Sosialurinarkiv
Sosialurin 2000-08-29, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 29. august 2000síða 9

‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

16 17 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 164 - 29. august 2000 Nr. 164 - 29. august 2000 JÁKUP MØRK Rúni Nolsøe var í nøkur ár spælskipari á miðvøllinum hjá VB, men síðani 1993 hevur hann havt hendan leiklutin hjá HB, har hann nú eisini er liðformaður. Eftir dystin móti VB helt hann, at sum so var hann ikki nøgdur við spælið, sum HB sýndi, men at úrslitið JÁKUP MØRK VB-HB 0-0 Karmarnir til ein rættan toppdyst vóru so avgjørt til staðar, tá leikararnir hjá ávíkavist VB og HB gjørdu seg til reiðar at fara á vøllin sunnudagin. Heimaliðið, sum ikki hevur ligið so væl fyri í nógv, nógv ár, hevði sjálv- sagt dyggan stuðul frá áskoðarunum, og longu áðr- enn dysturin byrjaði, vórðu nøkur dundur frá fýrverki at hoyra á Eiðinum. HB leikararnir høvdu tó eisini nakrar av sínum stuðl- um við. Stuðlafelagið hevði skipað fyri útferð, og alt í alt mundu eini hálvhundrað havnarfólk standa við eystursíðuna av vøllinum, haðani tey royndu at eggja sínar leikarar. Og tað hoyrir eisini til, at veðrið var av tí allarfagr- asta, og longu langt undan dystinum streymaðu fólk út á Eiðið. Verjukent Frá byrjan var líkt til, at talan skuldi gerast um ein dyst við sera fáum opnum møguleikum. VB var skert, tí Robert Cieslewicz hevði leikbann, og tí var leikandi venjarin, Krzystof Popczynski, einsamallur á toppinum. Ætlanin var allarhelst, at vongverjarnir og annar av framrættaðu miðvallarunum skuldu stuðla í álopspartinum, men yvirhøvur var uppgávan hjá venjaranum sera trupul. Vandamestir vóru vágbing- arnir, tá tað eydnaðist at spæla seg ígjøgnum í borð- unum, men innleggini sakn- aðu neyvleika, og tí gjørdist talan sjáldan um vanda- miklar støður. Eisini HB var sera verju- kent í útgangsstøðnum. Ikki tí, fólkið var tað sama, og taktiktalvan segði framveg- is 4-4-2, men eitt nú varð sera sjáldan roynt at nýta síðurnar til at bróta seg Bæði vardu sítt Oddastríðið í Vági endaði, sum tað byrjaði. Hvørki HB ella VB megnaði at skapa teir stóru møguleikarnar, og yvirhøvur tóktist aðalmálið hjá báðum at liggja í verjupartinum Nøgdur við stigið Liðskiparin hjá HB var nøgdur um úrslitið, sum teir fingu suðuri í Vági var í lagi fyri teirra viðkom- andi: - Nei, vit fóru ikki inn á vøllin eftir einum javnleiki. Vit kunnu í øllum førum liva betri við einum javn- leiki enn VB kann, helt hann fyri, tá vit spurdu hann, um teir fóru á vøllin eftir einum javnleiki. Einki er avgjørt Tá tosið fall inn á, hvat lið kann kalla seg føroyameist- ara, ta kappingin er liðug um ein góðan mánað, var HB liðformaðurin tó eitt sindur í iva: - Sjálvandi vilja vit royna at vinna, men tað er ógvu- liga torført at spáa um, hvat lið tað verður. Tað tó tað liðið, sum sýnir størsta stabilitetin í avrikum sínum, tað sum eftir er av kapping- ini. Øll oddaliðini hava tor- førar dystir eftir, so har kann alt henda, segði altso Rúni Nolsøe. Hóast spælið ikki var av tí besta, var Rúni Nolsøe kortini nøgdur um úrslitið móti