týsdagur 7. desember 1999síða 16

16 tíðindablaðið Nr. 233 - 7. desember 1999 Tað reið um snarið Hondbóltur: Kyndil lat bíða eftir sær áðrenn tær settu Tjaldur upp á pláss JÁKUP MORK Tjaldur-Kyndil 18-31 (10-11) Leygardagin skrivaðu vit, at tað varð neyvan móti Kyndilskvinnunum, at runavíkingar skuldu gera sær vónir um at fá fyrstu stigini á árinum. Líkt var tó ikki til, at Tjaldurskvinnurnar høvdu lisið hesa forsøgn, tí tá farið varð til hálv- leiks, vareittans mál á mun: millum liðini bæði. Skrædnaði at enda Liðini bæði høvdu fylgst meginpartin av fyrra hálvleiki, og hóast Kyndil eitt skifti var á odda við 3 málum, so megnaðu tjald- urskvinnurnar at koma aftur í aftur. Hóast javnt stóru årtøk- una, so var tað helst Kyndil, sum hevði tað betra spælið, men við tað at skotroyndirnar aloftast vóru óneyvar, samstundis sum Annika í málinum stóð ein góðan dyst, so megnaðu kyndilskvinnur- nar ikki at leggja sjógv niður til métstødulidid. Beinan vegin, sum seinni hálvleikur byrjaði, gekst betri hjá Kyndli. Skotini sótu nú betri, og skjótt høvdu tær skapt sær eina hampuliga leiðslu, sum tær varveittu so at síga allan dystin. Móti endanum av seinna hálvleiki skrædn- aði so fullkomuliga hjá heimaliðnum, og seinastu tíggju minuttirnar fekk Kyndil 9 mål å rad, um- framt at tær brendu 2 brotskøst. Orka ikki nog væl Hetta kundi bent å, at tær á heimaliðnum ikki orkað nóg væl. Verður lítið eitt sindur aftur eftir, sæst eis- ini, at sama søgan var móti VIF, tá Tjaldur sein- ast var í eldir um, við tað at heldur ikk: tá var fyrr enn seinastu løtuna, at munurin millum liðini bæði gjørdist sjónligur. Trupulleikin hjá Tjaldr- inum er tó helst ikki ein- ans tann, at orkan ikki er nóg góð. Ivaleyst hevur tað eisini nógv at siga, at breiddin ikki er nóg stór, og at lyklaleikarar tiskil ongantíð sleppa á beinkin at fáa eina tiltrongda hvíld av og á. Tær hjá Tjaldrinum skulu tó hava rós fyri, at ongantíð tykjast at hava givið skarvin yvir, áðrenn dysturin er byrjaður. Tær eru sera kontantar í verjuspælinum, og hóast onkur kanska vil illneit- ast, og kallað spælið fyri rått, so er hetta í øllum forum viðvirkandi til, at mótstøðuliðini ikki fáa spælið at ganga so væl Enn hava tær so einki stig fingið, men við hug- burðinum, sum tær hava á vellinum, skal tað vera løgid, um tær ikki fara at arga okkurt av ovaru staddu liðunum. Eru enn við Kyndilskvinnurnar hava tey bæði seinastu árini verið fremstar, tá stigini eru tald saman, men i løt- uni er ikki líkt til, at so- leiðis skal verða í ár. | I løtuni hava bæði VIF og Stjørnan havt stórri úr- tøku år sinum dystum, men enn er helst ov tíði- iga at avskrivad kyndils- liðið. Breiddin á liðnum er sera stór, og flestu leikar- arnir megna at skapa nak- að, uttan at skulu líta á aðrar lyklaleikarar. Kom- andi dýstirnar skal Kyndil leika móti hinum báðum oddaliðunum, og fara hesir dystirnir helst at geva eina ábending um, hvort Kyndil skal vera við í stríðnum um gullkrón- urnar, ella um tær saman við grannunum úr Neist- anum skulu stríðast um bronsumerkini. Dysturin í tólum: Tjaldur: Kristina Ell- ingsgaard 5, Sonja Gleð- isheygg 4, Mona Lang- gaard 3 (3), Heidi Jacob- sen 3, Sunrid Gleðis- heygg 2 (1), Oddvá Foss- dalså 1 Kyndil: Jórun Ludvig 7 (1), Lotte Sgrensen (5), Beinta Sørensen 5, Ann Hansen 3, Rakul N. Jo- ensen 3, Jensia Petersen 3, Palma Petersen 2, Sem- ona Fjallstein 1 Brotskøst: Tjaldur 4, Kyndil 10 Utvisingar: Tjaldur ] Démarar: Geir Wardum og Carsten Andersen me Stjørnan aftur å beint Hondbóltur: Í einum til tíðir væl leiktum dysti, eydnaðist tað Stjórnuni at seta Neistan upp á pláss, og harvið vísa, at avrikið seinasta vikuskfti má metast at vera eitt einstakt fyribrigdi JÁKUP MORK Neistin — Stjórnan 26-33 (12-17) Seinasta vikuskifti varð Stjórnan avbukað á heima- vølli, og tískil vóru fleiri kanska farin at ivast í hvussu sterkt Stjórnuliðið i veruleikanum varð Samstundis hevur Neistin rættuliga fingið vind í segl int seinastu dystirnar, so fleiri vóru tey, sum væntaðu at talan kundi fara at gerast um eina rættuliga spennandi uppgerð, tá liðini bæði skuldu royna seg sunnudag in Javnt og tó