fríggjadagur 29. apríl 2005síða 41
‹ fyrra síða allar 92 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 81 - 30. apríl 2005
41
Hví styrkir tað okkum
og hví taka flokkarnir
undir við tí?
?????
Bogi Eiasen, stjórnmálafrøðingur
Seinasta tíðin hevur havt fleiri
størri hendingar við sær á uttan-
ríkisøkinum. Her er bæði talan
um viðurskiftinið við Danmark,
hvussu Føroyar kunnu virka í
uttanríkistænastu ríkisins, hvussu
Føroyar kunnu virka altjóða í
størri mun, um fleiri yvirtøkur
og ikki minst møguleikar í mun
til ES, EFTA, NATO o.s.fr.
verða.
Nýbrotið Fámjin
Løgmaður hevur víst á, at Fámj-
in skjalið var nýbrot, við øktu
møguleikunum tað gav føroying-
um at arbeiða altjóða. Eisini
fingu føroyingar staðfestan
sjálvsavgerðarrætt við yvirtøku-
lógini, sum eigur at kunna lata
altjóða dyr upp, um vit leggja
okkum eftir hesum.
Mangan verður havt á lofti, at
vit ikki hava nóg góðar handils-
sáttmálar, at vit detta burtur-
ímillum í altjóðagerðini. Ilt er at
siga við vissu hví so er, men eitt
er vist, at vit raðfesta arbeiðið
úteftir alt ov lítið, sum t.d. An-
finn Kallsberg vísti á fyrr í
vikuni.
Partur av Fámjin skjalinum ein
fyrisitingarlig avtala um at brúka
donsku uttanríkistænastuna. Her
verður serliga hugsað um møgu-
leikan at seta føroyingar í styttri
ella longri tíðarskeið á eina
danska umboðsstovu at taka sær
av føroyskum viðurskiftum í
londum ella heimspørtum, har
Føroyar hava serlig áhugamál.
Talan er sostatt um, at Føroyar
skulu arbeiða altjóða í einum
meira ella minni sjálvstøðugum
leisti í donsku uttanríkistænast-
uni. Men hetta arbeiði krevur
eina miðvísa ætlan og raðfesting
í tí føroysku politisku skipanini.
Støðufesti
Vit eru eitt pinkuland, og kunnu
tí ikki við stødd ræða onnur og
harvið fáa okkara vilja. Okkara
møguleiki er, at hava ein fastan
leist og arbeiða hart og miðvíst
við nøkrum málum, sum hava
stóran týdning fyri okkum. Al-
tjóða virðingin skal koma av
støð-festi og málrættan. Tí er eis-
ini neyðugt at vit fáa breiðar
politiskar semjur um altjóða mál
okkara.
Altjóða vitanarbýti
Altjóðagerðin hevur m.a. við sær,
at tað ikki ber so væl til longur at
býta upp í innanlendis og altjóða
politik longur. Flestu málsøkir
hava ein altjóða part, og serliga
hjá smáum londum er týdningar-
mikið at sleppa upp í samráðing-
ar og vitanarbýtið, sum her finst
altjóða. Yvirtøkulógin leggur
sjálvandi upp til, at vit yvirtaka
fleiri málsøkir. Sonevnda ES
frágreiðingin um ávirkanina av
ES grundlógini, leggur eisini upp
til at fleiri málsøkir verða yvir-
tikin, tí Danmark verður tengt at
ES samstarvninum í størri mun,
eisini í uttanríkispolitikki. Av-
talurnar úr Fámjin leggja upp til
at Føroyingar arbeiða meira
sjálvstøðugt og altjóða umvegis
donsku sendistovurnar, og fáa í
minsta lagi atlimaskap í altjóða
felagsskapum á yvirtiknum
málsøkjum.
Føroyar, og ikki Danmark
skal føra føroyskan
uttanríkispolitik
Men hetta merkir ikki,at Føroyar
hava avtalað seg fram til, at Dan-
mark skal taka sær meira av før-
oyskum málum altjóða. Hetta
merkir, at Føroyar fáa ein meira
sjálvstøðugan leist á t.d. sendi-
stovunum, soleiðis at skipaði
viðurskifti eru um hvussu sam-
starvið skal verða. Tí krevur
hetta meira av Føroyum. Her
hava allir samgonguflokkarnir
sagt, at talan er um framstig,
sum kunnu gagna okkara vinnu-
lívið úteftir. Men møguleikarnir,
sum lagdir eru fram við hesum
semjum, krevja at politiska
skipanin skal arbeiða meira mið-
víst um hvat vit vilja altjóða,,
soleiðis at vit kunnu fara út at
fáa avtalur í lag kring heimin,
sum gagna okkara samfelag og
eisini brúkar møguleikarnar í
altjóða felagsskapum.
