mikudagur 9. februar 2005síða 20

20 Nr. 27 - 9. februar 2005 Bæði Lama Sea og GoGo Blues borð- reiddu við einari liv- andi spæligleði, sum bóru bólkarnar víðari í hálvfinaluna UMMÆLIÐ orð: Tór Verland Johansen myndir: Jens Kristian Vang Lagt varð upp til eitt spenn- andi fyrsta umfar av Prix ’05 í Fuglafirði leygar- kvøldið. Fínpussaðu Deja- Vu og garvaðu GoGo Blues vóru hálvavegna skyrdir sum favorittar innan umfar- ið, men eisini outsidarirnir Lama Sea og SIC lógu og lúrdu. Eftir nakrar væl- eydnaðar framførslur, var stórur ivi um, hvør skuldi fylgja GoGo Blues til hálv- finaluna, tí nú var Paradox brádliga eisini vorin ein lítil møguleiki. Tá avtornaði høvdu lívligu Lama Sea smoygt seg framvið bæði DejaVu, SIC og Paradox. Góðir men stillir DejaVu, ið gjørdis nr. 2 í finaluni í 2003, løgdu fyri hettar kvøldið. Teirra fram- førsla var ikki so nógv ørð- vísi enn fyri tveimum árum síðani. Einkul løg við rættu- liga stemningsfyltum soundið, kryddað við off- beat rýtmum. Tað hoyrdist væl, at teir hava spælt nógv saman í seinastuni. Teir vóru sera væl samanspældir og góvu sum heild áhoyrar- unum eina góða framførslu. Fyrsta lagið "If someone calls you" var fjøllbroytt og kensluborið, og kanska tað besta lagið hjá DejaVu hetta kvøldið. Intro’in til næsta lagið við trummum og klav- er var góð, men í niðurlagn- um, har Líggjas Olsen við langum tónum sang, burdi Flóvin E. Viderø stuðlað við einari lekrari aðrustemmu. Spell ikki at útnytta tað góða sang-potentialið í bólkinum til fulnar, eins og gjørt varð í tí triðja lagnum, tí tað riggar væl, tá ið teir báðir syngja í senn. Sum heild vóru løgini hjá DejaVu góð, men tó eitt sindur óinteressant. Møgu- liga var tað sjálv framførsl- an hjá DejaVu, ið var orsøk- in til hetta. Sum áhoyrari fekk ein ta kenslu, at bólkur- in spældi fyri sær sjálvum, heldur enn at framføra fyri fólkunum í salinum. Eitt nú høvdu teir stilla soleiðis upp, at Líggjas vendi ryggin til restina av bólkinum, tá ið hann spældi klaver og sang. Tað sá undarligt og innan- hokið út. Eisini sýntist tað løgið og óneyðugt, at Flóvin sat á einum stóli og spældi guitar. Gamaní, tað er óivað eitt tilvitað val at sita stillur og síggja innhugsin út, men tað læsir bólkin fastan og skapar eina keðiliga frá- støðu til áhoyrarnar. Haldi ikki, at tónleikastílurin krev- ur hesa frástøðu, hóast hann er kensluborin og laidback. Tvørturímóti. Endamálið má verða at upptraðka og skapa áhuga fyri tí, man hevur at framføra. Tað er nevnliga munur á at sita í studio og spæla, og so at framføra fyri áhoyrarum. Tað merkir ikki at man partú skal upp at hoppa og leika í, men at man ikki bara tekur seg sjálvan í álvara, men eisini tey, man spælir fyri. Livandi spæligleði Longu áðrenn teir byrjaðu at spæla, sást týðiliga, at hesir ungu garpar vóru livandi og fullir av spæligleði. Lama Sea vóru komnir fyri at undirhalda og áhoyrararnir fingu undirhald fyri allar pengarnar. Teir spældu ikki fyri sær sjálvum, men fyri fólkunum úti í salinum. Tað er eingin ivi um, at bólkurin yvirraskaði nógvar áhoyrar- ar positivt við sínum lætta funk- og sving-rokki. Við