vágbingum Hvørki av liðunum vildi offra nóg nógv í verjupartinum, og millum annað varð Krzystof Popzynski einsamallur á toppinum hjá VB Mynd: Áki Bertholdsen ígjøgnum. Bakkarnir høvdu heilt sjónligt fingið boð um at halda seg til verjupartin, og hetta avmarkaði álops- møguleikarnar hjá gestun- um. Ístaðin varð ofta roynt við longum sendingum niðan til áleypararnar, sum meira ella minni einsamallir royndu at koma framvið VB verjuni. Undantakið var, tá Allan Mørkøre, sum nú tykist á veg upp aftur, kom framvið í høgru. Hvør sína løtu Eftir at bæði liðini sostatt løgdu sera varisliga fyri, fekk HB eina lítla yvirvág seinna partin av fyrra hálv- leiki. Yvirvágin gav tó ikki teir stóru møguleikarnar, men hinvegin hildu teir í allar- flestu førum vágbingum langt frá HB málinum. Gestirnir vóru hesa løtuna fyrst á flest øllum bóltum á miðvøllinum, men nærri enn einari góðari roynd við høvdinum frá Jón Róa Jacobsen, og einum frí- sparki frá Allani úr 25 metr- um, komu teir ongantíð. Sum nevnt, so hevði HB gott tak á miðvøllinum hesa løtuna, og allarhelst var tað hetta, sum VB venjarin hevði hugsað mest um í hálvleikinum. Í øllum før- um tóktust vágbingarnir nógv meira tendraðir, tá teir fóru á vøllin til seinna hálv- leik. Bóltarnir, sum HB hevði vunnið í fyrra, komu nú aloftast til eitt VB bein, og spakuliga otaðu vágbingar seg longur oman móti HB málinum. Nærmast vóru teir við, tá Milan Kulic frá- gera væl snaraði HB verju- leikara av sær á skeyt frá brotsteigarsamankoming- ini. Bárður vardi tó sera væl fyri, tá hann fekk sligið dúkkandi skotið upp um málið. Nakað seinni fekk VB eitt heldur bíligt fríspark beint uttan fyri brotsteigin, tá Símun klossaðist so við bóltinum, at hesin støkk upp í hondina. Milan royndi seg við einum fløtum skoti nið- ur móti handara horni, men Bárður fekk tveitt seg, so- leiðis at eisini tann vandin var av. Júst hetta frísparkið var annars eitt gott dømi um, hvussu ótryggir leikararnir vóru á vøllinum. Hóast tal- an var um ógvuliga taktiskt vøllinum, og so vóna at teir har frammi megnaðu at gera eitthvørt. Talan er tó um stórar íløg- ur, sum skulu gerast, um nøkur vón skal vera at betra um vøllin, og tí er helst líkt til, at trupulleikin av vøll- inum í Vági stendur við nøkur ár frameftir. Ingi tetti aftur VB hevði sostatt eina hampuliga yvirvág á mið- vøllinum hesa løtuna, men eftir at HB venjarin hevði sett Inga Rasmussen inn fyri Hall Danielsen broyttist hetta aftur. Ikki soleiðis at HB nú fekk nakra yvirvág, men evnini hjá Inga sum bólt- vinnara og bylgjubrótara á miðvøllinum komu sera greitt til sjóndar, og HB fekk nú aftur flutt spælið eitt sindur niðan á vøllin. Málmøguleikar varð tó ongan tíð talan um. Tað einu ferðina fekk Bjarni ikki fatur á einum innleggi, men VB verjan fekk ruddað burtur, og í hinum endanum royndi Krzystof seg við ein- um skotið úr stórari fjar- støðu, sum gav Bárða nakað av trupulleikum, tá bólturin støkk í váta vøllin. Málleysi javnleikurin nærkaðist tí alsamt, og gjørdist at enda veruleiki. Sum heild kann sigast um dystin, at hóast taktiska uppleggið hjá báðum pørt- um var at binda