Landstýrismann í
Uttanríkismálum
Mín meting er, at hetta krevur
eitt Uttanríkisráð við einum
Landsstýrismanni í Uttanríkis-
málum. Hesin skal verða okkara
andlit úteftir og bert hava altjóða
partin at hugsa um. At uttan-
ríkismál eru undir øðrum máls-
øki, er alt ov lítiðlátið um vit
vilja nakað. Tað ber ikki til hjá
nøkrum Løgmanni at taka sær
nóg væl av bæði uttanríkispart-
inum og restini av Løgmans-
ábyrgdini. Anfinn Kallsberg
kláraði tað ikki og vísti eisini
týsdagin á hetta, Jóannes Eides-
gaard klárar tað ikki og ein kom-
andi Løgmaður megnar tað
heldur ikki, tí tað ber ikki til.
Hvussu ofta um árið kann ein
Løgmaður verða burtur heiman,
soleiðis sum Løgmaður var í
Brússel? Ikki ofta! Vit hava brúk
fyri einum politiskum front-
figuri, sum kann fara út og slóða
fyri og tala okkara søk og skaffa
okkum betri avtalur og sømdir.
Hetta merkir at verða við har
sum føroyskur uttanríkispoli-
tikkur skal framat, og miðvíst
arbeiða okkum frameftir og
syrgja fyri at málsøkið verða
raðfest í føroysku skipanini.
Løgmaður gjørdi eitt framúr-
karandi arbeiði í Brússel, men
hann kann ikki fara nógvar slíkar
ferðir um árið.
Allir flokkarnir fyri
Allir samgonguflokkarnir eru
fyri semjunum, sum gjørdar eru
seinastu tíðina. Tí má niður-
støðan verða, at teir eru fyri at
vit arbeiða meira miðvíst og
tilætlað altjóða. Skal tað gerast
nøktandi krevur tað eitt Uttan-
ríkisráð við einum landsstýris-
manni. Hinir flokkarnir, Tjóð-
veldið, Miðflokkurin og Sjálv-
stýrið, mugu roknast at stuðla, at
styrkt verður um altjóða leist
Føroya. Tí er metingin, at allir
flokkar í prinsippinum stuðla
tonkunum um, at tað er neyðugt
at hava eitt Uttanríkisráð. Teir
eru kanska bangnir fyri at seta
eitt nýtt ráð á stovn, nú so nógv
bleiv lagt fyri at leggja aðalráð
saman. Men ikki slepst uttanum,
at skulu møguleikarnir í Fámjin-
skjalinum, øktu møguleikarnir í
yvirtøkulógini og teir møgu-
leikar, sum komandi uttanríkis-
politiska heimildarlógin fara at
geva, gagnnýtast, so skal meira
til, enn ein lítil uttanríkisdeild
undir einum øðrum aðalráði,
sum støðan er í dag. Tí er spurn-
ingurin heldur um flokkarnir her
tora at taka á seg tað ábyrgd tað
er, at fáa Føroyar at virka úteftir,
eisini sjálvt um tað kostar
politiskar neistir at seta eitt nýtt
ráð á stovn.
Vit skulu frameftir
Onkur vildi sagt, at Sambands-
flokkurin ikki kann ynskja eitt
Uttanríkisráð. Sambandsumboð
hava róst møguleikunum í
Fámjinskjalinum, og skulu hesir
møguleikar nýtast, krevur tað
sum sagt ein nógv virknari
føroyskan uttanríkispolitik.
Løgmaður segði í viðmerking, at
hann ikki metti tað verða
neyðugt við Landsstýrismanni í
Uttanríkismálum, so leingi talan
bert er um móttøkur og slíkt Her
hevur Løgmaður púra rætt. Men
skulu vit fram millum heimsins
fremstu lond áðrenn 2015, er tað
als ikki nokk, at tann politikarin
sum varðar av Uttanríkismálum,
bert er við til mótøkur og slíkt.
