leygardagur 16. oktober 1999síða 14

14 Nr. 197 — 16. oktober 1999 2 Halló, harra forsætisráðharri Í einum hóli í einari av mongu og longu gongunum á Christiansborg sita tveir føroyskir journalistar. Kári Durhuus og Per Højgaard. Teir hava høvudssætid, Føroysku Tíðindastovuna, mitt í hjartanum í donskum He Lioshæ NK ep — i ( S 5 nl at Or skå SEST | eimi lotu síð o 5 ið y SN 0 ) k 5 O k 0 Ik ) 1 > ktobe YJVY Ce A g10 sett fyr hb k ein ) søkin til ( St sborg i L Dk y + ) os VSTOIK - k þ M k s st á ( Kári D } bor H ; i Føroyar á skránni Hes I Jani teir báðir vin e g lestrarfelagarnir. Kári Durt s og r Højgaard. settu å 1Stovu, hava teir innad føroyingar um við- Vidurskifti. sum so ella so koma føroyingum við. Og ”"timingin” hjá teimum var góð urskifti í Danmark Nú fólkatingið verður sett fyri O hesa øldina, eru teir r tilreidar at siga føroy- hvørjar ætlanir. danska stjørnin hevur fyri Føroyar. Full- veldisætlanirnar liggja beint fyri framman, og fyrsta dagin byrja fyrstu samrådingarnar millum Foroy a landsstýri og donsku stjórnina. Tí ræður um at liggja undir hvørjum orði, danski forsæt- isráðharrin ber fram í dag Ingum Hektiskt Per Højgaard fær boðini um før- OYSKa gEeSstin, Stutt eftir at setanar- rødan hjå Poul Nyrup Rasmussen er byrjað. Hann leggur i skundi oyratelefonirnar frá sær, og lítla løtu seinni kemur hann algoystur oman í méttøkuna journalistikki og politikki "Góðan dag. og væl komin. Vit mugu gera skjótt av. Eg fár ikki ISDN-linjuna upp til { tvarpið at ga. So nú noyðist eg at taka Ouna hjá forsætisráðharranum »p á band beint úr hátalaran n”, greiðir Per Højgaard frá Klokkan er farin væl av ellivu ris J T« u u , | I føroyska tíð. og heima í Utvarpi Foroya vænta tey sær minst eitt trá folkatingssetanini til á døgverda. Og tidindini skul luftina um ein lítlan tíma Typiskt”, letur í Per Højgaard, eða i upp á redaksjón hest villiniborgini. "Sjálvandi k SDN-linjan fara i svart. just it hava mest brúk fyri henni" Góðskan á ti, tú ser jøgnum eima ISDN-linju. er nógv betri enn á emi vanligari telefonlinju. Hon gevur eisini sum heild nógv størri at arbeiða. Tí hevur tað so stóran tydning fyri útvarps hesi løtu, at hon ella rættari, at hon ikki Hi) rasarum arbeiðið just í Avegis gjøgnum longu gongina á Ridubananum ganga vit fram við llum øðrum hølunum hjá Kris- Fólkaflokkinum. Longur ini, mitt millum TV2 regionirnar og Grønlandspostin, liggur Føroyska Tíðindastovan Vit mugu ganga varisliga um SJÓÐINA, tt ann I rir upp á band ) On Um trý innslagið úr 1 út til foroysku út- varpslurtararnar. Ur hátalarunum hoyra vit Poul Nyrup Rasmussen tosa um framhaldandi vælferðina hjá dønum. Imeðan setist Per Høj- gaard við telduna við nýmótans digitalu redigeringsútgerðini. ”Eg gjørdi tvær samrødur fyrr í morgun — áðrenn fólkatingslim- irnir og hini fóru til guðstænastu í Slotskirkjuni. Tær má eg seta sam- an á telduni beinanvegin. So er tað ikki eftir, tá Kári kemur úr følkatingssalinum,” sigur Per mestsum fyri seg sjálvan Samrødurnar eru við teir báðar, Jóannes Eidesgaard og Ola Breck- mann. Um teirra meting, nú full- veldissamráðingarnar standa fyri framman. Kann vera, at hetta ikki einans er seinasta