týsdagur 1. februar 2005síða 20

20 Nr. 21 - 1. februar 2005 Hugburðs- broyting John Zachariassen staðfesti eftir dystin, at bæði hann og lið- felagarnir nú hava ein væl sterkari sig- ursvilja, enn teir høvdu í grund- spælinum HONDBÓLTSPRÁT Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Einki er at siga til, at smílini á VÍF-leikarunum vóru stór, tá dysturin sunnudagin var lokin. Triðju ferð á rað høvdu teir bast Kyndli, men hesaferð var avrikið langt ífrá so sannførandi, sum tað var fýra dagar framm- anundan. Í øllum førum ikki fyrstu løtuna, tí í seinna hálvleiki vóru tað fyri tað vestmenningarnir, sum settu kósina, og tá hetta ikki bar til, megnaðu teir við reinari viljastyrki kortini at halda fast um dystin. Eftir dystin fingu vit orðið á John Zacharias- sen, og hann ásannaði eis- ini, at tað hesaferð tók sína tíð, áðrenn teir komu ígongd. – Ja. Vit megnaðu at venda øllum á í steðgin- um. Sjálvur helt eg eisini undan dystinum, at vit als ikki vóru eins uppsettir, sum vit vóru mikukvøld- ið, og tað sást eisini aftur í avrikinum. Í steðginum fekk Dia so staðfest, hvønn týdning dysturin hevði. At alt ikki var liðugt, bara tí vit høvdu vunnið eina hálvfinalu, men at hesin dysturin var altavgerandi fyri FM- møguleikan. – Tað fekk okkum at rakna við, og samstundis haldi eg tað gjørdi góðan mun, at Johnny Joensen nú aftur er við. Hann gev- ur seg í øllum førum altíð 100%, og tað styðjar upp undir avrikið hjá okkum øðrum. Seinastu minuttirnar tóktist alt hetta tó vera til fánýtis, tá Kyndil í drúgv- ari yvirtalsstøðu átti av avgjørt dystin. Sjálvur helt John tó, at teir alla tíðina trúðu upp á møgu- leikan. Eisini tá útlitini vóru alt annað enn góð. – Har sá svart út, men vit hildu bara á fram at stríðast. Tað hevur nokk eisini havt sítt at siga, at vit júst hava vunnið á Kyndli tvær ferðir. Eg rokni í øllum førum við, at um hatta var hent fyri bara tveimum mánaðum síðani, so høvdu vit givið skarvin yvir. Eingin ivi er um, at sigurin var týdningarmi- kil, men enn er langt eftir á mál hjá VÍF, og tað ásannaði John eisini. – Treytirnar hjá okkum eru framvegis tær somu. Missur Kyndil einki, so skulu vit vinna allar okk- ara dystir, so tað verður á ongan hátt lætt. Men nú kunnu vit í øllum førum sjálvir avgera alt. Tað kundu vit ikki, um Kyndil hevði vunnið í dag, og tí var sigurin so sera umráð- andi, staðfesti John Zach- ariassen at enda. – Eg rokni í øllum førum við, at um hatta var hent fyri bara tveimum mánaðum síðani, so høvdu vit givið skarvin yvir, helt John um drúgvu løtuna móti dystarenda, har Kyndi hevði bæði sett- og matchbólt Við vyirtalsstøðu í fimm minuttir hevði Kyndil allar møgu- leikar at avgera dyst- in, men ístaðin snar- aði VÍF dystinum - og FM-stríðnum - til egnan fyrimun sein- astu løtuna HONDBÓLTUR Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo »Eitt tap í dag hevur við sær, at Kyndil uttan iva verða meistarar« Somikið greið var áskoð- anin í leikskránni hjá VÍF til dystin sunnudagin, og hetta var neyvan at taka munnin ov fullan. Sum støðan var undan dystinum, so skræddi vinnarin seg leysan av hinum, og vann Kyndil, so høvdu teir í góða málmuninum eitt eyka vápn, sum kann fáa heilt nógv at siga, tá talt verður saman eftir lokna kapping. Men nú gjørdist setning- urin sum so bara hypotet- iskur, tí tað eydnaðist vest- menningum at basa Kyndli fyri triðju ferð innan knappar tríggjar vikur. Hesaferð í einum dysti, sum kanska var enn meira spennandi enn fyrra hálv- finalan teirra millum. Og undirhaldsvirðið sunnu- dagin kann næstan sam- metast við tað, sum bæði liðini góvu áskoðarunum fyri knøppum ári síðani. Tí talan var veruliga um undirhald til kræsnar gómar sunnudagin. Skiftandi yvirvág, spentar støður, taktisktar broytingar og ein bæði spennandi og dramat- iskur endi. Spælið var kanska ikki av tí besta, sum bæði liðini hava sýnt í ár, men s*** verið við tí. Sum óvildigur eygleiðari var tal- an í øllum førum um besta dystin hetta seinasta knappa árið. Í øllum førum um ein »dystur« verður definer- aður sum ein samanrenning av øllum tí, sum kann gera hondbólt til eina sera áskoðaravinarliga ítrótt. Skiftandi yvirvág At VÍF hevði knógvað teimum grønu yvir tveir hálvfinaludystir fyri stutt- um, tóktist frá fyrsta bríksli hava sína stóru ávirkan á, hvussu liðini fóru undir uppgávuna. Fyri bara tveimum mánaðum síðani mest sum rann Kyndil teir gulu niður frá fyrsta bríksli, men hesaferð gjørdu teir ikki somikið sum eina roynd í so máta. Allar helst var virðingin ov stór, til at hetta lat seg gera, og sjálvir tóktust vestmenningarnir eisini vera meira óimponer- aðir hesaferð, enn teir so mangan áður hava verið. Ikki minst gjørdi tað góð- an mun fyri teirra viðkom- andi, at Kyndils-verjan lág somikið fløt, at Sámal Jo- ensen í fleiri førum slapp bæði ein og tveir metrar inn um teir tríggjar metrarnar, áðrenn hann setti av, og so kundi Kyndil akkurát tað sama givið stórskjúttanum tómt mál at skjóta eftir. Spakuliga komu teir grønu tó fyri seg. Sjúkra- fráveran av Jakob Jónsson tóktist ikki bila so nógv, nú Jónleif Sólsker veruliga hevði funnið aftur á slóðina í sínum spæli, og í so máta tóktist saknurin hjá VÍF í skadda Áka Olsen at vera munandi størri. Hetta setti í øllum førum stóra ábyrgd á Sámal og Inga sum avslutt- arar, og tó at hesir royndu, so tóktist ábyrgdin í løtum vera ov tung at bera. Og seinastu løtuna undan steðginum tóktist Kyndil vera liðið, sum í grundspæl- inum ongantíð leit aftur um bak. Verjan fekst upp at koyra, soleiðis at skjúttarnir vórðu støðugt órógvaðir. Í alopsspælinum fekst neyð- ugi friðurin yvir spælið, so- leiðis at mistøkini gjørdust fá. Og fram um alt, so sýndu teir nú eisini neyðuga tolið, soleiðis at skotið ikki varð upp á hálvar og trýkvartar møguleikar. Kanska kundi munurin eisini verið enn størri, um ikki VÍF framdi VÍF-Kyndil 27 Gylti møguleikin