týsdagur 12. oktober 1999síða 12
‹ fyrra síða allar 35 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
12
tíðindablaðið
Nr. 193 - 12. oktober 1999
Ein fyri allar og allir fyri ein
Landsdystur: Soleiðis stóðu føroysku
hesum sinni.
1. Jens Martin Knudsen,
GI 47/0: Var fyri fyrsti )
Í Cr
Nest
havt
Merkisvert var, at utsparkini
óru nógv betri, enn tey áð
hava verið. Fór í 2. hál
ferð skeivur av
ir vinstru og fekk
ni SD Út
eitt púra óneyðugt gult kort
fyri at brúka seg
2. Oli Johannesen, AGF,
43/1: Spældi við sama
myndugleika, sum hann
hevur gjørt. Blokeraði fyri
nógvum innleggum og var
2. hálvleiki, umframt í
deydbøltsstødum, onkra
ferðina við í uppspælinum
angt frammi á vellinum
ema ferð Julian
Spældi
| sum i trongari
1
JONNSSON.
tt við
td Var tætt Vic,
taátur á, Og
at vandi
spurdist burturúr
3. Jens Kristian Hansen,
B36, 31/2: Stóran
verjuspælinum, kom
upp á g var
tryggur í avspælinum. Lut
tók ikki so nógv i framrætt
aða spælinum, sum hann
hevur gjørt á heimavelli fyrr
í summar, men var etna ferð
eftir eitt tvey samanspæl
um reppið at koma igjøgn-
um
4. Pól Thorsteinsson,
B36, 19/0: Eftir at hava ver-
ið í vinstra borði, miðverj-
uni og á miðvollinum var
hann aftur á vongverjanum
í høgru, har hann trívst best.
Fyrstu løtuna var hann ov
einsamallur og varð tískil
yvirspældur onkra ferðina,
men var sjálvur sannfør-
andi, inntil hann á tíma-
myndug
tVOrs. og
leikararnir seg
slagnum fyri fyrstu ferð á
landsliðnum sá reytt
5. Hans Fróði Hansen,
HB, 11/1: Sannførandi í
luftspælinum og avgjørdur
i taklingunum, samstundis
sum hann var tryggur í av
spælinum. Valdi oftast lætt
astu og harvið skilabestu
loysnina, men royndi onkra
ferðina í 2. hálvleiki við
longum sendingum ;
6. Såmal Joensen, GI,
13/0: Striddist å midvøllin-
um, har hann var annar av
bylgjubrótarunum. Fekk
fatur á einari rúgvu av bólt-
um, og sjålvt um bólt før-
leikin kundi verið betri, so
var avspælið sum oftast
einfalt og harvið skilagott.
7. Henning Jarnskor,
GI, 31/2: Avrikið visti, at
valið hjá venjaranum á
vinstra vongverja var skila-
gott. Hóast hann beinanveg-
Kekkarnir á pinu-
bonkinum
Landsdystur: I eina góða løtu hóttu áskoðararnir við at
fara til hús, tí tað vóru føroyingarnir og ikki kekkarnir,
sum spældu seg til størstu møguleikarnar
að er bæði synd og
skomm, at fótbóltshugaðu
føroyingarnir herma á landi
ikki vóru eygnavitni til tað,
sum gekk fyri seg á tætt
pakkaða Sparta Prag vøll-
inum leygarkvoldið.
Oll setur vóru mannað
g í nøkrum forum vóru
fleiri atgongumerki seld til
sama plássið! — og tað var
lagt upp til, at heimaliðið
skuldi stadfesta glæsiliga
avrikid i hesi undankapp-
ingini. Tað skuldi gerast við
einum sigri, og tað varð
roknað við, at hann fór at
vera stórur. 5-0 var skotið
hjá hyruvognsføraranum,
og hann mundi umboða
miðal kekkan.
Í hálvan annan tíma var
væl skipað upphiting kring
vøllin, og longu tá teir komu
á vøllin at hita upp, kendu
føroysku spælararnir so
dyggiliga, at teir vóru á úti-
vølli.
