hósdagur 23. september 1999síða 20
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
20
tíðindablaðið
Viðmerking:
Annað var ikki
væntandi frá
Ingeborg Vinther
stallinum 16/09/1999
A fors kemur hon
3% ar ihertan im if
t
lc pg
er i so
CN M C t i
og eV »h
gs
S
Plåtan er hin sama sum
LT va kreppuni,
und kre u, og nú tá vit
eru við at fóta okkum, hóast
tað ikki er heilt sloppið enn
Fyri at fara fram eftir
sama leisti sum Ingeborg
sjálv. so sigur hon seg hava
) loysingarfólk í fleiri
men kann ikki taka undir
llveldisætlanini
gin er, rikni
tikkurin!
Um tað er fíggjarpolitikk-
n sum styggir formannin
Foroya Arbeiðarafelag
burtur frá fullveldisætlanini.
tað okkurt sum eg ikki
heilt skilji
Seinastu lønarsamråding-
ar fingu allir lønarb6lkar í
samfelagnum lønarhækk
ing, eisini limirnir hjá Inge-
borg Vinther!
Men tað er hetta lyndið.
sum altíð kemur fram tá
Ingeborg Vinther skal
grundgeva, nevniliga at
mínir limir fáa minni í løn-
arposan enn aðrir lønar-
bólkar, tað verið seg hand-
verkarar, skrivstovu og
krambafólk o.s.fr., men hon
skal ikki gloyma, at millum
hesar lønarb6lkar liggur ein
lærdómur, sum má hava tað
ið sær at lønarlagid í sam-
telagnum lagar seg eftir for-
leikanum hjá limunum í
lønarbélkunum
em útbúgving annars til?
hvat skal
Oru IKKI Dara limir i
Verk amannatleiøgunum
felagssinnið i
num
) Ingeborg Hvi s
kk æð Starvs
210 S&K g
ærdu føroying
stu samfelagssinn-
3
S r heilt einfalt tað,
i grund-
g óheft
sk guligt, men
skinnaða lyndið í Før-
oya Arbeiðarafelag til Javn
aðarflokkin skínir eisini
igjøgnum her, og tað ger
hesa >viðmerking< til full
veldiskjakið so råpolitiska
sum einki annað!!!
Ingeborg Vinther kemur
eisim inn á Heimarøktina,
Sjúkrahúsverkið og pen
sjónirnar. Sum eg nevndi í
byrjanini, so eru vit ikki
komnir heilt burturúr krepp
uni, og seinasti teinurin
kann tykjast drúg
illeikum sum
hava. Vit mugu
yma, at vit eru bert
uml. 3 ár frá ringastu
kreppuárunum
Øll hesi tungu samfelags-
oki, eru eisini merkt av, at
vit hava havt eina samfel
agskreppu, og tað krevur
arbeiði at koma hesum til
livs. Tað hendir ikki frá degi
til annan, og ikki frá val-
skeiði til annað - og tað veit
Ingeborg Vinter ómetaliga
væl!!
Sitandi landsstýrið hevur
sett skjøtil á fleiri stórmál,
eitt er um umskipan av
Heimarøktini, har ein effek-
tivisering helst er hardliga
tiltrongt
Sjúkrahúsverkið liggur
og hevur ligið í stríði við
seg sjálvan nú í fleiri harr-
ans år, har klandur um hvor
Skal sita við ábyrgdini full-
komuliga hevur beint fyri
einari veruligari menning
av sjúkrahúsverkinum
Hóast hetta so hevur
landsstýrið sett í gongd ar-
beiði at útbyggja Lands-
sjúkrahúsið, hetta er partur
av játtanini á inniverandi og
fleiri komandi fíggjarlóg-
um, og sostatt partur av
rikna figgjarpolitikkinum.
men tað gloymir Ingeborg
Vinther kanska, - tað hevði
sjálvandi ikki riggað so væl
inn í hasa greinina, aftur-
haldslyndinum at frama.
Hvørja løn læknar og
sjúkrasystrar samráða seg
fram til, er og verður ein
fakfelagsspurningur, og
hesi fingu so vítt sum eg
veit eisini lønarhækking við
samráðingar,
kanska eisini farið í gloymi
DOKINA
Landsstyrid hevur kunn-
gjørt, at arbeitt verður við
pensjónum til pensjonistar-
nar. Hetta krevur eina djúpt-
gangandi skipan, har núver-
andi skipan skal skrikkjast
upp við rót, tí eg skal verða
samdur við Ingeborg, tá
sagt verður, at stødan ikki
er góð nokk sum hon er,
men at tveita alt fyri bakka,
setnastu
tí einki fyriliggur um hetta
økid júst nú, og siga at hetta
ber ongan veg, er tað sama
sum at skjóta fyrst og spyrja
aftaná. Og tó - broytingar
til tað betra eru farnar fram.
