Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-12-23, síða 22
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 23. desember 1999síða 22

‹ fyrra síða allar 39 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 245 - 23. desember 1999 tíðindablaðið 8082 23 NS —J fe A LE3 — hugsa um, at nú sita tey og eta, og nú hugna tey sær, men eg haldi ikki at eg leingist beinleiðis. Kanska eitt sindur, sigur Barish Og skuldi longsulin farið at gjørt ov nógv um seg, so er eingin ivi um, at hann hevur nýggju >skild- fólkini< aftan fyri seg, tá harðast leikar á. Nógv ødrvisid her Tað var eitt ordans lop, hesin ungi maðurin gjørdi, tá hann tók avgerð um at fara til Føroya. Umframt at vera einabarn, er hann sum sagt muslimur, og av fyrstun tíð søkti hann um at sleppa til Danmarkar. Har endaði hann jú ikki. og hann gjørdist ikki sort bilsin tá hann fekk til- boðið um at fara til Før oya sum AFS-næmingur. Hann heyði ongantíð hoyrt um Føroyar og tað var ikki so frægt, at hann visti hvar Føroyar var Hann fann tað nóg illa á landkortinum Eftir at hava tosað við eina gentu, sum hevði verið í Føroyum sum AFS-ari, tók Barish av gerð um at fara avstað, og hóast munurin er stórur millum Ismir og Havnina, so er hann ótrúliga glaður fyri at hann valdi Føroyar Her er ótrúliga gott at at í Turkalandi er tað óhugsandi, at ein lærari er »vinur« við næmingarnar í einum flokki, tí næmingar- nir skulu hava virðing fyri læraranum á ein heilt ann- an hátt, enn her. — Men mær dámar væl tykkara máta at vera uppá, tí tað gevur næmingunum stórri frælsi, enn eg kenni heimanífrá, sigur Barish. Eitt annað, sum Barish er serliga fegin um er, at hann hevur fingið ein beiggja. Tað hevur hann ongantíð havt fyrr, tí hann er nevniliga einabarn. Tað er ótrúliga gott. Um eg ikki sovni, so fari eg og banki upp á hjá Niclas og um hann ikki svevur, so hendir tað seg, at vit seta okkum at práta, sigur Barish við einum stórum smíli um andlitið, sum sigur, at tað er nakað, sum hann er serliga glaður tyri Fiskafrikadellurnar er toppurin Tad er kortini ikki bara sum at siga tað, at flyta úr einum landi í eitt annað. Sum vera mann er stórur munur á mentanini í løndunum báðum, og bara maturin kann gerast ein forðing í sær sjálvum Kortini tykist Barish eisini verða fallin til hvat tann besti føroyski mat- urin, eg havi fingið, sigur Barish, sum ikki dugir at greiða frá hví so er. Harafturímóti er hann einki serliga glaður fyri grind og turran fisk. Tað er ikki fallið í hansara smakk, men hann etur tað kortini. Tá vit nú tosa um mat, so dylur hann ikki fyri, at tað hann saknar mest heimanífrá er frukt og grónmeti. - Tað er øgiligt tað kost- ar nógv her. Tit gjalda 10- 15 krónur fyri tíggju mandarinir. Tað er ræðu- liga nógv. Í Turkalandi gjalda vit 1-2 krónur fyri 5 kilo av mandarinum. Tað sama er galdandi vid fik um, sum eisini kostað nógva ferðir meiri enn tær kostað í Turkalandi, sigur hann. Omman varð bangin Sum vera mann er temurin úr Ismir til Føroya langur, og tá ein er vanur at liva í góðum veðrið - eisini um veturin - so er tað ikki lætt at umstilla seg til føroyska veðurlagið Tað er Barish samdur í, og satt at siga heldur hann veðrið