lagnum "Spending all my love" var stílurin lagdur. Við einum skemtiligum og fjákutum Janusi Rasmussen sum forsangara, mintu teir ikki sørt um danska bólkin "Tin Tin og Hårtørrerne". Kanska ikki í tónleiki, men í øllum førum í stíli. Jón Klæmint Hofgaard á guitar og Sakaris Emil Joensen á bass fylgdu stílinum hjá Janusi, og saman fingu teir tríggir frontfigurarnir rættu- liga fólki við. Úti í høgra borði stóð trumfurin hjá bólkinum, Tróndur Hera- son, og kryddaði við sínari trompet. Tað krevur nógv yvirskot reint tónlistaliga at kunna upptraðka so orkumikið og útfarandi sum Lama Sea gjørdi. Av og á hoyrdist týði- liga, at nógva orkan, ið brúkt var at halda skemtiliga stílin, ávirkaði tað tónlistarliga samanspælið og sang- stemmurnar. At spæla skitið merkir ikki, at man ikki skal spæla tight. Stílurin, løgini og útsetingarnar eru longu har, og um Lama Sea skal yvirraska alt og øll og náa finaluna, skulu teir leggja seg eftir eisini at fáa sjálvan tónleikin at svinga 100% alln vegin meðan teir upp- traðka. Teknikkurin sveik Triði bólkurin — ella duo’in — Dimmi, kom ikki væl frá byrjanini. Hvørki so ella so. Fyrst virkaði teknikkurin ikki, og tað var sjálvandi sera óheppið og synd. Men tað var eisini torført at síggja og hoyra, hvat kon- septið í veruleikanum var. Veit ikki, hvørji krøv verða sett fyri at kunna luttaka sum bólkur ella duo í Prix Føroyar, men tað tykist sera løgið, at fyrireikararnir hava loyvt Dimmi at luttaka við pre-innspældum tónleiki á palli. Gamaní segði Gulli Johansen av og á okkurt í mikrofonina, og av og á dansaði hann á pallinum, men meginpartin av tíðini hugdi hann í ein telduskerm, meðan Malan Tyril sang inn yvir tann innspælda elektr- oniska tónleikin. Av teim upprunaligu 32 tilmeldaðu bólkunum, vórðu heili átta sáldaðir frá. Synd, um onkur av teim átta var ein bólkur, sum spældi livandi tónleik. Í heimsklassa Um tú skalt marknaðarføra blues tónleik so droppa Gary Moore, Robben Ford, B.B. King og John Lee Hooker. Ring til GoGo Blues, og bið teir koma. GoGo Blues komu, spældu og sigraðu. Uppá allar mátar vóru GoGo Blu- es í einum klassa fyri seg í Fuglafirði. Við teirra roynd- um og dygdum vóru teir møguliga favorittar hetta kvøldið, men at teir skuldu vera so cool og borðreiða við einari so einastandandi framførslu, var eitt sera positivt yvirraskilsi. Møguliga vóru tað nógvir áhoyrarar, sum ikki høvdu hoyrt ordiligan blues-rokk áður, men longu tá fyrsta lagið byrjaði, gjørdust fólk varug við, at bólkurin hevði nakað serstakt at bjóða. Tað var einki minni enn blues- rokk í heimsklassa! Bólkur- in spældi sum ein saman- sjóða eind og við sínari feitu bluesrødd og eminenta guitarspæli, gav Uni Debes alt, hann átti. Hóast tað fyrst og fremst svingaði totalt, vóru eisini detaljurnar í hásæti. Stund- um flættaðu solo’irnar hjá Una seg inn millum djúpu, men kontantu bass tónarnar hjá Arnold Ludvig og Spæligleð Lama Sea vóru komnir fyri at undirhalda og áhoyrararnir fingu undirhald fyri allar pengarnar Tað tunga og tað harða veruliga skuldi buldra úr hátalarunum, tá SIC sum seinasti bólkurin kom á pallin