hósdagur 17. mars 2005síða 19

19 FÓTBÓLTUR2005 – Vit skulu tora at leypa á, og vit skulu lata bólt- in gera arbei›i›.Ta› er umrá›andi, at spæli› gongur skjótt, og er kjansur at spæla bóltin frameftir, so skulu vit gera ta›, sigur Johan Nielsen, sum í ár skal royna at føra sítt li› til eitt eins gott úrslit sum í fjør. Fyrireikingarnar til kappingina hava tó veri› truplar Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Skála tók øll á bóli í fótbólts- kappingini í fjør. Li›i› leg›i har›liga fyri vi› at vinna fyrsta dystin, sum var ímóti meistara- li›num HB, og eftir nøkur um- før var alt prát um ni›urflyting- arvanda brá›tagna› á Skála. Eftir ta› snú›i ta› seg um eitt oddastrí› ímóti stóru feløgun- um úr Havnini, og endin var eitt tri›ja pláss, bronsa og kjansur í europeiskum fótbólti. Ta› var ikki bara ta›, at Skála fekk gó› úrslit og var ovarliga á stigatalvuni. Li›i› spældi eisini gó›an og positiv- an fótbólt, og til tí›ir var rætti- ligt flog yvir tí kvika og ágang- andi li›num hjá Skála. – Ta› kom óvart á nógv li›, at vit spældu so álopssinna› í fjør. Fólk høvdu helst rokna› vi›, at vit fóru at vera defensiv- ir, men vit gjørdu beint ta› øv- ugta. Vit løgdu dent á at spæla skjótt, ágangandi og álopssinn- a›, sigur Johan Nielsen, sum var› valdur til ársins venjara í føroyskum fótbólti í fjør. Snildi og dugnaligi venjarin úr Havn hev›i gjørt Skála til eitt oddali› eftir einum ári, og ta› kom púra óvart á tey flestu. – Vit hildu okkum til okkara leikhátt, og vit høvdu ári› frammanundan eisini roynt at spælt, sum vit gjørdu í fjør, men tá klára›u vit ta› ikki. Men eftir eitt ár gekk ta› betur vi› spælinum, og onkrar dystir í fjør spældu vit væl, sigur Johan Nielsen beske›in. Álopssinnaður hugburður Ta› tóktist, sum um fyrsti dyst- urin í fjør rættiliga kickstarta›i eitt Skálali›, sum árini framm- anundan hev›i strí›st í botni- num í 1. deild. – Tann fyrsti sigurin skapti begejstring á li›num. Spælarar- nir sóu, at teir kundu vinna, hó- ast árini frammanundan høvdu veri› tung. Gó›a samanhaldi› á li›num og viljin bóru li›i› langt í fjør, og so skulu vit held- ur ikki gloyma, at nakrir spæl- arar skara›u framúr og gjørdu stóran mun, sigur Johan Nielsen. Hann hev›i arbeitt vi› einum grundleggjandi leikhátti, sum li›i› helt seg til alt ári›. – Vit skulu tora at leypa á, og vit skulu lata bóltin gera arb- ei›i›. Vit eru ikki so tekniskt gó›ir, at vit kunnu putlast vi› bóltinum, men ta› er umrá›- andi, at spæli› gongur skjótt, og er kjansur at spæla bóltin frameftir, so skulu vit gera ta›. – Vit vilja hava bóltin, men ta› skal ikki ver›a bara fyri at hava bóltin. Tá i› vit vinna bólt- in, skulu vit altí› fyrst royna at hyggja frameftir fyri at vita, um ein kjansur er at leypa á, men um tann kjansurin ikki er har, so skulu vit spæla bóltin runt á li›num og royna at koma fram á vøllin á tann hátt. Tann ey›kendi leikhátturin hjá Skála kom ikki av ongum, tí í eitt heilt ár hev›i Johan Niel- sen lagt dent á hetta spæli›, uttan at úrslitini høvdu veri› serliga gó›. – Tá i› eg hugdi efti video- upptøkum av dystum hjá Skála ári› frammanundan, kundi eg sta›festa, at li›i› hev›i