mikudagur 13. apríl 2005síða 16
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
Nr. 69 - 13. apríl 2005
KONSERTFERÐ
Meinhard Jensen
Tá Petra vóru í Føroyum í
1992, hendi nógv minni-
ligt.
Høvuðsfyrireikarar
vóru Hanna og Tórheðin
Jensen, sum vóru nýgift tá.
Tór Arni Samuelsen setti
tað í gongd. Fimtanda mai í
1992 kom avtalan upp á
pláss. Tá høvdu foreldrini
hjá Tórheðini silvurbrúd-
leyp. Tað vóru ung fólk,
sum skipaðu fyri tá. Tann
elsti var 22, og eingin hevði
royndir. Høli, anlegg, buss-
ur, býli og matur kostaðu,
men øll onnur arbeiddu fyri
onki. Pallurin var tann
størsti, sum hevði verið í
Føroyum tá, og hann var
læntur frá timburhandlin-
um. 800 plattar og plátur
omaná.
Tað var ein gysari, tá
flogfarið
skuldi
lenda
fjórða oktobur. Um heystið
kann tað vera tjúkt í Vágun-
um, og tað var tað tá. Kon-
sertin skuldi vera klokkan
átta. Tá skuldu Petra hava
verið í Havn. Flogfarið
skuldi lenda mitt um morg-
unin. Tað kom stundisliga,
men mjørkin lá so tjúkkur,
at tað varð ikki talan um at
lenda. Tað var ræðuligt.
Sjáldan hevur tað so ofta
verið telefon til ein ein-
stakan ferðandi á flogvøll-
inum. "Tórheðin Jensen,
Tórheðin Jensen, tað er
telefon í informatiónini."
Tað var áðrenn fartelefonir
vóru vanligar.
Tá varð biðið til Gud um
náði. Men vit sóu onki
flogfar. Tey søgdu, at tað
fór at royna einaferð aftur-
at. Hetta var triðju ferð. Vit
hildu, at tað sá betur út nú.
Tá vit høvdu sveittað nóg
leingi og hildu okkum vera
illa pínd, lendi flogfarið
mitt í øllum, mitt á flog-
vøllinum. Tað var nógvur
mjørki at koyra, so hetta
vakra land, vit høvdu lovað,
varð av ongum. Sam var á
tremur, so vit bíðaðu ein
túr, og tað dámdi Petrafólk-
inum illa. Tað gekk onki
serligt.
Túrurin hjá Petra norður
til Runavíkar úr Havn var
einastandandi. Teir fóru
eftir oyggjarvegnum og sóu
allan vakurleikan og ta
dýrd, ið Føroyar eiga, tá
heystið líkist sumri. Teir
fingu feskan, hvítan físk at
eta, og hann man hava verið
feskari og hvítari og betri
enn fiskur í Nashville. Tað
var næstan flovisligt at
hoyra fólk tosa soleiðis um
fisk. Og so var tað konsert-
in. Tað skuldi alt rigga, og
tað tók lurtigleðina frá
mongum, sum høvdu við
showið at gera. Sjálvur
lurtaði eg væl og fekk alt
við, og tað var rokkur ið
dugdi.
Trummutøkningurin var
farin í holt við at montera
trummurnar, so vit flokkað-
ust nakrir um hann. Millum
aðrar eigarin, ein klaksvík-
ingur um eini sekstan ár.
Tað var eitt spildurnýtt
Pearl. Vit noyddust at finna
tað besta og nýggjasta, sum
var. Trummusláarin vildi
annars bara brúka DW
trummur, og tær skaffaðust
ikki til leigu ella láns, held-
ur ikki í grannalondunum.
So vit vóru spentir upp á
hesar trummurnar. Klaks-
víkingurin eisini (kanst tú
ætla). Tá tøkningurin setti
fóttrummuna upp, tók hann
aftara skinnið av, skar eitt
runt hol á tað, setti tað í og
stakk eina mikrofon í gjøg-
num holið. Vit vóru fleiri,
sum bliknaðu, tá vit sóu
felliknívin fara ígjøgnum,
og klaksvíkingurin sá ikki
serliga glaður út. Men vit
fingu at vita, at hetta var
rutina, og at skinn kundu
keypast aftur.