eitt nú kunnu arbeidsføri
pensjonistar hava A-inn-
tøku, og framvegis fåa
grundarupphæddina — ut
goldna hvønn mánað eftir
tey eru fylt 67 ár
Ingeborg Vinther veit sera
væl, at Tjóðveldistlokkurin
ikki hevur slept tí samh
fasta politikkinum, og
hava fleiri av tingmanning
floksins eisini gjørt púra
greitt. Men ein partur a
politikki er eisini at såa ill
treysti niður í fólkið
Tað burdi ikki verið neyð-
ugt at mint Ingeborg Vint-
her á, at tað ikki eru fleiri
ár síðani at hon, saman við
øðrum sat á Føroya Løg-
tingi, umboðandi verka-
mannafjøldina. Hvat borð-
reiddu tey við??? Fleiri
pengum til sjúkrahúsverkið
nei, broytingum á pen-
sjónsskipanini - nei, broyt-
ingum í ríkisrættarligu stød-
uni - nei, tað sum »Verka-
mannafylkingin< bjóðaði
var klandur, kaos við skift-
andi landsstýrismonnum og
annars deyOatøgn, tá talan
var um nýhugsan, antin tað
var arbeidsmarknadinum
ella ríkisrættarliga økinum
- gott Ingeborg....
Lættast er at sita og eyg-
eiða, men treytin fyri at
finnast at, er at koma við
uppskotum ístaðin, men
netta er ikki tað sum fakfel-
agsformaðurin leggur
størsta dentin á, heldur er
tad at gagnast andstøduni -
hvørjum av flokkunum er
ikki torført at hugsa sær til,
tå restin av »verkamanna-
fylkingini« er lopin i Javn-
aðarleypin.
>Vendið fullveldinum
bakið<, men hvat so Inge-
borg Vinther? Skulu vit
halda á í somu støðu??? Ella
gloypa Javnaðaruppskoti-
num kanska ... nú hevur
hvor flokkur sítt uppskot til
broytingar - sjálvt Sam-
bandsflokkurin vil hava
broytingar, mangt broytist,
svarið er ikki longur svart
afturhaldni líka til gravar-
bakkan, so nú má stóða tak-
ast Ingeborg...
Føroyar og føroyingar
standa á einum vegam6ti,
har vit hava møguleikan at
gera okkara viðurskiftið til
okkara egnu, okkara egnu
sjúkrahússkipan, okkara
egnu pensjónskipan, okkara
egna samfelag - hvat er gal-
ið við tí??? |
Aki Andreasen
NR. 180 - 23. SEPTEMBER 1999
Minningarorð um
Borga í Syðradali
ru deyðboðini av kæra manni, pápa
apa abba og vert iðir okkara Borga,
im tey ikki vóru óvæntað, ti Børge
verið álvarsliga sjúkur av krabba
í umleið eitt ár. Men tað vil altíð vera
ringt at missa eitt foreldur, og er so ómetal-
iga hart at skilja, at tå ikki ert her ímillum
okkum longur
Y jólum 98 var eg heima í ein mánaða,
og tá var fosturpáði mín longu so ússaligur,
at hann var seingjarliggjandi og orkaði einki
longur
Hendan myndin av Borga vóru vit ikki
von við, hesin sunni, raski arbeiðsmaðurin
við góða dæminum, sum gekk langar túrar
úti í náttúruni, át góðan sunnan føroyskan
mat, og livdi eitt frískt lív, bráddliga skuldi
fáa eina so herviliga sjúku við deyðiligum
útgangi, hetta fata vit ikki
Tá íslendski pápi okkara, systur mína
Tórun og mín, Asgeir, longu doyði áðrenn
eg varð fødd, og Tórunn bert er 16 mánaðar
eldri enn eg, hava vit bert kent til og havt
ein pápa. og ein sera góðan pápa í Borga
Hann tók okkum sum síni egnu børn undir
sínar veingir, og tá so Sigmund, okkara lítli-
beiggi varð føddur, var hann stoltur sum
ein påvi, og gav okkum øllum eitt gott heim,
og ein tryggan og góðan uppvøkstur saman
við mammu. Ongantíð hava húsini á Dala-
gøtu 22 staðið tóm, so leingi sum Børge
livdi, tað má nokk sigast at vera eitt sindur
sjåldsamt í okkara tíð, tá øll arbeiða so nógv
og ferðast hvort ár
Men soleiðis var eisini eitt eyðkenni
hansara, hann var altíð har fyri okkum og
kendi ábyrgd fyri familju síni til fulnar. Vit
komu altíð fyrst. og sum tá vit tosaðu við
sóknarprestin Berg D. Joensen, (her vilja
vit enn einaferð nýta høvi at takka honum
fyri tey góðu orðini um Børga til jarðar-
ferðina). so er hann ein av teimum fáu, ið
veruliga hvønn dag livdi upp til eitt av boð-
unum í Bíbliuni, neyniliga næstakærleikan.
