leygardagur 9. oktober 1999síða 4

IFOUS elKavt a tosadu John og eg um, hvør okkara skuldi beina fyri sær… tidindabladid SOSLEWUFKT Nr.492 - 9. oktober 1999 Heldur deydadom enn hendan sorgarleik - Av vanlukkuávum mistu vit 15 ára gamla son okkara. Sorgin ta ferðina var hin sama sum nú. Men tå kundi eg gráta, meðan hini sóu. Í hesum fóri noyðist eg at krógva meg bæði á nátt og degi, tá ið gráturin vil framat, sigur Guggan, kona John Petersen, ið er fongslaður fyri neyðtóku. I samrødu við hana og sonin, Steinolv, verður lemjandi dómur feldur yvir løgregluna TURIÐ KJØLBRO OG HOGNI MOHR Hin 11 verandi landsstýris- og løg :smaðurin, John Peter- unnin sekur og dømd- at nava neyðtikið í | mars í ár varð fyrr- 1 gentu á 1995 Í V íggju mánaða inga fongsulsrevsingin varð seinni staðfest í Lands í farnu viku fór Petersen inn at sita rættinum, og lonini á Túgvu í n sita kona og børn nú og hugsa um tað, sum farið er fram. Tey vilja gera vart við viðurskifti, tey meta vera merkt av órættvísi og vantandi virðing fyri teim- im, ið vara av, tá talan er um slíkt ålvarsamt revsimål. Ikki við tí fyri eyga at fáa samkenslu frá Føroya fólki, men fyri at sleppast kann undan, at tílíkt endurtekur seg. Skalvurin leyp, tå ið Oyggjatíðindi skrivaðu, at John Petersen var neydtøk- umaður. Dyljast skal ikki yvir, at hetta var ein sorgarleikur fyri familjuna, hóast vit onga løtu hava ivast i, at John er ósekur. Hann er eingin harðskapsmaður, hann er altíð farin væl við mær og børnunum, og eg havi altíð vigað tað góða upp ímóti tí illa, sigur Ragn- hild Petersen, ið vanliga verður nevnd Guggan. Hon hevur verið gift John Peter- sen í 32 ár, og saman eiga tey fimm børn. Elsti sonurin doyði í vanlukku fyri 16 ár- um síðani. Ótrúskapurin avkláraður Hóast John Petersen hev- ur tvíhildið um sítt sakloysi, hevur hann játtað at hava verið í song við ungu gent- uni, hann er dømdur fyri at hava neyðtikið. Guggan visti um hetta sambandið, nakað áðrenn skriðan leyp. - John og eg hava havt eina stóra uppgerð um ótrú- skapin. Hetta varð avklárað okkara millum, tá ið málið kom fram. Men tá ið Oyggjatíðindi fóru at skriva um eina unga gentu, sum varð neyðtikin í okkara heimi, stóð eg sum kánus. Tá ið neydtøkumålid seinni var veruleiki, vórðu vit snøgt sagt fyri ongum. Kortini skal sigast, at av øllum teimum mongu tárum, ið fallin eru, eru eingi teirra fallin, tí maðurin hevur verið ótrúgvur. Tað er farið afturum, tí avleiðing- arnar av málinum hava ver- ið nógv stórri. — Otrúskap hava menn al- tíð framt, og soleiðis fer al- tíð at vera, sigur Guggan. Tað, ið hevur nívt Gugg una og børnini mest, er al- menna úrlatingin og eyð- mýkingin av manninum. Sambært teimum hava fjøl- miðlarnir ikki himprast við at válkað sær í málinum. - Vit skulu øll liva her í landinum, og eg meti, at miðlarnir áttu at hildið sær, millum annað tí, vit eiga eina 12 ára gamla dóttir. Hon var í fødingardegi tað kveldið, dómurin fall, og sat saman við øllum floksfel- øgunum, tå ið sjónvarpið bar út um allar geilar, at John var funnin sekur í neyðtøku. Sjónvarp Føroya gjørdi hetta, hóast inniligu áheitanir okkara um at bíða við tíðindunum, til vit kundu tryggja okkum, at dótturin ikki sá innslagið. Vit vóru tá stødd í Skopun, meðan dótturin var í Havn. Løtu seinni var sålarliga sundurknústa dótturin í tel- efonini, sigur Guggan, ið lítið gott hevur at bera hin- um fjølmidlunum. Mynd: Jens Kristian Vang Sonurin, Steinolvur Pet- ersen, er samdur. Hann royndi sjálvur at rætta nøkur tíðindi í útvarpinum. - Vit høvdu skrivað eitt stutt og greitt tíðindaskriv eftir dómin, sum útvarpið bert endurgav í brotum, og tað gjørdist eg sjálvsagt í ødini um, sigur hann, sjón- liga sinnisrørdur Ila viðfarin av Bergleifi John Petersen er dømdur fyri at hava framt brots- verkið einsamallur. Men familja hansara kennir seg kortini vidfarna sum ring- asta brotsmannalið. Guggan væntaði, at løg- reglan fór at seta seg í sam- band við seg, meðan neyð-