leygardagur 12. mars 2005síða 11

Nr. 50 - 12. mars 2005 11 VIÐMERKINGAR Landsfundur Sjálvstýrisfloksins í Vágunum Kári P. Højgaard løgtingsmaður Landsfundurin seinasta vikuskifti hevur fingið góða blaðrúmd ávikavist í Sosialinum og Dimma- lætting. Hesir miðlar høvdu sent blaðfólk á fundin. Nú hava seinastu lands- fundirnir verið opnir fyri pressuni og er tað at fegnast um, at bløðini senda umboð, so føroya fólk fær eina hóm- ing av, hvat hendir á slíkum fundum. Eg má tó siga, at hevði væntað eina meira objektiva frásøgn enn hana, blaðmaðurin á Sosialinum borðreiddi við týsdagin. Samanumtikið má ásannast, at blaðmaðurin ger sínar persónligu niðurstøður, ið síðan verða borðreiddar fyri lesarunum sum ein liðugt- rættur. Heldur átti hann at greitt frá hvat veruliga hendi, og lata lesaran gera sínar egnu niðurstøður. Blaðmaðurin var valevni hjá politiskum flokki, ið situr í samgongu, og boðskapurin er í alt ov stóran mun er litaður av hesum. Hvat hendi so á fund- inum? Limirnir vóru sum van- ligt er kunnaðir um mál, ið Sjálvstýrisflokkurin hevur arbeitt við farna árið. Sjálvstýrisflokkurin met- ir at gransking eigur at rað- festast í fremstu røð og var hetta eisini nevnt í frágreið- ingini. Formaðurin fekk eitt herðaklapp frá gestarøðar- anum Eyðun Andreasen formanni í Granskingar- ráðnum, fyri floksins støðu og útsøgn um gransking í Løgtinginum. Niðurgerandi sigur blað- maðurin á Sosialinum: "Formaðurin harmaðist um, at tað hevur verið so tor- ført at fáa samskifti millum floksleiðsluna og baklandið. Men tað skuldi nú betrast. Og til at gera tað lættari, hevur flokkurin keypt eina farteldu til skrivstovuna. Eg greiddi frá, at vit høvdu keypt eina kanón og eina farteldu, sum fyrstu ferð vóru roynd nú á fundin- um. Hetta fór at lætta um og betra møguleikarnar at fáa boðskapin út, tá vitja bleiv úti hjá lokalfeløgunum. Somuleiðis varð greitt frá mikudagsfundunum á Gamla Apotekið, har ting- maðurin og baklandið tos- aðu saman um aktuell mál, hetta var nýggjur táttur og var hetta ein styrki fyri tingarbeiðið. Eitt dagsaktuelt mál vóru bygnaðarbroytingarnar hjá Toll- og Skatt, sum lands- stýrismaður Sambands- floksins í fíggjarmálum hevur ábyrgdina av. Her hevði undirritaði eina greiða støðu til niðurlegg- ingarnar av deildunum í Vágum, Saltangará og Klaksvík. Vísti á at einar 12 mió eru brúktar til bygning í Klaksvík og áðrenn flutt er inn verður avgerð tikin um at flyta burtur. Hetta verður heldur ikki nevnt í Sosialinum. Heldur ikki verður nakað nevnt um ivasemi Sjálvstýr- isfloksins til førda fíggj- arpolitikkin hjá hesari sam- gonguni. Samtyktin vísir floksins støðu til nøkur tídningarmikil mál, sam- stundis sum høvuðsdentur verður lagdur á gransking og at landstýrismaðurin í fiskivinnumálum støðgar spekulatiónini við fiski- loyvum. At aldargamli Sjálvstýris- flokkurin nú er í ferð við at leggja árarnar inn og er komin á deyðastrá, er ynski- dreymur hjá politisku mót- støðumonnum floksins. Vit eru fleiri, ið eru av tí áskoð- an, at framtíðin við teimum avbjóðingunum ið liggja fyri framman hjá føroysku tjóðini, best verða loyst sam- svarandi teimum ætlanum, val- og stevnuskrá Sjálv- stýrisfloksins slóða fyri. Politiska søgan her á landi hevur prógvað, at brúk er fyri Sjálvstýrisflokkinum. Vit høvdu framgongd til fólkatingsvalið og flokkurin kemur sterkt aftur til komandi løgtingsval. Svarið er ein greiður boðskapur, ídni, trúfesti, samanhald. Unn