leygardagur 18. desember 1999síða 22
‹ fyrra síða allar 39 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 242 — 18. desember 1999
23
Margfaldur kærleiki
Á Gamla Meiarínum í Havn venur Gríma
leik, ella ljóðmynd, sum Egi Dam hevur
skrivað í samband við, at William Heinesen
tann 15. januar komandi ár hevði verið 100
ár. Nógv tiltók vera í Havn henda dag og
ljóðmyndin hjá Ega Dam og Grímu verður
frumsýnd henda dag. Stamen Stanchev hevur
sett tónleik til
Dagfinn Olsen
- Vit hugsaðu, at vit skuldu gera
okkurt í samband við 100 ára
dag Williams, sigur Egi Dam,
sum umframt at hava skrivað
leikin, eisini leikstjórnar.
- Tað var av tilvild, at tað
bleiv bókin >Móðir
Sjeystjørna«, ið eg valdi, tí eg
byrjaði at arbeiða við aðrari
søgu, nevniliga >Balladen om
Dobbelt Simon og Kilse Kals”a,
sigur Egi.
Men at enda gjørdist tað bókin
>Móðir Sjeystjórna<, ið hann
skrivaði leikin úr og leikurin
hevur fingið sama heitið, sum
bókin.
- Eg ivaðist, men søgan riggar
væl á palli, sigur Egi.
Um orsøkina til tiltakið sigur
Egi, at tey vilja minnast William
og vóna eisini, at fólk fara at
lesa bøkur hansara.
Egi minnist í hesum sam-
bandi, at tá hann var á skúla í
Danmark í 1966, so spurdi ein
danskur vinmaður hann um
William Heinesen. Egi visti tá
ikki, hvor hesin William var.
Kveikjari
Egi heldur nógv av bókum og
myndum Williams, og hesin
margfaldi listamaður var eisini
innan sjónleik og tónleik. Í
Sjónleikarhúsinum málaði hann
palltjóld og stóð fyri smyrsli av
leikarum og var annars
kveikjari.
Egi minnist eina søgu, sum er
søgd honum, og sum sigur
nakað um ta virðing, ið fólk
høvdu fyri Williami.
- William elskaði karrikaturar
og hann gjørdi ofta sera nógv
av, tá hann fór stóð fyri
smyrslinum. Eygnabrýr vóru
stórar svartar strikur, so fólk
høvdu hug at undrast, men
eingin segði nakað við William,
sigur Egi.
Tónleikamynd
Leikurin >Móðir Sjeystjórna< er
ein tónleikamynd, sum Stamen
Stantchev hevur sett tónleik til.
Talan er bæði um klassiskan
tónleik og nygjørdan tónleik.
- Ein er, ið sigur frá í
leikinum, og til hetta eru eisini
ymisk ljóð Bókin er poetisk,
sum ein lang yrking, og farið
verður aftur og fram í tíð. Tað
gera vit eisini í leikinum, sigur
Egi hevur nýtt donsku
útgávuna av bókini og hevur so
týtt sjálvur. Hann hevur tó havt
týðingina Heðini Brú við sína
lið. Hann minnir á, at talan er
um leik og at hetta er sermerkt,
tí brúk er tá fyri talumáli. Hann
heldur, at William í sínum teksti
óivað hevur lurtað nógv eftir,
hvussu tað ljómaði, klingaði.
- Ein yvirskrift í bókini var
>Mangfoldig kærlighed<, og eg
hevði ætlanir um at nýta hana til
leikin, men valdi heitið á
bókini. Men tað er margfaldur
kærleiki, ið leikurin snýr seg
um. Tað sum er so flott við
Williami er, at hann lýsir oll við
nakað av kærleika. Trine í
bókini prædikar um dómadag
og helviti, men høvundurin
spyr, hví og roynir at finna
orsøkina til, at hetta er so,
greiðir Egi frá.
Hann undirstrikar lyndi
høvundans við at greiða frá, at
tá grannin frá barnaárunum,
Gamli Sloan, doyði, so skrivaði
William eitt ómetaliga vakurt
minningarorð um mannin, hóast
teir á mongum gkjum vóru
ósamdir.
