hósdagur 17. mars 2005síða 15

FÓTBÓLTUR2005 Uttan naka› stórvegis hóvasták spældi Vagn- ur Mohr Mortensen seg í fjør inn í bæ›i HB-verj- una og landsli›shitan. Eisini hóast honum dámar best longur frammi á vøllinum HB Jákup Mørk Tey, sum hava fylgt vi› yngru deildunum hjá HB seinastu árini, mundu sjáldan vera í iva um, at Vagnur Mohr Morten- sen fór at teljast millum teirra, sum í framtí›ini fóru at mynda besta li›i› hjá HB. Longu í 1999, tá hann var 16 ára gamal, fekk Vagnur eisini fyrsta dystin á besta li›num, og sí›ani gekk ta› fyri mesta eftir ætlan. Hann beit seg alt meira fastan í hópin, og í 2001 var› hann at kalla rokna›ur millum stu›ulsleikararnar á li›num. Valdi sjógvin framum Men so ste›ga›i upp. Hugurin at royna sjólívi› taldi meira enn fastland og fótbóltur, og hvørki í 2002 ella 2003 var Vagnur partur av li›num. - Eg hev›i sjálvandi møgu- leika at forvinna naka› av pen- ingi á sjónum, og tá mær eisini dámdi hetta lívi› væl, var av- ger›in ikki so trupul at taka. Men í fjør byrja›i tú tó aftur. Var ta› alla tí›ina so, at tú hev›i ætlanir um at koma aft- ur? - Sjálvandi. Eg byrja›i so eis- ini á HF, og tá talan samstundis var um ári›, har HB fylti 100, vildi eg gjarna ver›a ein partur av hesum. Og ta avger›ina havi eg so ongantí› angra, kann eg leggja afturat, sigur hann. Og ta› gekk eisini vi› rúk- andi fer›, tá hann nú sum 21 ára gamal fyri a›ru fer› skuldi vinna seg inn á li›i›. Hóast út- gangsstø›i› var í mi›verjuni, so hev›i hann ofta hug at koma framvi›, fyri á tann hátt at skapa vandastø›ur. Og eisini vi› dey›bóltum var hann ein stór hóttan. Beint í landsliðshitan Fortí›in á yngru li›unum sum mi›vallar- og álopsspælari hev- ur eisini fínpussa› fótbóltsligu dygdirnar, og hetta sampakk- a›i væl vi› fótbóltshugsjónina hjá landsli›svenjarunum. So- miki› væl, at hann í juni mán- a›i var› skrásettur fyri sín fyrsta A-landsdyst. - Ta› var so als ikki naka›, sum eg hev›i hugsa› um, tá eg fór í holt vi› fótbóltin aftur, men sjálvandi var ta› ein stuttlig uppliving. Samstundis vil eg tó siga, at ta› ikki er nak- a›, sum eg solei›is gangi og hugsi um. Hjá mær er ta› fyrst og fremst HB, sum telur. Men ta› skerst ikki burtur, at nakrir av verjuleikarunum á landsli›num eru farnir at eld- ast. Røkka ambitónirnar ikki til at avlosya hesar, tá tí›in er búgvin til tess? - Bæ›i og. Ta› er sjálvandi stórt at spæla á landsli›num, men ta› ringasta eg veit, er at sita á beinkinum. Og realistiskt sæ›, so ver›ur ta› nokk leik- luturin í landsli›shøpi í hvussu so er eini tvey-tr‡ ár afturat. So ta› er ikki ta›, sum eg hugsi mest um. Men ver›i eg bo›- sendur til hópin, so taki eg sjálvandi av, sta›festur hann. Málið er greitt Her og nú sta›festir Vagnur tó, at ta› ræ›ur um at koma í nóg gó›a venjing til landskapping- arbyrjan. Ikki minst eftir at eina ska›i í rygginum helt honum burtur frá li›num seinastu dystirnar í fjør. - Eg valdi at halda fullkomu- liga frí frá fótbóltinum í vetur, so eg kundi koma ordiliga fyri meg aftur. Ta› vi›førdi so eis- ini, at eg gav avbo› til lands- li›svenjingar, tí eg vildi ikki geva eina vánaliga mynd av mær sjálvum, tá venjingarstø›- an ikki var nóg gó›. Nú er formurin tó um at vera har, og so er ta› nógv hugaligari at spæla. Ver›ur hugt at hópinum hjá HB, so hevur li›i› mist nakrar av stu›ulsleikarunum frá í fjør, men hóast hetta, so ivast Vagnur ikki, tá vit spyrja um málsetningin. - Í HB fara vit altí› eftir gulli- num, og eg haldi eisini, at vit hava møguleikan. Sjálvandi eru nakrir profilar farnir av li›num, men teir yngru leikararnir eru eisini búna›ir eitt ár. Ikki minst rokni eg vi›, at Rókur kann ger- ast ein berandi spælari í ár. - Og so hava vit eisini havt naka› av tilgongd. Jóhannis og Hans eru komnir aftur til felag- i›, og ta› fer avgjørt at økja um kappingina um plássini. Sjálvur hevur Vagnur í venj- ingardystunum spælt á mi›- vøllinum, og hann dylir ikki fyri, at hetta hóvar honum væl. - Ta› er sjálvandi ein avbjó›- ing at spæla í verjuni, men á mi›vøllinum ert tú meira vi› í framrætta›a spælinum. Eg havi ta› nú einafer› so, at eg vil heldur vera vi› til at skjóta mál, enn at for›a fyri málum. Men venjarin eigur sjálvandi seinasta or›i›, so vit fáa at síggja, hvat ta› ver›ur til, sigur hann at enda. Ein nýmótans verjuleikari Ta› er sjálvandi stórt at spæla á landsli›num, men ta› ringasta eg veit, er at sita á beinkinum. Og realistiskt sæ›, so ver›ur ta› nokk leikluturin í landsli›shøpi í hvussu so er eini tvey-tr‡ ár Metingin Trý gullmerki á rað í landskapp- ingini boða greitt frá, at HB telist millum tey sterkastu í landinum. Hinvegin kann gerast trupult hjá verandi hópinum at lyfta arvin, tí serliga í álopspartinum tykist lið- ið skert. Fæst tann parturin at rigga, verður HB aftur eitt gott boð til gullið, tí í øllum hinum ketunum mugu meistararnir sig- ast at vera sera væl fyri. Stutt landsli›skarriera Vagnur Mohr Mortensen hevur helst havt stytstu føroysku landsliðskarrier- una higartil. Tá Føroyar tann 1. juni í fjør leiktu móti Hollandi, varð Vagnur skiftur inn, eftir at teir 90 minuttirnir vóru lidnir. Honum eydnaðist ongantíð at nerta við bóltin ta tíðina, sum hann var á vøllinum. 15