fyri í verju- partinum, so var talan alla tíðina um ein spennandi dyst. Nervin fór ongantíð úr, og nógvir intensir nærdystir vóru eisini at síggja. Javn- leikur var tó einasta rætta úrslitið, og hetta tóktust báðir partar eisini at vera hampuliga væl nøgdir um, tá dómarin hevði bríkslað fyri seinastu ferð. At enda skal nevnast, at tað tænir báðum pørtum til rós (og eisini dómaranum) at hóast talan var um ein sera javnan dyst, so gjørdist ongantíð neyðugt við nakr- ari kortveittran, so sum tað ofta sæst, tá nærdystirnir eru nógvir og tættir. Tað sama kann ikki sigast um Eyðun Kjærbo, sum av beinkinum fekk gult kort fyri at brúka seg móti bæði dómara og linjuverja. VB-HB 0-0 Dómari: Lassin Isaksen VB: Bjarni Johansen – Predrag Zivkovic, Eyðun Jacobsen, Magni Jacobsen – Palli Augustinussn, Eyðun Kjærbo, Milan Kulic, Tórður Holm, Michael í Lágabø, Jón Pauli Olsen – Krzystof Popzynski HB: Bárður Johannesen – Jóhannis Joensen, Hans á Lag, Símun Eliasen, Janus Joensen – Allan Mørkøre, Rúni Nolsøe, Hallur Danielsen, Rói Árting – Jón Rói Jacobsen, Andrew á Fløtum spæl frá báðum pørtum, er einki at ivast í, at undir- haldsvirði hevði verið størri, um vallarumstøðurn- ar vóru betri. Uppbyggjandi spæl frá verjuni og frameftir var sostatt nærum ikki talan um. Heldur varð satsað upp á langar bóltar niðan eftir KÍ plagar at hava takið á B68 á Svangaskarði. Hetta varð sagt í blaðnum leygar- dagin, og hagtølini staðfestu henda veruleikan. Undan sunnudegnum vísti samlaðu tølini á Svangaskarði frá 1988 og til 1999 13 til B68 og 23 til KÍ. Stórsigurin hesa ferð hjá toftamonnum var tann rudduligasti nak- rantíð ímóti klaksvíkingum, og hann boðaði frá, at úti- liðið hevur mist allan íblást- ur, meðan B68 av álvara tykist trúgva upp á møgu- leikan fyri at enda ovast. Men áðrenn tað verður farið víðari við útpensling- ini av, hvussu sannførandi B68 sigurin gjørdist, so eigur at verða undirstrikað, at fyrra umfarið bendi lítið ella rættari sagt einki á, at talan skuldi gerast um stór- sigur. Klaksvíkingar trýstu fyrstu fáu minuttirnar, og so spældu teir væl eina løtu. At tað var B68, sum setti hol á málskjótingina, var eitt sindur misvísandi, tí tá fyrra umfarið var hálvrunn- ið lá tað í luftini, at KÍ skuldi fáa fyrsta málið. Teir samanspældu væl fram móti brotsteiginum, og Heðin á Lakjuni og Ove Nysted vóru nær við, men teir komu ikki nærri, og so small B68 hamarin: Álopssinnaði Marlon Jorge hevði ongar trupul- leikar á høgra vongverja. Jákup Djurhuus, sum hesa ferð spældi við stórum sjálvsáliti í vinstru, vann bóltin, stakk fram á vinstra vong til Øssur Hansen, sum krúllaði langt fram á KÍ hálvuna, áðrenn hann sendi mitt innfyri málið, har Mar- cello Marcellino hekk mitt fyri málinum og stútaði í kassan. Tá var fyrra umfarið hálv- runnið, og klaksvíkingar vóru skelkaðir. Men tað gekk bara ein lítil løta, so høvdu teir javna, og restina av 1. hálvleiki var spælbýtið javnt, og einki bendi á av- hølving. Marek javnaði við fløtum frísparki úr 18 metrum, og løtuna aftaná vóru boð eftir toftamonnum. Eftir lítlari løtu hevði Ove Nysted vandamiklan stútara, sum