Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-09-23, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 23. september 1999síða 20

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

20 tíðindablaðið Viðmerking: Annað var ikki væntandi frá Ingeborg Vinther stallinum 16/09/1999 A fors kemur hon 3% ar ihertan im if t lc pg er i so CN M C t i og eV »h gs S Plåtan er hin sama sum LT va kreppuni, und kre u, og nú tá vit eru við at fóta okkum, hóast tað ikki er heilt sloppið enn Fyri at fara fram eftir sama leisti sum Ingeborg sjálv. so sigur hon seg hava ) loysingarfólk í fleiri men kann ikki taka undir llveldisætlanini gin er, rikni tikkurin! Um tað er fíggjarpolitikk- n sum styggir formannin Foroya Arbeiðarafelag burtur frá fullveldisætlanini. tað okkurt sum eg ikki heilt skilji Seinastu lønarsamråding- ar fingu allir lønarb6lkar í samfelagnum lønarhækk ing, eisini limirnir hjá Inge- borg Vinther! Men tað er hetta lyndið. sum altíð kemur fram tá Ingeborg Vinther skal grundgeva, nevniliga at mínir limir fáa minni í løn- arposan enn aðrir lønar- bólkar, tað verið seg hand- verkarar, skrivstovu og krambafólk o.s.fr., men hon skal ikki gloyma, at millum hesar lønarb6lkar liggur ein lærdómur, sum má hava tað ið sær at lønarlagid í sam- telagnum lagar seg eftir for- leikanum hjá limunum í lønarbélkunum em útbúgving annars til? hvat skal Oru IKKI Dara limir i Verk amannatleiøgunum felagssinnið i num ) Ingeborg Hvi s kk æð Starvs 210 S&K g ærdu føroying stu samfelagssinn- 3 S r heilt einfalt tað, i grund- g óheft sk guligt, men skinnaða lyndið í Før- oya Arbeiðarafelag til Javn aðarflokkin skínir eisini igjøgnum her, og tað ger hesa >viðmerking< til full veldiskjakið so råpolitiska sum einki annað!!! Ingeborg Vinther kemur eisim inn á Heimarøktina, Sjúkrahúsverkið og pen sjónirnar. Sum eg nevndi í byrjanini, so eru vit ikki komnir heilt burturúr krepp uni, og seinasti teinurin kann tykjast drúg illeikum sum hava. Vit mugu yma, at vit eru bert uml. 3 ár frá ringastu kreppuárunum Øll hesi tungu samfelags- oki, eru eisini merkt av, at vit hava havt eina samfel agskreppu, og tað krevur arbeiði at koma hesum til livs. Tað hendir ikki frá degi til annan, og ikki frá val- skeiði til annað - og tað veit Ingeborg Vinter ómetaliga væl!! Sitandi landsstýrið hevur sett skjøtil á fleiri stórmál, eitt er um umskipan av Heimarøktini, har ein effek- tivisering helst er hardliga tiltrongt Sjúkrahúsverkið liggur og hevur ligið í stríði við seg sjálvan nú í fleiri harr- ans år, har klandur um hvor Skal sita við ábyrgdini full- komuliga hevur beint fyri einari veruligari menning av sjúkrahúsverkinum Hóast hetta so hevur landsstýrið sett í gongd ar- beiði at útbyggja Lands- sjúkrahúsið, hetta er partur av játtanini á inniverandi og fleiri komandi fíggjarlóg- um, og sostatt partur av rikna figgjarpolitikkinum. men tað gloymir Ingeborg Vinther kanska, - tað hevði sjálvandi ikki riggað so væl inn í hasa greinina, aftur- haldslyndinum at frama. Hvørja løn læknar og sjúkrasystrar samráða seg fram til, er og verður ein fakfelagsspurningur, og hesi fingu so vítt sum eg veit eisini lønarhækking við samráðingar, kanska eisini farið í gloymi DOKINA Landsstyrid hevur kunn- gjørt, at arbeitt verður við pensjónum til pensjonistar- nar. Hetta krevur eina djúpt- gangandi skipan, har núver- andi skipan skal skrikkjast upp við rót, tí eg skal verða samdur við Ingeborg, tá sagt verður, at stødan ikki er góð nokk sum hon er, men at tveita alt fyri bakka, setnastu tí einki fyriliggur um hetta økid júst nú, og siga at hetta ber ongan veg, er tað sama sum at skjóta fyrst og spyrja aftaná. Og tó - broytingar til tað betra eru farnar fram. eitt nú kunnu arbeidsføri pensjonistar hava A-inn- tøku, og framvegis fåa grundarupphæddina — ut goldna hvønn mánað eftir tey eru fylt 67 ár Ingeborg Vinther veit sera væl, at Tjóðveldistlokkurin ikki hevur slept tí samh fasta politikkinum, og hava fleiri av tingmanning floksins eisini gjørt púra greitt. Men ein partur a politikki er eisini at såa ill treysti niður í fólkið Tað burdi ikki verið neyð- ugt at mint Ingeborg Vint- her á, at tað ikki eru fleiri ár síðani at hon, saman við øðrum sat á Føroya Løg- tingi, umboðandi verka- mannafjøldina. Hvat borð- reiddu tey við??? Fleiri pengum til sjúkrahúsverkið nei, broytingum á pen- sjónsskipanini - nei, broyt- ingum í ríkisrættarligu stød- uni - nei, tað sum »Verka- mannafylkingin< bjóðaði var klandur, kaos við skift- andi landsstýrismonnum og annars deyOatøgn, tá talan var um nýhugsan, antin tað var arbeidsmarknadinum ella ríkisrættarliga økinum - gott Ingeborg.... Lættast er at sita og eyg- eiða, men treytin fyri at finnast at, er at koma við uppskotum ístaðin, men netta er ikki tað sum fakfel- agsformaðurin leggur størsta dentin á, heldur er tad at gagnast andstøduni - hvørjum av flokkunum er ikki torført at hugsa sær til, tå restin av »verkamanna- fylkingini« er lopin i Javn- aðarleypin. >Vendið fullveldinum bakið<, men hvat so Inge- borg Vinther? Skulu vit halda á í somu støðu??? Ella gloypa Javnaðaruppskoti- num kanska ... nú hevur hvor flokkur sítt uppskot til broytingar - sjálvt Sam- bandsflokkurin vil hava broytingar, mangt broytist, svarið er ikki longur svart afturhaldni líka til gravar- bakkan, so nú má stóða tak- ast Ingeborg... Føroyar og føroyingar standa á einum vegam6ti, har vit hava møguleikan at gera okkara viðurskiftið til okkara egnu, okkara egnu sjúkrahússkipan, okkara egnu pensjónskipan, okkara egna samfelag - hvat er gal- ið við tí??? | Aki Andreasen NR. 180 - 23. SEPTEMBER 1999 Minningarorð um Borga í Syðradali ru deyðboðini av kæra manni, pápa apa abba og vert iðir okkara Borga, im tey ikki vóru óvæntað, ti Børge verið álvarsliga sjúkur av krabba í umleið eitt ár. Men tað vil altíð vera ringt at missa eitt foreldur, og er so ómetal- iga hart at skilja, at tå ikki ert her ímillum okkum longur Y jólum 98 var eg heima í ein mánaða, og tá var fosturpáði mín longu so ússaligur, at hann var seingjarliggjandi og orkaði einki longur Hendan myndin av Borga vóru vit ikki von við, hesin sunni, raski arbeiðsmaðurin við góða dæminum, sum gekk langar túrar úti í náttúruni, át góðan sunnan føroyskan mat, og livdi eitt frískt lív, bráddliga skuldi fáa eina so herviliga sjúku við deyðiligum útgangi, hetta fata vit ikki Tá íslendski pápi okkara, systur mína Tórun og mín, Asgeir, longu doyði áðrenn eg varð fødd, og Tórunn bert er 16 mánaðar eldri enn eg, hava vit bert kent til og havt ein pápa. og ein sera góðan pápa í Borga Hann tók okkum sum síni egnu børn undir sínar veingir, og tá so Sigmund, okkara lítli- beiggi varð føddur, var hann stoltur sum ein påvi, og gav okkum øllum eitt gott heim, og ein tryggan og góðan uppvøkstur saman við mammu. Ongantíð hava húsini á Dala- gøtu 22 staðið tóm, so leingi sum Børge livdi, tað má nokk sigast at vera eitt sindur sjåldsamt í okkara tíð, tá øll arbeiða so nógv og ferðast hvort ár Men soleiðis var eisini eitt eyðkenni hansara, hann var altíð har fyri okkum og kendi ábyrgd fyri familju síni til fulnar. Vit komu altíð fyrst. og sum tá vit tosaðu við sóknarprestin Berg D. Joensen, (her vilja vit enn einaferð nýta høvi at takka honum fyri tey góðu orðini um Børga til jarðar- ferðina). so er hann ein av teimum fáu, ið veruliga hvønn dag livdi upp til eitt av boð- unum í Bíbliuni, neyniliga næstakærleikan. Jú. Borge í Syðradali var bæði ein orð- hildin maður og eitt gjøgnumfint menniskja, hann bar ikki hatur til nakran, og rættiligan óvin mundi Børge neyvan eiga Fyri hálvum ári