leygardagur 18. september 1999síða 16

16 = meini tað Rakel Helmsdal, rithevundur æ til sjonleik, so var tað ta á, og ljós, so til ber at gja leik tað eitt rættiligt leikhús Figg g nu er, sum hjá allari list í | 10gv góð listafólk, tonleikarar, k råsøgufolk, 0.0. í hesum døgum k S ynda nøkur hugnalig og fullsett kafé- kveld í gamla meiarit til frama fyrr stólar og ljós til Grimu Men tað er ikki bara helt, ið Torshavnar kommuna hevur tað byarbørnum sínum. Hetta seinasta árið hevur komm- ga verið í „spanderbrókunum“. Milliónirnar, sum iva í ta nýggja fótboltsstadionið, Torsvøll, hava esta gan enda tikið. Og har hevur onki verið Oført. Alt n ið hevur verið svart av fólki, sum hevur arbeitt at md dog vøllin til. og her manglar so í hvussu so er ikki stólar For »yskur fótboltur er, tað eg veit av, enn ikki professio- men hevur kortini longu eitt annað altjóða stadion at leikaá á, og annars eitt ótal av v vallum st troyddar um alt landið So hví føroyska landsliðið partú skuldi sleppa at tapa móti onkrum útlenskum liði í Havn heldur enn á Svangaskarið, tað vóni eg. at onkur skilur betri enn eg. Hvønn mun akkurát staðið gjørdi teimum báðum nevunum av åskodarum, sum dystirnar, veit eg ikki, - ella ein mun gjørdi tað helst fleiri teirra, tá tey dagin eftir hoyrdu, at vøllurin var farin á (lukkutíð ikki tann parturin, sum er uppi yvir rarðinum i B36-husinum!!) Seinasta, eg hoyrdi um Tørsvøll, var, at kommunan nú hvørt år setur av eina million til rennibreyt kring vøllin, eina rennibreyt, sum vit allarhelst høvdu fingið nógv biligari, varð hon gjørd av fyrstan tíð Nú eg tosi um, at Tórshavnar kommuna er so gávumild, so er vert at undirstrika, at kommunan jú er vit havnaborgarar, og at allir hasir pengarnir eru okkara skattakrónur. Tá nú so er, hvussu ber so til, at vit hava so lítið at siga í hesum vgerdum? Roknar tú prosentbýtið millum, hvussu nógv hava verið til dyst á Torsvølli og hvussu nógv eru til sýningar á gamla meiaríi, so er tað ivaleyst væl meira fullsett á meiarínum. Og vóru vit spurd eftir, so kanska vit heldur vildu givið okkara skattakrónur til leikhús enn til leikvøll, av teirri heilt einføldu orsøk, at tann seinni er so øgiliga nógvar ferðir dýrari og bert kann nýtast fáar ferðir árliga, meðan leikhúsið, um fíggjarligar umstødur høvdu verið, kundi havt sýningar hvort kvold Og kanska um Býráðið nú skuldi seta eina millión eyka av til okkurt hvert år, so hvat um tað hevði verið til at bygt nýggjar barnagarðar, ella til eldrarøkt ella til mentanarligt virksemi? Høvdu vit so øll atkvøtt fyri rennibreytini? Men vit vera ikki spurd eftir meira enn 4. hvørt år. Hvat er tað, sum fær allar hasar stóru smådreingirnar, (ja rsaka at eg sigi tað, men eg havi ikki hitt nakað konufólk, sum gongur so við liv og sál upp í Tórsvgll, sum ávísir harrar, - eru teir nevndir, so eru teir kendir), til at velja at pumpa allar milliónirnar vit (ikki) hava til yvirs í fótbólt? Er tað enn tann gamla umberingin, at tað er besti mátin at gera Føroyar kendar? Er tað so stórt at vera kendur, tí nakrir mans banka nakrar aðrar við einum bólti? Hevdi tað ålvaratos ikki verið ólíka stuttligari, um Føroyar vórðu kendar um heimin, tí vit uppfostraðu stórar sjónleikarar, myndlistafólk, tónleikarar, høvundar, 0.0.; tí at vit, bara 45.000 sálir, lívgaðu so væl um okkara mál og mentan, at vit kláraðu at standa stinn, hóast tann anglosaksiska flóðaldan royndi at sveipa okkum av fótum. Hevdi tað ikki verið stuttligari, um vit um 2-300 ár enn kundu tosa føroyskt við stoltleika og vísa á tey mentanarlig avrik forfedrarnir løgdu eftir seg, enn at vit kundu reypa ur.. at „HB36 has beaten Sumba for the first time this season“ ” Ja, eg meini tað voru ti | | | | I | Nr. 177 — 18. SEPTEMBER 1999 Luttakararnir å einum dramaskeidi hjå Hjørdis Johansen. Sidani byrjan hava 130 børn og ung tikid lut å dramaskeidunum Tad snyr seg um at fåa fatur á sær sjálvum DRAMA. - Dentur verður lagdur á, at luttakararnir á dramaverkstaðnum