leygardagur 11. september 1999síða 4

4 SAR tíðindablaðið = "NR. 172" 11. SEPTEMBER 1999 — Nú stuðlar tú okkum í hesum Tað var óðamannaverk at leypa á bláman í hasum veðrinum, men eg hevdi ongantíð gloymt sjónina og hjartasker- andi neyðarrópið, sigur Hógni Mohr, sum saman við Hannusi Petersen, bjargaði einum smádrongi, sum var dottin á sjógv. — Tá eg fór út eftir, hugdi eg upp eftir og segði stillisliga, at nú stuðlar tú okkum í hesum, sigur Hógni Mohr SVEINUR TRÓNDARSON Eg heyði ongantíð gloymt sjónina aftur og rópini, um vit ikki fóru út eftir honum, sigur Høgni Mohr, sum saman við Hannusi Petersen { út frá landi. Hvussu ber tað til, at tit lupu í havið? Drongurin rópti um hjálp alla tíðina, og hann rópti so hjartaskerandi, at eg heyði ongantíð fyrigivið Hannus ikki verið har, so veit eg ikki, um vit høvdu fingið fatur á honum so skjótt, sigur Høgni Mohr. Drongur hjálpti eisini Eitt annað, sum Høgni beit merki í, undir bjargingar- framdi tað bragd, at bjarga mær sjålvum, um eg ikki fór = royndini var, hvussu róligur ellivu ára gamla Kjartani út eftir honum. Sjónin hevði = Kjartan Festirstein var. Festirstein, sum var dottin staðið fyri mær altíð, sigur - Tað var heilt ótrúligt. sjóg *Ørinun Høgni og hyggur út í Hann lá púra stillur allan S siga, so var tað fjørðin. vegin inn eftir. Einki við at ða K al Var tú ikki bangin íhasum = fara í panikk ella við at ol vedrinum! skvambla. Hann var púra gt eð Sjálvandi var eg tað. stillur, sigur Høgni. sdagin. Fit Men meðan eg svam út eftir Hann leggur afturat, at tað j g aldurnar hugdi eg upp f himmalin og var ikki ti, at drongurin var mm klettur segði við Harran, at nú fallin í Gvit. stuðlar tú okkum í hesum, og tað gav mær dirvi at halda fram, sigur Høgni og leggur afturat, at frá teim- Hann tosaði við okkum allan vegin inneftir. Hann segði takk fyri, fyrst vit kendu við hann, og hoyrdu onkran rópa um, sum stóðu á landi hevur = hann segði okkum hvussu uttanfyri, at onkur var dottin hann fingið at vita, at tað — hann æt, hvussu gamal hann sjógv. Eingin visti stilti av, meðan teir vóru í = er og hvar hann býr, sigur rættiliga hvat var hent, men t fóru beina leið oman í fjøruna, sigur Høgni Mohr Eitt lítið hevd stakk undan Hann greiðir frá, at tá teir sóðu út á fjørdin fingu teir ór FU = me sjónum! Kortini dylir Høgni ikki fyri, at tað vóru góðu svimjievnini hjá Hannusi, sum gjørdu størsta munin. — Hannus leyp å blåman stutt eftir at eg gjørdi, men tað var beinanvegin, at hann Høgni, sum er týðuliga bils- in av, hvussu skilagott Kjartan uppførdi seg, hóast hann var i svárari neyð. eyga á eitt pinkalítið høvd, sum stakk upp úr sjónum fór fram um meg. Hann svam skjótt út eftir og fekk Kjartan Festirstein, saman við bjargingarmonnum sínum, Hógna Mohr og Hannus Petersen. Myndin er tikin beint omanfyri har teir komu á land við Kjartani góðar hálvthundrað metrar Mynd: Alvur Haraldsen tak á dreinginum. Hevði = Nú eri eg bara glaður Tað sigur 18 ára gamli Hannus Petersen, sum saman við Høgna Mohr, bjargaði Kjartani Festirstein, tá hann datt á sjógv hósdagin Fríggjadagin, eftir at Kjartan var útskrivaður av sjúkrahúsinum, vóru hann og skyldfólk hansara inni á gólvinum og góvu Hannusi og Høgna, hvør sítt blómutyssi SVEINUR TRÓNDARSON Tað kundi so lættliga spælt illa av, men av tí at Hannus og Høgni bóru so skjótt at, so vóru tað ikki feigdarboð, men gleðisboð, sum skuldu berast foreldrum Kjartans. — Sjálvandi var eg bangin tá eg leyp á sjógv, men har var einki annað at gera, tí Kjartan var í dýrastu neyð, sigur Hannus Petersen, sum vísti seg at duga væl at svimja. Men hvat fær ein 18 ára gamlan mann, at leypa beit á sjógv í slíkum illveðrið ? — Eg haldi ikki, at vit hugsaðu um veðrið. Eg hugsaði, at tað frægasta eg kundi gera var at svimja út eftir honum, tí eg dugi rímu- liga væl at svimja. Tí gjørdi eg tað, sigur Hannus Peter- sen. Rósar Kjartani Eins og Høgni gjørdi tað, so rósar Hannus Kjartani fyri at vera so skilagóður. Hann var púra róligur tá vit komu til hansara, og hann gjørdi onga mótstøðu, tá vit tóku í hann. Tað gjørdi tað lættari at fara undir at svimja inn aftur, hóast tað var tungt, sigur Hannus. Veðrið var ikki gott, og tað vóru rættiliga stórar ald- ur. Umframt tað, so er nógv- ur tari fram við Argjaland- inum, og tað var ikki bara sum at siga tað at koma ígjógnum. Tað merkti Hannus eisini, tí hóast hann hevði gott tak á Kjartani, so var hann púra fyrilagstur tá hann kom upp á turt. — Meðan eg svam inn eft- ir, merkti eg at eg byrjaði at troyttast, men av tí at vit vóru tveir, so bar til at koma inn ímóti, sigur Hannus. — Nú eri eg bara glaður Sum vera man, so fara tank- arnir á rull aftaná eina slíka ógvusliga uppliving. Hannus er einki undantak í so máta, og hóast hann var í skúla fyrrapartin fríggja- dagin, so slapst ikki undan at tankarnir snaraðu um hendingina hósdagin. — Eg eri bara glaður fyri, at alt gekk væl. Tað hevði verið ótrúliga keðiligt, um vit ikki fingu fatur í honum, og eg var bangin fyri tí, beint áðrenn vit lupu á sjógv. — Hann lá so langt úti, at vit máttu gera skjótt av, skuldu vit hava fatur á hon- um, og tíbetur, sigur Hann- us, sum saman við Høgna heilsaði upp á Kjartan, tá hann fríggjadagin bar teimum eina blómuheilsan við tøkk fyri teirra ómeta- liga stóra bragd. Talvblaðið komið Annað nummar av talvblaðnum er nú útkomið Talvblaðið FM í Klaksvík 1999 Annað nummar av talv- blaðnum er júst útkomið. Í blaðnum eru umframt ymsar greinar talv frá FM-lidkappingini 1998/ 99, FM-einstaklinga- kappingini 1999, Poli- tíkken Cup 1999 umframt ungdómstelving og søgu- ligar greinar. ÆTlanin er, at talvblad- ið skal koma út triggjar ferðir árliga. Tað er um 40 síður í AS stødd. Til ber at tekna seg sum hald- ara av talvblaðnum við at gjalda 75 krónur inn á konto 150.427.6 í Føroya Banka