fríggjadagur 25. februar 2005síða 16

16 Nr. 39 - 25. februar 2005 Góður smakkur kann menna føroyskt vinnulív – Vit eiga ta bestu rá- vøruna, men vit gera alt ov lítið burtur úr við at vísa á tann góða smakkin, sigur Johan Mortensen. Hann er ein av stigtakarunum til Gastronomisk Aka- demi Føroya, sum verður stovnað í næsta mánaði MATGERÐ Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Feløg av slíkum slagi eru kend í øðrum londum, men nú er túrurin so komin til Føroyar. Endamálið við felagnum er at menna tann kulinar- iska ansin og at kveikja áhugan fyri føroyskum vør- um og rávørum. – Vit eiga eitt so ótrúligt tilfeingi, líka frá taranum í fjøruni til neytini í hagan- um. Men vit gera alt ov lítið við tað, sigur ein av stigtak- arunum, Johan Mortensen. GAF, sum felagið er stytt, er kortini ikki stovnað enn, men í næsta mánað er ætl- anin at kalla inn til stovn- andi aðalfund. Og so verð- ur farið til verka. Kjøt er annað enn kjøt Í kvøld verður stóra tiltakið við føroyskum kjøti fyri- skipað á Hotel Føroyum. Og er tað nakað sum Johan fegnast um, so er tað tann ovurhonds stóra undirtøkan til tiltakið. Fyri Johan er hetta eitt tekin um, at fólk eru farin at geva okkara egnu rávøru ans, og fegin vilja fáa størri kunnleika til ta rávøruna, sum finst í okkara landi. – At ein nú hevur sett sær fyri at vísa á, hvat skerpikjøt er, og hvat fæst burtur úr kjøti – tað er sera positivt. Tí vóni eg eisini, at ein fer at halda fram við hesum. – Hetta vísir eisini, at vit hava brúk fyri at koma saman fyri at tosa um føroyskan mat, og hvussu vit kunnu marknaðarføra hann í Føroyum og uttan- lands, sigur hann, og leggur aftrat, at hetta tiltakið á hotellinum er eisini sprottið úr tosinum í GAF. Gloyma smakkin Endamálið við GAF er m.a. at tosa um, hvussu ein fær tann besta smakkin fram í føroysku rávøruni. Tí undrar tað Johan eitt sindur, at smakkurin sjáld- an verður havdur á lofti, tá tosað verður um føroyskt vinnulív. Hann vísir til eina sera áhugaverda sending í út- varpinum mánakvøldið, har alingin varð viðgjørd upp og niður. – Teir tosaðu um tons og krónur, og um vøkstur og dálking. Men eingin tosaði við einum einasta orði um smakkin. – Tað var fyri mær, sum ein tosaði um nøkur byggi- elementir, og altso ikki um matvørur og smakk, sigur Johan. Somuleiðis sær hann lýs- ingar við alskyns tilboðum, bæði um eitt og annað. Øll tosa bara um prís og prís, meðan smakkurin og dygd- in ikki verður nevnd við einum einasta orði. – Okkara ynski við fel- agnum er tí at tað kann vera við til at menna føroyskt vinnulív, eisini gjøgnum tann góða smakkin, sigur hann. Ein bólkur hevur í eina tíð sitið og fyrireikað stovn- anina, har bæði kokkar, fakfólk, rithøvundar og onnur eru við. Í næstum verður farið til verka. Væl gangist, ella rættari: Væl gagnist! – Vit mugu gera meiri við at fáa tann føroyska smakkin fram, sigur Johan Mortensen, sum er ein av stigtakarunum til nýtt gastronomiskt felags