Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-10-12, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 12. oktober 1999síða 12

‹ fyrra síða allar 35 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

12 tíðindablaðið Nr. 193 - 12. oktober 1999 Ein fyri allar og allir fyri ein Landsdystur: Soleiðis stóðu føroysku hesum sinni. 1. Jens Martin Knudsen, GI 47/0: Var fyri fyrsti ) Í Cr Nest havt Merkisvert var, at utsparkini óru nógv betri, enn tey áð hava verið. Fór í 2. hál ferð skeivur av ir vinstru og fekk ni SD Út eitt púra óneyðugt gult kort fyri at brúka seg 2. Oli Johannesen, AGF, 43/1: Spældi við sama myndugleika, sum hann hevur gjørt. Blokeraði fyri nógvum innleggum og var 2. hálvleiki, umframt í deydbøltsstødum, onkra ferðina við í uppspælinum angt frammi á vellinum ema ferð Julian Spældi | sum i trongari 1 JONNSSON. tt við td Var tætt Vic, taátur á, Og at vandi spurdist burturúr 3. Jens Kristian Hansen, B36, 31/2: Stóran verjuspælinum, kom upp á g var tryggur í avspælinum. Lut tók ikki so nógv i framrætt aða spælinum, sum hann hevur gjørt á heimavelli fyrr í summar, men var etna ferð eftir eitt tvey samanspæl um reppið at koma igjøgn- um 4. Pól Thorsteinsson, B36, 19/0: Eftir at hava ver- ið í vinstra borði, miðverj- uni og á miðvollinum var hann aftur á vongverjanum í høgru, har hann trívst best. Fyrstu løtuna var hann ov einsamallur og varð tískil yvirspældur onkra ferðina, men var sjálvur sannfør- andi, inntil hann á tíma- myndug tVOrs. og leikararnir seg slagnum fyri fyrstu ferð á landsliðnum sá reytt 5. Hans Fróði Hansen, HB, 11/1: Sannførandi í luftspælinum og avgjørdur i taklingunum, samstundis sum hann var tryggur í av spælinum. Valdi oftast lætt astu og harvið skilabestu loysnina, men royndi onkra ferðina í 2. hálvleiki við longum sendingum ; 6. Såmal Joensen, GI, 13/0: Striddist å midvøllin- um, har hann var annar av bylgjubrótarunum. Fekk fatur á einari rúgvu av bólt- um, og sjålvt um bólt før- leikin kundi verið betri, so var avspælið sum oftast einfalt og harvið skilagott. 7. Henning Jarnskor, GI, 31/2: Avrikið visti, at valið hjá venjaranum á vinstra vongverja var skila- gott. Hóast hann beinanveg- Kekkarnir á pinu- bonkinum Landsdystur: I eina góða løtu hóttu áskoðararnir við at fara til hús, tí tað vóru føroyingarnir og ikki kekkarnir, sum spældu seg til størstu møguleikarnar að er bæði synd og skomm, at fótbóltshugaðu føroyingarnir herma á landi ikki vóru eygnavitni til tað, sum gekk fyri seg á tætt pakkaða Sparta Prag vøll- inum leygarkvoldið. Oll setur vóru mannað g í nøkrum forum vóru fleiri atgongumerki seld til sama plássið! — og tað var lagt upp til, at heimaliðið skuldi stadfesta glæsiliga avrikid i hesi undankapp- ingini. Tað skuldi gerast við einum sigri, og tað varð roknað við, at hann fór at vera stórur. 5-0 var skotið hjá hyruvognsføraranum, og hann mundi umboða miðal kekkan. Í hálvan annan tíma var væl skipað upphiting kring vøllin, og longu tá teir komu á vøllin at hita upp, kendu føroysku spælararnir so dyggiliga, at teir vóru á úti- vølli. Tá stríðið var lokið, var rómurin kring vøllin so stór- ur, sum tú sjáldan ert eygna- vitni til. Føroysku spælar- arnir fóru í sínum lagi til sínar áskoðarar at takka teimum fyri stuðulin, og kekkisku spælararnir runnu kring allan vøllin í tað mesta av einum hálvum tíma og takkaðu sínum viðhalds- følkum, meðan sangur og tónleikur rungaðu og harð- skapur og fyllskapur vóru býir í Russlandi! fyri kátu og fryntligu kekkarnar, sum tyduliga sólaðu sær í fræls- inum, teir hesi síðstu tiggju árini hava havt. Og I Gongdin Føroyingarnir eru eingir ársungar í altjóða fótbólti longur, og tað sást á avrik- inum. Venjarin heyði lagt teimum eina við at spæla og ikki at sparka. Føroyingar- nir kapprunnu ikki við mót- stødumenninar og í sam- bandi við deyðbóltsstoður- nar brúktu teir alla ta tíð, sum dómarin loyvdi. Kekkarnir