verða mentir persónliga, at teir fáa innlit í sjónleikarlistina og at teir verða betur før fyri at fáa nakað burtur úr teirra egna lívi, sigur Hjørdis Johansen, dramalærari Turið Kjølbro Síðani januar í fjør hevur dramaverkstað verið á gamla snikkara- og orgul- verkstaðnum á Hallarheygi í Havn. Har eru børn og ung í aldrinum 9 til 20 ár komin á skeið, og síðani byrjan hava 130 børn tikið lut, flestu teirra á fleiri skeiðum. Hjørdis Johansen er lær- ari teirra. Hon er ein roynd- ur åhugaleikari og hevur i nógv år leikt við í sjónleik- um bæði í Havnar Sjónleik- arfelag og í Grímu. Um- framt var hon við í uttan- duraleikinum Giu og Grana í SVF, hon hevur undirhildið børnum á békasøvnum og í bókabilinum við søgum og dukkuleiki. Barnaárið 1978 gav hon út væl umtóktu plátuna Barnasangir. Seinnu árini hevur hon fingið sær útbúgving innan leikstjórn- an í Íslandi, umframt at hon hevur verið við á nógvum ðrum skeiðum. I ár er hon farin undir at útbúgva seg sum barnaleikhúsleiðara. - Hugskotið aftan fyri dramaverkstaðið er at ar- beiða rættiliga miðvíst við drama og sjónleiki. Hvussu ert tú á einum palli, hvat skal tú gera har og hvussu skalt tú uppføra teg, sigur Hjordis Johansen. Búning Á skeiðunum verður dentur lagdur á, at luttakararnir verða mentir persónliga, at teir fáa innlit í sjónleikar- listina og at teir verða betur førir fyri at fáa nakað burtur úr teirra egna lívi. Ikki minstan týdning hevur tað, at børnini og tey ungu hava tað stuttligt meðan tey eru við, og at tey læra nakað um samstarv og at hava ábyrgd fyri hvør øðrum, bæði á palli og í lívinum. - Ymiskt er sjálvsagt, hvussu tað eydnast teimum einstøku og hvat tann ein- staki leggur mestan dentin á, men gleðin við at arbeiða við drama og sjónleiki er fremst í huganum. Og tá kunnu øll fáa okkurt burtur úr. - Ikki øll, sum taka lut á skeiðunum, enda sum sjón- leikarar ella nakað í námind av tí, men tey læra nógv, sum hevur við framførslu at gera. Ein vinningur er, at vit um nøkur ár fáa kritiskar áskoðarar og áhoyrarar. Ein, ið veit, hvat tað snýr seg um, dugur betur at meta um, um tað sum verður framført á palli er gott ella minni gott. Øll kenna til, hvussu ringt tað kann vera at stíga fram á palli ella aðra staðni. Við teknikkinum, eg læri børnini, læra tey at fáa tam- arhald á støduni. Tað snýr seg í grundini um at fáa fatur á sær sjálvum, halda fast og klára eina uppgávu frá byrjan til enda, sigur Hjørdis Johansen. Hvussu koma børnini so langt, at tey megna uppgåv- una? - Hættirnir eru nógvir og eg havi mín egna máta at arbeiða eftir út frá royndum og skeiðum. Fyrst og fremst ræður tað um at hava tað trygt, gott og stuttligt, og at vera saman við nógvum. Men tað skulu eisini av- bjóðingar til, har eg seti nøkur krøv. Spæl og upplivingar Alt verdur gjørt igjøgnum spøl, tað er stuttligt alla tíð- ina, og uttan at luttakararnir varnast tað, hava teir lært nakað nýtt. - Frá foreldrum havi eg fingið at fingið, at børn teirra eru ment nógv av at hava tikið lut á skeiðunum. At tey hava fingið stórri sjålvsålit og tora eitthvørt betur. - Allar tær ymsu venjing- arnar, vit gera å skeidunum, gera, at luttakararnir taka seg væl fram eisini krops- liga. Hevur tå tamarhald å kroppinum, fært tå lættari tamarhald á tonkunum. Tað virkar báðar vegir, sigur Hjørdis Johansen. Bólkarnir telja umleið 12- 14 persónar, skeiðini eru seks í alt, men felags fyri øll er, at ov fáir dreingir tekna seg. Einasta krav, ið sett verður luttakarunum er, at teir hava hug til drama og sjónleik. Skeiðini, sum nú eru farin í gongd á Hallarheygi halda fram til mai næsta ár. - Møguliga endar skeiðið við, at vit seta ein leik upp, men tað er ikki sjálvt enda- málið, sigur Hjørdis Johan- sen. Tíðindablaðið Sosialurin. Postadressa: Postboks 19, 110 Tórshavn. Telefon: 311820. Telefax: 314720. Email til 2*aran: turidQsosialurin.fo. Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miller. Blaðstjórn: Turið Kjølbro. Layout og uppseting: Tíðindablaðið Sosialurin.