Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-08-20, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 20. august 1999síða 12

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið NR. 156 - 20. AUGUST 1999 e-mail: eydunsosialurin fo Sosialurin - Box 76 - 110 Torshavn - Tlf. 31 18 20 - Fax 31 47 20 Fótbóltur: FSF bossurin staðfestir, at undirtøkan var als ikki tann, sum fleiri høvdu roknað við, og undirskotið av fyrsta landsdystinum á Tørsvølli verður mett at vera umleið tvey hundrað túsund krónur ferðir verið it inntøkurnar frá áskoð- i hermavølli skulu vera fleiri figgja stóru útreiðslurnar last av útidystunum, sum knað í miðal kosta eima gs Kronur Mc førovska landsliðið heyði kki k ) langt suður í Europa, Cc SK UU“ : ir áskoðarum var og tá tey, sum ikki rinda ongugjald og børnini, sum eru f ! r J Nú er tað vorðið óvani yngri enn átta ár, vóru drigin frá, høvdu 735 vaksin og 250 børn goldid fyri at siggja fyrsta lands- dystin á Torsvølli Inntøkurnar av hesum vóru 98 túsund krónur. UFA eigur rættin til reklamurnar kring vøllin, men teir høvdu latið hann frå sær til Fótbóltssambandið, og tað er kanska ikki langt við síðuna av at rokna við, at inntøkurnar av væl pálstraðu plattunum kring vellin 1ava verið umleið áttati túsund krónur Tá føroyingar í 1995 og í 1997 vóru í Íslandi, rindaðu vertirnir allar útreiðslur. Føroyingar rind- aðu útreiðslurnar, sum íslending- arnir høvdu av ferðini hesa ferð. Utreidslurnar til hetta verða rokn- aðar til 140 túsund krónur. Lands- liðsspælararnir eiga einar 40-50 túsund í dagpengum, nakrir ferð- aðust úr úr Íslandi, Danmark og Noregi og heim, teir búðu allir á Hotel Føroyum, og tá lýsingar, prentútreiðslur og alt annað, sum kostar, verður lagt afturat, er tað ikki langt við síðuna av at rokna við, at hallið av landsdystinum verður umleið tvey hundrað tús- und krónur, og tað má metast sum alt annað enn at vera nóg gott Langt á mál Formaðurin í Fótbóltssamband- inum, Torleif Sigurðsson, plagar ikki at fara upp í loft, tá tað gongur væl, og hann heldur seg eisini omaná, tá tað ikki gongur sum roknað við og vónað: - Eg má bara staðfesta, at tað er langt á mál, tá tað ræður um landsdystir á Torsvølli, bæði tá tað snýr seg um fyrireikingar og av- greiðslu av tiltakinum, og tá tað snýr um undirtøkuna frá áskoðarunum. Hvat ætla tit at gera við tað? Fyri at fáa tiltakið at verða betri fyriskipað, mugu vit gjøgn- umganga allar uppgávur og åbyrgdir. Tað tykist vera torførari enn á Toftum at vita, hvør hevur uppgávurnar og ábyrgdirnar. Hetta mugu vit fáa skil á sum skjótast. Hovuðssjónarmiðið fyri at byggja stadion í Gundadali var, at tað fóru at koma nógv fleiri áskoðarar, enn tað komu á Svangaskarði, tí tað er í hevuðsstaðnum, at nógva fólk- ið býr. Hetta fingu vit avgjørt einki prógv fyri mikukvøldid, heldur var tað tvørtur ímóti. Og hvat ætlar tú at gera við tað? seg Lesið eisini ítróttin á internetinum www.sosialurin.fo FSF fekk ein uppå kassan - Føroyingar eru glaðir fyri fót- bólt, men teir eru ikki glaðari enn so, at tá dysturin verður vistur beinleiðis í sjónvarpinum, so velja teir heldur tað enn at fara út í fríska luft og rinda atgongugjald. Hesa ferð varð sagt, at tað fór ikki at gera nakran mun, tí tað fór at koma ein rúgva av fólki undir øllum umstødum. Hetta visti seg ikki at vera veruleikin, og per- sónliga havi eg ilt við at góðtaka, at dystirnir verða vístir beinleiðis í framtíðini, sigur Torleif Sigurðs- son, sum staðfestir, at sjálvt um dystirnir verða spældir, har størsti parturin av fólkinum býr, so er langt á mál, áðrenn altjóða lut- tókan fer at verða fíggja við åskodarainntøkum og ikki peng- um, sum koma frá UEFA og FIFA. jh at misbrúka brotsspørk Fótbóltur: Fyri fjórðu ferð syrgdi Todi