royndu at skrúva ferðina upp, Liver- pool stjórnurar Patrik Berg- er og Vladimir Smicer stóðu fyri ti konstruktiva, í høgru var tað setningurin hjá Kar- el Poborský úr Benfica at bróta igjøgnum, og í vinstru hevði liðformaðurin Jiri Ne- mec somu uppgávuna. Hetta eru alt heimsnovn, og tá vit siga, at tað vóru Henning Jarnskor úr GI og Pól Thorsteinsson úr B36, sum skuldu byrgja fyri í borðunum, meðan Sámal Joensen, Allan Mørkøre og Julian Johnsson å midvøll- inum skuldu kroysta mót- stødumenninar til einfaldu loysnirnar, so ljóðar tað ikki av nógvum í hægstu fót- bóltsverðini. Men sannleikin er, at før- oyingarnir stóðu seg óvanl- iga væl, og tá miðverjan var eins sannførandi, sum hon so at siga hvørja ferð hevur verið, samstundis sum John Petersen og serliga Todi Jónsson vóru so væl upp- lagdir frammi á vøllinum og megnaðu so nógv einsa- mallir, sum sjáldan áður, so setti hetta stóran kvøkk í kekkisku spælararnar og viðhaldsfólkini. Rópini gjørdust í 2. hålv- leiki til hóttanir um, at å- skodararnir ætladu sær til hús, um teir ikki fingu meiri fyri pengarnar. Kekkarnir royndu eftir steðgin at seta ferðina upp og at skifta langt millum síðurnar, men luftin fór skjótt úr teimum. I síðstu løtu eydnadist at økja um leiðsluna til 2-0, so var misnøgdin hjá áskoð- arunum burtur. Verjuparturin At Henning Jarnskor hevði so gott tak á Poborský tók fullkomuliga broddin úr høgru álopssíðuni hjá kekk- um. Teir royndu at lokka Pól Thorsteinsson langt fram, og serliga fyrra partin av 1. hálvleiki komu teir fleiri ferðir ígjøgnum i vinstru, men føroysku mið- verjarnir vóru so at siga hvørja ferð fyrstir á innlegg- unum, sum vórðu blokerað út til horna ella stútað burtur av Ola, Jens Kristiani og Hans Fróða, ið vóru sera sannførandi. Hetta hevði alt við sær, at måtstødumenninir royndu at taga midverjuna sundur við eitt tvey samanspæli og yvirlappingum fram eftir miðásinum, men tað eydn- aðist heldur ikki, og sann- leikin er, at sjálvt um teir á heimaliðnum høvdu bóltin nógv størsta partin av tíðini, so hevði Jens Martin Knud- sen í sínum 47. altjóða skrå- setta landsdysti nógv minni in fekk gult kort og harvið hevði hóttanina um útvísing hangandi yvir sær mest sum alla tíðina, so staðfesti av rikið, at Henning framvegis eigur at verða roknaður millum uppløgdu evnini til plåss millum teir fyrstu ell- ivu. Síðstu løtuna trýstu kekkarnir nógv á ódnina hjá GI manninum, og tí var tað nåturligt, at ein ómóður maður kom á hetta plássið. 8. Julian Johnsson, Sogndal, 30/1: Vann eina rúgvu av nærdystum og var sannførandi i høvudsspæl- inum. Onkra ferðina kundi boltførleikin havt verið betri, men tad var merkis- vert, at tað ofta var Julian, sum stakk bóltarnar fram í vinstru til Toda. Eftir lítið sannførandi avrikið ímóti Litava var tað týdningar- mikið hjá Julian at staðfesta, at gera, enn hann hevur havt í flestu av hinum dystunum. Fáir kekkiskir meguleikar A pappírinum eru umframt tey bæði málini tríggjar royndir ímóti málinum hjá Jens Martini. Føroyski mål- verjin refleksbjargaði við fótinum, tá lumpisligt fri- spark úr høgru sigldi om- anfyri allar i brotsteiginum og ímóti handara stólpan- um, og hann bjargaði dygst undir tvørtrænum, tá Berger úr 32 metrum sendi frí- spark, sum tók ryggin á All- ani Mørkøre. Hetta var í 1. hálvleiki, og í seinna um- farinum var — føroyski málverjin bara eina ferð hóttur. Fyrra málið, sum kom í 11. minutti, var óheppið, meðan tap seinna var væl spælt. Í fyrra førinum tók skotroynd langt úti frá í ein verjuspælara og stokk til Jan Koller, ið heyði Hans Fróða tætt at sær. Men 6- lukkutíð gleið HB maðurin eitt sindur, og úr 15 metrum og eitt vet til tinstru tók í handara stólpan, áðrenn bólturin fór um strikuna. Í seinna førinum eydnað- ist tað Poborský at bróta igjøgnum í høgru, av bak- linjuni og tiggju metrar úr stólpanum lyfti hann til handara stólpan, har inn- skifti Pavel Verbír