leygardagur 11. desember 1999síða 18

18 Um stutta tíð verður tann fryntligi bátsmaðurin vid tí eyðkenda stuttklipta hárinum íkki longur at síggja umborð á Smyrli, ER 5 Sr SSG; Nr. 237 — 11. desember 1999 peikandi til hegru og vinstru imedan hann vísir bilførarum, hvønn veg, teir skulu koyra. Hann fer nú frá við pensjón eftir meiri enn 30 ár hjá Strandferðsluni Hann hevur siglt 21.212 ferðir framvið Lítlu Dímun Hann hevur siglt við Smyrli í meiri enn 30 ár. Hann byrjaði, tá ið man mátti skriva seg upp tríggjar mánaðir frammanundan fyri at fáa bilin við Smyrli, og hann gevst, nú ferða- SO sambandið ímillum Suðuroynna og Havnina skal lyftast fram í 21. øld við nýggjum skipi lu øll tey, sum sum ferð Havnina og Suður- ð nakað nytt venja seg til at koma uttan at sigt Kenda a nun 8 Garn å biladekkinum eikana í Vinstru. ia L DillØørarum r skulu koyra it blunka, tað skerst heldur ikki burtur, fær okkurt illbrynt eygna- brá, tá ið hann peikar ímóti hillun- um. tá ið nógvir bilar eru við ley flestu akta uttan at Og tey skulu eisini venja seg r annar nú fer at standa niðri á biladekkinum og taka ímóti ferðaseðlunum, tá ið Smyril hevur lagt at á Drelnesi Tí nú eru árini við at verða mong hjá hesum fryntliga báts- manninum á okkara størsta strand- faraskipi. Og samstundis eru túrarnir, sum eftir eru, farnir at fækka. Og skjótt fellur Erland eirinda- leyst fyri tí starvsfólkapolitikki, sum tað almenna setti í verk í 1992: At almenn starsfólk skulu frá, tá ið tey fylla 67 ár. Erland Jacobsen fyllir 67 ár 29. mai komandi ár, og samstundis eru hansara dagar umborð á Smyrli taldir. við, at onk Hann er uppsagdur og heldur uppat at sigla fríggjadagin 31. mars Men aftaná tað skal hann av- spáka og fáa feriu frá hondini, so hann fær løn í tveir mánaðar aft urat Men síðst í maí mánaða er hann endaliga leysur av Strandferðsl- uni Í einum brævi takkar leiðslan á Strandferðsluni honum fyri dygd- argott ar beiði og trúfesti hesa tíðina, hann hevur tænt stovnin- um Vøkur orð. Men ikki skamm- rós. tá ið tað er Erland, sum meint verður við. Tí Erland hevur havt ein drúgv- ari arbeiðsdag hjá Strandferðsluni enn tey allarflestu. Tá ið hann fer í land hevur hann siglt við Smyrli í meiri enn 30 ár. Og øll hesi árini hevur hann bara verið sjúkrameldaður eina einastu ferð. Men yvirhøvur hetta við nå- greiniligum upplýsingum er hevur Erland lagt stóran dent á. Ti hann hevur ført dagbók síð- ani 2. juni 1969. Men tað allarmesta, sum stend- ur í henni er privat og hevur av- gjørt ikki almennan áhuga. Men eitt, sum hann hevur talt saman, er, at hesi árini, hann hevur verið hjá Strandferðsluni hevur hann siglt ikki færri enn 21.212 ferðir framvið Lítlu Dímun. — Men enn havi eg til góðar at vera uppi á Lítlu Dímun, leggur hann afturat. Tvs, at hann hevur siglt 21.212 ferðir ímillum Havnina og Suð- uroynna. Drúgvar royndir Tað var longu 2. juni í 1969, at Erland Jacobsen fekk kansin sum avloysari við Smyrli, sum tá var. Men longu tá heyði hann drúgv- ar royndir á sjónum, bæði við før- oyskum, íslendskum og týskum trolara Men tað var ein heilt onnur verð at koma umborð á Smyril. Tí frå at burtur í langa tíð hvørja ferð, var hann nú heima og ar- beiddi í eina viku, viðhvort tvær, og hevði so frí í eina viku. — Men høvdu vit ikki hvat hesa frívikuna, kundu vit tað sama ver- ið í Grønlandi, leggur hann afturat. — Men í 1970 varð sekt eftir manni at sigla við Dúgvuni fast. Skiparin, sum tá var, Kristian Kruse, bað meg søkja, og eg fekk starvið. Og tann 17. november í 1970 fekk eg fastan kjans við