Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-10-05, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 5. oktober 1999síða 6

‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

6 tíðindablaðið NR. 188 - 5. OKTOBER 1999 IL —iø%# Frammanå Einu løtuna kanst tú ikki torga Tórgarð. Næstu løtuna hevur tå djúpastu samkenslu við honum. Alt eftir hvørja grímu hann hevur latið seg í; tann ið bukar ella tann bukaði. Ondskapur er í pottinum á Meiarínum, tå Hans Tórgarð fer á pall við einmansleikinum um harðskap og buking. Ein leikur, ið ikki er fyri veikar sálir sv "iki. ið Hans sjálv M, k hex tt Tad s seg um dreing Be nur Við i H 3 1 ur skoða tra på] k 9 kamarið, t i skráni Ha I þá 3 í num Og k | Så gerand eð kir Ju i n og rek 3 harður kk lar seg skúlanum og mill HO vinmenninar. Hann er Tann s D eiðarastøðu. Millum annað } ná hann eisini visa, at hani k si K 1 ika b He d gel m ræð inn við at bjóða seg fram k g sígg lærarin við peikipinni di fyri sæ im Julius hóttandi spyr im nakar hevur hug at Grovur harðskapur smakka Julius Ladys and gentlemen. This Í bandaverðini er krimi a true story nalitetur ein partur og endin Sole sikur og so á gøllum er, at Erik verður talan um blakaður úr skúlanum. Tá e g lingar, hóast = hann kemur heim, fær hani 5 I estu okk boð um, at nú skal hann á í kur tykjast veruleik kostsk Glaður er hann, tí nú sleppur hann burtur og að c iråskapur úr skal ikki berjast meira. Men g skuff ð Ha har fer hann skeivur, tí hann $ r Ihir Onnkur svíkir At slíkir skúlar finnast. sum tann í leikinum, er ófatuligt Her skal ikki farast í dypd in ið Friki er It skal men eitt sind a við ollum ti um, ti i ur kunnu vit siga A skúlanum hava næm ingarnir ábrygdina av at uppala hvønn annan siga, at eitt næmingari Har eru 12 limir. Eitt sindur bíbilskt kanska A odda er Silverhjelm og annars allir hansara læru av betra slagnum teir eita t.d. von ella eru av greivaætt. Og tað er við harðari hond, at teir halda hinum næmingunum undir sær, men við Erik er ødrvisi, tí har hjálpir einki og hann evir seg ikk svernar Tad ger sjålvsagt ilt verri og Erik kemur fyri rættin næmir Men einki hjálpir og so má hann í fýr akantin. Eitt stað, ein arena, har bardagar fara fram. Ella rættari, har næmingar revsa yngri, ið ikki akta Dagliga revsa hesir elstu hinar yngru undir borðhald- inum og lærararnir blanda seg ongantíð. Einaferð gerst garáðið 1 1 KANSKA eldri tó so galið, at teir mugu blanda seg, men tað er bert í 1 % - arin fær blóð i sina uppu. Tá kann hann ikki longur Erik fær ein vinmann, Pie Fin | h ikl timir at berjast, og sum heldur av Ghandi og pass ivari mótstøðu. Erik gevur honum tó ikki rætt í hesum, tí hansara royndir eru, at tá nógv skulu standa saman, so er altíð onkur bangin í millum, ið svíkir. Erik met ir, at ein má berjast ímóti harðskapinum Uttan at avdúka alt ov nógv kunnu vit siga, at tað enn fleiri harðir tilburðir eru og Erik endar á sjúkrahúsi num, har læknin spyr, um eisini hann er dottin í trapp uni, tí tað er vanliga svarið hjá teimum, ið koma "har yvuri frá" Teir 12 fáa ikki Erik rætt iliga niður við nakkanum og gevast so við at leggjast a hann, men royna at raka hann aðrar vegir og ikki fyrr enn tá gerst rættuliga 6 hugnaligt. Í roynd og veru so spennandi og ófatuligt at ein situr í aðrari verð. I øðini og skelkaður. Leikurin skal upplivast! Hesin skúlin, við buking, snobbum, rasismu og sálar ligum harðskapi er okkum so ókendur, hóast vit øll vita, at børn kunnu vera hjartaleys hvør vid annan Men í hesum leikinum koma vit á annað stig. Veit ikki um ein kann kalla tað hægri stig, tí í veruleikanum er talan um primitivan harð skap, ið vit kanska oll eiga í okkum Menniskja Í samrødunum, vinalag num, vid Pierre finna vit Frik sum menniskja. Hesin slagsbr6durin, ið innast inni bert ynskir frid. Erik, sum hóast hann er bukaður alt lívið, hevur megi og skil fyri at hevja seg upp um og síggja heildarmyndina. At ein má berjast "móti herða skapinum Ondskapurin er ein leikur um harskap! At ummæla leik er ikki lætt, men hesin leikur er veruliga ein trupul uppgáva. Ringt er at sigi nakað stutt um hann, tí hann er skelkandi og so nógv er, ið skal sodnast. So nógvar hendingar. Og kanska kann leikurin eisini samanberast við heimsstøduna, við tey lond, ið eru rakt av kríggi og harðskapi og har ein Silverhjálm við sínum lær usveinum situr við valdið Eitt møguleikum ósvaraðum spurningum. Tað er, sum gevir hann so nógv at hugsa um, at ein kemur ikki á mål og kann halda fram at hugsa. Einki svar er, bert spurningar og ein fær kensluna av, at tímin er komin til sjálvrannsakan Um ein so hevur bukað nakran, ella ikki. Tó verður sligið fast í leikinum, at oll eru bangin, tá tey berjast! nav av Gevur frammaná Hans Tórgarð hevur gjørt Ladys and gentlemen. This film is based on a true story. Soleiðis byrjar leikur og so vita vit, at her er talan um veruligar hendingar, hóast tær í hugaheimi flestu okkara kunnu tykjast veruleikafjarar. Tað er harðskapur úr grov- astu skuffu, ið Hans borð- reiðir við í hesum svenska leiki, ið Hans sjálvur hevur tvt væl á palli og liggur tætt at talumálinum. At hann t.d sigur " gamli" um påpan ber od um ungling. ið tosar, stuttligt og lætt. Somuleið royki Hevdi her verið sagt "royksteðgur? Gott!" ella okkurt annað, eyði leikurin mist flogið Hans megnar at standa einsamallur á palli, uttan at keða nakran. Tað hevur 1ann prógvað áður. Enn einaferð haldi eg, at Hans Tórgarð hevur tíkið eitt megnar tak og er komin væl frá tí. Teir 60 minuttirnir á Meiarínum saman við Hans Tórgarð og Ondskapinum kennast ikki langir og evnid í leikinum og leikarin berg taka og okkum frammaná so ofta, at tað tekur tíð at koma fyri seg Eftir leiklok er tilfar til tím- alangt kjak. Men fyrst skal sodnast og ein má koma se yvir skelkin Ein leikur, ið øll fáa okk urt burturúr, hóast tey flestu helst siga evnið vera sær fjart. At framføra hann fyri eldri næmingum í skúla- num, sum ætlanin er, er gott hugskot. Her er upp í fleiri skúlataskur av spurningum og kjakevnum til næmingar og lærara Ein leikur, ið gevur frammaná og skal síggjast og upplivast! Is, at sagt verður »ausa? Sakin!" geva