fríggjadagur 4. februar 2005síða 23

Nr. 21 • týsdagur • 1. februar 2005 • 79. árgangur • www.sosialurin.fo Tveir av spælarunum, ið óivað koma at hava ein týðandi leiklut í steypafinaluni hjá kvinnum leygardagin, eru málverjin hjá Stjørnuni, Fríða Pet- ersen, og liðskiparin hjá Neistanum, Marj- un Tróndarson. Hvørgin av teimum hevur nakrantíð áður verið í steypafinaluni STEYPAFINALA Terji Nielsen terji@sosialurin.fo Seinnu árini er tað vorðið alsamt meiri vanligt í før- oyskum kvinnuhondbólti, at spælarar skifta millum fel- øg. Tá ið Stjørnan og Neistin leygardagin fara á vøllin, eru tað eisini fleiri, sum tá verða á hvør sínum liði, ið áður hava verið lið- felagar í onkrum heilt triðja felag. Til dømis landsliðs- málverjin hjá Stjørnuni, Fríða Petersen, og liðskipar- in hjá Neistanum, Marjun Tróndarson. Tær báðar hava áður leikt saman í Kyndli og kennast heilt væl. Vildi sleppa at vinna Tað var kanska eitt sindur óvæntað, at Fríða Petersen í summar valdi at fara úr barndómsfelagnum Kyndil til Stjørnuna, men sjálv sig- ur hon, at hon fegin vildi royna at vinna okkurt í hondbólti, og útlit vóru ikki fyri tí í barndómsfelagnum. Hon skifti til greipuvinnar- arnar úr Stjørnuni, og tað hevur hon ikki angrað, nú hon leygardagin skal spæla steypafinalu fyri fullari høll á Hálsi. Marjun er hinvegin upp- vaksin í Neistanum, men valdi at skifta til Kyndil í nøkur ár, men undan kapp- ingarárinum 2003/2004 valdi hon at fara aftur til Neistan. Nú sleppur hon fyri fyrstu ferð so at royna seg í eini steypafinalu, og gongur tað eftir vild hjá Neistanum, so verður tað Marjun, sum leygardagin tekur ímóti steypinum, tá ið Neistin hevur vunnið final- una. Um so er, fer Marjun óivað at geva sysktinabarn- inum, Stjørnuvenjaranum Rógva Nielsen, eitt lítið prik og arga hann, næstu ferð at familjan er savnað. Stjørnan er favorittur Tað er neyvan nakað duls- mál, at tað eru klaksvíks- kvinnurnar úr Stjørnuni, sum eru favorittar til at vinna finaluna leygardagin. Liðið liggur í løtuni á odda í landskappingini, og har- afturat eru tær greipuvinn- arar frá í fjør. Í seinastuni hava avrikini hjá Stjørnuni tó verið nakað óstøðug, og tað ásannar Fríða Petersen: – Vit hava verið ræðuliga óstøðugar í seinastuni, og serliga er tað í verjuni, at avrikini hjá okkum hava verið misjøvn, sigur hon. Fríða sigur tó eisini, at Stjørnan als ikki er av teirri fatan, at dysturin leygar- dagin er nøkur løtt upp- gáva, sum bara skal fáast frá hondini. - Ein finala er ein finala, og um vit ikki eru klárar til dystin, so vinna vit ikki, sigur hon. Marjun Tróndarson ásannar eisini, at Stjørnan er favorittur at vinna final- una, men hon heldur tó ikki, at tað er ómøguligt hjá teimum at syrgja fyri einum óvæntaðum úrsliti. - Tá ið vit spældu móti teimum í Klaksvík í landskappingini fyrr í kappingarárinum, høvdu vit takið á teimum størsta partin av dystinum, men mistu tó leiðsluna móti endanum. Eg eri sannførd um, at fáa vit verjuna hjá okkum at koyra optimalt, so fer tað eisini at merkjast í álopinum, og so kunnu vit koppa teimum, sigur lið- skiparin hjá Neistanum. Joan og Simona eru lyklaleikararnir Spurdar hvørjar leikarar hjá mótstøðuliðnum umráð- andi er at hava eyguni eftir í finaluni, hugsar serliga Marjun seg væl um. - Eg haldi, at tað er umráðandi hjá verjuni hjá okkum, at vit hava eitt vakið eyga við Joan Midjord Djordjevic, tí hóast hon ikki altíð skýtur so nógv mál, so er hon spælstýrarin hjá Stjørnuni, og fáa vit tamt henni, fáa vit eisini bast einum stórum parti av álopsspælinum hjá teimum, sigur Marjun Tróndarson. Ikki óvæntað heldur Fríða Petersen, at hjá Stjørnuni ræður um serliga at hava eyguni eftir stórskjúttanum hjá Neistanum, Simonu Pet- ersen, sum