hósdagur 27. januar 2005síða 15
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Í dag, 27. juni, rundar Jórun Peter-
sen í Kaldbak tey seksti og gevur
sostatt sínum mongu næstra- og
vinfólkum høvi at steðga á og gera
upp ta lívsferð, sum vit higartil
hava gingið so nær hvør øðrum, at
tað av og á hevur borið upp á prei.
Jórun er fødd Thomsen í Porkeri,
dóttir Hans(imann) í Skemmuni og
Onnu Sofíu (Tausen) úr Hovi. Tey
bæði fingu børnini Eivind (ið doyði
fyri hálvum fjórða ári síðan),
Anniku, Jórun, Niels, Ásgerð og
Heðin.
Jórun kom til Havnar 12 ára
gomul og búði hjá fastrini "Didd-
uni" og Niels Vang tað fyrsta árið.
Tá vóru útlit fyri, at Hansimann
skuldi arbeiða fast á Matrikul-
stovuni eftir tey arbeiðsavrik, hann
hevði lagt úr hondum í Suðuroy.
Tey settu búgv í Bókbindaragøtu,
har 91 ára gamli kappin Hansi-
mann búleikast enn.
Eftir skúlaár arbeiddi Jórun í
Grønlandsbúðini
hjá
Sigurd
Danielsen og síðan hjá Sjeddikk í
Djóna í Geilgøtu. Henda ágrýtna
gentan tók realprógv um kvøldið
eftir arbeiðstíð.
Í 1965 giftist Jórun við Pálli
Petersen (á Smið) í Kaldbak. Tey
brutu upp ermar og settu seg í nýtt
búgv niðri við Strond. Nýggja
heimið gjørdist tryggur karmur um
barndómin hjá teim fýra børnun-
um, Gudný, Eyðgerð, Hera og
Inga. Jórun tók leiklutin sum
móður upp á seg í fullum álvara og
arbeiddi heima, til børnini vórðu
floygd og náttúrliga flugu úr reiðri.
Tey eru í dag fjølgað til 15 ommu-
og abbabørn og so mangar sign-
ingar
Heimið Yviri við Strond var
eisini vinnuligt lívsgrundarlag. Páll
var snikkari og hevði verkstað í
kjallaranum. Hóast tað tykist so
stutt síðan, er mangt so almikið
broytt hesi árini. Tá vóru handverk-
arar ofta sjálvstøðugt vinnurekandi
heimanífrá. Ein náttúrligur javni
var millum heima- og arbeiðslív.
Lutvíst settu veður og skiftandi
árstíðir ymisk krøv og ymsar
møguleikar handverkarum í boði.
Síðan hevur handverk verið meiri
merkt av stórum virkjum og fyri-
tøkum.
Tað man vera heppin gongd, at
teldurnar hava aftur givið mongum
okkara høvi og møguleikar til at
útinna arbeiði heimanífrá.
Men í Jórunar og Pálls føri var
mest talan um at tvífalda arbeiðs-
tíðina. Arbeitt var ofta heilan dag
úti og so niður á verkstaðin at strev-
ast um kvøldið. Mamman heima
hjá fýra smáum børnum kravdi
eisini dupult arbeiðsavrik av mann-
inum. Og konan slapp at royna seg
við.
Tað gav at býta tey eini jólini, tá
Páll hevði lovað ein køk lidnan til
jóla og mátti arbeiða til kl. 8 aftans-
morgun, tá hann fór út til kundan at
seta køkin upp, og Jórun at rudda
verkstaðin áðrenn jólastákanina.
Hon var vissiliga von at arbeiða
við: pussa, líma, halda og bera.
Uppgávurnar vóru mangar: stólar,
borð, handilsskivur, innbúgv o.t. alt
við hond, hegni og handatólum.
Í 1982 gjørdu tey bæði av at flyta
til Kaldbaks, sum var vorðin partur
av høvuðstaðarkommununi. Heils-
an argaði, og Páll mátti umskúlast
til tekniskan assistent. Tá rakk
Alma ikki so langt, heldur. Vegurin
var komin til Kaldbaks, og grøni
barndómsdalurin tøldi tilkomna og
búna mannin, sum seinni varð
valdur í býráðið í Havn. Havnar-
konan tordi væl at flyta úr miðbý-
num og seta búgv - fyrst í barna-
heiminum hjá Pálli og síðan í egn-
um húsum á Smið.