Fyrri parturin av fyrra hålv leiki gekk eisini rættuliga javnt men seinastu 10 minuttirr gjørdu Klaks víksgenturnar eitt rættuligt hál, og løgdu við hesum lunnar undir sigurin, sum gjørdist rættuliga tryggur. tá tað kom til stykkis I seinna hálvleiki royndu tær á heimaliðnum at fanga gestirnar aftur, men nærri enn 4 mál komu tær ongan- tid, áðrenn Stjørnan at enda gjørdi enn eitt hál, soleiðis at sigurin ongantíð kom i vanda. Til tíðir var talan um ein væl leiktan dyst, har skip- aðar álopskombinatiónir vórðu royndar, og hóast verjurnar við hvort vórðu í so harðligar, so var hetta ongantíð nakað, sum tók ir yvirhond, soleidis at nakar rudulleiki tók seg upp á vøllinum. Tað tænir eisini liðunum báðum til rós, at tey alla tíðina royndu at spæla hondbólt, og sostatt ikki hugsaðu um, hvussu dóm- arar ella við- og mótleikarar skikkadu sær. Seinastu tíð- ina hava tíverri verið alt ov nógv dómi um tað øvugta, so í so máta varð dysturin sunnudagin eitt positivt undantak Fleiri streingir Sum nevnt, so megnaði neistaliðið til tíðir at fylgja heilt væl við gestunum, men enn væntar nakað, áðrenn tær kunnu vænta at taka stig frá sterkur Klaksvíksgent unum Orsøkirnar til hetta eru fleiri. Fyrst og fremst tykist venjingarstødan hjá Klaks- víksgentunum at vera nógv betri. Hetta kom týðuliga til sjóndar móti endanum av báðum hálvleikunum, tá neistaliðið mest av øllum vildi hava ferðina á spælin- um niður. Hetta eydnaðist eisini partvist, tí teirra egna spæl gekk nú nógv róligari fyri seg. men hinvegin, so setti = klaksvíksgenturnar bara ferðina upp, og fleiri ferðir fóru tær við stórari ferð í mótálop, uttan at tær á heimaliðnum megnaðu at fylgja við. Eisini tykist tekniska stødi hjá Klaksvíkingunum at vera væl høgri enn hjá neistaliðnum, og tískil hava tær eisini lættari við at spæla mótstøðuverjuna tunna. At enda skal eisini nevn- ast, at klaksvíksgenturnar hava nógv fleiri streingir at spæla upp á enn tær á heim- aliðnum. Ofta hava serliga tær báðar útlendsku, Andry- ana og Vesna, verið tiknar fram um, men sunnudagin prógvaðu fleiri av hinum eikarunum, at tað so sann iliga er dugur í teimum. Meðan Andryana so at siga einki fekk burtur úr úti á høgra veingi, og endaði við at sita uttan fyri allan seinna hálvleik, megnaði Anna Kristina Samson í hinum borðinum ferð eftir ferð at smoyggja sær inn um verjuna og senda bóltin í málið Mitt fyri leikti sum vanl- igt Vesna, og hóast hon fekk rættuliga nógv burtur úr sín- um royndum, so var tað fyrst og fremst Simonu, sum tú legði merkis til henda dagin. Ferð eftir ferð leyp hon upp og royndi seg, og tað vóru ikki hissini skot, sum hon lat fara úr hondum. Sum ein kanónkúla varð bólturin sendur í málið, utt- an at málverjanir á heima- liðnum høvdu nakran sum helst møguleika at bjarga. Verður so lagt afturat, at Annika Ljósstein henda dagin var uttanfyri stóran part av tíðini, vegna eins stoyt, sum hon fekk í hond- ina, umframt at Sólvá Eyst- Líkamikið hvat Inga gjørdi hjálpti einki, ti Stjórnan hevur funnið stevid æ vann ruddiliga berg væntandi verður á vøll- inum innan alt ov langa tíð, er heilt týðuligt, at breiddin á Stjórnuliðnum er væl stórri enn hjá flestu av mót stødulidnum. Eingin skomm Neistaliðið hevur sostatt einki at skammast yvir. Tær taptu móti einum liðið, sum snøgt sagt var væl betri, og tað er so eingin orsøk fyri at falla í fátt. Bláklæddu kvinnurnar hava seinastu dystirnar vist, at tær sanniliga kunnu gera vart við seg, og megna tær framhaldandi at betra um spælið, soleiðis sum tær hava gjørt higartil í árinum, er væl hugsandi at tær koma at taka stig frá onkrum av liðunum, sum eru stødd ov arligari á stigatalvuni. Dysturin í tólum: Neistin: lleana Manolescu 9 (5), Inga F. Danberg 6 (1), Bjørg Patursson 3, Marjun Jógvansdóttir 3, Gunnleyg Berg 3, Katrin á Neystabø 1, Mildrid Jacobsen I Stjørnan: Vesna Tomajek 10 (2), Anna K. Samson 6, Simona Hansen 6 (1), Jastr- id Gullaksen 3, Annika Ljósstein 2, Joan M. Joen- sen 2, Andryana Milodano- vic 2, Una Olsen 2 Brotskøst: Neistin 7, Stjórnan 4 Utvisingar: Neistin 5, Stjørnan 3 Dómarar: Hanus Kúrberg og Hans Thomassen Mynd: Álvur Haraldsen