stútaði í tóma málið. Framrættaða spælið Føroyingarnir høvdu inntil fyrra målid kom ikki spælt framrættað, men teir royndu at hava bóltin afturi á vøll- inum, og tá 1. hålvleikur var hálvrunnin, fór ferðin so mikið niður, at okkara menn komu upp í part, og teir vóru við inntil eina løtu eftir at útvísingarnar høvdu ver- ið. At tað síðsta hálva tíman vóru tíggju ímóti tíggju var kekkunum til fyrimunar. Mótsatt so mangari aðrari ferðini, so eydnaðist tað hesa ferð at flyta føroyska í seinasta EM-undankappingardystinum á at hann eigur rættin til eitt midvallarplåss, og tað gjørdi hann so rudduliga. 9. Allan Mørkøre, HB, 46/1: Var hesa ferð á mið vollinum fyrsta tíman, men tá Pól Thorsteinsson varð ríkin av velli, fór Allan aftur á vongverjan í høgru. Vann nógvar nærdystir, og tað var merkisvert, at hann ofta megnaði at sneiða seg burt- urúr trongum og at flyta spælið i økir, har tað var minni fólk. 10. Todi Jónsson, FCK, 37/8: Var besti maður á velli, og so ber ikki til at leggja so nógv afturat. Men tað var spell, at góði bólt- førleikin, skjótleikin og á- grytni ikki bóru eitt ella fleiri mål við sær, tí møgu- leikarnir vóru til tað. 11. John Petersen, B36, 22/2: Boltførleikin og evn- illa-gongst at fáa nakað + Fero pi samanspælid fram å vøllin, ålopsmenninir fingu nógvar neyvar sendingar frá mið- vallarunum, og tá Todi og John eisini megnaðu at út- inna nógv einsamallir, var tað heilt stuttligt. Upplagdu møguleikarnir Serliga Todi Jónsson var væl upplagdur og vanda- mikil. Tjúgu minuttir vóru farnir, tá John sendi hann avstað í vinstru, og royndin úr fjúrtan metrum streyk framvið handara stólpanum. Kekkarnir, sum skiftust um mest vandamikla før- oyska spælaran, vóru í dyr- astu neyð av FCK álops- manninum, sum í sínum lagi megnaði at sneiða ein og tveir av sær ella at fáa frispark næstan hvørja ferð, hann hevði bóltin. M6tstød- umenninir vóru hepnir bara at fáa eitt gult kort, og tá Todi í 33. minutti varð feld- ur seytjan metrar úr málin- um og mitt fyri, var upplagt at kortið í hvussu so er var gult. Tíverri rakti frísparks- royndin hjá Ola Johannesen í manngarðin. Og møguleikarnir vóru ini at verja bóltin gjørdu, at hann var hollur, tá tað frammi á vellinum var neyðugt at varðveita bóltin, meðan tað varð bíðað eftir, at viðspælararnir skuldi koma longri fram. Var sera hegnigur, tá hann úr høgru legði innfyri til Toda, sum stútaði á málverjan. , 18. Rógvi Jacobsen, KI, 2/0: Avloysti John Petersen síðstu 20 minuttirnar. Tað var týðuligt, at béltførleikin og spælskili vóru í lagi og vann onkrar høgar bóltar. Hesa løtuna vóru fyritreyt irnar til framrættaða partin ikki so góðar, tí føroyingar- nir vóru farnir at mødast, tå Rogvi kom inn. 13. Øssur Hansen, B36, 35/1: Spældi bara evarsku lítlu løtuna, tå hann loysti Henning Jarnskor av. 12. Uni Arge, HB, 275, 14. Jákup á Borg, B36, 8/0, 15. Heðin á Lakjuni, KI, 2/ 0, 16. Jákup Mikkelsen, Herfølge, 13/0 og 17. Bartal Eliasen, GI, 2/0, komu ikki á vøllin. jh FOR % fleiri. Julian Johnsson stút- aði eitt av mongu frispørk- unum frá Henningi Jarnskor úr vinstru á málverjan, John Petersen spældi snilt úr høgru, og Todi stútaði úr fimm metrum á málverjan, og seks minuttir inn í 2. hálvleik tók dúkkandi skot- roynd úr átjan metrum tvør- træið, eftir at málverjin hevði fingið ein fingur á bóltin. Kekkiska miðverjan gjørdist alt meiri ótrygg, og sjey minuttir fyri dystarlok áttu teir at havt verið sekt- aðir, tá Todi Jónsson kom ímillum málverjan og ein verjuspælara, sum nært beinini á føroyska ålops- manninum, ið fór um koll. Dómarin tagdi, og ein min- utti seinni lá bólturin í før- oyska málinum. Føroyingar høvdu enn eina ferð tapt heiðurliga. Næsthægst styrkismetta liðið í heim- inum hevði vunnið 2-0, men bæði spælararnir og á- skoðararnir høvdu verið á pínubeinkinum longri enn teir høvdu bríggjað seg um, og tað høvdu føroyingarnir stóran heiður av. jh