vera eina tað stórstu forðingina í daglig degnum Haðani eg komi er um. Tað er myrkt tá vit fara í skúla um morgunin og tað er myrkt tá vit koma aftur. Tað kann vera Øgiliga strævið, heldur Barish. Men tað er nú heldur ikki bara hjá honum tað er ringt at venja seg við vet- urin, tí heima í Ismir, hava tey ikki ordiliga fingið fatan av føroyska veður- lagnum. Tey hava eftir øllum at dóma skilt, at tað er heldur enn ikki buldra- ligt her norðuri á leiðini. Fyri kortum, tá illveðrið herjaði Danmark, bórust eisini tíðindini í Turka- landi, at ikki færri enn seks fólk høvdu latið lív í Danmark, og tað hevdi loypt ótta á ommuna í Ismir Hon veit at Føroyar eru longur norðuri enn Danmark, og tá hon hoyrdi, at illveðrið leikaði um Danmark, so ivadist hon ikki i, at tað var nógva ferðir verri her, og hon var hjartkipt um ommusonin, fortelur Mads, sum nå er komin innar i stovuna Fer at lesa verkfrødi Tá skúlagongdin er av og skiftisskeið hansara í Før- oyum er av, vendir Barish Bekdik snútan aftur móti Ismir. Tað verður tó kort fara at lesa verkfrødi á Middle East Technical University, tá hann kemur heimaftur til Turkalands, og hann hevur í hvussu er fingið góðan uppbakning frá føroyska pápa sínum Mads, sum sjálvur er út- búgvin verkfrødingur Ja, vit hava brúkt nógva tíð at tosa saman, m.a. um framtíðar útbúgv- ing hansara, sigur Mads. Barish er í heila tikið ein turki, sum er ógvuliga vestansinnaður, eins og tey allarflestu eru á hans ara leiðum. Hann hevur gingið í fronskum stud entaskúla og dugir tí væl franskt eins og hann dugir sera væl enskt, so í so máta er hann væl fyri Hann er eisini sera væl tilvitaður um tað sam- ansettu mentanina, hann er partur av. Turkaland er eitt ógvuliga samansett land við mentanum, sum eru ymiskar sum dagur og natt Alt hetta kennir Barish væl, og hann dugir eisini væl at greiða frá tí. Hann veit væl, at tann ævigi sannleikin um kurdar Ochalan og restina av Turkalandi hvorki finst í Turkalandi ella í tíðinda- flutninginum vestanfyri, men onkustaðni mitt ímill Jól á sandi- num Tá Sarah Lovi- bond helt jól í fjór var tað við sandi millum tærnar og sólini hægst á himli SVEINUR TRÓNDARSON Tað er einki yvir at dylja, at jólini verða hildin øgiliga ymiskt, alt eftir hvaðani tú kemur. Hjá Sarah Lovibond er umskiftid rættuliga stórt, tí tað, sum hon er von við er, at jólini vera hildin við sandi millum tærnar. Tað er nevniliga so, at tað er hásummar í Avstralia um hesa tíð Tí er tað heldur enn ikki løgin stóða at vera í hjá ungu avstralsku dámuni, sum nú húsast í 4 , ; Fuglafirði Vera, og tit eru øgiliga frí tí viðvíkur, og hann gott veður enn og hitin ini fyri eitt styttri tíðar Men sannleiki er tað Hon dylir ikki fyri. at c St c É : ? - Á ; i I, & og duga væl at taka tað smæðist ikki burtur tå liggur um eini 10 til 15 skeið, tí eins og flestu øllum førur t Barish ni Ísinajar hin £ É en á St ; p ; henni leingist heim, róligt Tað el heilt ødrvi- skerpikjøtid kemur å bord hitastig. Her er kalt og ungdómar á hansara aldri, morgin á fyrsta sinni fer at men hon leggur dent á, sið, enn í Turkalandi, og ið. Og tá Annelisa setur kavi, og tað kann gera tað hevur Barish gjørt av hvat