Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-08-10, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 10. august 1999síða 4

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

få 4 tíðindablaðið SOS! LKN NR. NA8100D: AQGISE 1999 Vandin fyri TG 326 er av å hesum sinni: Johanna fer ikki å tvang — Vit gera bara tad, sum vit hava skyldu til vid skatta- borgarans peningi, sigur Karsten Hansen, landsstýrismaður í fíggjarmálum Landsstýrið nú nottir Y at koyra hana á Orsøkin er, at felagið, Johonnu, skyldar landskassanum 600.000 Kronur Eftir hvørki at hava hoyrt rd ella eið frå Landsstyrin- um i næstan fimm år, fingu vågbingar bræv frå sakfør- ara nú ein dagin, har teir siga, at hann kravdi skuldi afturgoldnad. Og kundu teir ikki betala skuldina aftur, skuldi úrtóka gerast í felagnum Hetta uppfatadu, sum at Landssýrið ætlaði at koyra felagið á tvang, kundi tað gjalda skuldina Ikki Og tað merkir í veruleik- inum, at Johanna skuldi á tvang, tí einasta ogn av týdningi hjá felagnum er hendan gamla sluppin Men sambært Karsteni Hansen, fíggjarmálaráða- harra, er hetta ikki so Hetta er eitt mál, sum hevur gingið av sær sjálvum i umsitingini, so fíggjar- málaráðharrin kendi púra onki til tað. Og hann sigur, at ongin hevur tosað við seg um tað Men feriutid er, so tað hevur gingið strilti hjá hon- um at kanna. Men nú nakrir dagar eru farnir, kann fíggjarmálaráð- harrin sissa vågbingar. Tí hann sigur, at ætlanin hjá landsstýrinum við hesum er ikki at koyra Johonnu á tvang. Tryggjað pant í skipin- um Karsten Hansen sigur, at tað einasta, sum Landsstýrið vil, er, at tryggja sær pant fyri skuldini. Ongin trygd hevur verið fyri láninum. Og sakførarin, sum ar- beiðir við málinum, hevur bara gjørt sítt arbeiðið og tað er at krevja skuldina inn. Og ber tað ikki til at krevja skuldina inn, er tað hansara skylda at tryggja Landsstýrinum pant í ognini fyri at fáa trygd fyri skuld- ini. — Og tað mest vanliga er, at í sambandi við urtøku, verður avtala gjørd um, hvussu skuldin skal av- greiðast. Karsten Hansen sigur, at hetta merkir ikki annað enn, at um onkur skuldi kravt Johonnu undir hamaran, so hevur landsstýrið nú pant í skipinum. Landsstýrið hevur ikki kravt Johonnu á tvang, end- urtekur hann. Tað hevur heldur ongantíð verið upp á tal, leggur hann afturat. E Ongi lyfti Karsten Hansen sigur, at tað er heilt einfalt skyldan hjá landsstýrinum at krevja trygd fyri skuldini, tí tað er skattgjaldarans = peningur, sum talan er um. Og hann kann ikki lovað, vágbingum nakað í sam- band við málið. Men hann veit við vissu, ES si Tað er eingin vandi fyri at vágssluppin Johanna fer á tvang á hesum sinni. Tað, sum vit hava gjørt, ger ikki stóðuna hjá teimum sum eiga Johonnu, verri, kanska tvórturímólti, sigur Karsten Hansen, fíggjarmálaráðharri at tað verður hvorki Jo- hanna, ella nakað annað skip selt á tvang, uttan at hann veit av tí. Hann heldur eisini, at Jo- hanna er eitt serligt mál við einum serligum týdningi. Og hann í vast heldur ikki í, at bæði fjøldin av Føroya Fólki, tað eitt heilt løgting og landsstýrið hava heitar kenslur fyri, at Johannu skal varðveitast í føroyska flotanum. Hann dugir heldur ikki at síggja, at nakar fær nakra sum helst gleði av, um Jo- hanna fær KG ella VA á bógvin ístaðin fyri TG. --Vágbingar hava gjørt eitt megnar arbeiði fyri at fáa skipið. Og hon hevur umboðað Føroyar á nógv- um tiltøkum uttanlands. Og tað í sær sjålvum er eitt stórt virði. — Og tað, at Landsstýrið nu ger úrtøku í henni, ger í hvussu so er tað, at ongin annar kann krevja hana á tvang uttan at Landsstýrið kemur upp í málið. — So hetta ger ikki teirra støðu ótryggari, kanska heldur tvørturim6ti. Nú eru tað mong sum vísa á, at tað eru nógvir fóroy- ingar, sum hava fingið eft- irgivið milliónir í skuld. Og tey halda, at tað er sjálv- sagt, at tær 600.000 krón- urnar, sum Johanna skyldar tí almenna eisini verða strikadar ? Men tad vil Karsten ikki svara til enn. — Eg kenni ov lítið til mål- ið til at fara í smálutir og eg veit ikki, hvat er farið fram higartil. Tí fari eg heldur ikki at siga nakað um, hvussu Landsstýrið fer at fyrihalda sær, sigur fíggjar- málaráðharrin. Tað