fólkatingsset- anin í hesi øldini, men eisini tann seinasta hjá teimum báðum før- oyingunum. Um fullveldið verður veruleiki so skjótt. Per Højgaard er nú liðugur at seta samrødurnar saman. Í tele- fonini hevur hann Útvarp Føroya: "Tú, Bjarni, eg havi tvey inn- sløg klár, sum skulu við nú á døg- urða. Ert tú klárur at taka ímóti?" Hann trýstur á ein knøtt, og so SKÁ folkatinginu Føroysku journalistarnir, Kåri Durhuus, vm., og Per Højgaard, starvast dagliga i sjålvum hjartanum i donskum journalistikki og politikki — å Christiansborg fara innsløgini heim — um ISDN- linjuna, sum nú er raknað við aft- ur. Í tí sama loypir hann úr stól- inum, og starir upp á hátalararnar. Jú, nú er hann, forsætisráðharrin, komin til tað týdningarmesta: Framtíðar viðurskiftini við Føroy- ar. Telefonin á borðinum ringir. men hon má bíða. Nú er tað Poul Nyrup Rasmussen, ið hevur fremstu raðfesting. Smellir við koyrlinum Tað er deydatøgn á redaksjónini. Teir gott og væl fýra minuttirnar, forsætisráðharrin tosar um viður- skiftini við Føroyar, fært tú teg illa nokk at anda. Tí ongantíð áður hevur forsætisráðharrin verið so bersøgin sum hesaferð. Hann hev- ur tikið ullina úr munninum. Og fyrsta fatanin, tå fært, er, at hann hevur hug at reiggja vid koyrlin- um. "Vit fara at virða avgerðina, koma føroyingar til ta niðurstøðu, at teir ynskja at loysa frá Dan- mark. Men tað kostar. Bæði bú- skaparliga, umsitingarliga og á vørum økjum!” Poul Nyrup Rasmussen er lið- ugur við Føroyar á hesum sinni. Inni í fólkatingssalinum reisist Kári Durhuus, og leggur leiðina í skundi móti Ríðibananum. Løtu seinni bresta dyrnar inn á føroysku redaksjónina upp, og Kári kemur stunandi innar. ”Oluksåligt, sum tað gjørdist hektiskt í dag. Eg var eisini so seinur til arbeiðis í morgun. Á veg inn í býin koyrdi ein bilur við einum eldri manni við rattið beint út fyri meg. Út fyri håvatenn,” letur í Kára Durhuus, sum ristir á høvdinum. Nú eru tiggju minuttir eftir, til tíðindini skulu í luftina heima í Føroyum. Í Útvarpinum bíða tey eftir týdningarmesta innslagnum frá Kára og Per. Innslagnum við Poul Nyrup Rasmussen. Kári Durhuus hyggur upp á Per: "Nú, hvat heldur tú, vit skulu senda heim? Hvat hevði størstan týdning av tí, Poul Nyrup segði?" Mynd: Grækaris D. Magnussen Teir tosa saman eina løtu. Stundir eru ikki at klippa stórvegis burtur úr teimum gott og væl fýra minuttunum, sum viðvíktu Føroy- um. Samstundis eru teir samdir um, at forsætisráðharrin ongantíð áður hevur verið so bersøgin, og tað er jú tað, føroyingar hava bíð- að eftir leingi. Teir semjast tí um at senda teir fýra-fimm minuttirn- ar heim uttan at klippa nakað burt- urúr. Teir leypa upp úr st6lunum, og yvir at sendiútgerðini, sum stend- ur í einum horni á redaksjónini. Klokkan er nú 12.20 heima í Før- oyum, og útvarpstíðindini fara i luftina. Fyrsta innslagið eru sam- rødurnar við Ola Breckmann og Jóannes Eidesgaard. At teir hava arbeitt tætt saman fyrr, Kári og Per, ja, tað er sjón fyri søgn. Kári Durhuus setur seg við mikrofonina, og Per Højgaard tekur oyratelefonina, og stillar seg við tøknisku knøttarnar. Og með- an samrødurnar við Ola og Jóan- nes verða sendar út í hvønn krók