týsdagur 7. desember 1999síða 17

Nr. 233 - 7. desember 1999 tíðindablaðið : Tað eru teir ungu, sum skulu taka yvir og tí skal ikki hyggjast so nógv eftir útslitunum í fyrsta umfari, sigur Sophus Dal-Christiansen, og Bjarni Wardum vísti vegin sunnudagin savnsmynd Orkan gekk undan Hondbóltur: Eins og í kvinnudystinum bíðaði Kyndil allan fyrra hålvleik, áðrenn teir í seinna settu alt upp á pláss, soleiðis at talan at enda gjørdist um ein trivaligan sigur móti besta manslidinum í Ruanvíkini JÁKUP MORK Tjaldur-Kyndil 26-35 (13-13) Menninir hjá teimum grónu úr Havn fóru á vøllin sum stórfavorittar, tá teir sunnu- dagin skuldu royna seg móti Tjaldrinum. Orsøkin til hetta var sjálvandi fyrst og fremst tey avrik, sum liðini bæði høvdu sýnt higartil í kappingarárinum. Kyndil hevur alla tíðina verið at mett millum bestu liðini, og hóast teir hava tapt allar innanhýsis uppgerðir- nar móti hinum oddaliðun- um, so hava øll hesi tap ver- ið sera tepur. Tjaldur hevur hinvegin bert fingið 4 stig, sum øll eru komin til høldar móti kollfirðingum. Hinar dyst- irnar hava runavíkingarnir verið við undirlutan, og í fleiri fórum hava nógv mál verið á muni. Tjaldri gekk á odda Tað gekk tó ikki lang tid, so høvdu teir gulu givið havnarmonnunum nakað at hugsa um, tí so at siga allan fyrra hálvleik var tað Tjald- ur, sum gekk undan. Kyndil svaraði tó aftur alla tíðina, og stakk eisini nøsina fram um okkurt skifti, men tá farið varð til hálvleiks stóð á jøvnum millum liðini bæði. Nú skal ikki sigast, at menninir høvdu tikið við læru av konufólkunum, men í øllum fórum gjørdist gongdin í dystunum báðum júst hin sama. Beint sum seinni hálv- leikur byrjaði, skundaði Kyndil sær at gera ngkur mál, og hesa leiðslu hildu teir so fast um, til tað rest- aðu einir 10 minuttir. Sein- astu løtuna fóru teir so við fullari ferð frá Tjaldrinum, soleiðis at tað at enda bert varð ein spurningur um, hvussu stórur sigurin skuldi verða. Orka ov lítið At eitt lið soleiðis fer niður við nakkanum í endanum av dystinum, er aloftast tekin um, at venjingarstødan ikki er nóg góð. Nú velst sjálv- sagt um, hvat verður tulkað sum verandi nóg gott, men er ætlanin at spæla við mill- um teir stóru, er venjing- arstødan hjá Tjaldrinum als ikki nóg góð. Seinasta vikuskifti var stødan hin sama, og helst man tað fara at henda seg fleiri ferðir, at soleiðis verð- ur. Tað er altso ikki nóg mikið at spæla væl og fyrlgja við métstødulidnum í 50 minuttir, tá tú verður runnin um koll seinastu løt- una av dystinum. Ov kalt Nú veit eg ikki, um nakað hevur verið galið við olju- fýringini inni í Runavíkini, men í øllum stóð ein heldur sjáldsom viðmerking at lesa á dómaraseðlinum sunnu- dagin. — Tað er alt ov kalt at leika í høllini! Hetta vóru boðini, sum dómaraparið hevði at bera Hondbóltssambandin- um, og eftir hvat frættist, so var kuldin eisini øgiligur har inni. Askoðarar sótu í dýnu- jakka og hugdu, og slíkt eig- ur undir ongum umstødum at koma fyri. Tað kann eisini gerast vandamikið fyri leik- arar, við tað at vøddar o.a. skjótt kølna, tá leikarar sita á beinkinum, og vandi tískil verður fyri vøddaskadum o. 0. Vónandi minnast teir í Runavík til at at hita høllina, áðrenn teir næstu ferð eiga heimavøll, tí hóast teir á vellinum skulu royna at geva mótstøðuliðnum eina kalda móttøku, so skal hetta ikki takast so bókstaviligt. Dysturin í tólum: Tjaldur: Pole Hansen 8, Súni F. Johannesen 6 (4), Sverri = Justinussen 5, Tummas Magnussen 4, Mortan Hansen 2, Arnfinn