Magnus Poulsen avbera væl bjargaði til horna, og so sendi Rógvi Jacobsen úr átjan metrum úr høgru og í handara stólpan. Skipbrotið Fyrsta korterið av 2. hálv- leiki datt KÍ saman. Tá tíggju minuttir vóru farnir, hevði B68 skorað tvær ferð- ir, og so gjørdist tað upp- aftur meiri eyðsýnt, at løtan nærkaðist, tá Tummas Pauli Olsen fór at leita eftir osta- skorpuni. Longu í 1. hálvleiki høvdu fleiri klaksvíkingar fingið gul kort fyri ófantalig fríspørk langt frammi á vøllinum, og eftir at B68 hevði lagt seg á odda og økt um leiðsluna spældu klaks- víkingar sjálvir sær av við allar møguleikar. Inni í B68 brotsteiginum gjørdi Ove Nysted av við seg sjálvan í samanbresti við B68 miðverjan Oleif Joensen, og Rógvi Jacob- sen, sum á miðvøllinum var heilt við síðuna av tí, sum í fjør gjørdi hann til lykla- spælara á FM og steypa- vinnaraliðnum, so at siga kroysti dómaran eftir næsta gula kortinum og harvið tí reyða. So var KÍ liðið upployst. Teir vóru níggju ímóti ell- ivu. Veteranarnir skulu hava rós fyri, at teir royndu sum frægast fyri at avmarka tap- ið. Høvdu teir ikki gjørt tað, so kundi úrslitið sæð upp- aftur ljótari út. Liðavrik og úrmælingar Jóannes Jakobsen tóktist síggja møguleikan fyri to- talari eyðmýking av sínum gamla liði. Síðstu løtuna hevði KÍ bara ein álops- spælara. So varð Jan C. Dam, sum hevði verið tryggur aftasti skansi aftan- fyri sannførandi Arnbjørn Danielsen og stóra stríðs- mannin Oleif Joensen, tikin út, og Øssur Jacobsen kom inn. Tá var støðan 5–1, og tað eydnaðist eftir uppspæl frá hesum Øssuri at økja til tennisúrslitið. B68 brúkti í 2. hálvleiki sínar talentir til fulnar. Teir dúvaðu upp á kontraálop, og avgerandi málini vórðu skorað eftir genialar langar og neyvar sendingar. Øssur Hansen hevur neyvan verið betri fyri, enn hann er nú. Tíðliga í 2. hálvleiki var hann arkitekturin aftanfyri tvey framúr uppspæl til mál: Eftir at hava fingið bóltin frá Eyðsteini Skipanes við síðulinjuna í vinstru, dróg hann tjúgu metrar inni á KÍ hálvuni upp á tvørs. Í besta Laudrup stíli, ella sum tá ein strikuspælari í hondbólti verður spældur leysur, sletti hann bóltin fram ímillum til Fróða Benjaminsen, sum á markinum til rangstøðu B68 setti met móti KÍ KÍ korthúsið hoyknaði undir kontraspælinum hjá toftamonnum, og tað kendist eyðmýkjandi hjá gestunum, tá tveir teirra vórðu riknir av vøllinum gjørdist púra leysur ímillum tøvandi Andrzej Pacek og Jan Andreasen. Í tí støðuni var landsliðsmaðurin trygg- ur, og lítla løtu seinni varð aftur staðfest, at KÍ verjan var skelkað. Øssur Hansen stríddi seg ígjøgnum heilt í vinstru, 30 metra neyvu sendingina tvørtur um tamdi Marcello, og sjálvt um Súni Fríði Johannesen var eitt sindur trongdur, so eydnaðist hon- um at skora. 