Tá stríðið var lokið, var
rómurin kring vøllin so stór-
ur, sum tú sjáldan ert eygna-
vitni til. Føroysku spælar-
arnir fóru í sínum lagi til
sínar áskoðarar at takka
teimum fyri stuðulin, og
kekkisku spælararnir runnu
kring allan vøllin í tað mesta
av einum hálvum tíma og
takkaðu sínum viðhalds-
følkum, meðan sangur og
tónleikur rungaðu og harð-
skapur og fyllskapur vóru
býir í Russlandi! fyri kátu
og fryntligu kekkarnar, sum
tyduliga sólaðu sær í fræls-
inum, teir hesi síðstu tiggju
árini hava havt.
Og I
Gongdin
Føroyingarnir eru eingir
ársungar í altjóða fótbólti
longur, og tað sást á avrik-
inum. Venjarin heyði lagt
teimum eina við at spæla og
ikki at sparka. Føroyingar-
nir kapprunnu ikki við mót-
stødumenninar og í sam-
bandi við deyðbóltsstoður-
nar brúktu teir alla ta tíð,
sum dómarin loyvdi.
Kekkarnir royndu at
skrúva ferðina upp, Liver-
pool stjórnurar Patrik Berg-
er og Vladimir Smicer stóðu
fyri ti konstruktiva, í høgru
var tað setningurin hjá Kar-
el Poborský úr Benfica at
bróta igjøgnum, og í vinstru
hevði liðformaðurin Jiri Ne-
mec somu uppgávuna.
Hetta eru alt heimsnovn,
og tá vit siga, at tað vóru
Henning Jarnskor úr GI og
Pól Thorsteinsson úr B36,
sum skuldu byrgja fyri í
borðunum, meðan Sámal
Joensen, Allan Mørkøre og
Julian Johnsson å midvøll-
inum skuldu kroysta mót-
stødumenninar til einfaldu
loysnirnar, so ljóðar tað ikki
av nógvum í hægstu fót-
bóltsverðini.
Men sannleikin er, at før-
oyingarnir stóðu seg óvanl-
iga væl, og tá miðverjan var
eins sannførandi, sum hon
so at siga hvørja ferð hevur
verið, samstundis sum John
Petersen og serliga Todi
Jónsson vóru so væl upp-
lagdir frammi á vøllinum og
megnaðu so nógv einsa-
mallir, sum sjáldan áður, so
setti hetta stóran kvøkk í
kekkisku spælararnar og
viðhaldsfólkini.
Rópini gjørdust í 2. hålv-
leiki til hóttanir um, at å-
skodararnir ætladu sær til
hús, um teir ikki fingu meiri
fyri pengarnar. Kekkarnir
royndu eftir steðgin at seta
ferðina upp og at skifta
langt millum síðurnar, men
luftin fór skjótt úr teimum.
I síðstu løtu eydnadist at
økja um leiðsluna til 2-0,
so var misnøgdin hjá áskoð-
arunum burtur.
Verjuparturin
At Henning Jarnskor hevði
so gott tak á Poborský tók
fullkomuliga broddin úr
høgru álopssíðuni hjá kekk-
um. Teir royndu at lokka
Pól Thorsteinsson langt
fram, og serliga fyrra partin
av 1. hálvleiki komu teir
fleiri ferðir ígjøgnum i
vinstru, men føroysku mið-
verjarnir vóru so at siga
hvørja ferð fyrstir á innlegg-
unum, sum vórðu blokerað
út til horna ella stútað burtur
av Ola, Jens Kristiani og
Hans Fróða, ið vóru sera
sannførandi.