Smyrli, og har havi eg verið síð- ani. Skrivadu upp í svørtub6k Tann Smyrilin, sum tå var, varð bygdur á Tórshavnar Skipasmiðju og hann var bakkastokkaferðina úr Havnini til Suðuroyar tann 15. apríl í 1967. --Tað var eitt veldugt framstig afturímóti tí Smyrlinum, sum hevði verið frammanundan. — Siglingstíðin fór úr fýra tim- um ímillum Suðuroynna og Havn- ina, heilt niður í tríggjar tímar. Og so kundu vit eisini taka bil- ar við hesum nýggja Smyrlinum- einar 8-10 bilar kundu vit hava við. - Men teir máttu sjálvandi hiv- ast umborð og í land aftur. Um borð sóu nakrir niðri í lastini og onkrir kundi eisini standa á dekk- inum. — Men tað var kortini ikki sum at siga tað at fáa bil við. Har frammi í einum rúmi, fram úr keysini, lá ein svartabók. — Og í hana skrivaðu tey seg upp, sum vildu hava bil við. Men tey máttu oftani vera í góðari tíð. So tað var heilt vanligt, at fólk longu á jólum skrivaðu seg upp til at fáa bil við á páskum, á pásk- um skrivaðu tey seg upp til summ- arferiuna og í summarferiuni skrivaðu tey seg upp til heyst- feriuna, og í heystferiuni skrivaðu tey seg upp til jólini aftur. Soleiðis gekk tann æviga ringrásin við teirri svørtu bókini Tann Smyrilin bar orð fyri at vera eitt avbera gott sJÓSKIP Ja, tað var hann sanniliga. Eg >g tori at siga, at hann ei eitt tað allarbesta sjóskipið, eg vvirhøvur havi haldi. "rið Við, sigur Í avgjørdur ) var við hesum skif n við ollum øðrum skij 1 nógvar góðar túrar eisini eina rúgvu av flamingoplåt um við til Havnar, og tær lógu allar á dekkinum. Men uttanfyri Trongisvágs- fjørð rendu vit okkum í streym- álina eysturúr Nipuni, og hann fór mestsum undir. Flamingo flýtur avbera væl og tað flotnaði alt samalt og fór aftureftir. — Tann eina plátan fór tvørt- urfgjøgnum forrútin á tí eina bil- inum, sum stóð á dekkinum, og hann fyltist við sjógvi. — Byttir, sum vit vóru, fóru Frederik Højsted og eg út á dekkið at royna at bjarga, tí sum eftir var av flamingoplátum. — Fyri at bjarga mátti eg upp á pláturnar. Men brádliga fekk hann eitt nos afturat, og enn einaferð fyltust dekkið. Allar flamingopláturnar lyft- ust upp og flotnaðu. — Men lukku tíð fyri meg, flotnaðu pláturnar inn ímóti keysini. Flotnaðu tær úteftir í staðin fyri, fóru bæði eg og plátur í havið. Erland sigur, at tá kvikadu tei sær undir tak aftur, so mátti flam- ingo verða flamingo. Men tað ljóðaði, at hvalbingar og sandvíkingar høvdu góðar dag ar, tí har var nógv flamingo rikið á land av ti, sum vit høvdu mist í havið av Smyrli. Onkran annan tiltiknan túr heyði Smyril eisini. Ikki minst ein jólatúr í 1974. løgregluni. sær til Íslands. hugsa, at teir vóru avdúkaðir? komu. Einaferð vóru tveir herviligir svenskir bankarænarar ímillum ferða- fólkið við Smyrli úr Noregi til Føroyar. Annar teirra var eingin annar enn hin tiltikni Clark Olofsson. Teir vóru báðir flýddir undan Teir vóru í landi í Føroyum, men komu umborð aftur og ætlaðu Tá ið teir komu umborð aftur á Føroyum, komu teir at standa einsamallir á bakborðshillu niðri á biladekkinum. Mundu teir tá Teir sluppu tó ta ferðina. Men komnir til Íslands, funnu tollararnir eina patrón í vidførinum hjá teimum. kannaðu bilin hjá teimum gjølliga, funnu teir eisini eina skammbyrsu. Tá vórðu teir so handtiknir og avdúkaðir. Teir vóru burturvístir úr Íslandi og sendir aftur til Føroyar vid Smyrli. Og úr Føroyum, vórðu teir so sendir avstað aftur, haðani teir = Manningin helt vakt yvir teimum umborð, men teir vóru hvørki innilæstir, ella lagdir í hondjørn. Ur Dagbókini hjá Erland Jacobsen Og tá ið teir so