleikurin frá symfoniorkestrinum fyllir høllina, stendst ósemja millum SVF manningina úti í forhøllini. Øssur vil hava greiðu á, um pen- ingaliga ískoytið frá lands- stýrinum er íroknað í milli- ónaupphæddina á skerm- inum. Skjótt verður semja, eftir at Sigrun Brend hevur ræssonerað seg fram til, at milliónirnar frá landsstýr- inum ikki eru millum tær fimm milliónirnar, vit higartil eru komin upp á. Symfoniorkestrið heldur fram við at bergtaka, í øll- um førum fyri ein amatør- lurtara. Ein fyrrverandi strúkari í symfoniorkestr- inum heldur í steðginum fyri, at mistøkini eru ov nógv og tónlistarliga dygd- in ov vánalig. Meðan summi krympa tærnar og snerkja, sita onnur við tárum í eygunum og njóta himmalska tónleikin. Mun- ur er á monnum. Sum heild tykist alt ganga, sum tað skal, og Tórður Mikkelsen hevur enntá stundir til eitt prát. Eingin panikkur, og fyri- reikarar tykjast hava tam- arhald á stóra tiltakinum. So er klassiski tónleikur- in frá symfoniorkestrinum liðugur, og konubrotið Sigrid Sivertsen framførir saman við barnakórinum Dropar. Kári Sverrisson foldar seg síðani út saman við hinum báðum í Enekk, áðrenn Teitur, Eivør og Kári p koma á pallin, og fólk koma rennandi úr forhøllini innaftur í høllina. Tey trý sjarmera seg inn í hjørtuni á áhoyrarum, og fagnaðurin og lógvabrestir- nir vilja ikki steðga, tá tey eru liðug. Stjørnutrioin kemur innaftur á pallin, men vit áhoyrarar fáa ikki tað eykanummarið, vit høvdu vónað. Síðani kemur Aldubáran við Karl Martini Sam- uelsen og Annu Mariu Olsen, og so endar tiltakið við stóru finaluni, har øll eru á palli. ----------- Eftir tiltakið tykjast and- litsbrøgdini tala fyri seg. Øll smílast, og Teitur kann ikki halda sær og hálsfevnir Suna Vinther, sum seinastu dagarnar hevur verið atypiska celebrity-stjørnan í føroysku fjølmiðlunum. Eitt lítillátið, sympatiskt og stórt menniskjað. Gissur, Poul Jákup, sjónvarpsfólk, løgmaður, mentamálaráð- harrin, tónlistafólk skifta orð og frøðast. Men millum smílandi andlitini skundar ein stygg- ur maður við guitara á baki sær avstað. Øll vilja háls- fevna og heilsa uppá fólka- kæra troubadourin, men hann er einki við uppá at steðga á. Kári P hevur leverað vøruna, fólk vilja sýna honum takksemi, men hann er einki við uppá at hoyra lovsongsorð. Hann sleppur sær skjótt út í myrkrið og illfýsna veður- lagið. Vit onnur fara nakað seinni aftaná út í bilarnar. Glað fyri eina tónlistarliga uppliving av teimum stóru, og mitt í sorgini eru vit eisini glað fyri, at smáu oyggjarnar í Norðuratlants- havi eisini kunnu luttaka í hjálpini til neyðstøddu offrini í Suðurasia. Enda- liga úrslitið av innsavn- ingini gjørdist slakar seks milliónir. Óført. Kvøldsins vísdómsorð átti indiska Kalpana, sum í sjónvarpinum heitti á før- oyingar um at halda fram við hjálpini. Spurningurin er so, um talan er um eitt eingangsflipp, ella um globala samvitskan og solidariteturin fer at halda fram. Nr. 6 - 11. januar 2005 17 Reaktiónir á næstu síðu Í komandi blaði verður ummæli av ársins nýggjárskonsert, har hugt verður nærri at tónlistarliga partinum av stóra tiltakinum Frálíka barnakórið, Dropar, sang tríggjar sangir eftir norðmannin, Hans Inge Fagervik Myndir: Jens Kristian Vang Dirigenturin hjá Føroya Symfoniorkestri og hálvi føroyingurin Bernharður Wilkinson leikaði í sunnukvøldið. Entusiasman og hugurin lýsir, tá Bernharður er í hopla