mikudagur 3. november 1999síða 22

Nr. 209 - 3. november 1999 tíðindablaðið —— nul var seldur. Og so var Jaco við á Black Market. Tað var tó serliga á næstu út- gávuni »Heavy Weather, at gjøgnumbrotid kom. Utgåv- an fór allan vegin til gullið i USA. Sera óvanligt fyri eina jazz-fusjóns útgávu. Manio depressivur Men vælferðin hevdi eina skuggasíðu. Turnelívið við Weather Report var hart. Jaco, sum heilt inntil hann var 25 ár hvorki drakk ella tók stoffir, byrjaði nú at rúsa seg. Og trupulleikin vant upp á seg. Størsti trupulleik- in var tó, at Jaco fekk stað- fest, at hann var manio de- pressivur — ein sjúka, sum fólk kendu lítið til tá á døgum. Tannårini var Jaco sera málrættaður og — ja, manis- kur er helst rætta orðið. Hann ballaði ikki inn, visti hvat hann vildi. >Hví skal eg hava ein managara at ganga runt fyri meg og siga, at eg eri heimsins besti bass- leikari, tá eg kann siga tað sjálvur?<, plagdi Jaco at siga við næstu konu sína Ingrid Pastorius. Samstund- is leggur hon dent á, at hóast Jaco bar orð fyri at vera ber- søgin, hålvsvakur og ikki bangin fyri at ásanna, hvussu góður hann sjálvur var, so var hann samstundis sera smæðin og kortini ikki altíð so tryggur í sær sjálv- um. Hesi eru eisini orðini hjá konu hansara Ingrid, sum eigur tvillingar við Jaco, sum í dag eru tannár- ingar og báðir spæla tónleik. Vanligt er hjá fólki, ið eru manio depressiv — serliga mannfólki — at sterkastu eyðkennini byrja at koma fram um 25 ára aldur. Hetta hendi við Jaco, og tað var eisini um hetta mundið, at hann byrjaði at drekka og taka cocain. Jaco byrjaði at missa tak- ið á sær sjálvum. Og fólk byrjaði at missa álitið á hon- um. Ingrid flutti frá honum, hóast hon framvegis elskaði hann. >Ég metti, at tað var ikki sunt fyri dreingirnar hjá okkum at uppliva Jaco, sum hann var. So eg kendi meg noyddan at flyta.< Kortini hevði Jaco sínar løtur, har hann var edrúur, og tað vísti seg eisini, at tað vóru hesar løturnar, at hann var mest skapandi og best spælandi. Hann stovnaði sin Seinastu árini var lítið skil á lívinum hjá >heimsins besta bassleikara«. Jaco var í roynd og veru sjúkur, og ikki bar til at rokna við honum. Hann hevði tó sínar løtur. Í 1986 spældi hann eitt nú á lagnum >Moodswings< hjá vinmanninum Mike Stern. Stern hevur síðani viðgingið, at heitið á lagnum var bein- leiðis tengt at ti sjúka Pastorius egna bólk Word Of Mouth í 1980. Tríggjar útgávur vórðu gjørdar í hesum hopi. Samstundis spældi Jaco eis- ini við rúgvu av kendum tónleikarum. Tí boð vóru enn eftir honum. Men nakað út í 80'ini var Fyrstu árini var Jaco sera produktivur. Hann byrjaði ikki at drekka og taka onnur rúsandi evni fyrr enn hann var 25 ár. Tað var eisini eftir hetta, at hann var diagnotise- raður at vera manio-depress ivur Jaco komin so langt út, at hann hevði torført við at fáa »låtusåttmåla, tí hann helt ikki avtalur. Hann var í roynd og veru heimleysur, ul á gøtuni og var í kon stantum Men hann eyði eisini løtur, har hann var edrúur, og har manisku svingini førdu til kreativitet Eitt nú spælir Jaco bass á lagnum »Moodswings« hjå vininum Mike Stern, sum ta einu tíðina eisini var heilt langt úti í stoffum, men sum kortini megnaði at steðga meðan leikur enn var góður. Hetta megnaði Jaco ikki Ferðin í desember 1986 heim til móðurina var bert friðurin áðrenn tann enda- liga stormin. Kortini kanst tú ikki lata vera við at spyrja teg sjálvan, hvussu hevði verið, um Jaco ikki var bliv- rusl. in knústur sundur hina lagnunáttina í september 1987 Eftir stendur kortini, at Jaco kveikti hugin hjá tús- undvís av bassleikarum kring allan heim. Eisini í Føroyum blivur bassleikarar inspireraðir. Nógv av ti, sum Jóhannus á Rógvi Joensen spældi við á serliga í 80'u- num, var serliga inspirerað av bandleysa, lyriska spæli- num hjá Jaco. Bassistar sum Arnold Ludvig og Jón Mc- Birnie hava eisini sitid teir obligatorisku tímarnar framman fyri stereo tólið og roynt at lúrt amerikanska úr- mælingin av. Sagt um Jaco »Jaco hevði hetta magiska við sær, nakað av tí sama sum Jimi Hendrix heyði.< Joe Zawinul, keyboard- spælari, komponistur og leiðarin í Weather Re- port. >Eg fekk mín grundlær- dóm við at lurta eftir Jaco.« Marcus Miller, ein av heimsins mest brúktu studio basstónleikarum. »Sum ungur drongur sat eg ofta og spældi seks tím- ar um dagin og hevði fult álit á mínum bassspæli. Og so hoyrdi eg Jaco. Eftir tað vendi alt á høvdid,« Sting, bassspælari í Po- lice, stór poppstjørna. »Ii hoyrdu so nógvan slatur um, at Jaco var so villur, men i Japan slapp eg ikki so frægt sum at bera mina egnu munn- harpu. Eg havi bert g60 minni.« Toots Thielemann, munnharpuleikari í heimsklassa. »Jaco fer fyri vist at standa eftir í søguni sum ein av teimum heilt stóru.< Stanley Clarke, solo- bassistur.