síðani, tá vit báðar, Tór- unn og eg vóru heima (vit búgva báðar í Danmørk), vistu vit og Børge sjálvur, at hetta nokk varð seinastu ferð vit sóust. Vit prátaðu nú mest um, hvussu góð vit vóru við hvønn annan, og alt tað hann hevði verið fyri okkum. Vit royndu eisini at hugna okkum sum frægast, sum man nú kann, tá >Deyðin við liggjanum« lurtar við. Kortini høvdu vit eina von um eitt stórt undur, ið kundi gera fosturpápa okkara frískan aftur, ein trýr til tað síðsta, men soleiðis er lívsins gongd. Tann tíðin vit skulu fara til himmals kemur einaferð til okkum øll, eingin sleppur undan Børge var sum persónur ein fridaligur og fyrikomandi maður, men hann hevði sina meining og hevði eisini ein góðan ektaðan humor, dámdi væl at arga okkum eitt sindur, men fór væl við okkum kortini, somuleiðis sum hann altíð hevði sjålvspei Hann var tjóðveldismaður um ein háls, og alt føroyskt lá honum nær at hjarta, hann lærdi okkum eisini at virða alt føroyskt, málið, siØirnar, søguna og kvæðini o.s.fr Sum ítriv var tað sjálvandi fyrst og fremst B36 sum hann var ein ágrýtin viðhaldsmaður hjá. Hann misti ongan dyst, áðrenn hann legðist sjúkur, og var hann ein so trúfastur stuðul av hesum fótbóltsliðið, at tå hann ikki megnaði longur at fara á plenuna, bað hann tó altíð sonin Sigmund keypa sær eitt at- gongumerki. Tí vóru vit so fegin um, at vit kundu halda ervið í B36-húsinum. hetta hevði Børga dámt væl Annars rokaðist hann eitt sindur við seyð og gav villdunnum at eta úti á Marknagili, somuleiðis sum hann sjálv- andi eisini heyði hund og kettur at taka sær av á Dalagøtu og var góður við Vit eru fegin um, at Børge upplivdi at verða abbi at Oliviu og Svannu Tá eg seinasta summar sá hann mála dukkuhúsið uttanfyri til abbaborn- ini, varnaðist eg, at Børge var viknaður í mun til tað hann plagdi at vera Nú er hann farin, men oll góð minn ir liva víðari. Tann dagin. Borge fór til gravar, skein sólin av tí allarfagrasta, eitt tekin um at hann nú hvílur í friði og hevur tað gott uppi hjá Guð Nil seinast havi eg valt eina yrking hjá Rudyard Kipling. ið altíð hevur mint meg um Børge og tey lívsvirðir hann stóð fyri (Brother sqare - Toes - Rewards and Faires) lf vou can keep vour head when all about you Are losing theirs and blaming it on you, If you can trust yourself when all men doubt VOu. But make allowance for their doubting tot, If vou can wait not be tired by waiting, Or being lied about, don t deal in lies Or being hated, don 1 give way to hating, And vet don 1 look to good, nor talk to wise If you can dream- and not make dreams your master If vou can thing- and not make thoughts vour aim If you can meet with Triumph and Disaster And treat those two impostors just the same; If you can bear to hear the truth you ve spoken Twisted by knaves to make a trap for fools. Or watch the things you gave your life to, broken, And stoop and buildém up with worn-out tools If you can make one heap of all your winnings And risk it on one turn if pitch-and-toss, And lose, and start again at your beginnings And never breathe a word about your løss; If you can force your heart and nerve and sinen To serve your turn long after they are gone, And so hold on when there is nothing in vou Except the will which says to them: >Hold on!« If you can talk with crowds and ke ep your virtue, Or walk with kings - nor lose the common touch, If neither foes nor loving friends can hurt YOU, If all men count with vou, but none too much; If you can fill the unforgiving minute With sixty seconds worth of distance run Your is the Earth and everything that's in il, And - which is more - you Ul be á man, my Son. Æra verdur minnid um teg Børga, og hvil i friði kæri fosturpåpi, pápi. maður, abbi og verfaðir okkara Familjunar vegna Aggi Asgerð Asgeirsdóttir