eru stór hol í lógini: Ber væl til at svika við fiskidøgum — Bara tú hevur ein línubát til millum- lid, kanst tå umseta fiskidagar akkurat sum tu vilt, sigur Hendrik Old Aki BERTHOLDSEN Fad kann ikki „diskuter- ast“. Fiskidagar kunnu púra frítt seljast og keypast ímill- um allar skipabólkar. Tá ið Løgtingid fríggja- dagin ásetti fiskidagatalið fyri komandi ár, vísti Hend- rik Old, løgtingsmadur á, at at lógin og kunngerðir um vinnuligan fiskiskap eru so holut, at tað ber væl til at svika vid fiskidøgum. Tad var serliga møguleik- arnar at keypa og selja fiski- dagar, sum hann hugsað um Hann vístiá, at tað er oft- ani sagt, at tað skuldi ikki bera til at umseta fiskidagar frá útróðrarflotanum til rest- ina av flotanum, tí at út- róðrarflotin var í eini ser- støðu. Men hetta er ikki so. Tí — Hetta fer at økja veiði- trýstið heilt munandi, sigur Hendrik Old veruleikin er, at dagar kunnu handlast frítt ímillum allar = skipabólkar, sigur Hendrik Old. Hann sigur, at so nyttar onki hjá summum í sam- gonguni at harmast um stórri umsetiligheit. Hann vísti á, at samgong- an er í tvídrátti um, hvussu stórt frælsi skuldi vera at keypa og selja fiskidagar. — Samstundis sum for- maðurin í vinnunevndini, Heini O. Heinesen harmast um størri, at stórri umseti- ligheit, tí tað førir til stórri veiðitrýst, og til at útróðrar- flotin fer í søguna, hevur hann skrivað undir eitt sam- gonguskjal, har eitt av enda- málinum er stórri frælsi at keypa og selja fiskidagar. Talsmaður = javanaðar- floksins í fiskivinnumálum sigur, at nýliga er ein kunn- gerð komin um lógina um vinnuligan fiskiskap. — Og hendan kunngerðin vísir, at ætlanin er at veiði- trýstið skal økjast heilt munandi. — Tí eftir henni er tað full- komiliga frítt at umseta fiskidagar ímillum allar skipabólkar. Linubåt til millumlið Hendrik Old sigur, at tað einasta, sum skal til, er at hava ein línubát til millum- lið. — Tað ber væl til at selja fiskidagar frá útróðrarbáti til línubát og frá línubáti víðari til partrolara ella trol- ara, tá ið tríggir mánaðir eru eftir av árinum, sigur Hend- rik Old. - Hetta er ein veruleiki, sum ikki reingist, hvussu vikir og vendir, sigur javn- aðartingmaðurin. — Tvs, at bara tú hevur ein linubåt til millumlid, kunnu fiskidagar umsetast púra frítt frá tí minsta útróðrar- bátinum uppá 15 tons, allan vegin uppeftir til ein trolara. Hendrik Old segði, at tað vóru longu reiðarar, sum høvdu funnið útav hesum her. — Tað eru reiðarar, sum hava útróðrarbátar í einum felag, línubát í einum gðr- um felag og partrolarar í einum triðja felag. Og tað er púra vist, at útróðrarbát- arnir fara aldrin at loysa frá landi. Tí tað einasta hann skal brúkast til, er nevniliga at selja útróðrardagar til ein línubát og víðari til trolar- arnar. Tað ber ikki til Jørgen Niclasen, landsstýr- ismadur í fiskivinnumålum, visti ti aftur, sum Hendrik Old førdi fram. Hann segði, at tað stendur í kunngerðini, sum Hendrik Old visir til, at tað ikki er loyvt at flyta dagar frá út- róðrarbátum til trolarar. - Og so er tað ikki loyvt, sama um millumlið verða brúkt, tí tað er ikki loyvt at selja teir somu dagarnar frá útróðrarbáti til ein trolarar. --Fiskimálaráðharrin legði afturat, at hetta er fyrstu ferð, at hendan kunn- gerðin er gjørd og er tað brúk fyri at skera tað út í papp, hvat er loyvt, og hvat er ikki loyvt, so kann tað gerast til eina aðru ferð. — Men tað er loyvt at selja dagar frá einum útróðrarbáti til ein línubát. Og tað er loyvt at selja dagar frá ein- um línubáti til ein trolara. Men Hendrik Old helt fast við sítt. Hann nevndi, at tað kundi ongin siga, hvat tað eru fyri dagar, ein línubátur selur einum trolara. Tað kann eingin siga, um hetta eru dagar, línubáturin átti sjálv- ur, ella um tað eru dagar, sum hann hevur keypt frá einum útróðrarbáti. Heini O. Heinesen vísti á, at viðurskiftini kundi verið nógv greiðari. Men hann helt ikki, at tað hevði so stóran týdning, hvat fiski- málaráðharrin segði um frælsi at keypa og selja dag- ar, tí tað skuldi alt igjøgnum tingið undir øllum umstød- um. So teir, sum eru ímóti at keypa og selja dagar, fáa allar møguleika at mótar- beiða tí í løgtinginum.