hósdagur 3. februar 2005síða 9

Nr. 23 - 3. februar 2005 9 NORÐURLENDSK MENTAN Snorri Brend, sosialurin@snorri.fo Myndir: Bárður Lydersen Helga er nú farin frá sum stjóri, og í hennara staði byrjaði danin Niels Halm í starvinum týsdagin. Fyrrapartin í gjár sótu tey saman fyri at tosa um, hvussu tað víttfevnda arb- eiðið í húsinum hevur verið skipað, hvussu tað er skip- að í dag, og ikki minst, hvussu tað kann skipast í framtíðini undir leiðslu av tí nýggja stjóranum. Helga var ikki bangin fyri at oysa út av sínum royndum fyri Nielsi, sum fegin tók ímóti øllum teim- um góðu ráðunum frá frá- farandi stjóranum. Og tað er eitt rættiliga stórt og um- fatandi arbeiði sum fer fram í húsinum hvønn ein- asta dag. - Eg má bara siga sum er: Her er eingin tíð til at steðga upp. Arbeiðið koyrir við fullari ferð hvønn einasta dag. Og ætlar tú at slaka ferðina eitt sindur, so verður trupult á fáa ferð á aftur. - Men so vil eg siga, at vit hava sera dugnalig starvsfólk, sum gera eitt ótrúliga stórt og gott arb- eiði, sigur Helga Hjørvar. Ein listarligan profil Áðrenn Helga tók við starvinum hevði hon luttik- ið á mongum ymiskum økj- um innan mentanina í Ís- landi. Men at taka við starvi- num í Norðurlandahúsinum var ein sera stór avbjóðing fyri hana. - Hetta kravdi kunnleika um ein hóp av viðurskift- um, soleiðis at vit kundu byggja upp ein spennandi listarligan profil eisini her á landi, eins og gjørt er t.d. í Danmark, Íslandi og Bret- landi. - Hetta var kortini bert ein lítil partur av uppgávuni hjá mær, tí allar hinar part- arnar í tí víttfevnda arbeiði- num skuldi eg eisini taka mær av, sigur hon. Ein av hesum stóru upp- gávunum var at vera leiðari í sjálvum húsinum, her tað snýr seg um so ymiskt ting sum rakstur, viðlíkahald, renovering og túsund onnur ting. Helga hevði royndir frá líknandi arbeiðum í Íslandi, har hon sat í nevndini sum á sinni framdi eina rættiliga umfatandi renovering av Tjóðleikhúsinum í Reykja- vík. Hesar royndir tók hon við sær til Føroyar og fekk eisini brúkt tær her, tí hesi seks árini eru mangar ábøt- ur og broytingar farnar fram kring Norðurlanda- húsið. Millum hesar ábøturnar eru útskiftingin av møblum í Klingruni og í Cafeteria, broytingin av avgreiðsluni og nú til seinast tann nýggja inngongdin til hús- ið. Við stoltleika Ein onnur stór uppgáva var at vera starvsfólkaleiðari fyri tey 20 starvsfólkini, og alt tað sum eitt slíkt starv ber í sær. Hon skuldi m.a. seta seg inn í tey føroysku arbeiðs- viðurskiftini og tær ymisku reglurnar, sum arbeitt varð eftir, samstundis sum hon skuldi hava í geyma, at hetta var ein norðurlendsk- ur stovnur. - Sum ein part av hesum arbeiðinum havi eg eisini havt ta gleði at kunna taka ímóti einum hópi av út- lendskum gestum og listar- fólkum. Eg havi her við stoltleika kunna víst teim- um runt í hesum vala húsi. - Og tað er ikki at taka seg aftur í, at tey hava øll verið sera hugtikin av okk- ara Norðurlandahúsi, sigur hon. Sum systrar Fíggjarætlan hjá Norður- landahúsinum er uppá góð- ar 16 mió. kr, umframt tann peningin, ið fæst frá frá stuðlum og sølu av at- gongumerkjum til tiltøkini. Men húsið virkar ikki einsamalt, men er sum longu nevnt ein norður- lendskur stovnur, sum virk- ar í samstarvi við hini fýra norðurlandahúsini í Norð- urhøvum. Her er talan um NAPA í Nuuk, NIPÅ á Álandi, Norrøna Húsið í Reykjavík og NIFIN í Hel- sinki - Ja, í roynd og veru arb- eiða vit saman sum ein bólkur – ella í veruleika- num sum fimm systrar, sig- ur hon. Formansskapurin skiftir millum londini í Norður- londum, og beint nú hevur Danmark formansskapin. Í hesum samstarvinum hava londini so møguleika at spegla virksemið í teim ymisku londum. Sum at gera mat Eitt er so møguleikin at vera við í tí norðurlendska samstarvinum. Eitt annað er so at fáa alt hetta sam- skipað í hvørjum landi sær. Og sum íslendingum so líkt, dugir Helga eisini at lýsa tað við eini góðari mynd: At skula vera í øllum hesum er sum at gera mat eftir eini uppskrift. Tú hevur nógv pappírir, nógv tiltøk og annað sum skal kókast saman til ein rætt. - Og so er bara spurning- urin um at fáa alt hetta presenterað soleiðis at tað smakkar væl og at fólk dáma tað!, sigur hon. Høvuðsrætturin í upp- skriftini, um ein heldur fast við hesa myndina, er jú at gera tað so at teir føroysku ingrediensirnir eisini verða væl umboðaðir í hinum Norðurlondum, og at hini londini eisini verða umboð- aði í Føroyum. - Á henda hátt kunnu vit vera við til at stuðla før- oyskari mentan. Og tað er tað eg havi lagt størstan dentin á í míni tíð sum stjóri, sigur Helga. Hon kann tí eisini fegnast um, hvussu listin og ment- anin í Føroyum hevur blómað hesi árini. Eitt av teimum stóru tingunum í hennara tíð var uttan iva Listastevnan í fjør. Mánadagin varð hon so ámint um enn eitt mál, sum varð rokkið í hennara tíð. - Tað kom ein kvinna til mín fyri at takka mær fyri tíðina í Norðurlandahúsi- num. Hon fortaldi, at hon fyri stuttum hevði sæð eina gamla upptøku, har sjón- varpið spurdi meg um hvørjar dreymar eg hevði fyri føroysku mentanina. - Eg nevndi tá, at ein før- oyskur tjóðpallur lá ovar- laga á ynskiseðlinum. Og hygg, tað er nú hent, beint áðrenn eg fari frá sum stjóri. Tað er ótrúligt, sigur Helga Hjørvar. - Eitt arbeiði ið koyrir við fullari ferð - Jú, eg minnist sera væl, tá eg tók við starvinum her í Norðurlandahúsinum fyri seks árum síðani. Tað var sum at leypa útí eitt vatn og síðani royna av svimja í land aftur, sigur Helga Hjørvar Jóannes Eidesgaard takka Helgu Hjørvar fyri tíðina, hon hevur verið í Føroyum Ein av fyrstu døgunum fer Niels Halm at hava fund við Jógvan á Lakjuni, mentamálaráðharra. Her hittast teir kortini í Norðurlandahúsinum