mikudagur 11. august 1999síða 4
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
4
tíðindablaðið
NR. 149 - 11. AUGUST 1999
--Hetta er nakað heilt fyri seg sjálvan,
siga teir báðir bretarnir, sum nú í nakr-
ar dagar hava róð ímillum oyggjarnar
í hvor sínari lítlari kajakk
vom
FO ;
€!
GE
+ %
=
Ca
?
, hb] —
m
{
bi
%
9
” r
v
;
hu
+
no ettt upp
Dretarnir,
sun
pr
»t Nava Just FOX
år Frodba til Sandvikar
hvor sinari, lítlari kajakk
At teir kortini eru væl
upplagdir sigur okkum ikki
annad, enn, at teir hav
verið í slíkum vási fyrr
Og teinurin úr Froðba tí
Sandvíkar er ikki fyrsti tein-
urin teir hava róð í Føroy-
um. Og tað verður heldur
ikki tann seinasti
At rógva í kajakk er
nevniliga teirra fremsta í-
triv. Og hetta er eitt ítriv,
sum teir hava íðka nógva
staðni í verðini
Nú vóru tað so Føroyar
sum stóðu fyri tørni
Teir báðir bretarnir, Tom
Turner og Mike Bartle eru
av Newcastle-leiðini í land-
nyrðingspartinum í Ong
landi
so i0g10, Ú ten
ða
Hetta er leiðin,
teir báðir ong
lendingarnir hava
róð í kajakkum
sínum. Teir fóru úr
Havn, vestur um
Sandovnna, suður
evstanfyri Skuv-
oynna og síðani
vestur um Suður-
oynna, norðuraftur
eystanfyri Suður-
oynna og so norð-
uraftur til Havnar
um Sandoynna
— Vit hava róð í Gron-
landi, ymsastaðni í Írlandi
og Skotlandi. í Sibiria - og
nú fingu vit so høvi at royna
Føroyar
Teir løgdu frå landi i
Havn mikudagin og róðu
sudur å Sand og settu upp i
Skopun.
Dagin eftir róðu teir vest-
Ikki júst havgangandi ski)
Ina Før ya”
hampiliga skjótt
anfyri Sandoynna til Skuv-
oyar
Heilt tidliga friggjamorg-
unin, klokkan 4.30, løgdu
teir til brots av Skåvoynni
g róðu vestanfyri
Suðuroynna og settu upp á
Fiskieidinum i Hvalba
Har hvildu teir seg i einar
fýra tímar ímeðan teir bíð-
aðu eftir streymi og róðu so
suður til Sumbiar.
Leygardagin róðu teir so
úr Sumba til Froðbiar og
sunnumorgunin til Sandvik-
ar
Ætlanin var at rógva til
Sandoyar sunnudagin, men
teir sleptu ætlanini, ti tað
var nakað tvassut í sjónum
hjá so smáum bátum
Veðrið í dag er á mark
inum til, hvat vit rógva í
Ikki tí, at nakar vandi er á
ferð. Men tað er ógvuliga
mødsamt at róg
íkindun
Føroyar eru ikki at spæla við
-Eitt, sum gera Føroyar so spennandi, er, at nógva staðni ber tað ikki til at seta upp. Hevur tú fyrst lagt frá landi, er
mangan onki at gera, uttan at halda á, hvussu vikir og vendir, siga Tom Turner vm og Mike Bartle. Teir hava rød í
kajakk ymsastaðni í verðini í 16 år, men kortini halda teir, at Føroyar eru eitt serligt upplivilsi. Teir báðir óvitarnir, sum
vóru komnir oman á dráttin í Sandvík hendan sunnumorgunin at hjálpa teimum at draga kajakkirnar, eru bróðurnir
Olavur, vm og Jákup Pauli Sigurheim
dag. greiddu teir báðir
fryntligu bretarnir frá, tá ið
men hetta er alt, sum Mike Bartle,
eru sera vælegnaðar til hetta slagið av
teir høvdu drigið kajakk-
irnar upp á bátadráttin í
Sandvík.
Og tað stendur ikki á at
taka tað róligt, tí tað er 6-
trúligt, hvat pláss er fyri í
eini slíkari kajakk, tá ið tað
sindrið av plássið, sum er,
er væl stúvað. Teir hava
bæði bæði tjald, primus,
kókiamboð og mat til fleiri
dagar við á ferðini.
Teir fóru úr aftur Sandvík
á miðdegi mánadagin norð-
ur á Sand.
Hvaðani leiðin gekk hað-
ani frá veldist alt um veður
og vind.
Tað einasta, teir vistu,
var, at teir skulu avstað aftur
næsta vikuskiftið.