í Dali Citat frá Chief Dan George: Um tú tosar við dýrini, tosa tey við teg. Um tú ikki tosar við tey, lærir tú tey ikki at kenna. Og tað tú ikki kennir, gevur tær ótta. Tað tú óttast drepur tú. Vit kunnu, um vit ynskja tað, læra ómetaliga nógv av okkara sambúgvum her á jørð. Kettan lærir teg, at finna frið við tær sjálvum, at virða teg sjálvan og tað sum er. Hygg eina ferð, hvussu hon gevur sær tíð at sleikja sær, at hvíla og finnur fri. Hundurin lærir teg trúð- festi og endaleysan kær- leika. Hygg, hvussu hann fylgur øllum tú gerð og hvussu hann oysur kær- leika til tín, óansæð hvussu tú handfert hann. Hann baktalar teg ikki. Fuglurin, sjálvt um tú hevur sett hann í búður. Hann lærir teg, at syngja og lovprísa lívi. Sjálvt um øll eggini fórust, so syngur hann av hjartanum. Hann finnur gleðina aftur, beint sum sólin rísur. Ein nýggjur dagur, ein nýggjur sangur. Eiturkoppurin vísur okkum, hvussu vit kunnu spinna okkara lívsleið við gávum. Hvussu vit lætt kunnu ganga leiðina, uttan at snáva. À henda hátt tosa tey við okkum, hvønn dag. Uttan at ótolnast og fordøma, at vit ikki lurta og uttan mun til, hvørji vit eru, so tosa tey við okkum. Kongar og biddarar eru líka, í eygun- um á okkara sambúgvum og Gudi. Illviljin móti okkara sambúgvum, er grundaður á fávitsku. Hygg at teimum og Guds orði: Kettan = elska teg sjálvan, so tú eis- ini kan elska onnur. Hundurin = Tann enda- leysi kærleikin og trúfesti. Fuglurin = lovprís lívi í takksemi, syng eisini fyri teimun, sum einki eiga, so tey kunnu eiga sang. Eiturkoppurin = halt leið tína reina og óttast ei morgindegnum. Eitt serliga kent dømi, nú várið er í nánd. Eg hugsi her um allar hvølparnar og kettlingarnar, sum verða dripnir á bæði líkinda og ólíkinda hátt. Uttan viring fyri tí einstakað og rættindi til lív, verður høvdið slitið av hesum forsvarsleysu kroppum. Og hugsa tær til, at mamman ber ikki illan huga til tín. Um tú steinar, druknar, blakar ella kroyst- ur, hesi smáu hjørtu. Kettan ikki eingang rýmir og hundurin elskar teg, eins og Gud ger, óðansæð hvat tú gert. Fávitska og mangl- andi kærleiki, er orsøkin, til henda sorgarleik. Ego-kærleikin blendar okkum menniskju. Vit halda okkum elska, bert við at hugsa, at vit elska. Tað ber til, at taka ábyrgd, at handla! Fyri- byrging av føðing av kettlingum og hvølpum, er ein veruligur møguleiki. Men bert, tá kærleikstankin er blivin ein útliva kær- leikskensla. Vit menniskju hava flutt okkum frá tí upprunaliga, sum er, at liva við náttúruni og kærleikskensluni, til at liva av nátúruni og kær- leikstankanum. Eitt dømi um tað, er mat- urin vit eta. Men bert tí vit hava valt at eta kjøt, er tað ikki neyðugt at slakta meir enn etið verður. Her er tað, at vit liva av náttúruni. Høvdu vit bert tikið tað, sum var neyðugt, og harvið víst virðing, livdu vit við náttúruni. Og tað hevði verið nokk av mati til øll. Tað fara fleiri tons av mat- vørum um árið, enda sum rusk her heima í Føroyum, grundað á vanvirðing/fá- vitsku og tørvandi kærleika. Menniskjur doyggja av svongd, kring allan heim, av somu orsøk. Jesus heitti á, at samla allar molarnar saman so onki fór til spillis. Vit eiga ábyrgdina. So einkult er tað. Men eiga vit kærleikan? Millum nærum øll dýr í Føroyum er kettan ikki eitt upprunadýr, ei heldur hundurin. Tað eru vit menniskju, sum hava valt, at hesi dýr skulu vera her. Sum tænarar skulu tey hjálpa okkum. Hundarnir nýtast sum