leygardagur 11. september 1999síða 3
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
NR. 172 - 11. SEPTEMBER 1999
tíðindablaðið
3
Datt á sjógv í illveðrinum
Ellivu ára gamli Kjartan Festirstein var meiri enn heppin, at fólk hoyrdu ne yðarróp hansara. Hann datt á sjógv beint
niðan fyri skúlan á Argjum, og eftir litlari løtu lá hann einar 70 metrar úr landi
SVEINUR TRÓNDARSON
Onkuntíð vísir lívið seg frá
síni bjartastu síðu. Eisini tá
tað sær svartast út, og tá tað
bjarta er so torført at fáa
eyga á.
Um fýratíðina hósdagin
var ellivu ára gamli Kjartan
Festirstein á veg út á Argir,
har hann býr, men hesaferð
hevði hann lagt sær leiðina
Bjargingarbáturin
er uppi í haganum
Eitt hitt fremsta ynskið hjá brandmeistaranum, Peturi Sel-
oy, er at fáa ein skjóttgangandi bjargingarbát, sum altíð
skal liggja klárur við sjóvarmálan
EIRIKUR LINDENSKON
Tað er einki at ivast í, at
teir báðir menninir, sum
hósdagin lupu á bláman at
bjarga smádreinginum, sum
dottin var á sjógv úti á Argj-
um, bjargaðu lívið hjá hon-
um.
Hetta sigur brandmeist-
arin í Havn, Peter Seloy,
sum fegin rósar monnunum
fyri dirvi, teir sýndu.
— Ikki minst tað, at teir
settu egna lív í vága, sigur
hann.
Peter Seloy sigur, at hetta
er eitt gott dómi um, at fólk
bera seg púra rætt at, tá van-
lukka hendir.
- Hetta er eins og við
fyrstuhjálp. Tá er sera um-
ráðandi, at fólk duga at geva
hjartamassasju - men mun-
urin í hesum føri er kortini
tann, at menninir settu egna
lív í vága - tað gert tú ikki,
tá tú gevur hjartamasasju,
leggur Petur Seloy dent á.
Tað sum kortini vakti
undran millum manna á
Argjum hendan dagin var,
at eingin bjargingarbátur er
til taks við sjóvarmálan í
Tórshavnar kommunum.
Brandstødin hevur ein væl
egnaðan bát til endamálið,
men hann stendur á einum
vogni upp á Brandstødini,
sum liggur oman fyri býin -
í gamla grótbrotinum uppi
á Varða.
— Sjálvandi eiga vit at
hava ein bát tøkan á Brand-
stóðini, sum vit altíð kunnu
taka við okkum, tí tað er
ikki altíð, at vanlukkurnar
henda á Havnarvág, sigur
Petur Seloy, sum vísir á, at
teir eisini rykkja út til van-
lukkur aðrastaðni í landi-
num.
— Men harfyri er tað sjålv-
sagt, at vit áttu at havt ein
bát tøkn við sjóvarmálan -
so vit altíð kunnu koma av-
stað í eini handavend, sigur
hann.
Petur Seloy sigur, at hetta
er ein trupulleiki.
Fyri mina tíð hevði
slokkiliðið høli í Vágsbátni,
har báturin stóð - men so
varð báturin húsvillur. Tað
besta var sjálvandi, at vit
umframt hendan bátin
høvdu ein skjóttgangandi
bát liggjandi kláran, sigur
Petur Seloy.
Sosialurin ætlaði at fáa
eina viðmerking frá býráðn-
um til endamálið, men
hvørki Leivur Hansen,
borgarstjóri, Tórfinn Smith,
formaður í havnarnevndini
ella Marius Miiller, teknisk-
ur stjóri, vóru at hitta. Vit
venda aftur til málið í næstu
viku.
fram við fjøruni.
Sum so einki óvanligt, at
Q2 2 vaksin
born í
Onkuntíð hendir tað seg
at tað sum sær so illa út
endar sø væl Hósdagin
um fýra tíðina datt ellivu
ára gamli Kjartan
Festirstein á sjógv niðan
fyri skúlan á Argjum, og
eftir litlari løtu var hann
ríkin einar 70 metrar úr
landi. Var tað ikki tí at
Høgni Mohr og Hannus
Petersen gjørdu so skjótt
av, so he vdi hann neyvan
borið boð i by. Teir svumu
ut til Kjartan og bjargadu
honum
Mynd: Alvur Haraldsen
smádrongir gera slíkt, men
júst henda dagin kundi satt
óhapp staðist av, var hann
ikki so heppin.
Kjartan hevði verið í
bili 8 s :
” Fyri hvønn i Pi Ti Hots
vid 2 fólkum t
musikkskulanum til veni
ing, men av ti at hon var
útsett, valdi hann at fara aft
ur til hús
Komin út til skúlan
Argjum, ella har um vegir
kemur ein hvirla og
hornkassan, sum
hevði i hondini. Kassin fór
å flog, og sjålvsagt royndi
Kjart: in at fáa hendur á
um aftur
Men ólukkutíð fyri hann,
varð hann tikin út við brot
unum, og áðrenn hann vardi
var hann rikin langt út frå
landi
So raskur, sum
gjørdi hann tað einasta
rætta. Hann rópti alt tað
hann var mentur, eftir hjálp.
ikki
tekur 1
hann
hon
hann er
og min sann, um hann
varð hoyrdur
Løtu seinni tóku teir báðir
Hannus og Høgni í hann og
fingu hann aftur til lands
ark jargingarfolk frá sløkk
iliðnum fingu givið honum
turt upp á kroppin áðrenn
hann koyrdur á
sjúkrahúsið
Har lá hann til eftirlit til
hann varð útskrivaður
fyrrapartin fríggjadagin
varð
Danmark