fríggjadagur 24. desember 1999síða 8

8 tíðindablaðið Nr. 246 - 24. desember 1999 Tað tók sína tid hjá Norrønu at koma heim við jólagestunum Tey 512 ferðafólkini, sum komu heim við Norrónu mánadagin at halda jól, gjórdust nakað væl seinkaði. Eftir ætlanini skuldu tey verið á Havnini tíðliga mánamorgunin, men tey vóru ikki her fyrr enn klokkan fimm seinnapartin, tí tað heyði gingið so striltið við at sloppið frá bryggju í Hanstholm Nú eisini sjóvegis ý I ne 1 908 > i ð K » 1 3 = > ð c NU D rk y erð k ið hels € ens 8 Sur 10 € stelling Eir Var t hetta var ett S lógvir út tóku ftur í ár hevði Smyril Line ein góðan jólatúr heim úr Danmark. Meiri enn fimmhundrað útisetar høvdu valt at koma heim sjovegis at halda jól. og hó- ast veðrið ikki hevði verið teimum til vildar. so tóktust stu tó at vera vælhýrd. AUAS Ti ta tey kon seinnapartin m Bíðaðu í Hanstholm í eitt hålvt samdøgur r Hanstho kveldið. so var bryggju fyrr q f J månamorgunin. Orsekin var tann, at ringa ódnarveðr- ið, sum var í Danmark sein- asta vikuskifti, framvegis gjørdi eitt sindur vart við seg, so at ikki var hugsingur um at sleppa út úr havnini í Hanstholm. Havnin í vest- urjútsku býnum er tiltikin ring at sleppa út úr, tá ið nógvur vindur er, vita menn Tå ið vindurin umsíður ninkaði sunnumorgunin, fór Norrøna úr Hanstholm, men enn var veðrið ikki at tí besta á sjónum, og hetta fingu tey mongu ferðafólk- eisini at merkja. Við okkurt av ferðafólkunum. at tað rull- Sigur aði sera nógv allan sunnu dagin, men at tað var eitt sindur slættari mánadagin. Tå ið komið var á Havnina, mundu tey flestu vera sloppin av við tað ringasta sjóverkið, hóast tað altíð vilja vera nøkur, sum hava sjóverk, bara tey eru um- borð á einum skipi. Góður hýrur umborð Sjálvt um veðrið ikki var til vildar, so var hýrurin um- borð á Norrønu stak góður i vegnum heim, og ferða- 1 fólki helt sær at gleimi heilt til tann ljósa morgun. Nógv- ur jólatónleikur = blein spældur umborð, og hetta var við til at fáa ferðafólkini í tann rætta jólahýrin Onkur av manningini vil eisini vera við, at tað merkt- ist týðuligani, at tað bara vóru føroyingar, ið vóru við á ferðini. Lagið var sjáld- sama gott, og tað var ein onnur >atmosfera< umborð, enn hvat tað er, tá ið ferða- fólkið er ein blanding av mongum ymiskum tjóðum. Eisini nøkur heim tollaksmessudag Norrøna gjørdi skjótt av mánadagin, tå ið hon var komin heim vi ð teimum 512 ferðafólkunum. Kósin bleiv sett aftur til Hanst- holm, men tá vóru ikki so mong ferðafólk. Tey vóru einans 27 í tali. Tíðliga mikudagin var kósin aftur sett á Havnina, og tá koma 115 útisetar aftrat heim at halda jól. Av Smyril Line frætta vit, at tað eisini eru nógv fólk, sum far niður aftur við Norrønu aftaná jól og nýggjár. Juana Joensen og Poul Guðmundsson, Skødstrup Hvussu var túrurin upp? ) Tað fyrsta døgnid var ikki so gott, men frå i morgun av hevur tad verid finasta slag. Hvi hava tit valt at koma heim å henda hått? Vit høvdu langa jólafrítíð, og so er tað eisini bíligari. Man hevur ikki so nógvar pengar, tá ið man lesur. Var hýrurin góður um- borð? Hýrurin var góður. Nú var tað so ringt veður sunnu dagin, so tá var ikki nógv fólk uppi. Annars bleiv nógvur jólatónleikur spæld- ur, og fólk vóru í jólahýri. Tað gjørdi kanska ikki so nógv, at skipið ikki loysti frá bryggju í Hanstholm fyrr enn sunnumorgunin? Nei, tað gjørdi tað ikki. Vit sovnaðu stutt eftir, at vit vóru komin umborð, og vit vaknaðu ikki aftur, fyrr enn motorarnir blivu startaðir sunnumorgunin, so hjå okk um gjørdi tað ikki nakað. Nú eru tit bara glað fyri at vera komin heim at halda jól ) Ja, tað eru vit. Ogvuliga glað. Skulu tit so niður aftur við Norrønu? Ja, tað skulu vit. Vit fara niður aftur á midnátt tann 6. Januar. Jón McBirnie, Keypmannahavn Hví hevur tú valt at koma heim sjóvegis? Heim til Føroyar! Eg skal siga tær tad, at ætlanin var i veruleikanum ikki at koma heim at halda jól, men eg haldi, at tað var maturin, ið spøkti. Vit ætladu okkum til Suður-Sælands at halda jól hjá skyldfólkum, men tað vóru so nógv ting her heima, sum lokkaðu. Mat- urin lokkaði og so íkki minst tað at spæla eitt sind- ur av tónleiki. Sjålvsagt eis ini tað at síggja familjuna og vinfólk aftur. Tað eru so nógv ting her heima, ið draga um jólini Var tað tí at tit ikki fingu flogeferðaseðil, at tit komu heim sjóvegis? Nei, tað var fyrst og fremst tí, at hetta ljóðaði sum ein hugnaligur máti at ferðast heim uppá. Tað vísti seg eisini, at so var. Leyg- arkvøldid var eisini stak hugnaligt, tí vit lógu við bryggju, og oll gingu og tos- aðu um, nær vit sluppu av- stað, og hvussu veðrið fór at vera. Hetta var líkasum