sunnudagur 6. februar 2005síða 40
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
40
Nr. 26 - 8. februar 2005
Neistin spældi sín
møguleika, men í
seinasta var tað ikki
nóg mikið. Stjørnan
hevði klassan, sum
skuldi til, tá mest stóð
á, og so gjørdist talan
um væntaða favoritt-
sigurin
COCA-COLA
KAPPINGIN
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Hóast tað frá øllum síðum
ljóðaði, at Stjørnan var
stórfavorittur til kvinnufin-
aluna leygardagin, so fingu
mongu áskoðararnir í long-
um løtum ein dyst, sum var
nakað væl meira spenn-
andi, enn roknað varð við.
Tí Neistin var als ikki
komin í Høllina bara fyri at
leggja seg skerflatar fyri
spádda yvirvaldinum. Held-
ur ikki hóast byrjanin upp á
dystin var alt annað enn góð
fyri teirra viðkomandi.
Fyrstu løtuna sá nevnliga
út til, at Neistin hevði ilt
við at gloyma, at talan var
um eina finalu. Hetta skilt
soleiðis, at spælararnir
tóktust vera fastlæstar av
týdninginum av spælinum.
Hjá
Stjørnuni
tóktist
hetta als ikki í sama mun
gera um seg. Tær royndu at
fáa ferðina á dystinu upp,
og hóast tær ikki spældu
upp til sítt allarbesta, so var
tað bara Helena Dam Poul-
sen í Neista-málinum, sum
forðaði fyri, at munurin
gjørdist ov stórur longu
fyrstu løtuna.
Treiskar
Neistakvinnur
Og spakuliga tóktust liðfel-
agarnir hjá Helneu so eisini
at koma inn í dystin. Fyri
tað nógva snaraði álops-
spælið kring skotstyrkina
hjá Simonu Petersen, men
hon varð aloftast væl ansað,
soleiðis at hon ikki ótarnað
kundi senda skotini í kass-
an. Hinvegin riggaði verjan
hjá Stjørnuni ikki so væl, tá
aðrar enn Simona royndu
seg. Fyri tað nógva stóðu
spælararnir á hælunum, og
tí fingu neistakvinnur fleiri
ferðir møguleikan at koma
ígjøgnum
verjuna.
Tað
kastaði eisini hópin av
brotskøstum av sær, og fyri
atð mesta vorðu hesi eisini
send trygt í meskarnar.
Men áloppsspælið hjá
Neistanum innihelt tó ein
stóran
veikleika.
Hóast
ótrygga verjuspælið hjá
Stjørnuni
kostaði
fleiri
útvísingar, so megnaðu tær
bláu als ikki at gera sær dælt
av hesum. Við seks móti
fimm megnaðu tær í alt ov
lítlan mun at spæla verjuna
tunna, og sálarliga tóktist
hetta at møða spælararnar.
Ikki minst eftir at Stjørnan
økti til 8-6 við bara fýra
útispælarum á vøllinum.
Men hóast tungu gongd-
ina, so noktaði Neistin at
geva seg. Stutt undan steðg-
inum tóktist annars ganga
tann vegin, at Stjørnan
veruliga skuldi fara avstað.
Spælið gleið nakað betri
fram eftir vøllinum, men
brádliga svaraði Neistin
aftur. Seinastu minuttirnar
undan steðginum broyttist
støðan frá 10-8 til 10-11, og
so var Neistin á odda, tá
farið varð til hálvleiks.
Verjan avgjørdi
Hálvleiksstøðan
kundi
kanska verið orsøk til, at
fjáltur fór at koma á Stjørn-
una, men so varð tó ikki.
Stjørnan-Neistin 22-17 (10-11):
Favorittarnir máttu stríð
Nervarnir
vóru øgiligir
Fyri fyrstu ferð, síðani
hon kom upp í fremstu
kvinnudeildina,
kundi
Fríða Petersen leygardag-
in fáa kensluna av, hvussu
tað var at standa við ein-
um steypi, og eftirfylgj-
andi kundi hon bara stað-
festa, at tað var ein deilig
kensla.
Men hon viðgekk eisini,
at tað var eitt sindur trupl-
ari at spæla slíkan dyst,
enn hon kanska hevði
roknað við.
– Eg hevði veruligar
nervar allan fyrra hálv-
leik. Tað plagar annars at
vera nakað, sum hvørvur,
tá
dysturin
er
farin
ígongd, men hesaferð tók
tað mær langa tíð at koma
ordiliga við í dystinum.
Og í mun til vanligu
støðuna, so var dagurin
kanska eisini eyka trupul
hjá Fríðu. Agne Masenaite
var nevnliga smáskadd, og
tó at hon var við á
beinkinum, so stóð tað
greitt, at Fríða helst mátti
standa allan dystin. Nakað
sum Fríða eisini helt
gjørdi uppgávuna tyngri.
– Tað sigur seg sjálvt.
Ofta kann tað jú hjálpa
nakað, um tú fært eina
løtu á beinkinum, fyri síð-
ani at koma aftur í dystin.
Tað hevði eg ikki hesa-
ferð, og tað gjørdi kanska
uppgávuna enn truplari.
Men eftir steðgin stóð tú
teg munandi betri. Hvat
var tað, sum tá hendi?
– Tað er sjálvandi fyrst og
fremst, at vit fáa verjuna at
koyra betri. At eg so fái
onkrar bjargingar, økir
sjálvandi um sjálvsálitið,
og so vóru nervarnir burt-
uri, staðfesti havnargentan
hjá Stjørnuni, áðrenn hon
flennandi segði, at nú
gekk leiðin altso til Klaks-
víkar, har hon saman við
liðfeløgunum skuldi feira
steypasigurin.
-jm
Nervarnir vóru øgiligir hjá Fríðu Petersen, men hon vann
at enda á hesum, og kundi tí feagnast um steypið, tá
dysturin var av
Mynd: Álvur Haraldsen