Bob Hartmann, gittar-
spælari og sangskrivari,
helt eina evangeliska talu,
tá konsertin var liðug, og
hon var góð. Fleiri fólk
komu til trúgv á Jesus av tí,
sum tey hoyrdu, og tað fór
sum heild inn í hjartað á
fólki. Sjáldan hava so mong
fólk verið so friðarlig so
leingi sum teir tíggju
minuttirnar ella so, talað
varð, hóast mong vóru
bangin
fyri,
hvat
ein
kristilig konsert kundi gera
við nervalagið hjá ungdóm-
inum. Bob tosaði um
kristnu trúnna sum eitt
samfelag við ein livandi
Gud. Ikki sum ein máti at
vera upp á ella nøkur boð,
ið skulu haldast.
Ferðalagið taldi fjúrtan.
Samskiparin var svii, restin
amerikufólk.
Tað
var
spennandi at vera saman
við teimum.
Jón Tyril (Grót, Click-
haze, G!) fekk ta bestu
uppgávuna. Jón var ein
uppruni til Petralurtingina
okkara millum. Hann slapp
at koyra Bob Hartmann til
Havnar aftan á konsertina.
Vit sóu nógv í Bob Hart-
mann. Hann skrivaði allar
hesar ótrúligu tekstirnar og
løgini, og so var hann
gittarsnillingur fram um
aðrar í eini gittartíð. Og so
sá hann meira út sum
smiðjumaður enn rokkari.
Vit hildu, at Bob sá eitt
sindur smæðin og fjarur út
áðrenn konsertina, so eing-
in fekk nakað serligt prát
við hann. Men hann kann
hava verið nervøsur ella
fokuseraður. Hvussu er og
ikki, so gav hann seg á kon-
sertini. Allan vegin til
Havnar í bili saman við Jón
og Elsebeth sat Bob Hart-
mann á baksetrinum við
høvdinum millum forsetr-
ini og prátaði um alt mill-
um himmal og jørð. Serliga
tónleik. Evforiskur.
Eitt, sum vit ikki hugsaðu
um, tá vit koyrdu vestur í
Vágar morgunin eftir kon-
sertina, var, at tað vóru
nógvir politikarar umborð á
Sam. Tað hugsaðu vit um
aftaná, og tá hildu vit okk-
um vita hví.
Tað var stuttligt at siga
farvæl. Petra umbóru, at
teir ikki vóru serliga posi-
tivir, tá flogfarið lendi, og
sangarin kom aftur árið
eftir. So tað var bara gott.
Á veg innaftur í Eystur-
oynna frættist, at "Føroyar
vóru farnar fallitt." Hetta
var 6. oktobur 1992. Ein
annar minniligur dagur,
men tað viðkom okkum
sum so ikki beint tá.
Tá Petra í Føroyum í 1992
”Det er rart at mærke, at man bliver god til nogle ting fra bunden af – og at det går hurtigt”
Mads, junioroffi cersstuderende
maersk-skibsoffi cer.dk
Vil du have et ansvarsfuldt job, hvor
du både skal bruge hoved og hænder?
Ønsker du en alsidig, international
karriere? Har du udpræget teknisk
fl air, evnerne til at gennemføre en
krævende uddannelse og samtidig
hjerne og hjerte til at blive en god
leder i det maritime miljø?
Som skibsoffi cer får du den højeste
maritime lederuddannelse. Du får del i
ledelsesansvaret på Rederiets skibe og
berøring med både personale, maski-
ner, navigation og administration – med
fokus på detaljen i alt, hvad du gør. Ud-
dannelsen veksler mellem skoleophold og
praktikperioder til søs, så du både i teori
og praksis lærer at mestre så forskellige
fag som f.eks. el- og maskinteknik, le-
delsesteori, navigation, sygdomslære,
røgdykning og erhvervsøkonomi.
Både under uddannelsen og i jobbet
som skibsoffi cer får du attraktive løn- og
ferieforhold. Du får hhv. S.U. og løn under
uddannelsen, og under det indledende
skoleophold på Kogtved Søfartsskole bor
du på skolen. Samtidig får du et arbejde,
hvor dine sejlperioder udløser lange sam-
menhængende ferieperioder, som giver
dig unikke muligheder i din fritid.
Læs meget mere om uddannelsen og job-
bet på maersk-skibsoffi cer.dk, hvor du
også kan bestille informationsmateriale
og ansøgningsskema samt sende din an-
søgning online. Kommer du i betragtning,
modtager du herefter indkaldelse til en
optagelsesprøve. Du kan også ringe til os
på +45 3398 7000.
Send din ansøgning i dag!
MÆRSK SØGER 100 STUDERENDE TIL START I AUGUST 2005