trupul- leikar bara vi› at spæla bóltin frá sínari hálvu og fram á vøllin. So byrja›u vit at arbei›a vi› tí fyrst – at hava bóltin – og har- frá helt arbei›i› fram, grei›ir hann frá. Havnin má framleiða spælarar Seinastu tríggjar landskapp- ingarnar hjá 1. deild monnum eru enda›ar vi›, at HB er blivin meistari. Men hvat er ta›, sum HB hevur gjørt betur enn hini feløgini í landinum? – Teir hava havt teir bestu spælararnar, og teir hava dug- a› væl at fingi› fatur á teim- um. Men ta› kann gerast ein trupulleiki fyri føroyskan fót- bólt, um høvu›ssta›urin ikki produserar fleiri 1. deildarspæl- arar. Havnafeløgini hava hugs- a› nógv um at vinna FM, og tí hava feløgini ikki sett so nógvar ungar spælarar vi›, sum tey kundu, sigur Johan Nielsen. – Um eitt so stórt øki í landi- num ikki produserar nógvar 1. deildarspælarar, so kann ta› gerast ein vansi, men ta› tykist tíbetur sum, at ein vend er komin í, og fleiri ungir spælarar fáa kjansin í havnafeløgunum nú. Johan Nielsen heldur, at ta› er eisini umrá›andi, at spælar- arnir sjálvir eru tolnir og hava vilja til at strí›ast fyri at koma fram. – Tí kann ta› vera sera gott fyri føroyskan fótbólt, at nakrir ungir spælarar fara uttanlands at spæla. Ta› kann vísa ø›rum, at ta› loysir seg at seta sær høg mál og at strí›ast fyri teim- um, sigur Johan Nielsen. Vánaligar fyrireikingar Fyrireikingarnar hjá Skála til kappingina í ár hava veri› darv- a›ar av, at fleiri av útlendsku spælarunum eru komnir seint til landi›, og summir spælarar spæla hondbólt eisini. – Í grundini hava vit onga fyrireiking havt, tí so nógvir spælarar hava mangla›. Eg havi framvegis ikki havt alt li›i› saman enn, sigur Johan Niel- sen smáar tvær vikur á›renn fótbóltskappingin byrjar. – Øll hini feløgini hava vant í langa tí›, og summi feløg hava eisini vant í vetur, og tí er stø›- an á Skála naka› heilt fyri seg. Ta› er eingin fyrimunur fyri okkum, at kappingin byrjar fyrri í ár, sigur Johan Nielsen. Hann heldur, at ta› hev›i veri› betur, um ta› vóru fleiri lokalir spælarar vi› hjá Skála, men teir, sum kunnu spæla, eru vi›. – Skála er í eini yvirgangstí›, har felagi› má hava spælarar uttanífrá fyri at klára seg. Vit hava fingi› teir lokalu spælar- arnar inn á li›i›, sum kunnu ver›a vi›, og ta› ganga helst nøkur ár, á›renn Skála kann hava fleiri av sínum egnu vi›. Men ta› er tann vegin, felagi› skal, sigur Johan Nielsen. Metingin Skála hevur ikki havt tær bestu fyrireikingarnar til kappingina í ár, og tí kann tað gerast trupult, um liðið fær eina vánaliga byrj- an. Men spælaratilfeingið og grundin er til náa fram um miðj- una í landskappingini Hugburðurin skal vera álopssinnaður – Vit skulu tora at leypa á, og vit skulu lata bóltin gera arbei›i›. Vit eru ikki so tekniskt gó›ir, at vit kunnu putlast vi› bóltinum, men ta› er umrá›andi, at spæli› gongur skjótt, og er kjansur at spæla bóltin frameftir, so skulu vit gera ta›, sigur Johan Nielsen um spæli› hjá Skála »Ein Skála« At gera ein »Skála« er nærum vorðið eitt hugtak í føroyska fótbóltsheimi- num. Tvey ár á rað bjargaðu skála- menn sær tilveruna í bestu deildini við at vinna tríggjar teir seinastu dystirnar upp í slag.