Hetta hevði alt við sær, at
måtstødumenninir royndu
at taga midverjuna sundur
við eitt tvey samanspæli og
yvirlappingum fram eftir
miðásinum, men tað eydn-
aðist heldur ikki, og sann-
leikin er, at sjálvt um teir á
heimaliðnum høvdu bóltin
nógv størsta partin av tíðini,
so hevði Jens Martin Knud-
sen í sínum 47. altjóða skrå-
setta landsdysti nógv minni
in fekk gult kort og harvið
hevði hóttanina um útvísing
hangandi yvir sær mest sum
alla tíðina, so staðfesti av
rikið, at Henning framvegis
eigur at verða roknaður
millum uppløgdu evnini til
plåss millum teir fyrstu ell-
ivu. Síðstu løtuna trýstu
kekkarnir nógv á ódnina hjá
GI manninum, og tí var tað
nåturligt, at ein ómóður
maður kom á hetta plássið.
8. Julian Johnsson,
Sogndal, 30/1: Vann eina
rúgvu av nærdystum og var
sannførandi i høvudsspæl-
inum. Onkra ferðina kundi
boltførleikin havt verið
betri, men tad var merkis-
vert, at tað ofta var Julian,
sum stakk bóltarnar fram í
vinstru til Toda. Eftir lítið
sannførandi avrikið ímóti
Litava var tað týdningar-
mikið hjá Julian at staðfesta,
at gera, enn hann hevur havt
í flestu av hinum dystunum.
Fáir kekkiskir
meguleikar
A pappírinum eru umframt
tey bæði málini tríggjar
royndir ímóti málinum hjá
Jens Martini. Føroyski mål-
verjin refleksbjargaði við
fótinum, tá lumpisligt fri-
spark úr høgru sigldi om-
anfyri allar i brotsteiginum
og ímóti handara stólpan-
um, og hann bjargaði dygst
undir tvørtrænum, tá Berger
úr 32 metrum sendi frí-
spark, sum tók ryggin á All-
ani Mørkøre. Hetta var í 1.
hálvleiki, og í seinna um-
farinum var — føroyski
málverjin bara eina ferð
hóttur.
Fyrra málið, sum kom í
11. minutti, var óheppið,
meðan tap seinna var væl
spælt. Í fyrra førinum tók
skotroynd langt úti frá í ein
verjuspælara og stokk til
Jan Koller, ið heyði Hans
Fróða tætt at sær. Men 6-
lukkutíð gleið HB maðurin
eitt sindur, og úr 15 metrum
og eitt vet til tinstru tók í
handara stólpan, áðrenn
bólturin fór um strikuna.
Í seinna førinum eydnað-
ist tað Poborský at bróta
igjøgnum í høgru, av bak-
linjuni og tiggju metrar úr
stólpanum lyfti hann til
handara stólpan, har inn-
skifti Pavel Verbír stútaði í
tóma málið.
Framrættaða spælið
Føroyingarnir høvdu inntil
fyrra målid kom ikki spælt
framrættað, men teir royndu
at hava bóltin afturi á vøll-
inum, og tá 1. hålvleikur var
hálvrunnin, fór ferðin so
mikið niður, at okkara menn
komu upp í part, og teir
vóru við inntil eina løtu eftir
at útvísingarnar høvdu ver-
ið. At tað síðsta hálva tíman
vóru tíggju ímóti tíggju var
kekkunum til fyrimunar.
Mótsatt so mangari aðrari
ferðini, so eydnaðist tað
hesa ferð at flyta føroyska
í seinasta EM-undankappingardystinum á
at hann eigur rættin til eitt
midvallarplåss, og tað
gjørdi hann so rudduliga.
9. Allan Mørkøre, HB,
46/1: Var hesa ferð á mið
vollinum fyrsta tíman, men
tá Pól Thorsteinsson varð
ríkin av velli, fór Allan aftur
á vongverjan í høgru. Vann
nógvar nærdystir, og tað var
merkisvert, at hann ofta
megnaði at sneiða seg burt-
urúr trongum og at flyta
spælið i økir, har tað var
minni fólk.
10. Todi Jónsson, FCK,
37/8: Var besti maður á
velli, og so ber ikki til at
leggja so nógv afturat. Men
tað var spell, at góði bólt-
førleikin, skjótleikin og á-
grytni ikki bóru eitt ella
fleiri mål við sær, tí møgu-
leikarnir vóru til tað.