Jónsson fyri, at Fóroyar fingu brotsspark, og fyri aðru ferð á rað varð skotið úr ellivu metrum misbrúkt Allan Mørkøre fekk tólv minuttir inn í 2. hálvleik størsta møguleikan, sum fæst í fótbóltsdysti at skora mål, men føroyska umboðið í ÍBV misbrúkti gylta møguleikanum móti liðfelaganum í íslendska málinum. Birkir Kristins- son flutti seg eitt sindur til høgru fyri seg sjálvan, bjargaði harða skotinum ' = sindur. og kundi tískil í flogfar- inum á veg til hús í gjár og komandi vikurnar í Vestmannaoyggjunum arga Allan Møkøre eitt — Tá vit skulu í Europa Cup vandu vit nógv at skjóta brotsspark, og tað kom næstan ikki fyri, at eg ikki fekk mál. Í morgun vandu vit at skjóta brots- spark, og eg fekk mál hvørja ferð, vóru við- merkingarnar hjá einum hørmum Allan Mørkøre, sum hevði stóra møgu- leikan at tvífalda um mál- skjótingina í teimum 43 landsdystunum. Longu í øðrum dystinum skoraði hann higartil einasta mál- ið. Tað var í ítróttarparkini 10. oktober í Danmark vann 4-1. Allan Simonsen hevði frammanundan gjørt av, at um føroyingar fingu brots- spark, so skuldu Uni Arge, Todi Jónsson og Allan Mørkøre gera av millum jh sín, hvor skuldi skjóta. Todi Jónsson varð rend- ur um koll í brotsteigi- num, og tað er ikki van- ligt, at tann, sum megnar at tiltuska sær brotsspark- ið skjýtur, og nú sær tað næstan soleiðis út, at Todi Jónsson fer ikki at fáa møguleikan at royna seg úr ellivu metrum. Føroy- ingar hava higartil fingið fimm brotsspørk. Tað fyrsta fingu teir móti Ís- landi í Gundadali 8. aug- ust í 1990. Ta ferðina fekk Jan Dam brotssparkið, og hann legði vertin á óskriv- aða regulin um, at so skuldi hann ikki sjóta. Todi Jónsson hevur fingið brotsspørkini á Malta, í Skotlandi, á heimavelli móti Bosnia og aftur mikukvøldid. Øssur Hansen og John Petersen fingu fulla nyttu burturúr teimum báðu fyrstu, men síðani hava John Petersen og Allan Mørkøre misnýtt stóru møguleikarnar. 1990, tå — Allan: Vit áttu at vunnið Fótbóltur: Landslidsvenjarin var stak væl nøgdur vid spælid, men ásannaði samstundis, at úrtókan hevði verið ov lítil Landsliðsvenjarin vildi so fegin vinna móti frændum okkara fyri vestan, og sjálv- andi var hann vónbrotin av, at tað ikki hevði eydnast. Og tað helt hann, at hann hevði alla orsøk at vera: — Burtursæð frá allar fyrstu løtuni so eru tað vit, ið hava tak á samanspæl- inum. Eg hevði roknað við, at íslendingarnir fóru at vísa meiri enn teir gjørdu, men høvudsorsøkin til, at teir ikki gjørdu tað, var, at okk- ara menn vóru so sannfør- andi, bæði í verjupartinum, og eisini í samanspælinum. Vit høvdu ikki nógvar upp- lagdar målmøguleikar, men vit høvdu nóg nógvar at vinna. Vit misbrúktu eitt brotsspark, vit megnaðu ikki at skora, tá vit høvdu ein veldugan møguleika, og í øðrum fórum restaði sera lítið í, men síðsta sendingin var ikki nóg neyv, og so var tað sera óheppið, at teir beinanvegin fingu eitt 6- neyðugt mál. Allan Simonsen vildi ikki taka nakrar av sínum spæl- arum framum aðrar, og hann undirstrikaði, at útskift- ingarnar vóru ikki ábending um, at hann var misnøgdur við teir, ið fóru út: — Eg skifti Fróða Benja- minsen og Rógva Jacobsen inn fyri at geva teimum høvi at sneyta til altjóða dyst- irnar, og eg má siga, at teir fóru báðir til verka á ein sera sannførandi hátt. Venjarin var samdur við okkum í, at miðverjan var sera sannførandi: — Oli Johannesen, Hans Fróði Hansen og ikki minst Jens Kristian Hansen spæla ein kanón dyst, og eg haldi, at Pól Thorsteinsson var sannførandi í verjupart- inum, sjálvt um hann spældi í plássinum í vinstru síðu, sum hann ikki áður hevur roynt á landsliðnum, var metingin hjá venjaranum, sum stór iðraði seg um tap- ið, men samstundis segði seg síggja fram til komandi dystirnar við góðum treysti. jh