leygardagur 12. august 2000síða 10

Ta› svinga›i sum sjáldan, tá danski bólkurin Swinging Link var á palli á Jazzfestivalinum hóskvøldi› og stjól bæ›i palltí› og innara pen- duli› í áhoyrar- unum Rúnar Reistrup Eitt trummusett, ljómbor›, ein kontrabassur, ein gittari, ein percussionistur, ein munnharmonika, ein saxo- fon og tríggir messingblás- arar. Ta› var ta›, i› Swing- ing Link hev›i at bjó›a fram. Ája, og so eisini ein sang- ara. Og ta› var ikki bara ein og hvør. Lítli klæni ungi ma›- urin vi› mikrofonini tók øll og alt á bóli vi› eini rødd, sum næstan fekk Stevie Wonder til eitt blikna. Ta› tyktist næstan, sum var einki mark fyri hvat hes- in lítli ma›urin kundi syngja og annars fáa í mikrofonina av ymiskum ljó›um. Men aftur til bólkin, sum stavar úr Hjørring. Oddama›urin, Jens Nør- holm, sat vi› ljómbor›ini og st‡rdi sínum troppum. Rútmusektiónin helt til høgrumegin áhoyrararnar. Teir f‡ra blásararnir og munnharmonikuleikarin stó›u hinumegin. Bólkurin kann setast í bás sum ein swing- og jazzbólk- ur og klassifiserast sum ein av teimum gó›u. Tónleikararnir eru ikki hvørjir sum helst – teir hoyra til betru deildina í Danmark, og so væl saman- spældir vóru teir, at ta› rætta swingi› var stabilt ongantí› svingandi. Mere sving i Hetta var tó ikki júst tann tankin, i› rann í hug, tá Swinging Link spældi fyrsta lagi›. Eitt fri›arligt lag uttan ta› stóra hóvastáki› og uttan nakran sangara. Blásararnir spældu bara nøkur stutt innsløg inn ímillum róligu rútmuna. Ta › sá snøgt sagt út til at gerast eitt sindur ke›iligt. – Nu går vi over til noget med lidt mere sving i, seg›i Jens Nørholm vi› ljómbor›- i› og nú byrja›i bassurin at ganga. Blásararnir spældu sínar fyrstu soloir, og gittaristurin vísti sítt vir›i. Áhoyrararnir fingu eisini eina av nógvum inniligum munnharmonikusoloum frá stóra svianum, i› oddama›- urin í bólkinum kalla›i Carlson. Enn var percussionisturin tó einasti ma›ur, i› rættiligt lív var í. Men so broyttist. – Må jeg have lov til at præsentere vores sanger, Martin, rópti ma›urin vi› ljómbor›i›, og ein sera sprelskur f‡rur leyp upp á pallin og svinga›i í øllum kroppinum. Erna›ust Áhoyrararnir mistu máli› eina løtu, tá sangarin fór at brúka sítt, men lív kom har- afturímóti beinanvegin í menninar á pallinum. Improvisatiónirnar blivu fleiri í tali, og tónleikararnir løgdu meira og meira í tær, sum konsertin lei› út. Fólkini á áhoyrarapláss- unum komu vi› og klapp- a›u óført eftir hvørt solo- spæl. Hetta var ta› slagi› av tónleiki, sum øll dámdu. Nokkso traditionelt bigband swing vi› sangara, i› leiddi tankarnar aftur á Sinatra, men vi› einum serligum groove og einari pallfram- førslu, sum effektivt for›a›i fyri at nakar slapp at ke›a seg. Springfjø›urin á pallinum var sangarin, sum eftir øll- um at døma ikki klára›i at standa í fri›. Hóast ta› ofta gekk long tí› millum at hann hev›i nakra uppgávu á pallinum, so var hann alla- tí›ina vi›, og tá hann ikki fann sær naka› betur at gera, sang hann saman vi› tónunum hjá blásarunum. Blásararnir blivu vekk Blásararnir vóru væl upp- lagdir og ímóti endanum av konsertini góvu teir alt teir høvdu í solounum. Tíverri hoyrdust teir ikki nóg væl. Vanligt er, at tá blásararnir taka horninini fyri munnin, brestur ta› út ígjøgnum há- talararnar og hjartarútman fer eitt kvink uppeftir. Men blásararnir í Swinging Link vóru skrúva›ir