halda jól. Tað g tað dámar mær væl, sigur Barish. Hann greiðir okkum frå, fiskafrikadellurnar á borð ið, er hann skjótur. Fiskafrikadellurnar er — Beiggi mín, Niclas, og eg koma sera væl út av tí, og vit plaga ofta at sita og práta til langt út á næt- urnar Og tá eg ikki sovnið, so plagi eg at fara inn til Niclas at tosa við hann eina løtu. Tað er serliga hugnaligt fyri meg, tí í Turkalardi eri eg einabarn, sigur Barish Bekdik eitt sindur hugtungt at fara útum. Men myrkrið er nokk tað ringasta av øll hann skal takast við í framtíðini Hann hevur gjørt av at saman við sky sínum við Landavegin skamt frá Vesturk at tað ikki er tí, at henni ikki dámar í Føroyum - heldur beint øvugt - men nú er hon í holt við annan veturin á rað Her er gott at vera, tí fólki er øgiliga fitt Øll kenna hvønn annan og tað er øgiliga lætt at koma í samband við føroyingar, sigur Sarah. Men tá jólini koma og veturin leggur seg yvir landið, tá fer hugurin at ferðast móti heimland- inum. — Tað, sum eg seti í samband við jól er summar og sól, og við veðrinum í huga er tað ikki so løgið at mær leingist heim, sigur Sarah Jólini í fjør vórðu hildin í summarhúsin- um, og áðrenn familjan fór í kirkju, svumu tey sær ein túr, og havandi hitan - ella mangulin upp á sama - í huga, so er tað ikki tað mest ráðiliga at gera í Fugla- firði hesa ársins tíð. — Ein onnur orsøk til at mær leingist er, at hetta er fyrstu ferð, at eg eri burtur heimanífrá á jólum, og tí sakni eg skyldfólk míni, sigur Sarah, sum leggur dent á, at henni dámar væl í Fuglafirði, og at tað ið rættuliga seint áðrenn = løtuni. : sigur Pablo og leggur aftur- og sigur okkum samstundis, dagur dagurin har familjan nokk skal fara at ganga. seinastu pakkarnir eru út- Hjá teimum er tað ikki = at, at tað nokk skal fara at at hjá teimum byrjar sjálv slapparav. — Tað eru >skyldfólk< pakkaðir, sigur Pablo. kavin og kuldin, sum setur ganga, tí familjan hjá hon- jólasglan ikki fyrr enn fjúrt- — Tá hendir ikki stór- hennara í Fuglafirði dám á jólini, men haraftur- um fer >væl við honum«. an dagar undan jólum. + vegis, og tann dagurin hev- samd vid henni i. Tey Sólin manglar ímóti er tað góður sólar- Annars heldur Pablo, at - Eg haldi, at tað byrjar í ur ikki tann stóra týdn- ætla at gera sítt til at Eftir at hava tosað við = gangur. jólafyrireikingin í Fóroyum so tíðliga í Føroyum, sigur ingin. Tá taka vittað meira Pablo, er nidurstødan, at allir AFS-ararnir, sum eru í Føroyum í løtuni eru vanir við annað veður á jólum, enn tað vit hava í — Jólaaftan hjá okkum verður hildin so seint tí tað er so heitt fyrr á degnum, og tað er tí eitt sindur løgid, at halda jól í kulda og kava, byrjar í so tíðliga. Hann heldur, sum nógvir føroyingar, at jólini eru farin heilt og aldeilis avstað við alt ov nógvari tíð hjá fólki, Pablo, og tað er eingin loyna, at tað munnu vera nógvir føroyingar, sum nikka sam- kennandi við honum. Eins og í Føroyum er jóla- róligt, og hvíla okkum, siugr Pablo, sum sjálvsagt væntar, at honum fer at leingjast eitt sindur, tí frá- stóðan heim er long. fyrstu jólini hjá Sarah uttanfyri Avstralia vera eins hugnalig og tey plaga. Men sólina og sandin má hon droyma um ...