á einum góðum degi einsamøll kann koppa einum liði. Nógvir áskoðarar úr Klaksvík Nógvir áskoðarar kunnu væntast til kvinnufinaluna. Serliga eru tað klaksvíking- ar, ið plaga at møta mans- sterkir til slíkar dystir hjá Stjørnuni, og tá ið tær her- fyri leiktu hálvfinalu móti VB í steypakappingini, vóru ikki færri enn 900 fólk til dyst í Klaksvík. – Eg ivist ikki í, at tað verða okkara áskoðarar, ið fara at síggjast og hoyrast best í høllini leygardagin, sigur Fríða Petersen. Marj- un Tróndarson heldur tó, at tá ið finalurnar nú verða leiktar í Havn, so burdi tað verið so, at áskoðararnir hjá teimum vóru við yvirlutan, men hon loyvir sær tó at iv- ast í hesum, tí eftir hennara tykki eru áskoðararnir hjá Stjørnuni betur skipaðir enn teir hjá Neistanum. Hóast finalan verður leikt í høllini á Hálsi, sum er heimavøllur hjá Neistan- um, so metir Marjun Trónd- arson ikki, at tað er nakar fyrimunur hjá teimum. - Tað er neyvan nakar fyri- munur hjá okkum, tí allar- helst verða tað minst líka nógvir klaksvíkingar á áskoðaraplássunum sum neistafólk, heldur hon. Fríða tekur undir við hesum og sigur, at tað einasta sum fólk í Klaksvík tosa um í løtuni er finalan leygardag- in. - Eg eri sannførd um, at vit fara at eiga høllina leyg- ardagin, sigur hon. Fyrireika seg sum vanligt Hóast liðini spæla steypa- finalu leygardagin, so verð- ur ikki gjørt nakað eyka burtur úr fyrireikingunum til dystin hjá hvørki Neist- anum ella Stjørnuni, siga tær báðar. – Vit venja seinastu ferð hóskvøldið, og fríggja- kvøldið verða vit allarhelst savnaðar til okkurt meiri sosialt, men tað verður ikki gjørt nakað eyka burtur úr. Leygardagin hittast vit sum vant í Neista-hølunum und- an dystinum og hava taktik- fund, so tað er alt sum van- ligt, sigur Marjun Tróndar- son. Fríða Petersen, sum er búsitandi í Havn, venur vanligani bert tvær ferðir um vikuna í Klaksvík, og hon skuldi venja saman við liðfeløgunum hóskvøldið. – Eg vænti ikki, at vit venja fríggjakvøldið, og so frægt eg veit, so verður ikki gjørt nakað eyka burtur úr fyri- reikingunum til dystin, sig- ur Fríða Petersen. Nervarnir eru farnir at gera vart við seg Nú tað er farið at nærkast sjálvum finaludegnum, eru tær báðar Marjun og Fríða farnar at merkja eitt sindur til nervar til dystin. Finalur- nar verða sendar beinleiðis í sjónvarpinum, og tað er eisini nakað, sum tær hugsa um undan finaluni, at alt Føroya fólk kann fylgja við teimum. – Tað situr í høvd- inum, men tá ið tú ert komin út á vøllin, so hugsar tú ikki longur um tað, sigur Marjun Tróndarson, sum viðgongur, at hon longu nú hevur eitt sindur av nervum. Fríða heldur eins og Marjun, at tú hevur tað í høvdinum, at sjónvarpið sendur beinleiðis, men eins og Marjun sigur hon, at tað er nakað, sum tú ikki hugs- ar um, tá ið dysturin er far- in í gongd. – Eg havi tað soleiðis, at tá ið eg spæli dyst, so hugsi ikki um ann- að enn dystin, og eg hoyri til dømis als ikki áskoðararnar, um teir so eru 1.000 í tali, sigur hon. Enn sigur Fríða seg ikki hava fingið nakað serligt av nervum, men hon ivast ikki í, at teir fara at gera vart við seg í næstum. Spurdar, hvussu úrslitið fer at verða leygardagin, eru tær báðar ikki samdar á máli. – Eg vænti, at vit vinna 25-23 eftir ein spenn- andi dyst, sigur Stjørnu- málverjin Fríða Petersen. Neista-liðskiparin Marjun Tróndarson væntar ein enn meiri spennandi dyst, sum Neistin vinnur 27-26! Hvussu úrslitið verður, tað vita vit leygardagin umleið klokkan fýra. Ongantíð áður í finaluni Bæði hjá liðskiparanum hjá Neistanum, Marjun Tróndarson, v.m. og málverjanum hjá Stjørnuni, Fríðu Petersen, h.m. er talan um fyrstu steypafinaluna, tá ið tær leygardagin bresta saman í høllini á Hálsi. Mynd: Álvur Haraldsen