týsdagur 18. januar 2005síða 11

Nr. 11 - 18. januar 2005 11 Innsent tilfar Av tí at vit fáa rættuliga nógv innsent tilfar sendandi – meira enn vit fáa í blaðið – hevur blaðleiðslan verið noydd at gjørt nakrar avmarkingar. Enn sum áður skal fult navn skal vera undir øllum innsendum greinum – annars verða tær ikki prentaðar. Harnæst tilskila vit okkum rætt til at ikki at taka við tilfar, sum eisini er sent øðrum bløðum ella hevur verið prentað aðrastaðni. Drúgvar greinar – greinar sum eru longri enn áleið 5.500 tekn, verða raðfestar lægri, og koma bert í blaðið, um pláss er fyri teimum. Tað er ein fyrimunur um vit fáa tilfarið umvegis teldupost ella á diskli. Finnleif Guttesen Hetta er niðurlagi, tá ið tú hoyrir løgtingsmenn og onnur úttala seg um tað stóra arbeiðsloysi í Suðuroy Hví rópa teir ikki fyrr enn nú? Veruleikin er tann, at løgtingsmenn úr Suður- oy vilja finna ein synda- bukk fyri at fjala yvir, at teir hava ikki rætt hond frá síðu tey seinastu 12 árini, fyri at fáa nýggj arbeiðspláss til Suður- oynna og harvið steðga fólka- fráflytingini. Støðan í dag er einki eindømi, hetta hevur verið gongdin tey sein- astu 12 árini og tá ið onkur ljósglotti hevur verði við arbeiði, ja, so hevur tað verði, sum Kristian Matras Krist- iansen skrivar í Sosial- inum. Tað er sum at míga í brøkurnar, tað vermir eina løtu, men tá ylurin er kólnaður, byrja beinini at frysta hvaðna verri. Dirvi og vilji manglar Tað er bert ein sjónleik- ur fyri veljarunum, nú løgtingsmenninir rópa upp, tí higartil hava teir ikki haft dirvi ella vilja til at gjørt nakað, og tað er uttan mun til politisk- an lit. Tað er ikki nýtt ferðamannaskip, keiðir ella tunlar, sum geva varandi arbeiðspláss. Teir brúka undan- førslur, so sum at spyrja kommunur um, hvar skúlar, sum landið hevur alla ábyrgd av, skulu byggjast. Hetta blívur bert gjørt fyri at gruggað og útseta mál, sum teir ikki hava dirvi til at taka avgerðir í. Hvat vilja suðuroyingar? Hendan spurningin skuldu tingmenn, kommunalpolitikarar og onnur, serliga á Tvøroyri og í Vági, spurt seg sjálvan um. Vilja teir halda fram við, at oyggin skal verða sum Kypern, deild sund- ur í tvey, ja, so koma vit ikki víðari, og sum eg havi sanna, so sleppa vit ikki undan hesari tanka- gongd í bræði, serliga í Vági og á Tvøroyri. So, um verandi sam- gonga meinar nakað sum helst við at stuðla Suðuroynni, so leggja teir alt alment byggjarí í Hov`s dali, tað verið seg: • Studentaskúli • Almenna og Heilsuskúla • Sjúkrasysturskúla • Næmingaheim • Heilsufrøðiliga starvstovuna • Strandferðsluna Kypern syndromi Tað kann væl ikki verða nakar ivi um, at allar kommunur við einari lagaligari fígging taka undir við, at eitt nýt ellisheim verður bygt í Vági, til frama fyri okk- ara eldru og fyri nýggj arbeiðspláss í Suðuroy.- Ella er "Kypern syn- dromi" so sterkt, at einki kemur burturúr? Livst so spyrst. Avhøvda Framtaks- grunnin, so er Suðuroyggin bjargað VIÐMERKINGAR Jógvan í Løðuni Loyvi mær hervið at heita á tykkum, ið standa fyri Miðflokkinum, um ikki, í hesum hjálpartíðum, at koma fram aftur við politiska hugskotinum um at peningur, latin til sam- komur og vælgerandi enda- mál, skal kunna dragast frá í skatti. Onkur partur av føroyska fólkasálini má vera frítikin fyri stemmuspekulatión. Tað er gott at fólk kunnu lata eftir førimuni í tí stilla. Áheitan á Miðflokkin Magni Laksáfoss Í tíðindaflutninginum í dag, fokusera journalistar alt ov nógv uppá at fáa eina sensationella yvirskrift og alt ov lítið uppá at yvir- skriftin skal umboða inni- haldið. Hetta ger, at boð- skapurin hjá serfrøðingum kemur illa fram og ofta "druknar" í yvirskriftini. Í eini hvørjari samrøðu við annan persón, er møguleiki fyri at verða skeivt endur- givin. Hetta er sjálvsagt eisini galdandi tá serfrøð- ingar (ella fólk ið roknast hava serligt innlit) velja at lata seg interviewa. Ein størri trupuleiki er, eftir