Tey fluttu samstundis sítt anda-
liga heim úr Ebenezer inn í Naza-
reth, har tey hava gingið so trúliga
síðan.
Jórunar partur hevur liggur ikki
eftir. Sjáldsama miðvís og vilja-
sterk. Tá Páll seint í 80-árunum
hevði bygt virkisbygning úti í
Mykinesgøtu til stóran snikkara-
verkstað, vendi búskaparrákið í
ólukkumát.
Men tey fullu ikki í fátt. Tey
vendu hóttan til møguleika. Tey
bóru ikki lykilin í bankan og løgdu
frá sær. Neyvan nakað mansbarn
kennir ikki Pállstova í dag. Her var
ein avbjóðing, sum síðan er vend til
eitt gott nútíðar vinnu- og tænastu-
virki.
Jórun og Páll eru vertir fyri
mangari samkomu og veitslu í
sambandi við føðingar- og aðrar
merkisdagar. Ikki minst kenna
mong Jóruna frá teimum 5-6
bingokvøldunum hvørja viku í
Pálstovu. Her ger hon samstundis
stórt sosialt arbeiði. Tað er so
javnan, at Jórun lesur tølini upp og
gevur teimum mongu vitjandi
spenning og lívsinnihald.
Jórun er gløgg og gávað. Einki
bendir á, at tey 60 árini hava tálmað
hennara virkisfýsni. Hon er líkað
løtt á fótum og munnkát sum
nakrantíð. Hesi seinni árini hevur
hon leitað aftur í tíðina og er íðin
ættargranskari. Umframt arbeiðs-
skyldur sínar hevur Jórun avlop av
orku til at binda upp á tey mongu
ommubørnini.
Latum okkum ynskja hesi røsku
og fryntligu "kaldbaks"konu og
hennara kæru hjartaliga tillukku
við degnum. Vit gleða okkum til at
hitta hana og familjuna úti í
Pálsstovu nú leygardagin (29.
február), har Jórun býður væl-
komið til opið hús og stórt kalt
borð frá middegi til kl. 6.
Hjartaliga tillukku og Guðs sign-
ing mong ár fram.
Vinur
NØVN Í VIKUNI
Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135
e-mail: maggi@sosialurin.fo
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar
føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
Nr. 18 - 27. januar 2005
15
Dagurin
27. januar. Chrysostomos, deyður ár 407. Jóannes
æt hann, men fekk navnið Chrysostomos (gull-
smiður), av tí at hann var tiltikin at prædika. Var
patriarkur í Konstantinopel, men fekk so nógvar
fíggindar innan fyri kirkjuliðið, at hann fleiri ferðir
mátti taka til rímingar, og á einari av ferðunum
doyði hann, men varð seinni skírdur halgimenni.
Jórun Petersen 60
Sum nakað nýtt seta vit nú allar myndir av brúðar-
pørum, sum vera sendar til til teigin "Heilsanir", í
Vikuskiftis Sosialin í litum.
Brúðarmyndirnar koma undir somu treytir sum aðrar
myndir til "Heilsan-ir", t.v.s. at tær kosta 30 kr.
Síðsta freist at lata brúðarmyndirnar inn er hósdag
kl. 12.00
Sosialurin
Litmyndir av
brúðarpørum í
Kunngjørt verður, at okkara elskaði, maður, pápi,
abbi, verfaðir og beiggi
Kjartan Hansen
vanliga nevndur Kjartan í Garðinum
Klaksvík
fór heim til Harran 24. januar, 66 ára gamal.
Farið verður úr Kapellinum á Klaksvíkar Sjúkrahúsi
heim í Betesda, mikudagin kl. 17.30.
Jarðarferðin verður hósdagin kl. 13.30.
Vegna tey avvarðandi
Ranvá
Tey, ið vilja minnast Kjartan, kunnu lata eina peningagávu
til »Akurin«, kontur í peningastovnunum.