leygardagur 2. oktober 1999síða 21

Nr. 182 — 2. oktober 1999 Tann seinasti mohikanin SØLUMADURIN. Tá hann fer á søluferd fyllir hann sær bilin við mappum og pappírum, so at hann er ein marra fyri allar tollarar har hann kemur. Teldan hevur ikki verið nakað fyri hann, men nú ivast hann. Eg føli meg sum tann sein- asta indiånaran, sigur Petur Nolsø, sólumaður í Havn Orð Sveinur Tróndarson Myndir Alvur Haraldsen At vera sølumaður er. umframt at vera eitt arbeiði, ein livstilur i ferðast nógv bæði e uttanlands., hittir r Nolsø greið hevur arbeitt e k n TVISL Í tað H 5 ) er einshigt til tíð so K Ya. Hann he Í h » is í - Lø M } siåld i | i «ft y . 3 z N } N ol wir M Sstoðið } tað I 3 HK ) 3 18 rir = N i - i 7 ; i « g SS það € > st. sø ð SK 8 1s s sP 1 s Tann seinasti mohikanin. so at Og eins og indiånarnir í Amerika gjørdu teimum stóru hvítu ónáðir, so hevur Petur eisini gjørt tað í onkrum føri. Til dømis, tå hann breyt saltmonopolið. ella tá hann við góðum arbeiði fekk tey bestu kaffimerkini at selja. Byrjaði við ísinkrami Tað var annars langt frá kaffi og salti, at Petur søluliga sleit sínar barnaskógvar. Hann fór í læru sum »isinkremmari«, og sum hann sjálvur tekur til, so fór hann av gólvinum og allan vegin upp Hetta við at selja amboð hevur síðani víst seg at vera honum ein dygg barlast, og havast skal í huga, at hann hevur innrættað tær flestu amboðshandlarnar í landinum Og eisini her, hevur >the Icelandic connection< gjørt seg galdandi, tí hann hevur innrættað fleiri amboðshandlar í Íslandi Alt hetta hevur hann verið heppin at fáa klørnar í, tí at hann er útbúgvin innan fakið. Hann kennir til allarflestu sløg av amboðum, fyri ikki at siga oll, og hóast hann ikki hevur agentur upp á tey gll. so er tað hann, sum »koyrir løbid« tå amboðshandlarnir skulu setast upp Hvat er tað heilt nágreiniligt tú ger? - Eg sigi teimum. hvussu nógv eg skal brúka, og so fylli eg tey på Ge AS, På 5 ; EP 0 Sige 4 - Tað var eitt sindur torført at byrja við, tí eg heyði ongan bil og mátti tí súkkla oman á kajuna at avgreida pappirini, og so niðan aftur á Ternurygg at bíða eftir pengunum, sigur Petur Nolsø amboð í, sum eg meti eru neyðug fyri at hava ein góðan amboðshandil, og higartil hevur tað gingið væl. Fingið fatur á teimum réttu Petur er annars ikki smæðin fyri at játta, at hann hevur verið sera heppin. tá talan er um agenturini. Hann hevur fingið fatur á teimum réttu leverandørunum, sum hava verið »løtt« at arbeiða upp. - Men tað krevur nógv arbeiði. Einki kemur av sær sjålvum sigst, og ti er neyðugt at arbeiða sera hart fyri at halda fast í marknaðin, sigur hann. Sum nevnt situr hann á kaffiumbodum í Føroyum, og i grundini var mátin hann fekk tað upp á ein søga fyri seg. Nýtt umboð skuldi setast, og hann sat tá sjálvur við einum øðrum kaffimerki, sum hann hevði fingið bankað upp á ein góðan triðing av marknaðinum eftir stuttari tíð. Hetta gjørdi teir sum ráddu fyri borgum á Gevalia og Karat, at Petur Nolsø fekk agenturið upp á hesi merki. Hóast tað fyri mong kann tykjast burturvið, tí kaffið selir seg sjålvt, so sigur Petur, at tað er neyðugt at gera eitt seriøst marknaðin. og tí arbeiðir hann hart fyri júst tí. Har skal eingin aftaná kunna siga, at tað var tí, at hann ikki gjørdi tað sum skuldi til, at tað gekk sum tað gekk. Akvavittið gevur trupulleikar Men tann vøran, sum Petur umboðar, og sum fær mestu umtaluna, er rúsdrekka. Eisini her hevur hann verið á réttum stað til rætta tíð, og tað hevur havt við sær, at hann hevur fingið fatur á tí rætta. Men hann er eitt sindur keddur av øllum teimum søgunum, sum ganga, tí tað 1j60ar, at tað er hann, sum skúmar róman, tá ein fløska verður send yvir diskin. men so er ikki. - Høvdu tey, sum tosa, vitað hvussu lítið ein í veruleikanum fær burturúr, so høvdu tey hildið meg verið øran, at eg tími at stríðast við tað. Men sum við hinum vørunum, eri eg noyddur at gera ein innsats, sigur Petur Nolsø. Akvavit er nú ikki tað einasta hann umboðar av tí váta slagnum, tí hann hevur fingið okkurt hissini slag av whisky undir sínar veingir, og eisini gin, sum føroyingar fyri altíð settu í samband við Gordons Dry Gin. - Men tann tíðin er farin, sigur Petur, og vísir okkum eina fløsku av Gilbeys. - Hetta merkið er nú tað størsta í Føroyum, og tað er ti, at vit hava arbeitt hart fyri tí. Men, eins og við akvavitt- inum, so er tað ikki har Petur fær til smørid á breyðnum. - Verri enn so, sigur hann smílandi. Salt, pikatrådur og brósthaldarar Tá farið verður ígjógnum rúgvuna av teimum umboðum. sum Petur Nolsø hevur sitið á, so er tað sum sagt ikki hissini umboð. Akvavitt er tað eitt tað sum rungar harðast, men Gevalia og Karat, sum vera drukkin í túsundvís av litrum hvønn dag, eru heldur ikki at kimsa at. Tá tað kemur til grýtur situr hann við umboðnum fyri Eva Trio grýturnar og saksarnir eita Fiskars, spyrt tú Petur til ráðs. Hann hevur heldur ongan ótta, tá hann skal skera breyð ella eitthvørt annað, tí tað verður skorið við Victorinox knívum, og teir skera væl, sigur Petur smílandi. Annars hevur hann eisini havt umboðið fyri píkatráð, og fyri at tað ikki skal vera lygn, so hevur hann eisini selt brósthaldarar. Tað gjørdi hann um somu tíð sum hann seldi salt, og tá hann misti umboðið upp á brósthaldararnar, var grundgevingin: - Tað hóskar ikki saman við salti, fiskakassum og píkatráði., stóð í brævinum, sigur Petru stórflennandi. Annars var søgan um saltið eisini ein eitt sindur serlig søga, tí tað var í grundini Petur Nolsø, sum gjørdi av við saltmonopolið í Føroyum. Tað vóru ikki oll her á landi, sum vóru so glað fyri tað, tí saltprísurin fall. - Men virkini vóru glað fyri tað, og vit seldu ein hóp, sigur Petur. Súkklaði oman á kajuna Tá Petur á fyrsta sinni fór undir at selja, vóru umstødurnar ikki av teimum bestu. Hann minnist afturá, at hann heyði einki koyrikort, og tí var noyddur at fara oman á kajuna á súkklu. - So eg fór drønandi oman á kajuna á súkklu at orna pappír upp á vørur, sum skuldu koyrast