míni fatan, at jour- nalistar skulu "selja" sín miðil. Tí leita teir eftir eini sensationellari yvirskrift, sum fær fólk at vakna. Trupulleikin er, at ofta lesa fólk einans yvirskriftina og ikki alla greinina, tí hevur tað stóran týdning at yvir- skriftin ber rætta boðskap- in. Serfrøðingar eru lærdir at analysera støðuna, finna møguligar trupuleikar við støðuni, og finna loysnir uppá trupuleikarnar. Tað av hesum sum selur best fyri ein jounalist, er hvørki analysan ella loysnirnar, men harafturímóti trupul- leikarnir. Journalistar dáma tí best at hefta seg við trupulleikan og finna yvir- skriftina har. "Eldrabumba hóttir!" Eitt dømi frá mær sjálvum um tílíka yvirskrift er, tá eg hevði gjørt eina framskriv- ing av fólkatalinum í Før- oyum. Hon vísti, at við ver- andi burðartíttleika, deyðs- títtleika og flytimynstri vilja stóru broytingarnar í fólkatalinum verða, at talið av eldri fólkum fer at vaksa munandi. Loysnin á hesum má vera, at seta fleiri ressoursir inn á eldraøkið, økja pensiónsuppsparing- arnar og byggja fleiri ellis- og røktarheim og sambýlir. Journalisturin helt óiva, at trupuleikin var meiri áhugaverdur enn loysnir- nar, tí tá blaðið kom út var yvirskriftin á forsíðuni á blaðnum "Eldrabumba hóttir!" Hóast greinin í sjálvum sær var rímiliga væl skrivað og endurgav nøkurlunda boðskapin, stóð yvirskriftin eftir: "Eldrabumba hóttir!" "Farvæl til luksus!" Eitt annað dømi hendi rættiliga nýliga. Ein jour- nalistur ringir til mín kl. 12.45 ein gerandisdag. Tíðindini á middegi vóru júst liðug. Hann spyr um eg kann hjálpa honum at skilja nýggjastu innflutningstøl- ini frá Hagstovu Føroya. Hann skilur ikki hví inn- flutningurin ikki minkar meiri, nú afturgongd er í búskapinum. Eg sigi at eg ikki havi sæð tølini, men at vanliga mynstrið er, at íløguvør- urnar minka fyrst (íløgu- vørur eru t.d. maskinur, byggitilfar, bilar o.l.). Næst eftir, ella samstundis sum íløguvørurnar minka, minka eisini luksusvørur- nar (t.d. hvítvørur, stereo- annlegg, sjónvørp o.l.). At enda minka aðrar vørur so sum matvørur, men tá plagar afturgongdin at hava vart leingi áðrenn hesar vørurnar minka. Hann sigur, at hann nú betur skilir tølini, tí tað mynstrið, sum eg havi greitt frá, sær hann aftur í tølunum. Eftir hetta tosa vit eitt sindur afturat um bú- skaparstøðuna og um hvussu stór afturgongdin sær út til at blíva. Sam- røðan varir tilsamans um- leið 10 minuttir. Klokkan fýra sama dag kemur blaðið út (einans tríggir tímar eftir at eg havi tosað við journalistin) yvir- skriftin á forsíðuni er: "Farvæl til luksus!" — var hatta mín boðskapur??? Sjálv greinin var rímiliga góð og hevði mín boðskap í sær, men eg haldi ikki at yvirskriftin var góð, um man skal meta út frá um boðskapurin er rætt endur- givin. Eisini nærlagdir journalistar Bæði dømini eg havi tikið her, eru tikin frá Sosialin- um. Eg skal tó beinanvegin skunda mær at siga frá, at eg eisini havi upplivað líknandi tilburðir frá øðrum miðlum. Eisini kenni eg nógv dømir frá øðrum serfrøð- ingum, sum eisini hava upplivað líknandi tilburðir, og sum nú siga seg aftra seg við at úttala seg til miðl- arnar, tí boðskapurin verð- ur skeivt endurgivin. Eg vil tó leggja afturat, at tað finnast fleiri nærlagdir jounalistar, sum leggja seg eftir at endurgeva serfrøð- ingarnar rætt. Fyri at nevna eitt navn, vil eg nevna Áka Bertholdsen frá Sosialin- um, sum eftir míni fatan er ein góður nærlagdur jour- nalistur. Í teimum samrøðum eg havi havt við Áka, hevur hann megnað at fanga boðskapin væl, og hevur endurgivið meg uttan feilir, ið eru verdir at nevna. Fyri hetta hevur hann rós uppi- borið. Eg vil enda við at siga, at um ein jounalistur hevði havt skrivað hesa greinina, hevði hann helst ikki havt valt yvirskriftina "Serfrøð- ingar, journalistar og yvir- skriftir", men heldur havt yvirskriftina "hong ser- frøðingin!" Serfrøðingar, journalistar og yvirskriftir