Virðing
Egi metir, at hann hevur roynt
at verið Williami so trúgvur,
sum gjørligt, tí virðingin er so
stór.
Abbadóttir William. Lisa,
stendur fyri at gera pall og ,
eisini har eru tey trúgv og nýta
litir og klipp hjá skaldinum.
Spurdur, um slík virðing ikki
er ein forðing, tá ein skal flyta
bók á pall, heldur Egi Dam. at
so er ikki.
- Heldur hinvegin. William -
segði einaferð, at tvey sløg av
fíggindum vóru. Tey, ið ikki
orkaðu hann, og tey, ið lógu á
halanum fyri honum, greiðir Egi
frá, og minnir eisini á, at
William skal hava sagt, at tað er
ringt at vera undirmettur, men
verri at vera yvirmettur.
Konan
Egi Dam var við, tá leikurin
>Glataðu Spælimenninir< var
framførdur eftir deyða
Williams. Leikararnir fingu tá
ein bókling, har eitt bræv til
stjóran í Norðurlandahúsinum,
Jan Kløvstad, stóð prentað.
Brævið var frá einum gomlum
manni, William Heinsen, har
hann metti, at tað at gera eina
roman til leik >kan aldrig gá
godt<.
- William hevur havt ein
fantastiska konu og tað hevur
Egi Dam veit nógvar søgur at siga um William Heinesen.
-William heyði danska familju og fingu tey ofta súrepli sendandi
úr Danmark. Einaferð var ein kvinna úr familjuni og vitjaði. Henni
tóktist, at alt var so gott og vakurt i Føroyum. Smådreingirnir
William og Jergen-Frantz Jacobsen tóku eitt vetrarkveld og
klatraðu upp í træið, ið stóð uttanfyri loftsvindeygað, har kvinnan
svav. Teir hongdu súrepli írúgvuvís upp í træið. Tá kvinnan hugdi
út morgunin eftir helt hon, at hetta var ein vakur vetrarmorgun og
súreplini vóru komin á trøini, greiðir Egi skemtandi frá. Her sæst
hann framman fyri barnaheim Williams og træið stendur enn
Myndir: Jens Kristian Vang
hann eisini sagt í samrødu.
Úttan hana hevði hann ikki
kunnað skrivað, sigur Egi Dam.
Hann minnist, at eftir
>Glataðu Spælimenninar«, beyð
kona William, Lisa, øllum leik-
arunum heim og blíðskapurin
var stórur, hóast hon tå hevur
verið væl til árs komin.
Roynt áður
Mangan hevur verið sagt, at vit í
Føroyum ikki eiga fólk, ið
skriva sjónleikir. Egi er samdur
við hesum, men minnir á, at tað
er ein sera trupul uppgáva.
Sjálvur hevur hann áður roynt
seg sum leikhøvund. Tað var við
»Lagnuklingra« eftir søguni hjå
William Heinesen »Det Gode
Háb<. Seinni var tað >Tárnið
við heimsins enda< og so
>Nólsoyar Páll<. Nú hevur hann
so eisini sett >Móðir
Sjeystjórnu< á pall.
Eingin ivi er um, at Egi hevur
virðing fyri Williami og hann er
væl inni í skaldskapi og lívsleið
høvundans. Manga søguna veit
Egi at siga frá hesum manni,
sum Egi metir hevur havt so
ómetaligan tydning fyri føroykt
mentanarlív og fyri sína samtíð,
har hann var við til at mynda eitt
umhvervið, var kveikjari og
stuðlaði altíð, hóast samtíðin her
heima ikki gav honum ans, fyrr
enn á ellisárum.
>Móðir Sjeystjórna< verður
frumsýndur 15. januar á
Meiarínum í Havn. Á 100 ára
fødingardegi skaldsins.
Tey, ið leika vid, eru Súsanna
Tórgarð, Katarina Nolsøe, Hans
Tórgarð, Birita Mohr, Ria
Tórgarð og Páll Danielsen.
Egi Dam hevur skrivad og
hann leikstjórnar og Stamen
Stantchev ger tónleikin. Lisa
Heinesen eigur pallmyndina.
Arni Baldvinson, ljós, David
Geyti, 1j60 og Katrin Bonde
seymar.
Framleiðslustjóri er Laura
Joensen.