Langgaard | Kyndil: Bjarni Wardum 10 (3), Hannis Wardum 8, Reg- in M. Petersen 6, Rúni Poul- sen 4, Janus E. Sørensen 3, Hans A. D. Christiansen 2, Jakob Jónsson 1, Niels V. Niclassen I Brotskest: Tjaldur 4, Kyndil 3 Utvisingar: Tjaldur 2, Kyndil 3 Dómarar: Geir Wardum og Carsten Andersen = mu = Minimalisma ed A a Skála Hondbóltur: Málmenninir áttu mest merkisverdu avrikini í dystinum mill- um StÍF og H71, sum ongantíð gjørd- ist tann stóri dysturin JÁKUP MORK StÍF — H71 30-23 (16- 11) Strandingar lótu ongantíð nakran iva vera um, hvort av liðunum var hitt betra, tá teir sunnudagin tóku móti hoyíkingum. Aðrenn hoyvíkingarnir høvdu fingið fótin fastan, hevði heimaliðið lagt seg á odda við nøkrum mål- um, og onga løtu i dyst- inum heyði tú varhugan av, at sigurin hjá heima- liðnum var í vanda. Hetta var tó ikki orsak- að av, at teir á heimaliðn- um leiktu so væl, men heldur ti H71 ongantíð megnaði at seta verandi fóroyameistararnar = úr SUF undir trýst. Ferðin í dystinum gjørdist eisini har eftir, og tað var sera langt millum løturnar, tå strandingur syndu, hvi flestu hond- bóltsáskoðarar meta, at hetta er liðið, sum leikar vakrasta hondbóltin í For- oyum. Góð málmansavrik Skulu nakrir leikarar verða tiknir fram um, tá tosað verður um avrikini á vellinum, so mugu tað verða málmenninir. At strandingar í Johan Danielsen hava ein av frægastu målverjum í landinum munnu tey flestu ivaleyst verða samd um, men á beinkinum hava teir so sanniliga eis- ini ein málverja, sum er verdur at leggja til merk- is. Fyrr í ár kom Pól Jákup Poulsen á vellin móti kollfirðinum, og ta ferð- ina vendi hann einum hóttandi tapi, við tað at hann tó alt, sum m6tstød- uliðið royndi at tveita eft- ir honum. Hesu ferðina heyði avrik hansara ikki sama avgerandi týdning, men eftir at Johan heyði fingið ein bólt í andlitið, og tískil noyddist út, var tað sum um málið varð gandað. Pól Jákup tók so at siga øll skotini, og var hann á henda hátt við til at tryggjað, at talan at enda gjørdist um ein triv- aligan sigur til heimalið- ið. Í hinum endanum royndi Jens Skipaggta til fánýtis at halda hoyvík- ingunum inni í dystinum, og hevði talan verið um annan málverja, hevdi munurin á máltalvuni iva- leyst verið væl stórri enn tey 7 málini, sum at enda Johan Danielsen, StÍF vórðu á muni: Róiigt Samanumtikið má sigast, at talan var um ein heldur | róligan sunnudag fyri ásk- | oðarar og leikarar inni á Skála. Komandi heimadyst fáa teir vitjan av Neista- num, og skulu strandingar vinna henda dystin, skulu teir ivaleyst finna annað spæl fram, enn tað teir sýndu sunnudagin. Lítið er tó at ivast i, at strandingar fara at leika við heilt ødrum hugburði til ta tíð, tí tað er munur á, hvussu leikarar fyrireika seg til dyst móti åvikavist topp- og botnliðum. Líka mikið um hetta er tilvitað ella ikki. Hoyvíkingar skulu hin- vegin taka amnað skinn um bak, um teir skulu gera sær vónir um at takað nak- að stig frá ovaru støddu liðunum. Vil heilt illa til, kann tað eisini enda við, at teir noyðast eina deild niður komandi ár, men hetta verður tó neyvan veruleikin tá avtornar. Dysturin í tólum: StíF: John Petersen 9, Artur Johansen 6 (2), Marius Joensen 4, Karstin Danielsen 4, Bent Djur- huus 2, Alexandur Johan- sen 2, Jónleif Sólsker 2, Sveinbjørn Poulsen 1 H71: Halgir D. Olesen 10, Olaf Vestergaard 4 (2), Bårdur Brimvik 3 (2), All- an Mørkøre 3, Jåkup å Borg 3 ; Brotskøst: StlF 2, H71 3 Utvisingar: H71 3 Dómarar: Dánial Hansen | og Svenn Olsen