3–1 gjørdist til 4–1. Aftur var talan um uppspæl í vinstru. Jákup Djurhuus vann bóltin, legði innfyri, aftur hesa ferð tamdi Mar- cello og prikaði til Súna Fríða Johannesen, sum skoraði. Marcello stóð fyri síðstu avklæðingini. Fyrst lyfti hann úr 25 metrum og frá síðulinjuni langt upp og nið- ur í handara tríkantin, og fýra minuttir undan leikloki setti hann síðsta seymin í. Toftamenn spældu seg til fleiri aðrar møguleikar ímóti undirmannaðu mót- støðumonnunum, men Zol- tan vardi fleiri ferðir væl fyri. Tað kundu toftamenn væl liva við. Í góðveðrinum – lítla lotið út eftir vøllinum bilaði einki – høvdu teir sett KÍ so dyggiliga upp á pláss, sum teir ongantíð áður hava gjørt. Eftir síðsta bríkslið sást væl, at nú hev- ur B68 sjálvsálit at bjóða øllum av í kappingini um FM. Og viðhaldsfólkini tykjast trúgva upp á, at Súni Fríði, Marcello, Øssur, Arn- bjørn, Jan C. Dam og allir hinir kunnu megna tað, teir vilja. jh B68-KÍ 6-1 (1-1) 1-0: Marcello 9 1-1: Marek Wierzbicki 25 2-1: Fróði Benjaminsen 50 3-1: Súni Fríði Johannesen 57 4-1: Súni Fríði Johannesen 61 5-1: Marcello 67 6-1: Marcello 86 Dómari: Tummas Pauli Olsen (GÍ) B68: Magnus Poulsen – Marlon Jorge, Oleif Joensen, Jan C. Dam, Jákup Djurhuus – Fróði Benjaminsen, Eyð- stein Skipanes, Øssur Han- sen – Súni Fríði Johann- esen, Marcello Marcellino KÍ: Zoltan Kujundzic – Harley Bertholdsen, Andrzej Pacek, Jan Andreasen, Niclas Niclassen – Símun Waag Høgnesen, Marek Wierzbicki, Rógvi Jacobsen – Arnold Joensen, Ove Ny- sted, Heðin á Lakjuni Leikandi venjarin hjá VB, Krzystof Popczynski, helt eftir dystin móti HB, at hvørki av liðunum kundu iðra seg serliga nógv um javnleikin sunnudagin: - Hatta var ein dystur, sum átti at enda 0-0. HB hevði kanska eitt lítið yvirtak í fyrra hálvleiki, meðan vit høvdu eitt lítið yvirtak í seinna hálvleiki. Talan gjørdist eisini um tveir hampuligar møgu- leikar í part, men tað var so at siga alt, helt pólverj- in um sjálvan dystin. Tað var annars líkt til, at leikandi venjarin sakn- aði vanliga álopsfelaga sín, Robert Cieslewicz undir liðini á sær uppi í álopinum, men hetta vildi hann ikki á nakran hátt nýta sum umbering: - Tá vit spæla við einum áleypara krevur tað, at vit eisini hava ógvuliga fram- rættaðar vongverjar. Hetta royndu vit, men tá HB alla tíðina helt sínum bakkum afturi, var sera trupult hjá okkum at koma ígjøgnum, eins og tað hjá mær var ringt at skapa nakað sjálvur, var einasta viðmerkingin vit fingu um hetta. Alt er opið Og gullvónin hjá VB livir framvegis væl, sum vit skiltu á venjaranum. Í so máta helt hann ikki, at talan var um nakran kata- strofalan stigamiss móti HB: - Tað er framvegis full- komuliga opið, hvør fer avstað við gullmerkjun- um. Í mínum eygum hava B68, VB og HB øll eins góðar møguleikar, og heldur ikki kunnu B36 og NSÍ avskrivast. Vit ætla so at gera tað, sum vit kunnu, til tess at vinna eina so góða endastøðu sum gjørligt. Um hetta seinasta skal leggjast afturat, at tá vit tosaðu við Krzystof beint eftir dystin, vóru hinir dystirnir ikki liðugt leikt- ir, og at vit tí ikki kendu úrslitini av hesum dyst- um. Úrslit sum eftir øll- um at døma hava tveitt bæði B36 og NSÍ út úr gullkálvadansinum. Hóast stigamissin móti HB, metti VB venjarin, at alt framvegis er púrasta opið í dystinum um gullmerkini Mynd: Áki Bertholdsen Rógvi Jacobsen tykist langt við síðuna av sær sjálvum í løtuni, og sunnudagin hálvavegna bað hann um at fáa ostaskorpuna frá dómaranum Mynd: Jonhard Hammer Alt er opið