týsdagur 1. februar 2005síða 15

NØVN Í VIKUNI Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135 e-mail: maggi@sosialurin.fo Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. Fríggjadagin 28. januar 2005 fylti Eigil Gunnars- son í Havn 85 ár. Eigil er føddur og upp- vaksin í Vági. Foreldrini, Inga, f. Jacob- sen, og Gunnar Danielsen, vóru bæði ættað úr Søld- arfirði, men fluttu umleið 1915 til Vágs. Gunnar var skipari og sigldi út frá Vági. Hann var beiggi Victor Danielsen trúboð- ara. Eldru systrarnar Anna Malena (Lena), og Sunneva Maria (Mia) vóru báðar føddar í Søldarfirði, meðan dreingirnir Gunnar, Tryggve, Eigil og Ingolf, vóru føddir í Vági. Systkini høvdu Daniel- sen til eftirnavn til 1934, tá tey skiftu til Gunnarsson. Eigil var sum ungur til skips við pápanum sum skipara, og í 1940 flutti hann til Havnar, har hýru- vognskoyring bleiv hansara lívsstarv. Hann keypti sær ein lastbil og koyrdi lastvogns- koyring í Havn eina tíð, áðrenn hann keypti sær sín fyrsta hýruvogn og koyrdi á bilstøðini hjá Hugo Øster. Seinni fór hann at koyra í Taxa í Lucas Debesargøtu, og var hann ein av stovnar- unum av P/F Taxa í 1952, sum í 1955 skifti navn til P/F Auto. Hann var fyrsti nevndar- formaður á støðini og sat í nevndini í mong ár. Hann koyrdi í Auto, til hann varð 76 ára gamal í 1996, við undantak av árunum frá 1970-78, tá hann passaði bensin- og oljusøluna á støðini. Eigil giftist í 1951 við Jenny, f. Mikkelsen, av Toftum, dóttir Annu Elisa- beth og Magnus F. Mikk- elsen, av Toftum. Tey fluttu í nýggj hús við Dalavegin í Havn og fingu tíggjar synir: Magnus í 1952, Gunnar í 1956, og Regin í 1960. Magnus er giftur við Birgitte, f. Viderø, av Viðareiði, og Gunnar er giftur við Berit, f. Wolles Jensen, úr Havn, teir báðir búgva í Havn, meðan Reg- in, ið er giftur við Birnu, f. Tyril, úr Norðragøtu, býr í Kollafirði. Abbabørnini hjá Eigil eru átta í tali. Jenny og Eigil búðu við Dalavegin til síðst í 80- unum, tá tey fluttu niðan í Børkugøtu. Miðskeiðis í 90-unum gjørdist Jenny sjúk og doyði í 1999, 74 ára gomul. Hóast Eigil er ein stillur og róligur maður, dámar honum væl at koma út millum fólk. Hann koyrir bil sjálvur og kemur ofta til ymisk tiltøk og til møtir í Ebe- nezer og Lívdini í Hoyvík. Eisini gongur hann túrar, serliga á Skálatrøð í Vágs- botni. Tann 29. desember varð Einar heimkallaður, bert 62 ára gamal. Einar var føddur 27. januar 1942 á Akureyri í Íslandi og kom hann til Føroya, tá byrjað varð at borað í Lopra, har hann kom at kenna Marin, sum seinni kom at verða kona hansara. Eftir stutta tíð flutti Einar til Vestmanna, har hann fór at arbeiða sum timburmaður. Vit byrjaðu báðir sama dag at arbeiða hjá einum byggifelag her í bygdini, og har komu vit at kennast sera væl. Vit arbeiddu saman næstan øll árini til tær ringu tíðirnar komu, tá leið okkara gekk til Berlin í Týsk- landi, har vóru vit eisini saman eina tíð. Eftir at vit vóru heimaftur- komnir, hava vit í styttri og longri tíð arbeitt saman aftur, og hava vit havt nógvar góðar og hugnaligar løtur saman, eisini inni hjá tykkum, har Marin altíð var klár við kaffi- kannuni og onkrum góðum aftur- við. Einar var sera skemingarsamur og setti hann lív í har hann var. Hann var ein álítandi maður og vildi øllum tað besta. Var eg til gongu, ella koyrdi fram við heim- inum hjá tykkum báðum, og Einar sat við vindeygað, so fall altíð ein heilsan okkara millum. Triðja jóladag ringdi eg oman til Einar og tosaðu vit um arbeiðið, sum vit skuldu gera saman eftir nýggjár. Seinastu orðini, ið hann segði áðrenn hornið bleiv lagt á vóru, vit hoyrast. Men hetta skuldi bara ikki verða so. Ein stendur spyrjandi, men sum orðatakið sigur: eingin veit á morgni at siga, hvar hann á kvøldi gistir. Hetta kann enn einaferð staðfestast. Vit, sum kendu Einar, hava mist nógv, nú hann er farin, men størstur er missurin hjá tær Marin, børn- unum og Karim, má Harrin styrkja teg og tíni í sorgini, nú Einar ikki er millum okkara longur. Tað fuglaberg, sum fyrr var bygt, tað er nú tómt og oyði, har ikki sæst eitt fuglakykt, ei heldur meir á heiði. Og eina ferð vit fáa boð, tá síðstu ferð vit anda. Úr heiminum vit fara so, hjá tær um ævir standa. Við hesum orðum lýsa vit frið yvir minnið um Einar Olgeirson. Jákup Hendrik Kunngjørt verður fyri ætt og vinum, at kæri farbróðir okkara Hans Andreas Fr. Hansen vanliga nevndur Dia á Kinn í Lamba andaðist á Landssjúkrahúsinum fríggjadagin 28. januar, 85 ára gamal. Kistan fer úr kapellinum týsdagin kl. 17.00 í Glyvra kirkju. Jarðarferðin verður mikudagin kl. 13.00. Fyri tey avvarðandi Jákup Minningarorð um Einar Olgeirsson Eigil Gunnarsson 85 ár - Her eru sera góðar umstøður. Og vit gleða okkum at sleppa til arbeiðis aftur, siga tær báðar Thurid og Margit FLYTING Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Allan fríggjadagin og um vikuskiftið hava tær báðar, Thurid og Margit, og ein rúgva av øðrum starvs- fólkum á Almannastovuni, arbeitt við at flyta niðan í nýggju hølini á Smyrils- vegi. Tað eru altíð ein hópur av skjølum og tílíkum, sum skal við, tá ein soleiðis flyt- ur við - og fyri - ein slíkan stovn sum Almanna- stovuna. Men hóast alt hetta fyllir nógv í vavi, og alt skal setast uppá sítt rætta pláss aftur, so var virksemið á stovninum fult í gongd aftur fyrrapartin í gjár. Tað er tó kortini ikki alt virksemið á Almannastov- uni sum er flutt í bygn- ingin, har Brunatryggingin helt til í síni tíð. Umsitingin er flutt hagar, saman við stjóranum Petru J. Joensen. Somuleiðis eru tvær av deildunum fluttar niðan í nýggju hølini. Íalt eru 49 fólk nú til arbeiðis í Almannastovuni á Smyrilsvegi. Tær flyta fyri Almannastovuna Nr. 21 - 1. februar 2005 15