fríggjadagur 5. november 1999síða 16

16 tíðindablaðið Gullnal fyri roysnið Hógni Mohr og Hannus Petersen fingu fyrradagin handaða gullál fyri roysnið, teir sýndu, tá teir herfyri bjargaðu 11 ára gamla Kjartani Fest- irstein Nr. 211 - 5. NOVEMBER 1999 JOHN JOHANNESSEN teir sjålvir settu lívið í våga feir skuldu bjarga hesum Hlveðu t lagin, tå = unga lívinum, og tað gjørdu gan Kjartan teir eisini 5 S Sum heiður fyri stóra sjóg c br ingu teir fyrradag S A í gullnál frå Leif Kj Fril isen, g Hsmidi Egk a i 3 gs 3 - KN evt x ð I i 1 N k iðus g vað nn å j ; k hlán ; i Høgni Mohr og Hannus Petersen fingu gullnál frå Leif Eric Niclasen, eullsmidi Á = P i 1 Mynd: Alvur Haraldsen Sé dc e ska var ein meining vid just setti nálirnar á bringur S leyðir e | hesum, segði hann, tå hann = teirra Landsstýrismenn finnast at embætismanni Sjúkrahússtjórin Jákup Mørkøre var mikudagin fyri at- finning Veystabo og Eyðun Eltør Nu S JOHANNESEN og at framkalliv eskan ikki hevdi skatt umhvorvið Mork Helena Dam segði í sín sjúk ssti« um svari til Jenis av Rana, k 3 t at tað hevði verið betri. um gum frá landsstýrismonnunum Helenu Dam á leiðis at úttalilsunum hjá er ihusstjøranum. Hans a grundgevingar vóru t somu sum hjá ndsstyns: manninum við heilsu málum. Jenis av Rana fegnaðist um svarið frá teimum báð- um landsstyrismonnunum Onki var tó sagt um, at onøgdin hjá landsstyris monnunum og ti eina ting 10 hvussu er 'Manninum fer at vleiðingar fyri sjukrahusstjoran ta nakrar = > - ð eima frá røntgendeildini á = sjúkrahússtjórin ikki úttal íslnum fingu aði seg sum hann gjørdi kk neinun Hon vísti á, at enn var ongin n x Ki ing gjørd av. hvat árin R MY hetta brot á lógina hevði M S } ð sær. Og tískil ber N staði il KON > nakråri i ) Eltø ds 5 ) } } SI 5 im hné nst somu IN O X n . ynskti okkum S elkomin og tók soleiðis g I, „Ja leingi er at pynta M g tf lærkKast gnaðu góðu eirri seinastu vøku nátt, U rdi hon skansa, við krøk lag60a lindi og øgulig it komið fram á koma i, men so var ikk nátt, og Anna var á fótum Við deyðameini og á til seinasta mann | krossveg Eisini eg fór til Onnu at sundur. V biðja góða nátt. Takkaði »xddin var tag fyr kvøldid og bad Jesus Vit vóru mong sum verða hjá henni. - Hann iðu í 46 ára veri eisini hjá tær, svaraði øding hennara | hon og hugdi upp. Brosið søkudag í ár. Sum var milt, eyguni djúp, og ) andar heimið hjá tey vóru gløgg Orðini Onnu og Pálli av sælu og vóru fá okkara millum, men tey høvdu virði virði, ið eg seint fari at gloyma. Hetta er seinastu terð eg heilsaði hesari kvinnu Frúfesti e Onnu £ greið í sínum metingum Vitug, høvisk og prúð i framkomu. I mann tjøld var hon talandi og hon var sk yðkendi Rætthugsin og sinl "mtingarsom Utspilling hevði hon lítið um at siga. - Gjørdist ofta tá hugsin. - Ja og nei kundi hon svara við løgn” Tey eru få, 10 kunnu tað Góði Gunnar, Aksel Eli og Erland. Tó jarðarlívið gjørist stutt hjá mammu, veit eg, at hon hevur vart um tykkum. Givið tykk- um gott kjølfesti og við Guds megi at kunna ganga fram. Eisini ynski eg tær, Páll, at tå verður við Guds hjálp førur at bera ta byrðu, sum í hendur tínar hevur verið lagt Megi at verja um siduligu synir tínar og vísa teim um fram á enn ókendar gøtur Ta0 er sålarstyrki og trygd fyri avvardandi, at ein so stillfør dóttir. kona og mamma kann hava givið so nógv uttan at vita av Hetta prógvaði fjøldin, ið fylgdi Annu á leiðar- enda Kirkjugarðurin er slætt ur og ábært á flestu ætt- um. Men við eysturhornið er vallaður garður. Við fótalagið og í skjóli av hesum flaggarði hvílir góða Anna. „Minnini liva“ Harrin styrkið tykkum ið varða av. Sverri