týsdagur 1. februar 2005síða 17
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 21 - 1. februar 2005
17
lvfinaluna
Í salinum í DR fríggjakvøldið mundu umleið 250
áhoyrarar sita. Hesi seta sín avgjørda dám á send-
ingina hjá Danmarks Radio og fyri at tryggja, at tey
eru so væl fyri, sum gjørligt, hevur ein maður til
uppgávu at hita tey upp og leggja teimum lag á
STJØRNA Í EITT KVØLD
Solby A. Eliasen, solby@sosialurin.fo
Århus: Inni í salinum er hitin øgiligur. 250 fólk sita flennandi og
lurta eftir einum manni, sum ger alt, hann kann fyri at fyrireika tey
til sendingina, sum byrjar um ein hálvan tíma ella so. Ljóskastar-
arnir kasta ein øgiligan hita frá sær, og fleiri hava hug at suffa við
longu nú.
Hetta fangar upphitarin hjá DR og sigur við fremstafingrinum
ovast, at tað er onki, sum eitur at sita og suffa, tá sendingin er byrj-
að.
- Tað eru fleiri, sum eru fangað á skíggjanum, meðan tey sita og
suffa og sveitta. Tað er ikki ein serliga smartur máti at gerast kend-
ur í sjónvarpinum uppá, sigur hann, og áhoyrararnir flenna í kíki.
Hesin margháttligi maðurin heldur áfram at skemta og koma við
ymsum góðum ráðum um, hvat ein kann og ikki kann loyva sær at
gera, meðan sendingin er í luftini.
Meðan hann stendur og hitar áhoyrararnar upp, ganga fleiri onn-
ur og stákast við at fáa tað seinasta klárt, áðrenn Natasja Crone og
øll hini koma.
Áhoyrararnir fáa enntá at vita frá hesum manninum, hvussu tey
skulu klappa og rópa, og nær tey skulu gera tað. Eisini fáa tey boð
um, at tá sendingin byrjar, og tá sangararnir eru lidnir við teirra
framførslu, skulu tey reisa seg, meðan tey rópa, floyta og klappa.
- Og nu kommer vores super gode husorkester, lad os gi´ dem
en stor hånd, rópar hann brádliga. Øll reisa seg og geva orkestri-
num eina ordans móttøku.
Upphitarin tykist at vera vælnøgdur, men heldur kortini áfram at
tosa.
Niðurteljing
So kemur verturin sjálv, Natasja Crone og dómararnir í kappingini
inn á pallin. Tey fáa somu móttøku sum húsaorkestrið.
"Ti minutter til showtime," verður rópt í hátalaranum.
Upphitarin díkir á at tosa. Hann hevur so nógv upp á hjartað,
men fólk eru við at troyttast av honum. At enda kemur ein av upp-
tøkumonnunum hjá DR og tekur mikrofonina frá honum. Hetta til
miklan látur fyri tey mongu í salinum. Men upphitarin letur seg
ikki steðga av hesum. Hann byrjar í staðin at rópa út í salin, men
upptøkumaðurin er ikki ráðaleysur. Hann smekkar eitt petti av
tape fyri munnin á upphitaranum, og so er tann trupulleikin úti av
verðini. Og tíggju minuttirnir við at vera farnir.
Í hátalaranum hoyrist nú temalagið til sendingina. Natasja
Crone kemur inn á pallin, øll reisa seg og klappa, og hon byrjar at
tosa. Men klokkan er bara nakrar minuttir í átta, so hetta er bert
ein roynd. Ein roynd, sum áhoyrararnir sambært upphitaranum og
vertinum sjálvari klára til eitt reint UG.
So hoyrist ein kvinnurødd í hátalaranum rópa, at tað bert er ein
minuttur eftir. Fólk gera seg klár, og so telur hon niður...fimm,
fýra, trý, tvey....og sendingin byrjar.
Onkur reisir seg ov tíðliga upp, men tað kemur ikki upp á upp-
tøkutólið. Fólk flenna bara og rópa so og klappa til røttu tíðina.
Sendingin koyrir væl, og samanspælið millum vert, sangarar,
áhoyrarar og upptøkufólk gongur væl. Ein tima seinni er fyrsti
parturin av, og summi fara út at strekkja sær beinini. Upphitarin
gongur tá aftur í sama lagi og undirheldur, inntil TV-Avisen er lið-
ug, og kvøldsins vinnari skal kjósast.
Alt gongur, sum tað skal. Báðir hálvfinalistarnir verða funnir,
og tá Guðrun Sólja Jacobsen er liðug at syngja vinnarasangin,
verða ljósini í salinum sløkt. Hitin er øgiligur, men tað verður
beinanvegin frægari, tá ljóskastararnir eru sløknaðir.
Fólk fara úr salinum. Summi fara heim, onnur til afterparty á
Train, meðan upp aftur onnur helst fara sær ein túr í býin eftir eina
góða løtu í studionum hjá Danmarks Radio.
Upphitaðir áhoyrar
Hon skrivaði eisini fleiri
autografar, og myndafólk
flokkaðust
rundan
um
hana.
Tá sást, at hóast hon
hevur ment seg nógv, og at
onnur fløgan hjá henni er
útkomin, so hevur Guðrun
framvegis ilt við at venja
seg við at vera í ljóskastara-
num.
" Gudrun, kig nu her. Kig
nu op" Soleiðis blivu
myndafólkini við at rópa á
hana. Og við sínum sjar-
merandi skeiva smíli royndi
hon sítt besta, meðan hon
helt fast í eitt blómutyssi og
eina tekning, sum hon
hevði fingið frá einari smá-
gentu.
Broytt stíl
Flestu, sum sóu Guðruna
hetta kvøldið í DR, løgdu
til merkis, at hon hevði
broytt stíl. Purluta hárið
hekk púra slætt niður á her-
arnar, og samansetingin av
klæðunum gjørdu, at hon
riggaði avbera væl. Jaque-
line Friis-Mikkelsen hevði
tað eisini á orðið, at tað var
deiligt at síggja, at Guðrun
hevði broytt sín stíl, so-
leiðis at heildarmyndin av
henni nú var uppaftur betri
enn til ta fyrru kappingina.
Rósandi orðini frá dómar-
unum øllum vóru heldur
ikki at taka feil av. Tey vóru
øll djúpt rørd av sanginum
hjá Guðruni.
Sjálv sigur Guðrun ikki
tað stóra um sína stílbroyt-
ing.
- Eg havi altið havt slætt
hár. Til ta seinastu kapping-
ina hevði eg permanentað
hárið, og tá vildu tey hava
purlurnar at síggjast, so
hetta, sum eg nú havi, er
tað, sum eg altíð havi havt.
Annars haldi eg ikki sjálv,
at eg havi gjørt so øgiliga
nógv fyri at broyta stíl,
segði Guðrun Sólja Jacob-
sen, sum nú hevur úr at
gera.
- Ikki ov nógv at gera
kortini, segði hon brosandi,
áðrenn hon mátti fara, tí
hon skuldi á pallin í Train
at syngja vinnarasangin
enn einaferð.