11. John Petersen, B36,
22/2: Boltførleikin og evn-
illa-gongst at fáa nakað +
Fero
pi
samanspælid fram å vøllin,
ålopsmenninir fingu nógvar
neyvar sendingar frá mið-
vallarunum, og tá Todi og
John eisini megnaðu at út-
inna nógv einsamallir, var
tað heilt stuttligt.
Upplagdu
møguleikarnir
Serliga Todi Jónsson var
væl upplagdur og vanda-
mikil. Tjúgu minuttir vóru
farnir, tá John sendi hann
avstað í vinstru, og royndin
úr fjúrtan metrum streyk
framvið handara stólpanum.
Kekkarnir, sum skiftust
um mest vandamikla før-
oyska spælaran, vóru í dyr-
astu neyð av FCK álops-
manninum, sum í sínum
lagi megnaði at sneiða ein
og tveir av sær ella at fáa
frispark næstan hvørja ferð,
hann hevði bóltin. M6tstød-
umenninir vóru hepnir bara
at fáa eitt gult kort, og tá
Todi í 33. minutti varð feld-
ur seytjan metrar úr málin-
um og mitt fyri, var upplagt
at kortið í hvussu so er var
gult. Tíverri rakti frísparks-
royndin hjá Ola Johannesen
í manngarðin.
Og møguleikarnir vóru
ini at verja bóltin gjørdu, at
hann var hollur, tá tað
frammi á vellinum var
neyðugt at varðveita bóltin,
meðan tað varð bíðað eftir,
at viðspælararnir skuldi
koma longri fram. Var sera
hegnigur, tá hann úr høgru
legði innfyri til Toda, sum
stútaði á málverjan. ,
18. Rógvi Jacobsen, KI,
2/0: Avloysti John Petersen
síðstu 20 minuttirnar. Tað
var týðuligt, at béltførleikin
og spælskili vóru í lagi og
vann onkrar høgar bóltar.
Hesa løtuna vóru fyritreyt
irnar til framrættaða partin
ikki so góðar, tí føroyingar-
nir vóru farnir at mødast, tå
Rogvi kom inn.
13. Øssur Hansen, B36,
35/1: Spældi bara evarsku
lítlu løtuna, tå hann loysti
Henning Jarnskor av.
12. Uni Arge, HB, 275,
14. Jákup á Borg, B36, 8/0,
15. Heðin á Lakjuni, KI, 2/
0, 16. Jákup Mikkelsen,
Herfølge, 13/0 og 17. Bartal
Eliasen, GI, 2/0, komu ikki
á vøllin. jh
FOR
%
fleiri. Julian Johnsson stút-
aði eitt av mongu frispørk-
unum frá Henningi Jarnskor
úr vinstru á málverjan, John
Petersen spældi snilt úr
høgru, og Todi stútaði úr
fimm metrum á málverjan,
og seks minuttir inn í 2.
hálvleik tók dúkkandi skot-
roynd úr átjan metrum tvør-
træið, eftir at málverjin
hevði fingið ein fingur á
bóltin.
Kekkiska miðverjan
gjørdist alt meiri ótrygg, og
sjey minuttir fyri dystarlok
áttu teir at havt verið sekt-
aðir, tá Todi Jónsson kom
ímillum málverjan og ein
verjuspælara, sum nært
beinini á føroyska ålops-
manninum, ið fór um koll.
Dómarin tagdi, og ein min-
utti seinni lá bólturin í før-
oyska málinum. Føroyingar
høvdu enn eina ferð tapt
heiðurliga. Næsthægst
styrkismetta liðið í heim-
inum hevði vunnið 2-0,
men bæði spælararnir og á-
skoðararnir høvdu verið á
pínubeinkinum longri enn
teir høvdu bríggjað seg um,
og tað høvdu føroyingarnir
stóran heiður av. jh