mikudagur 16. august 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 13 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
11
tíðindablaðið sosialurin
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 155 - 16. august 2000
Nr. 155 - 16. august 2000
Framførslan hjá Lost Pilgrims var merkt av, at bólkurin ikki var rættiliga samanspældur, og at ljóðið ikki var av tí
besta. Spell at fyrsta konsertframførslan hjá slóðbrótaranum, Jørgin Dahl, skuldi fara fram undir hesum umstøðum.
Mynd: Álvur Haraldsen
RÚNAR REISTRUP
Lis Sørensen hevði nógv at
liva upp til leygarkvøldið.
Júst hvussu nógv, visti
hon helst ikki sjálv, men á
nógvar mátar var framførsla
hennara ein uppfylging av
konsertini hjá Sanne Salo-
monsen, sum endaði Jazz-
festivalin í fjør.
Hendan konsertin stendur
í minnunum hjá teimum
hjástøddu sum ein tann
frægasta í Føroyum nakran-
tíð.
Tá Lis Sørensen fór á
pallin sum seinasta navn á
ársins Jazzfestivali, kundi
hon tískil ikki annað enn at
standa í ljósinum frá Sanne
Salomonsen og traðka í
hennara fótaspor.
Og ta uppgávuna megn-
aði hon bara væl.
Tríklangurin hevur ljóðað
Við framførsluni hjá Lis Sørensen leygarkvøldið, er Tórshavnar Jazz, Fólka og Blues festivalur so at siga komin runt
og danski songkvinnutríklangurin Anne Linnet, Sanne Salomonsen og Lis Sørensen hevur ljóðað á festivalinum.
Væl uppløgd
Hóast hon og tónleikarar
hennara høvdu eina langa
konsertferð aftan fyri sær,
tá tey komu til Føroya, so
var Lis væl uppløgd og til
reiðar at geva áhoyrarunum
eina uppliving.
Hinvegin vóru føroysku
áhoyrararnir ikki so øgilga
væl upplagdir og har kom
ongantíð tann heilt stóri hit-
in í fjøldina.
Kanska var tað orsakað
av einum langum tungum
mjørkadegi leygardagin, at
áhoyrararnir vóru eitt sindur
tungir. Men helst var orsøk-
in til at salurin ongantíð
rættiliga fekk flog tann, at
áhoyrararnir ikki kendu so
væl løgini, sum Lis Søren-
sen og bólkur hennara fram-
førdu.
Men konsertin var góð og
oyruni
á
áhoyrarunum
mundu vera væl nøgd. Tón-
leikararnir, sum Lis drags-
aði við sær til Føroya, eru
kendir úr øðrum bólkum
sum Gnags og Tøsedren-
gene og teir spældu sera
væl.
Stórnavn alneyðugt
Lis Sørensen var einasta
rættiliga útlendska stór-
navnið á ársins Jazzfesti-
vali. Í fjør taldust kendu út-
lendsku nøvnini í hvussu er
trý, men tað er tó ikki nøgd-
in, ið er avgerðandi.
Tað mest umráðandi er at
Jazzfestivalurin hevur okk-
urt kent útlendskt navn, sum
kann setast ovast á plakat-
ina, tí tað er við til at seta
allan festivalin í eitt heilt
annað, og meira profession-
elt, ljós.
Tað var hesa uppgávuna,
ið Lis Sørensen fekk at
røkja í ár, og hon røkti hana
væl. Tað var ongantíð nakar
ivi um, at leygarkvøldið
skuldi vera høvuðskvøldið
á festivalinum - serliga ikki
eftir framførsluna hjá Lis og
bólki hennara.
Nú hevur festivalurin
koyrt á 17. ári, og tað er í
roynd og veru einki minni
enn ovfaranadi, at fyrireik-
ararnir hava fingið kend
nøvn til at kalla hvønn fes-
tival uttan at endurtaka seg
sjálvar við somu nøvnum.
Hvørja ferð verður spurt,
um tað nú finnast fleiri kend
útlendsk nøvn, ið eru
áhugaverd á einum Jazz,
Fólka og Blues festivali og
sum sjálv eru áhugað í at
spæla á festivalinum, og
svarið er, at vónandi megnar
festivalurin framhaldandi at
draga etablerað nøvn til sín,
tí tað eru fyri ein stóran part
tey, ið mynda sjálvan festi-
valin.
JOHAN JACOBSEN
Í sambandi við at Umman-
naq hevur hildið mentunar-
viku, varð eitt ferðalag úr
Runavíkar Kommunu boðið
við. Ummannaq og Runa-
vík eru nevniliga vinarbýir.
Við Jákup Lamhauge, bý-
ráðsformanni í Runavíkar
Kommunu, var tónleika-
bólkurin Økusól eisini við
á túrinum. Økusól luttók
sum tað mentunnarliga um-
boðið úr vinarbýnum í Før-
oyum. Økusól er ein tón-
leikabólkur, sum er settur
saman júst til hetta tiltakið.
Túrurin varð sera væl
eydnaður, runavíkingarnir
vóru væl móttiknir og blíð-
skapurin tók næstan ongan
enda.
Bólkurin er mannaður við
fólki, ið býr ella hevur sam-
band við Runavíkar Komm-
unu. Upprunaliga skuldi
Enekk við, men tá hetta ikki
lá fyri, bleiv hesin bólkurin
settur saman.
Bólkurin er mannaður við
Agnar Lamhauge, bass;
Marita av Steinum, tvør-
floytu; Óla Olsen, ljóm-
borð; Arna Carlsen, ljóm-
borð; Hjalta Joensen, guitar.
Tónleikurin Økusól spældi
vóru egnar útsetingar av
siðbundnum føroyskum og
grønlendskum løgum, av
Føroyskir tónleikarar í
Ummannaq
spælimansløgum úr Nóta-
bók Svabo frá 1775 og so
egin løg.
Í hesi mentunnarvikuni
var kvøldseta hvørt kvøld,
har ymiskt varð framført.
Økusól spældi hvørt kvøld.
Skráin fyri hvørt kvøldið
var rættiliga einføld og lík.
Tó, so kom hvørt kvøldið
mest sum øll bygdin at lurta.
Ein tílík kvøldseta byrjaði
við, at eitt streingjakór legði
fyri við nøkrum sangum,
síðan trummudansur, eitt
par var úr Thule og eitt ann-
að var úr Kanada. Eftir hetta
spældu so Økusól. Jens Ly-
bert, sum er stjóri á Norður-
landahúsinum í Grønlandi,
luttók eisini sum fólkasang-
ari við guitara og sangi. Til
endan á kvøldinum spældu
grønlendskir tónleikabólkar
meiri harðan rokktónleik.
Ummannaq liggur á eini
lítlari oyggj í Vesturgrøn-
landi. Bygdin er bygd á bera
hellu og liggur við eitt fjall,
ið er 1775 metrar høgt. Í
bygdini búgva umleið 1500
fólk og 6000 hunda. Føroy-
ingarnir smakkaðu eitt sind-
ur av grønlendskum siði;
t.d. royndu tey at eta rátt
kópakjøt Eisini var skipað
fyri túrum út í ta stórligu
grønlendsku nátúruni, við
ferðaleiðara úr Ummannaq.