leygardagur 28. august 1999síða 14

14 tíðindablaðið NR. 162 - 28. AUGUST 1999 Rock kongarnir Queen Mong meina, at Queen var heimsins næststørsti bólkur hesa øldina. Lesið her um bólkin, ið kortini ongantíð fekk kritikararnir upp í sín part, og sum gavst, tá sangarin Freddie Mercury doyði í 1991 Niclas Johannesen Nakað uttan fyri London - á einum slotti í millión- situr ein mað- ur seinnu helvt í 40'unum vid sinum langa håri, i hálvopnaðari hawaii- skjårtu og drekkur te Te-mudurin er akkuråt, sum hann vil hava hann Ti syrgir eitt nå tænarin og 500 milliónir krónur á bankabókini fyri. Kortini klassanum - er hann ikki eydnusamur. Eg livi ov nógv í mín- um egna høvdi, sigur maðurin og leggur aftrat. Eg var nógv lukku- ligari, tá eg hevði 300 krónur á bankabókini. 70'ini og 80'ini vóru fan- tastisk og deilig. Men hesi árini smildraðu alla sunna tankagongd Maðurin er guitarleik- arin Brian May. Og árini hann sipar til, er tíðar- skeiðið, tá superbólkurin Queen herjaði alheims hitlistar við teirra pom- pósa rock-popp tónleiki. No time for losers „We are the Champions“ sungu bretarnir við ikki sørt av einum skálki aftan fyri oyra seinnu helvt av 70'unum. Teir løgdu aftr- at: No time for losers! Ikki sørt 6smædi, og teir fýra Queen menninir — Fredd- ie Mercury, Brian May, John Deacon og Roger Taylor — vórðu róptir fyri at vera ikki annað enn arrogantir, hálvakademisk- ir, midalklassa menn við ongum upp á hjarta. Hesar atfinningar forð- aðu tó ikki bólkinum at menna seg almikið, og Queen gjørdust av álvara kongar í rockheiminum, tá meistarverkið „A Night At The Opera“ frá 1975 rakti popptindarnar kring allan knøttin. Leiðin niðan á var kort- ini long. Í 1970 gav bólk- urin út sína fyrstu plátu, ið hevði sama heitið sum bólkurin — Queen. Talan var ikki um nakra blíða móttøku. Tíðarrákið var ikki við bólkinum, ið dyrkaði tað pompøsa og teatralska. Eisini tá teirra næsta pláta - Queen Il sum í dag verður mett at Queen. Frá ovast frá vinstru: , Roger Taylor, trummur, John Deacon, bass, Freddie Mercury, sang og Brian May, gittar vera eitt frálíkt verk - kom út, var kritikkurin eirinda- í leysur. Men longu her 5 løgdu teir fyra lunnarnar | undir tað, ið skuldi gerast tiltikna, stóra Queen- soundið á komandi plåt- um. Hóast EMI spýtti nógvar F pengar í kampanju-mask- inuna hjá Queen, so hetta ongin verja móti kritikki- num. „Obrúkiligt! Ein vanæra fyri rocktónleik- in!“ Soleiðis ljóðaði í pressuni, tá Queen ll kom út. Atfinningarnar, ið stundum mintu um for fylging, fylgdu Queen at kalla alla teirra livitíð. Eitt nú legði blaðið NME við sera óndsinnaðart skriving eftir Freddie Mercury aftan á útgávuna JAZZ í 1978 við yvirskriftini „Is ; i This Man A Prat?" Eftir hesa niðurgerð hevði Queen sangarin ongantíð nakra longri samrødu við nakað blað Enn tann dagin í dag finnast ójavnar meiningar um Queen og hvussu týð | andi teirra ikast til stødugt logandi rockbálið var. Serliga vóru tað sum sagt rock-kritikararnir, ið høvdu ilt við at taka Queen til sín. Sum ein kritikari segði: Flott løg, góð riff. Men eg sigi sum David Bowie: Finst ongin Queen sangur, sum kann fáa meg at bresta út úr at gráta?“ Sjálvur nevndi kritikarin kortini „Love of My Life“ og „The Show Must Go On“ sum kensluborin undantøk. Roger Taylor, trummu- spælarin i Queen hevur hetta at siga um mangladi undirtøkuna frå kritikaru- num: — Vit véru ongantid væl lýddir i tónleika-pressuni. Eftir eini tíð gjørdist hetta rættiliga týðandi fyri okk- um, tí tað vísti seg, at jú meir rós onkur fekk av ummælarunum, tess stórri var kjansurin fyri ongantíð at slåa igjøgnum! Hjá teimum fýra limu- num í Queen valdaði ong- antíð nakar ivi. Teir ætl- aðu sær at vera heimsins størsti rockbólkur. — Vit duldu tað ikki. Og hvat annað val hevur tú? Ongin fer upp í ein bólk fyri at siga: „Vit vilja verða fjórðbesti bólkur í heiminum!“, sigur Roger Taylor. Fýra sangskrivarar Stórur gjørdist bólkurin eisini, hóast byrjanin í 1969 var tung og trupul. Brian May og Roger Tal- oyr spældu saman, hittu seinni Freddie Mercury.