týsdagur 28. september 1999síða 8

S. tidindabladid Hans Jóhannes á Brúgv, fiskasólustjóri: — Fingrarnir at selja luft, og so leingi vit ikki hava langtíðar- avtalur við rá- vørulatararnar, so ber ikki til at gera avtalur vid handilsketurnar um lidnar vørur, sigur Hans Jo- hannes á Brúgyv, stjóri á Fiska- søluni, í aftur- svari til Bjarta Mohr. fyrrverandi stjóra á Fiska- sørunt, Og nuver- 1277 } } Fr] UFIUE CIOUIFU S I N S ð ikk est me Tosið snýr seg um hvort føroyingar gera nóg mikið av lidnari voru til markn- aðin í Evropa Í seinastu viku segði fyrr- verandi stjórin á Fiskasol- uni, Bjarti Mohr, at føroy- ingar mangla forntsoldåtar i séluliðnum Bjarti Mohr heldur, at tað verður gjørt ov lítið við framleiðslu av lidnum vør- um, sum meiri peningur fæst fyri, og tað hann vísti á var, at søluliðið ger ov lítið fyri at fáa føroysk virkir til at framleiða lidnar vørur Fiskaselustjórin ósamdur Hans Johani hann el heldur IKK ta Í at lasta søluliðið fyn at teir, sum eiga skipini og virkini, selja fiskin har teir fáa mest fyri hann Tad ber ikki til at selja luft. So einfalt er tað. Tá talan er um at selja lidnar vørur, so er tað aloftast tí vit gera langtíðar sáttmálar við søluketur, og skulu vit tað. so mugu vit hava rá- veruna. ella hava eina av talu um råvøruna. Tað hava kki í Førovum, ti t hann teir fáa mest fyri hanr 1, sigur Hans m Bjarti Mohr sigur søiumatan hjá reiðaríunum fyri auk tiónsprinsippi og grundgev- tað við. at teir vilja hav r , erga fiskin selja sum mest fyri fiskin i hvør]- um einstøkum føri, heldur enn at gera langtíðaravtalur. Hans Johannes á Brúgv ger eisini vart við, at tað er neyðugt at definerað hug- takið >lidnar vørur« fyri at eingin ivi skal vera um hvat tað er, og leggur dent á, at tað sum hann tulkar sum lidnar vørur eru vørur til handilsketurnar, t.v.s vørur ig Teir sum eiga« fiskin, eru ikki til reidar at binda se sum fara beinleiðis á steiki- pannuna hjá kundanum, so at siga. Langtíðar avtalur Hans Johannes á Brúgv vísir á, at skal eitt nú Fiska- sølan gera avtalu um lidnar vørur, so krevur fyritøkan aloftast, at avtalan verður gjørd fyri eitt longri tidar- skeið og fyri eitt åvist tonsa- tal. Aðrenn hann kann gera slíkar avtalur, skal hann vera vísur í, at hann hevur råvøruna, og tað hevur ikki borið so serliga væl til hjá honum higartil, sigur Hans Johannes á Brúgv. — Tað vísir seg at vera rættiliga trupult at fáa teir sum eiga skipini at gera t. d. avtalu við okkum um 1000 tons til ein ávísan prís, talur við keyparar í útlondum, sigur Hans Johannes á Brugv, stjóri á Fiskasøluni NR. 183 - 28. SEPTEMBER 1999 tí teir eru kanska bangnir fyri at teir missa við tað, sigur fiskasølustjærin. — Men tað er tann vegin vit eru noydd at fara, um tað skal vera møguligt, at fara inn í eina sovorðna framleiðslu. Tá mugu teir sum eiga fiskin eisini vera til reiðar til at taka ein part av »figgjarvådanum«, við at gera avtalur um eina lutfals- g til langtíðaravtalur, og tí kunnu vit ikki fara undir at gera av- eika skeivan veg Teir, sum eiga skip, og serliga teir, sum eisini eiga virkir eiga fyrst at taka í egnan barm. Teir kunnu gera av at brúka ein part av veiðini til ein ávísa framleiðslu. Vit hava fólkið til at selja fram- leiðsluna, sigur Hans Johannes á Brúgv liga stóra nøgd til ein fastan prís, leggur Hans Johannes á Brúgv afturat. Gongd er á Annars vísir stjórin á Fiska søluni á, at tað er komin meira og meira gongd framleiðsluna av lidnum vorum Hagtølini siga okkum eis ini at so er, tí ein alt stórri partur av føroyska útflutn inginum er lidnar vørur, um enn tað, sammett vid saml aða utflutningin er lítið Hans Jóhannes á Brúgv sigur, at í ávísum pørtum av vinnuni er gongd á, og hann vísi á alivinnuna og rækju fiskiskapin sum tvey dómur um tað Alivinnan er í ferð við at fara tann rætta vegin, sig ur hann Meir umsetiligar kvotur Hóast stjórin á Fiskasøluni vil siga hvussu trupulleikin kann loysast endaliga, so heldur hann kortini at tað hevði hjálpt uppá trupul- leikan at gjørt kvoturnar meira umsetiligar. Hansara fatan er, at tá reiðaríini hava meira fiska at arbeiða við, so eru kanska útlit til, at tey betur tora taka slíkar avgerðir, sum eitt nú at binda seg til at selja 1000 tons til eina ávísa fram- leiðslu, og at sleppa vana- tankanum um brúka auk- tiónsprinsippi. Tað er í hvussu er nógv í bendir á, at tað skal ein hug- burðsbroyting til. Hvar hon skal byrja er stjórin í Fiska- søluni ikki í iva um. Hann heldur, at tað er burturvið, tá reiðararnir peika eftir fiskasøluni og siga, at tað er hon, sum ber ábyrgdina fyri at vit gera ov lítið við lidnar vørur. Vit hava góð og dugna- lig sølufélk, sum gera eitt gott arbeiði. Annars høvdu vit ikki avlop av rakstrinum, sigur Hans Johannes á Brúgv. Harafturímóti heldur hann, at teir, sum eiga skip- ini, og serliga teir, sum eiga skip og virkir, eiga at taka í egnan barm fyrst. Teir kunnu byrja við sær sjálvum, og binda ein part av veiðini til eina ávísa framleiðslu. Vit hava fólki til at selja framleiðsluna. Eingin ivi um tað, tí tey hava bæði kontaktina og søluroyndirnar, sigur Hans Johannes á Brúgv, stjóri á Fiskasøluni at enda