Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-07-10, síða 18
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 10. juli 1999síða 18

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

18 Skúlin sum ein tíðindablaðið - "óð GOMIU TRÆK NR. 129 - 10. JULI 1999 urtagarður har børnini eru blomurnar Fríggjadagin 25. juni var síðsti dagur hjá Hilmari Bech í starvinum, sum lærari við Porkeris Skúla. Hilmar Bech hevur verið lærari í 41 ár, tey 40 í heimbygdini Porkeri, har hann síðani 1967 hevur verið fyrsti lærari. Hann hevur verði virkin í kommunu - og landspolitikki, umframt, at hann hevur røkt dlitisstørv í bygdini, men fremst í huga hansara hava skúlin og bórnini verið, og Hilmar takkar fyri, at honum untist at starvast innan fóroyska skúlaverkið í 41 ár DAGFINN OLSEN Ofta er lærarin i eini bygd ein tydningarmikil og mid- savnandi persónur. Farið verður til hansara, um okk- urt er á vási ella okkurt er at taka sær av, ið krevur álitisfólk. Hilmar Bech hevur verið lærari í heimbygdini Pork- eri í 40 ár og hevur verið savnandi persónur og ein, ið bygdarfólkið hevur havt álit á og tokka til. Mong ålitisstørvini hevur hann røkt í bygdini, men skúlin og starvið har hava staðið honum nær, men fríggja- dagin 25.juni 1999 segði hann farvæl og takkaði fyri seg. og fleiri enn 100 fólk møttu at heilsa honum og takka honum fyri tíðina. Ur Porkeri Hilmar er føddur og upp- vaksin í Porkeri. - Pápi mín var úr Porkeri og kallaðist Jacob Bech, vanliga róptur Jacob í Hóli, og mamma mín var ættað av Strondum og kallaðist Johanna, ofta rópt Johanna á Strondum. Vit búðu á einum stað, rópt í Hólinum. Vit vóru 10 systkin, eg var yngstur, og í Hólinum var gott og trygt at vera, greiðir Hilmar frá. - Um summarið spældu vit børn t.d. ofta Á lækjuni, har vit høvdu bátar og skip. Ofta svumu vit eisini og vit gjørdu okkara egna svimji- hyl. Hylurin vesturi í Gjógv var nakað djúpur, og ikki sørt, at eg óttaðist eitt sind- ur, tí systur mín druknaði í hylinum, tá eg var 5 ára gamal, og tað setti sjálvsagt síni spor. Men tá lærarin var við, so svumu vit altíð har. Annars svumu vit ofta long- ur vesturi í dalinum um summarið, har vit gjørdu ein annan hyl, ið var grynri. Tað fyrsta vit ofta gjørdu — Tað er so, at eingin er fullkomin, og støður kunnu vera, har ein uttan at vilja tað, og har okkurt ein ger ella sigur, kann særa eitt barn. Tað hevur helst onkutíð hent. Men havi eg gjørt barni órætt, og eg havi uppdagað tað, so havi eg tosað við barnið og ikki hildið meg aftur við at biðja um fyrigeving. um morgunin var at svimja, og so fleiri ferðir um dagin og á kvøldi, tá veður var til tað, sigur Hilmar. - Annars gingu vit nógv í haganum og leitaðu eftir fuglareiðrum. Vit vóru nógv fram við strondini, har vit fiskadu murt og seið, og fóru ofta á flot við árabáti at dyrgja og fiska reyðfisk og ikki sørt at vit kappaðust um, hver kundi fáa flestar. Tá bátar róðu út, so vóru vit á bryggjuni og fylgdu við í tí, sum har fór fram og so fiskadu vit kúðing til útróðrarmenninar. Serliga í krígsárunum var nógvur út- róður, tí nógvir menn vóru heima, minnist Hilmar. Til Vágs Eftir skúlaárini í Porkeri, sum Hilmar hevur góð minnir um, fór Hilmar til Vágs í skúla. - Sum13 ára gamal fór eg til Vágs í skúla. Eg tók prógv á vári 1951. Skúlaárini í Vági minnist Hilmar við gleði. Tá varð ofta gingið til Vágs og tá myrkt var á morgni, eingi gøtuljås vóru, so kundi henda, at okkurt gyklaðist fyri eygunum, tí tað skuldi spøkja so illa í Klivunum, mnnist Hilmar, sum seinni fekk súkklu, ið pápin keypti í Onglandi og sum Hilmar var sera glaður fyri Eftir skúlaárini róði Hilmar út. Eisini var hann vikarur fyri Danbjørg lærara, ið var í tinginum tá. - Kanska vaknaðu teir fyrstu hugsanirnar um at lesa til lærara tá. Summarið 1952 var eg í Grønlandi og arbeiddi í handlinum í Før- oyingahavnini. Leiðari har var Georg Thorsteinsson, og um veturin var eg onk- utíð læraravikarur og róði út. Um summarið 1953 var eg undir Íslandi til fiski- skap, men so seinni um summarið1953 fór eg til Danmarkar at lesa til lærara í Haslev og tók prógv í 1958. Fyrsta árið var fyri- reikingarár. Um orsøkina til, at hann valdi at fara niður til Danmarkar á læraraskúla, sigur Hilmar, at eitt systkin- abarn, Johannes Bech, var trúboðari, og hevði nógv samband við Haslev. - Eg haldi pápi og hann hava prátað saman og hann gjørdi líkasum forarbeiðið, so eg fekk ums6knarblød og so framvegis. Eg hevdi g60 år i Haslev og gekk í skúla saman við nógvum ødrum føroyingum, ið lósu til lærara, millum annað gingu Eilif Samuelsen og eg í sama árgangi, sigur Hilmar. Til Porkeris Hilmar er giftur Kristinu, ið er ættað úr Tjørnuvik. Hilmar var vikarur í Vági fyrsta árið og Hilmari og Kristinu dámdi væl í Vági, men so var starv leyst við skúlan í Porkeri á summri