leygardagur 9. oktober 1999síða 5

Nr. 192 -9. "oktober 1999: tíðindablaðið í tókumálið varð kannað. Sambært Gugguni tí, at løg- reglan var greið yvir, at Guggan visti um viðurskifti, ið tóku broddin av máli- num. Men Guggan fór skeiv. I - Vit leggja ikki alla løg- regluna undir at hava hand- farið málið ófantaligt, men leiðarin á kriminaldeildini, Bergleif Brimvik, hevur bart út sagt borið seg at, sum eitt, ið ikki kann nevn- ast. Hann hevur ikki viljað tosa við meg, men hevur sett seg í samband við vinir og fólk í familjuni, eisini uttanlands, við tí fyri eyga at byggja skuldsetingar upp ímóti John. Til dømis hevur hann roynt at fingið ein vinmann okkara at melda John fyri at hava neyðtikið konuna. Hesi ráðagerð vildi hesin maðurin als ikki lut taka í. Løgreglan hevur lopið á leistum fyri teimum, ið vildu fella John, heldur Guggan. Hon sigur seg hava viljað tosað við gentuna, sum John er dømdur fyri at hava neyðtikið, fyri at fáa greiði á nøkrum ógreiðum viður- skiftum. Ein óætlað roynd endaði við einum polititil- haldi, sum merkir, at Gugg an ikki má nærkast gentuni og foreldrum hennara. - Vit spyrja, um løgreglan er til fyri nøkur útvald fólk og ikki fyri onnur, tá ið hon soleiðis leypur á leistum yri ávísum, sigur hon. Nú ivast Guggan og Steinolvur ikki í, at hvorki gentan ella foreldur hennara upprunaliga ætlaðu, at mál- ið skuldi fáa tær avleiðing- ar, sum tað hevur fingið. Løgreglan hevur nýtt høvid at fella ein valdsmikl- an mann, og tå kavabóltu- rin er farin å rull, ber ikki til at steðga... »Tu ert neydtikin av påpa tinum« Mest ógvusliga dømid um atburðin hjá leiðaranum á kriminaldeildini hevur samband við miðlingadóttr- ina hjá John og Gugguni. - Harðasta skotið, vit fingu fyri bógvin, var, tá ið løgreglan tíðliga ein morg- unin passaði sær løgir og lúrdi seg inn á systur mína, ið lå einsamøll á loftinum og gav nyfødingi sínum bróst. - Henni varð noktað at geva boð frá sær, áðrenn løgreglan fór avstað við henni. Við sær høvdu løg- reglumenninir noytt påpan at lítla barninum. Hann skuldi vera dadda, meðan avhoyringarnar fóru fram. Systir mín hevur altíð verið vard av familjuni, og beint áðrenn hon skuldi eiga royndu vit at verja hana ímóti floyminum av tíðindum um pápan, greiðir Steinolvur frá fyri at leggja dent á, hvussu kenslusom systirin er. Tá ið hendingin fór fram, var Guggan í berari ørkyml- an farin til Dan-markar nakrar dagar, og John var ikki inni just i teirri lotu, løgreglan kom á dyr. Heim- komin skilti Guggan, at okkurt var spinnandi galið. Sjónligt var, at dótturin var púra forfard, men mamman fekk drigið úr henni, at leið- arin á kriminaldeildini sjálvur annar hevði noytt hana á støðina og avhoyrt hana í tríggjar tímar. - Undir avhoyringini trá- spurdu Bergleif Brimvík og ein annar løgreglumaður dóttrina, um pápin heyði misbrúkt hana kynsliga, og um hon hevði verið við barn við pápa sínum og hevði fingið framt fosturtøku av hesi orsøk. Upp í saman trúttaði Bergleif niður í systir mína: »Tu ert neyðtikin av pápa tínum! Tú ert neyðtikin av pápa tínum! Sig tað bara! Sig tað bara!< Teir søgdu, at henni nýttist bert at siga ja, so var leyst og liðugt, men hon megnaði at standa ímóti trýstinum og avvísti illgitingunum, sigur Stein- olvur. Seinni vísti tað seg, at pápin at barninum hjá mið- lingadóttrini longu var heintaður og avhoyrdur nakrar dagar framman- undan. Løgreglan fregnad- ist tá um, hvussu John og Guggan høvdu tað sinå- millum. Men hesin drongur kom ikki í húsið fyrr enn síðsta summar, og visti tí- skil onki at siga. Ongin frágreiðing er eftir øllum dóma um hesa av hoyringina. Sambært Gugg- uni og Steinålvi varð drong- urin samstundis hóttur til ikki at siga nakað um hesa avhoyringina. Eigur at fáa avleiðingar Guggan fór beina leið til ein annan løgreglumann og kærdi sína neyð. Hesin ráddi henni til at søkja sær løgfrødiliga hjálp, men higartil er einki hent í málinum. Sambært Gugg- uni var talan um sálarligan yvirgang. Dótturin fekk á ongum sinni tilboð um sak- førara- ella aðra hjálp. Hon varð heldur ikki kunnað um, at hon kundi sýta fyri at siga nakað. - Men vit kendu okkum 1ålparleys. Hatrið bara vaks og vaks ímóti Bergleifi Brimvík. Nú ein tíð er frá iðin, seti eg tann spurning. at tá hesin løgreglumadurin nýtti so skitna framferð í móti systir míni, hvussu evur hann tá ikki lagt trýst á gentuna, sum pápi mín er dømdur fyri at hava neyð úkið. Kanska hevur hann goyð tað sama upp í andlitið á henni: >Sig, at John Pet ersen hevur neyðtikið teg!<, >Sig, at John Petersen hevur neyðtikið teg!