Ikki at spæla við
Hóast Tom Turner og Mike
Bartle hava roynt eitt sindur
av hverjum í sínum lítlu
kajakkum, eru teir
sam
im, at Føroyar hevur verið
eitt upplivilsi fyri se
stað at rógva i kajakk.
Men tað hevur stóran
týdning at leggja sær í
geyma, at hetta er ikki at
spæla við.
Teir siga, at tað eru nógv
ymisk viðurskifti, sum gera
tað til eina so stóra avbjóð -
ing at rógva í kajakk í Før-
oyum.
— Ikki minst eru tad tey
serligu streymvidurskiftini,
sum gera seg galdandi, men
eisini tann nógvi og skift-
andi vindurin.
— Tú kanst saktans koma
út fyri, at vindurin skiftir ætt
fleiri ferðir sama dag - og
annars at veðrið sum heild
er meiri skiftandi, enn vit
eru vanir við.
— Alt hetta ger, at ferðin
kann verða trupul at rokna
út. Tað er ein nýggj avbjóð-
ing hvønn dag.
— Men ein stór avbjóðing
liggur eisini í tí, at tað er so
nógva staðni, at tað ikki ber
til at seta upp. skuldi okkurt
veri áfatt. Ikki minst fram
við vestursíðuni er streyr-
rætt berg nógva staðni og
tað krevur, at ferðin verður
lagt serliga væl til rættis. Ti
fremst og Tom Turner havabrúk fyri, tá ið teir ferðast
frítíðarítrivi. Tað snýr seg bara um at kenna sínar
í teir måamorgunin tá ið teir takkaðu fyri seg í Sandvik og løgdu frá landi við kós móti Sandoynni
góðum líkindum klára teir fýra fjórðingar um tíman
tú veitst, at hevur tú fyrst
lagt frá landi, er mangan
onki at gera, uttan at halda
á.
— Tað er onki, sum eitur
at angra avgerðina og at
venda aftur. Er avgerðin
fyrst tíkin, má hon ofta
fylgjast heilt til endan.
Men so siga teir eisini, at
tað er eitt stórfingið upp-
livilisi at sigla millum
oyggjarnar, tí tað er so nógv
at síggja. Fuglalívið er
avbera ríkt og fjølbroytt.
Og tað er heilt nógvur
kópur at síggja. Stakkar og
helli eru hugtakandi. Vit
rógva framvið monnum,
sum fleyga lunda, og vit
hitta menn, sum eru úti við
sneri.
— Alt hetta gevur okkum
eina greiða fatan av, at tað
er ein heilt serlig mentan.
- Alt hetta ger, at undir-
haldsvirðið í at rógva í kaj-
akk ímillum oyggjarnar í
Føroyum er sera stórt, siga
Tom Turner og Mike Bartle
Ikki vandamikið
Vit spyrja teir eisini, um tað
ikki kann vera vandamikið
atrógva millum oyggjarnar
í so lítlari kajakk
Men tann spurningin
hava teir hoyrt fyrr.
Og tað halda teir ikki, at
tað er. Ti hóast kajakkirnar
ikki eru meiri enn 16 fótur.
eru tær avbera sjógóðar.
Men tað snýr seg fyrst
og fremst at kenna okkara
avmarkingar.
Ikki minst stendur og fell-
ur ferðin við fyrireikingun-
um.
Teir báðir eru sera væl
utgjørdur við neyðútgerð,
sendara, telefon, kumpass.
landkorti og streymkorti,
tjald, kókiamboð, primus,
mati til fleiri dagar o.s.fr
- Men eitt, sum ikki eigur
at undirmetast, eru tey ráð,
vit fáa frá fólki á staðnum
— Tað er í heilum, at stað
kend fólk hava sagt okkum
hvussu vit skulu rógva og
hvat vit skulu ansa eftir og
tað eru vit sera takksamir
fyri, siga teir.
— Tú vinnur ongantíð á
havinum. Tað einasta, tú
kanst gera, er at samstarva
við tað, siga teir báðir ævin-
týrhugaðu onglendingarnir.
Teif siga avgjørt, at hetta
er ein ferð, sum teir kunnu
mæla øðrum við sama ítrivi
til at gera.
Teir siga, at teir fara at
skriva eina grein um ferðina
í eitt tíðarrit fyri kajakk-
rógvarar. Í teirri greinini
fara teir at at fortelja, at tað
er eitt serligt upplivilvi at
rógva í Føroyum. Men tað
er eitt upplivilsi, sum skal
takast í størsta álvara ti
streymur, vindur ýður og
landslag krevja eitt heilt se
ligt varsemi
Men júst hetta er ein part
ur av avbjóðingini og und
irhaldinum, so tað ræðir
ikki rættar ævintýrarar
burtur