Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-09-25, síða 18
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 25. september 1999síða 18

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 182 — 25. SEPTEMBER 1999 Maðurin við lampuskermunum Handverk. Hann er mest kendur fyri lampuskermarnar, sum hann so væl dreyar úr træi, Ole Jakob Nielsen. Tad eru tað ikki bara føroyingar, sum halda. Men tað er ikki tað einasta hann ger. Millum annað er hann eisini farin at gera grindaknivar, sum eisini eru nakað heilt fyri seg C LE N erður settur niður yvir lampuna standandi gt, so liggur væl fyri skapt sær pg vit skilja á lagnum at venjingin Jakob hevur havt dreyingina sum Jur nevnt við = ítriv í nógv Harrans ár i 10 T 1 Odnirnar settu ferð á søk held Hóast tað er langt síðani, at Ole Jacob fekk sín fyrsta dreyibonk, so er tað kortini ikki so langt síð int hann av álvara fór undir meira kst við skipaða framleiðslu av lampu Y så er Ole skermum > Nielsen. s ittan 1va er best Umstødurnar í húsunum niðri puske rnar við sandin í Leynum lagaðu tað so hegnisliga di soleiðis, at rúm var fyri einum í kjallaranum tað byrjaði Sum so mangan hjá teimum stóru listamonnunum, so sprettir einaferð = eitt gott hugskot úr onkrum minni ræ verkstaði í kjallaranum, og tað var góðum, og hjá Ole Jacob var tað einki undantak í so máta. Neyvan er neyðugt at minna føroyingar á ódnarveðrið, sum herjaði um landið veturin 88/89, og tey flestu minnast eisini frá- Sagnirnar um stóru skaðarnar. Eisini plantagurnar fingu toygg- ið hesar mánaðirnar, men tá var tað Ole Jacob fekk tað stóra skumpið Og tað var í grundini soleiðis at Ole Jacob fór undir tað, sum vit kunnu kalla, fyri meira skipaða framleiðslu úr føroyskum tilfari. Tí tað er nevniliga veruleikin, at hvor tann einasti lampuskermur, sum er komin úr hondum hansara, er gjørdur úr fóroyskum træi. Men hvaðani fært tú tilfarið? — Tað tilfarið, sum eg byrjaði við, fekk eg frá skogrøktini, og síðani havi eg fingið tilfar frá fólki, sum eitt nú taka trø niður í urtagarðinum, sigur Ole Jacob. Hann sigur frá eini søgu, tå ein Sera hugnaligt er kring húsini, sum liggja skamt frá Leyna- sandi Allastaðni har tú vendir tær í miðhæddini eru lutir, sum Ole Jacob hevur gjørt. Lampu- skermurin undir loftinum og knívurin, sum liggur á borð- inum. Handalagnum feilar einki, og tað hava fleiri sannað maður ringdi til hansara og næstan bað um umbering fyri at hann ikki heyði ringt fyrr. Hann hevði skorið av trænum, áðrenn hann kom í tankar um leynamannin. So tað er á tann hátt, eg fái fatur á tilfarinum, sigur Ole Jacob. — Fólk ringja til min, um tey hava ein vidabul og so fari eg eftir honum. Heimafturkomin sker hann trø- ini í passandi stykkir, sum síðani verða løgd til síðis eima tíð, áðrenn tey vera brúkt. Krevur gott tol Men tað krevur rættiliga gott tol at gera lampuskermar.