<, sigur Stein- olvur. Nidurstødan hjá Gugguni og Steinolvi er, at ongin rættartrygd er í Føroyum, tå ið slíkt kann fara fram. Tey umhugsa enn at venda sær til Mannarættindadómstól- in. - I Føroyum hava vit onga von um nakra rættartrygd so Ft Hóast órættvísa og ómenniskjansliga vidferd, hava vit valt at líta frammetftir, siga tey bæði, Guggan og Steinolvur leingi vit hava løgregluna og dómsvaldið ímóti okk- um, og tað er ein sannroynd, at rætturin ræðist Oyggja- tíðindi. Okkara vón er, at søga okkara fær avleiðingar innan løgregluna í Føroy- um, so onnur ikki koma illa fyri eins og vit, staðfestir Guggan Vit eru neyvan eindømi, og ti kenna vit okkum noydd at koma alment fram við hesum, sigur Steinolvur avgjørdur. John hevur rått mær frå at fara i blødini vid okkara søgu, og satt at siga ræðist eg fyri, hvat kann henda honum nu, hann situr i fongsli í sama bygningi, sum Bergleif Brimvik ar beiðir í, sigur Guggan Kærleikin sigrar Familjan hjá John Peter sen hevur fyrr verið fyri hørðum stoyti. Men í hesum føri tykist vegurin úr van- lagnuni at vera sera tungur. - Vit hava verið úti fyri at mist ein 15 ára gamlan son. Sorgin var hin sama, men tá kundi eg gráta, meðan hini sóu. Ja, eg kann siga tað bart út, at deyðadómur hevði verið frægari loysn fyri okkum, enn hesin sorg arleikur. Tá trystid var størst, tosaðu John og eg í roynd og veru um, hver okkara skuldi taka lívið av sær, fyri at fáa bilbukt við umtaluni, men John var tann, ið helt høvdid kalt Nú John er dømdur fyri neydtøku, havi eg verið noydd at krógva meg bæði eraturin vildi framat, sigur Guggan Og nógv hevur staðið á á nátt og degi, tá 10 Gugguni. Hon veit at siga, at ein sunnumorgun tíðli stóð blaðstjórin á Oyggja tíðindum og lúrdi í einum bili beint aftur undir einum húsahorni i grannalagnum, samstundis sum ein log ubilur stóð á einum horni tætt við húsini Familjan hjá John Peter hevur eftir ollum at dóma megnað at staðið í- sen móti Ogvusliga trystinum, meðan neydtøkumålid hes ur verið frammi. Kærleikin vinnur á øll- um, staðfestir Guggan. - Vit hava havt tað so fan- tastiska gott saman sum hjún og familja. John hevur verið ein góður maður og pápi sum eingin. Vit hava upplivað gleði og stóra sorg saman, sum kanska eingin annar, sigur hon. Og Steinolvur tekur undir við mammuni. - Mamman og pápin hava verið nøkur fantastisk for- eldur. Tey hava altíð verið erlig ímóti okkum og ikki dult nakað í longdini. Lætt- asta loysnin kundi verið at tikið lógina í egnar hendur. Vit eru jú tiltikin fyri at vera illsint, men hetta illsinnið hevur samstundis tryggjað, at gjørt hevur verið upp so hvort, illstødur hava verið. Og so eru vit komin víðari, leggur hann dent á. Styrkina at vinna á krepp- uni hava Guggan og børnini funnið í samanhaldi, góðum — Eg havi onga løtu ivast í, at pápi er ósekur, og til síðstu løtu ivaðist eingin okkara í, at hann fór at verða fríkendur... Mynd: Jens Kristian Vang Mynd: Jens Kristian Vang vinabondum og Guði Tad er altíð onkur, sum vendir einum baki í eini slíkari støðu, men í vina- skaranum hava vit funnið hollan stuðul. Samstundis eru vit takksom fyri, at fyrr lit hevur verið víst yngstu dóttir okkara, sigur Guggan Það, sum John hevur gjørt ella ikki gjørt. bøtir hann nú fyri. Tá ið hann verður fríur, fari eg at ar beiða til síðsta bl6dsdropa, so at hann kemur upp har hann eigur at vera, Ssigur 1 sipar her til Guggan, og sif virðingina. John Petersen hevði millum manna Eg havi onga løtu ivast i, at påpi er Osekur, og til síðstu lotu eingin okkara í. at hann fór at verða fríkendur. Aftaná kunnu vit staðfesta, at hann ikki skuldi havt verið erligur (sagt, at ivadist | hann NEVOI verto Í song við gentuni, blaðf.). Tað er bara komið honum aftur um brekku. Tey, sum hava drigið hann niður í dykid, kunnu ikki hava tað gott í dag. Ivaleyst eru nøkur, sum frøast um okkara vanlagnu Påpi hevur verid politikari og allir politikarar hava óvinir, men hesi eru fáir aftur ímóti fjøldini, sum er farin væl við okkum Grátur fyri læstum durum Sum familja hava Gugg- an og børnini valt at líta frameftir. Vit eru rímiliga sterk. men hava kortini valt okk- um ein skort til tess at verja okkum í gerandislívinum Eg kann hava virkað kens- luleys og køld; men eingin skuldi síggja á okkum, at vit vóru í stórari kreppu. Til hverja nyttu hevði tað verið, at eg gav skarvin yvir, spyr kona John Petersen hugsun- arsom, og leggur afturat, at eingin eigur at vera í iva um, at tá ið dyrnar eru læst- ar og hon er einsamøll, sleppa kenslurnar framat. Steinolvur og elsta syst- irin eru farin til Grønlands at arbeiða, men Steinolvur vísir aftur, at tey eru rýmd av landinum orsakað av neyðtókudóminum