ni›ur so teir oftast ljó›a›u sum bak- grundstrompetir, eisini tá ætlanin var at teir skuldu blása rútmusektiónina av pallinum. Ta› var nokkso synd, men sum konsertin lei›, mátti oyra› venjast vi› at kom- pensera fyri væntandi ljó›- styrkina hjá blásarunum. Hinir tónleikararnir á pallin- um royndu eisini at dempa seg, tá ta› gjørdist teimum greitt, at teknikkararnir ikki høvdu ætlanir um at lata blásararnar koma longur fram í ljó›myndina. Konsertin hjá Swinging Link fór ein gó›an hálvan tíma útyvir ásettu tí›ina, og hóast hon solei›is gjørdist nokkso lang, so fóru áhoyr- ararnir ongan veg, og øll vóru dúgliga vi›, tá bólkur- in skuldi klappast upp á pallin aftur. Á dett swing Eingi mørk vóru fyri hvat sangarin Martin kundi gera vi› rødd síni 18 19 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 153 - 12. august 2000 Nr. 153 - 12. august 2000 gult cyan magenta svart gult cyan magenta svart Eitt arbeiði við avbjóðingum Politiið er eitt av stóru arbeiðsplássunum í Føroyum. Her hevur tú møguleikan í fullan mun at brúka tínar fakligu royndir og tínar persónligu eginleikar í einum sjálvstøðug- um arbeiði við nógvum avbjóðingum og møguleikum at mennast. Høvuðsuppgávan hjá politinum er: • At vera sjónligt og skapa trygd fyri borgaran og sam- felagið • At fyribyrgja, at ósemjur, ófriður og kriminalitetur íkemur • At fara eftir, kanna og upp- klára framdan kriminalitet • At tryggja, at galdandi reglur vera hildnar og fyri- byrgja, at vanlukkur henda Politiið hevur til dømis ein høvuðsleiklut í arbeiðinum at fyribyrgja kriminalitet – ikki minst millum børn og ung. Grundarlagið fyri politiarbeið- inum er virðingin fyri rættar- trygdini hjá borgaranum. Eitt arbeiði allar sólarringin Arbeiðið hjá politinum verður gjørt í tøttum samstarvi við politistaliðnum millum einstøku politistarnar og politi- støðirnar. Her er eitt gott saman- hald, og arbeiðið byggir á kunnleika til og nýtslu av førleikanum hjá ein- staka politistinum fyri at røkka felags málum. Sum politistur ert tú altíð ein partur av lið- num – um tú ert til ar- beiðis ella um tú hevur frí. Atlitið til borgaran og samfelagið er allatíðina í miðdeplinum, og tú veitst ongantíð frammanundan, hvat dagurin ella náttin bjóðar. Løn og útbúgving Longu frá fyrsta degi sum politistur í royndartíð fært tú eina kappingarføra løn. Harafturat fært tú pensión og ymisk ískoyti fyri tænastu á skiftandi tíðum. Royndartíðin er 3 ár. Aftaná tað fært tú – um tú ert egnaður til politiarbeiðið – fast starv sum politistur. Menning og karriera Sum politistur hevur tú góðar møguleikar fyri eini karri- eru. Politiið hevur eina røð av serskeiðum – og so eru eisini leiðaraskeiðini fyri politistar, sum hava hug at arbeiða við leiðslu. Harafturat er stór trygd í starvinum og møgu- leikar at fáa arbeiði innan ymsar deildir ella aðrastaðni í landinum. Ynskir tú at vera við? Vit seta eingi formlig krøv um útbúgving ella lívsroyndir fyri at søkja starv hjá politinum. Men vit leggja dent á tínar fyritreytir at verða ein góður politistur, sum kann loysa uppgávurnar hjá politinum í samsvar við reglur og virðir í samfelagnum og við virðing fyri einstaka persónin- um og rættindum hansara. Vit vilja fegin seta fólk í starv, sum ymisliga umboða føroyingin við atliti til sosialt og mentunarligt støði – og vit ynskja eitt hóskandi býti millum kvinnur og menn. Treytir sum skulu vera loknar, áðrenn tú søkir: • Tú ert fyltur 21 ár • Tú hevur føroyskan/danskan heimarætt • Tú hevur góða heilsu, vanliga hoyrn og vanliga litsjón • Tú hevur koyrikort til persónbil Meiri kunning Tey, ið ynskja meira at vita, kunnu venda sær til politistøðina á staðnum, ella politistøðina í Tórshavn, at fáa vegleiðing, spurn- ingar svaraðar og kunningartilfar útflýggjað ella sent. Umsóknir kunnu sendast inn alt árið, og verða upptøku- royndir eftir tørvi. 