Tað skal nógv meira til enn tað,
fyri at skapa betri avtalur fyri t.d.
okkara vinnulív. Tí kann sigast,
at málsøkið ikki er stórt nokk til
ein landsstýrismann tí tað ikki
verður raðfest nóg frammaliga.
Hvat Fólkaflokkurin heldur
hesum viðvíkjandi greiddi
Anfinn Kalsberg greitt frá
týsdagin, Flokkurin ynskir lands-
stýrsmann í Uttanríkismálum.
Talan er um at betra um
okkara støðu í alheimsgerðini og
alheimssamfelagnum, og tað eru
bara vit sum kunnu gera tað.
Skulu vit hava nakað burturúr,
krevur tað raðfesting og miðvíst
málrættað arbeiði, tí tað kemur
ikki av sær sjálvum, og eingin
ger tað fyri okkum. Er tað ikki
vilji at taka hetta takið víðari,
gerst tað ein spurningur um
Fámjin skjalið og komandi
uttanríkispolitiska heimildarlógin
hava nakað virði yvirhøvur.
Avtalur eina, uttan arbeiði, skapa
ongan framburð.
TINGHELLUKLUMMAN
Thomas Arabo
Her í Føroyum himprast vit ikki
við at krevja, at allar vørur
skulu um føroyskan keikant, tá
tað kemur til oljuvinnu. Tað er
rættilga typiskt, at vit vita so
forferdiliga væl, hvussu ikki
eksisterandi vinnur, ella spildur-
nýggjar vinnur skulu skipast. Tá
tað kemur til okkara høvuðs-
vinnu, so er alt øðrvísi.
Vinnupolitikkur er ikki at
lata standa til
Tað kemur næstan ikki fyri, at
okkara fremstu ráðgevar úttala
seg, uttan so at fortelja okkum,
at vinnan megnar alt best sjálv,
bert landið skapar karmar.
Seinastu tíggju árini hava vit
havt ein "lat standa til" vinnu-
politikk, har vinnan fær frið til
at gera sum henni lystir, tí
marknaðarkreftirnar klára alt.
Hetta riggaði eftir øllum at
døma fínt, so leingi alt gekk
uppá stás við einari stórari
alivinnu og nógvum toski á
grunnunum. Nú tá so sansar at,
so byrja partar av vinnuni at
skjóta eftir hvørjum øðrum og
landsins politikarir og ráðgevar
av ymsum slag byrja at
smákeglast um hvør gjørdi hvat
nær, ella hvør ikki gjørdi nóg
mikið - eitt nú í alimálum.
Krøv mugu setast fyri
ókeypis fiskiloyvi
At so nógvur fiskur fer
óvirkaður av landinum er ein
trupulleiki, ið man hevur tosað
um í fleiri ár. Nú er nóg mikið
tosað! Tað sum loysir seg best
hjá tí einstaka skipinum er ikki
neyðvendigis tað, sum loysir
seg best hjá samfelagnum. Tá
landið letur fiskiloyvi fyri einki,
so er einki meiri sjálvfylgiligt í
mínari verð, enn at vit krevja, at
allur fiskur fiskaður í føroysk-
um sjógvi skal um føroyskan
keikant. Hvør so keypir hann er
ein onnur søk. So leingi man
loyvir øllum keyparum framat í
Føroyum, so burdi tað tryggjað
ein rættan prís. Føroysku virkini
vildu so havt tann fyrimun at
ligið har, sum fiskurin kemur
uppá land.
Ráfiskaseljarnir vita hvar
loyvið kann sendast
Ráfiskaseljarnir vilja sjálvandi
sleppa at selja frítt, um teir
sleppa tað. Teir vilja hava størst
vinning í tí løtu, teir eru í. Tað
hevði kanska eisini enntá verið
eitt rímiligt krav, um teirra
fiskiloyvi vóru fingin til vega í
fríari kapping á einari auktión,
men tað eru tey nú einaferð
ikki, og tí mugu teir vænta, at
samfelagið setur krøv afturfyri
at lata teimum hesi loyvi. Um
teir, ið hava loyvini í dag, halda,
at tað er órímiligt at skula landa
um føroyskan keikant, so kenna
teir adressuna hjá Fiskimála-
ráðnum. So kunnu teir senda
loyvini aftur, tí eingin ivi er í, at
mong onnur vilja fegin fáa hesi
loyvi.
Føroyskur fiskur um føroyskan keikant
Landsstýrismann í Uttanríkis-
málum, hví?