Jú. Borge í Syðradali var bæði ein orð-
hildin maður og eitt gjøgnumfint menniskja,
hann bar ikki hatur til nakran, og rættiligan
óvin mundi Børge neyvan eiga
Fyri hálvum ári síðani, tá vit báðar, Tór-
unn og eg vóru heima (vit búgva báðar í
Danmørk), vistu vit og Børge sjálvur, at
hetta nokk varð seinastu ferð vit sóust. Vit
prátaðu nú mest um, hvussu góð vit vóru
við hvønn annan, og alt tað hann hevði verið
fyri okkum. Vit royndu eisini at hugna
okkum sum frægast, sum man nú kann, tá
>Deyðin við liggjanum« lurtar við. Kortini
høvdu vit eina von um eitt stórt undur, ið
kundi gera fosturpápa okkara frískan aftur,
ein trýr til tað síðsta, men soleiðis er lívsins
gongd. Tann tíðin vit skulu fara til himmals
kemur einaferð til okkum øll, eingin sleppur
undan
Børge var sum persónur ein fridaligur
og fyrikomandi maður, men hann hevði sina
meining og hevði eisini ein góðan ektaðan
humor, dámdi væl at arga okkum eitt sindur,
men fór væl við okkum kortini, somuleiðis
sum hann altíð hevði sjålvspei
Hann var tjóðveldismaður um ein
háls, og alt føroyskt lá honum nær at
hjarta, hann lærdi okkum eisini at virða
alt føroyskt, málið, siØirnar, søguna og
kvæðini o.s.fr
Sum ítriv var tað sjálvandi fyrst og
fremst B36 sum hann var ein ágrýtin
viðhaldsmaður hjá. Hann misti ongan
dyst, áðrenn hann legðist sjúkur, og var
hann ein so trúfastur stuðul av hesum
fótbóltsliðið, at tå hann ikki megnaði
longur at fara á plenuna, bað hann tó
altíð sonin Sigmund keypa sær eitt at-
gongumerki. Tí vóru vit so fegin um,
at vit kundu halda ervið í B36-húsinum.
hetta hevði Børga dámt væl
Annars rokaðist hann eitt sindur við
seyð og gav villdunnum at eta úti á
Marknagili, somuleiðis sum hann sjálv-
andi eisini heyði hund og kettur at taka
sær av á Dalagøtu og var góður við
Vit eru fegin um, at Børge upplivdi
at verða abbi at Oliviu og Svannu
Tá eg seinasta summar sá hann
mála dukkuhúsið uttanfyri til abbaborn-
ini, varnaðist eg, at Børge var viknaður
í mun til tað hann plagdi at vera
Nú er hann farin, men oll góð minn
ir liva víðari. Tann dagin. Borge fór til
gravar, skein sólin av tí allarfagrasta, eitt
tekin um at hann nú hvílur í friði og hevur
tað gott uppi hjá Guð
Nil seinast havi eg valt eina yrking hjá
Rudyard Kipling. ið altíð hevur mint meg
um Børge og tey lívsvirðir hann stóð fyri
(Brother sqare - Toes - Rewards and Faires)
lf vou can keep vour head when all about
you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt
VOu.
But make allowance for their doubting tot,
If vou can wait not be tired by waiting,
Or being lied about, don t deal in lies
Or being hated, don 1 give way to hating,
And vet don 1 look to good, nor talk to wise
If you can dream- and not make dreams
your master
If vou can thing- and not make thoughts
vour aim
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you ve
spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools.
Or watch the things you gave your life to,
broken,
And stoop and buildém up with worn-out
tools
If you can make one heap of all your
winnings
And risk it on one turn if pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your løss;
If you can force your heart and nerve and
sinen
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in
vou
Except the will which says to them: >Hold
on!«
If you can talk with crowds and ke ep your
virtue,
Or walk with kings - nor lose the common
touch,
If neither foes nor loving friends can hurt
YOU,
If all men count with vou, but none too
much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds worth of distance run
Your is the Earth and everything that's in
il,
And - which is more - you Ul be á man, my
Son.
Æra verdur minnid um teg Børga, og hvil i
friði kæri fosturpåpi, pápi. maður, abbi og
verfaðir okkara
Familjunar vegna
Aggi Asgerð Asgeirsdóttir