4 politistar verða settir í 2001. Umsóknar- freistin til hesar upptøkuroyndirnar er 15. september 2000. Føroya Landfúti Politistøðin Jónas Broncksgøta 17 Boks 3018 FO-110 Tórshavn Tlf. 31)1448 · Fax 31)8266 Heimasíða: www.politi.fo Norsku gospel- sangararnir úr Stavanger gjørdu pallin í Nor›ur- landahúsinum um til eitt livandi alduhav, tá tey í sermerktu búnum sínum settu lív í hvønn annan, men ikki rættiliga fingu áhoyrarnar upp úr stólunum Rúnar Reistrup Hóskvøldi› á Jazzfestival- inum var gospelkvøld. Sal- urin var ikki heilt fullsettur, men fitt av fólki var kortini komi› at hoyra gospelsang- ararnar úr Noregi, sum fóru á pallin sum sí›sta fram- førsla hóskvøldi›. Kóri› var ikki stórt, ta› taldi eini fimtan fólk, men kortini fingu tey heilt gó›a breidd í sangin. Tær mann- ligu røddirnar vóru tó ikki serliga sterkar í mun til kvinnurøddirnar, tí teir vóru heldur fáir í mun til tær. Solosangurin var sum heild gó›ur, og serliga ein av kvinnunum megna›i at fáa áhoyrarnar at spíla oyr- uni út. Eitt sindur óvanlig var hendan gospelkonsertin hjá Stavanger Gospel Choir vi› ta› at áhoyrararnir fyri ta› mesta sótu púra fri›aligir og lurta›u. Vanliga plaga gosp- elkór at royna at fáa áhoyr- ararnar vi› bæ›i í sangin og dansin, men hóskvøldi› komu áhoyrararnir ikki upp úr stólunum fyrr enn kóri › sang eykalag sítt. Hinvegin var pallfram- førslan hjá kórinum ógvu- liga lívlig, og ta› er helst ikki heilt av lei› at siga, at kóri› leg›i størri dent á sína egnu framførslu enn at fáa áhoyrararnar vi› í konsert- ina. Alda á palli At síggja til sá kóri› ikki út sum ta› kom úr einum olju- b‡i í Noregi. Heldur vildi tú gitt at tey komu úr onkrari amerikanskari kirkju, visti tú ikki betur. Teir kvinnuligu sangarar- nir vóru í ví›um litføgrum kappum yvir ber bein eins og gospelkór í amerikansk- um kirkjum plaga at vera ílætin. Mannfólkini vóru tó ikki í kappum. Kapparnir settu enn meira lív í framførsluna hjá lívligu normonnunum, og tá kóri › ímóti endanum gjørdist í rættiliga gó›um lag, var ta› sum um at allir sangarnarnir hingu saman í einari myrka- bláari aldu, i› leika›i uppi á pallinum í Nor›urlandahús- inum. Ikki kirkjugongd Tónleikurin var gospel hós- kvøldi›, men konsertsalurin í Nor›urlandahúsinum var› ikki gjørdur um til eina kirkju ella samkomuhús av teirri orsøk. Stanvanger Gospel Choir tyktist vera tilvita› um at tey sungu á einum fjøltátta›um tónleikafestivali har áhoyr- ararnir eru ymiskir. Eingin bønarløta kom upp ímillum tónleikin, og sum so heldur eingin bo›skapar- bo›an. Tó so, ein av kórlimunum spældi ein lítlan leik á pall- inum, har áhoyrararnir fingu eitt or› ella tvey vi› um, hvussu tey best kunnu koma nær Gu›i, men ta› var ein stuttur og nokkso nátúrligur partur av konsertini, so tey, i› einans vóru komin fyri at hoyra sjálvan tónleikin, fingu ta›, tey komu eftir utt- an uttanumtos. Líti› kór – stór framførsla