seyðahundar, vagthundar, førarahundar og til pynt. Kettan sum rottu- og músafangarar og eisini til pynt. Vit hava ábyrgdina av, at hesir ar- beiðsomu og trúfastu sam- búgvar, sum vit hava valt at takað ræði á, verða hand- farnir við virðing og kær- leika. Óvitanin hevur sníkt seg sum tjóvur á nátt, innyvir hjørtu okkara og kølt tey niður. Vit hava nýtt heilan so leingi, at vit hava gloymt at liva hjarta. Tíðin er nú komin, at vit velja at liva við náttúruni, og liva kær- leikskensluna. Áhugavert er tað, at tað einasta organið, sum ikki er virt í mumiunum, funnar í Egyptalandi, er heilin. Hann er sogin úr høvdun- um og koyrdur burtur sum óbrúkilit rusk! Hóttanin mót alt lív er fávitska Í bløðunum um dagarnar sigur Símun á Høvdanum, at undirritaði ikki hevur hildið orð, tá um av- greiðslugjaldið uppá 30 kr ræður, sum Toll- og Skatt- stovan krevur, nú fyritøkur gera arbeiðið vegna mynd- ugleikarnar. SáH setti spurningin til Fólkaflokkin í ÚF-kjaki undan løgtingsvalinum fyri ári síðani, har trý fólka- floksvalevni svaraðu spurn- ingum frá lurtarum. Undanfarni løgmaður og núverandi formaður í fíggj- arnevndini, Anfinn Kalls- berg, undirritaði og Fólka- flokkurin hava verið samd um, at tá tollautomatiser- ingin er framd, so skal vinnan nýta hesa tænastu kotsnaðarleyst. Fyritøkur- nar gera tá vituligt arbeiðið fyri tað almenna. Tí heldur Fólkaflokkurin fast við sjónarmiðið um, at avgreiðslugjaldið eigur at falla burtur og var hetta jú eisini støðan undan sein- asta løgtingsvali. Fólkafloksins sjónarmið eru landsstýrismanninum í fíggjarmálum kunnug. Hann hevur málsræði á øk- inum og ger sostatt av nær gjaldið verður strikað. Landsstýrismaðurin í fíggj- armálum hevur eisini boð- aða frá, at tá tollautomatis- eringin er virkin um alt landið, vil hann taka av- greiðsluavgjaldið til endur- metingar við tí fyri eyga at strika tað. So, Símun á Høvdanum, bæði undirritaði og Fólka- flokkurin halda við støðuna undan valinum í fjør um kostnaðarleysa avgreiðslu- tænastu. Vit seta okkara álit á landsstýrismannin í fíggjar- málum, at hann í næstum fer at avgreiða málið sam- svarandi sjálvsagda ynski okkara. Livst so spyrst. Vinaliga Bjarni Djurholm Jú, eitt orð er eitt orð Edvard Joensen blaðmaður Tað er hvørki persónliga politiskt litað ella niðurger- andi, sum blaðmaðurin á Sosialinum skrivaði frá landsfundi Sjálvstýrisfloks- ins í Vágum. Hvørja politiska sann- føring blaðmaðurin hevur, er slíkum uppgávum full- komuliga óviðkomandi, og tað hevur blaðmaðurin eis- ini í hesum førinum hildið uttanfyri. At blaðmaðurin gjørdi eina niðurstøðu út frá tí, sum hendi á fundinum, er sjálvsagt. Tað er tað hann fór til. Eitt fundarreferat minutt fyri minutt er óáhugaverd. Tað, sum ræð- ur um, er at fáa tað »vesent- liga«, sum hendi á fund- inum, út til lesaran. T.d. hvørjar framtíðarætlanir flokkurin hevur. Hvønn po- litikk fer flokkurin at reka í framtíðini? Tað, sum er farið, er søga, sum lesarin longu hevur fingið at vita, og er tí óáhugavert at hoyra um- aftur í eini landsfundarfrá- søgn í blaðnum. At ein andstøðuflokkur er ósamdur við samgonguna, er eingin nýggjheit. Tað er sjálvsagt, og eftir blað- mansins meting ikki neyð- ugt at brúka blaðrúmd uppá. Annars átti tað, sum onkur fyrrverandi fram- standi sjálvstýrismaður hevur gjørt eftir landsfund- in, at fingið formannin at hugsa um, um ikki tað, sum stóð í Sosialinum nú mundi vera á rættiliga góðari leið. Ver nú realistiskur Kári